यदा प्रथमं जन्मन्यः क्रन्दनं समुद्रे वा स्रवति वा अभवत्, तदा श्येनस्य पक्षौ, हरिदश्वस्य बाहू, तव जन्म महत् अभवत्, हे अश्व, स्तुत्यं ते जन्म। यमेन दत्तः, त्रितः तस्य आयुः दीर्घं कृतवान्; इन्द्रः प्रथमः तं आरोहत्। गन्धर्वः तस्य रश्मिं गृहीत्वा, वसवः अश्वं सूर्यस्य अन्तः निनीतवन्तः। त्वं यमः, त्वं आदित्यः, हे अश्व; त्वं त्रितः, गुह्यव्रतः। सोमेन संयुक्तः, पृथक् स्थितः; दिवि तव त्रयः बन्धाः इति केचित् वदन्ति। दिवि तव त्रयः बन्धाः, जलासु त्रयः, समुद्रे त्रयः इति वदन्ति। यत्र तव परमं जन्मस्थानं इति कथ्यते, तत्र त्वां वरुणः मुक्त्वा। अत्र तव शुद्धिस्थानानि, हे शीघ्रगामिन्, अत्र तव खुराणां विश्रान्तिस्थानानि। अत्र अहं तव शुभं रश्मिं अपश्यं, यं सत्यरक्षकः रक्षन्ति। मनसा अहं तव आत्मानं अभिज्ञातवान्, दिवा पक्षिणं इव। तव शिरः, हे पक्षिवत्, सुगममार्गे गतमानं, धूलिषु यत्नशीलं अपश्यं। अत्र तव परमं रूपं अपश्यं, गोः पादे पुरस्कारार्थं यत्नशीलं। यदा मनुष्यः तव लाभं भुङ्क्ते, तदा त्वं वनस्पतीः उपयुङ्क्ते, हे अश्व। तव अनन्तरं रथः, अनन्तरं योद्धा; अनन्तरं गावः, अनन्तरं राज्ञां श्रीः। अनन्तरं सेनाः तव सौहृदं इच्छन्ति; अनन्तरं देवाः तव बलं मापयन्ति। सः सुवर्णशृङ्गी, तस्य पादौ मनसः तुल्यवेगौ; इन्द्रः तस्य अनुगामी अभवत्। देवाः तस्य हविः आगतवन्तः, सः प्रथमः अश्वं आरोहत्। ताः दुग्धसमृद्धाः, मध्ये मृदुलकेताः, दृढजटाः, दिव्याः अश्वाः। हंसाः इव, संगठिताः, दिव्यमार्गे यदा अश्वाः प्रस्थिताः, तदा यत्नशीलाः। तव शरीरं पतनाय उत्सुकं, हे अश्व; तव आत्मा वातवत्, रश्मिं वहति। तव शृङ्गे विस्तीर्णे, बहुषु वनासु गर्जन्ति। शीघ्रगामिन् अश्वः आज्ञां समीपं गच्छति, दिव्यप्रसादेन मनसि दीप्तः। अजः तस्य नाभिः पूर्वं नीयते, अनन्तरं गायकाः शब्दयन्ति। सः परमं स्थानं समीपं गच्छति, पितरं मातरं च निकटं आगच्छन्। अद्य सः देवेषु प्रियतमोऽस्ति; तदा याजकाय प्रियं वरं ददाति। अद्य मानवस्य गृहे जातवेदः, हे देव, त्वं देवाँ यजसि। मित्रं वरुणं च आह्वय, हे विवेकी; त्वं दूतः, ऋषिः, चेतनः। हे तनूनपात्, सत्यमार्गगामी, यं मधुना स्नेहयन्ति, मधुरवाचं च; मनोभिः, प्रार्थनाभिः यज्ञं प्रज्वालयामः; देवेषु यज्ञं सफलं कुरु। नरशंसस्य महत्त्वं यज्ञैः स्तुमः, आराध्यस्य; यस्य बुद्धिमन्तः, विशुद्धदेवाः, द्विविधं हविः भुञ्जते। अग्ने, स्तुत्यः पूज्यः, वसुभिः सह आगच्छ। त्वं देवस्य महायजकः; आह्वानात्, उत्तमेन यज्ञेन तान् पूजय। पूर्वदिशि दर्भः भूमौ विस्तारितः, दिनानां आरम्भे श्रेष्ठस्थानम्। विस्तीर्णं, उत्तमं आसनं, देवाः अदितिः च सुखं विश्रान्तिस्थानम्। विशालाः, दीप्तिमन्त्यः देव्या आसनं कुर्वन्तु, पतिसंस्कृता पत्न्यः इव। दिव्यद्वाराणि, महानि, सर्वव्या प्तानि, देवेषु सुलभानि सन्तु। मधुरविश्रान्तिदाता पूज्यः आगमने पूज्यते; उषः रात्रिः च स्वस्थानं उपविशेताम्। दिव्यगृहे, महान्यः, शोभनाः स्त्रियः दीप्ताभरणं धारयन्ति। दिव्ययाजकाः, प्रथमाः, वाचस्पतयः, यज्ञं मापयन्ति, गायकान् सभायां प्रेरयन्ति, पूर्वदीप्तिम् दर्शयन्ति। भारती यज्ञे आगच्छतु, इडा मानववत् स्मार्ता अत्र अस्तु। तिस्रः देव्या: सरस्वती, अयं दर्भे उपविशन्तु, शुभं नो ददातु। यः स्वैरूपैः सर्वलोकान् पूरयति—दिवौ पृथिव्यौ, द्वे मातरौ—अद्य, हे याजक, तं पूज्यतमं त्वष्टारं निर्देशे पूजय। वनस्पतिः अग्निः, आत्मनि स्थितः, यथासमयं देवाय हविः योजयतु। सः स्वादु, मधुना घृतं च हविः भुञ्जीतु। अग्निः, नवजातः, यज्ञं मापयित्वा, देवानां नेता अभवत्। याजकस्य निर्देशे, सत्यवाचि, देवाः स्वाहाकृतं हविः भुञ्जन्तु। दृष्टिहीनाय संकेतं कृत्वा, त्वं मर्त्यस्य भूषणं, न निर्भूषणस्य। त्वं उषः सह जातः। यथा विद्युत्पुंजस्य रूपं अस्ति, तथैव कवचधारी युद्धस्थानं शान्त्या आगच्छति; अविद्धशरीरः, विजयं प्राप्नुयात्—कवचस्य महत्त्वं रक्षतु। धनुषा गावः जयं, धनुषा युद्धं जयं; धनुषा तीक्ष्णस्पर्धा जयं; धनुषा शत्रूणां कामः विफलः—सर्वदिशा धनुषा जयं। धनुष्याः तन्तुः, इव वाचं, कर्णं समीपं गच्छति, प्रियं आलिङ्ग्य। स्त्रीवत्, तन्तुः तस्मात् तु धनुषात् अप्सृज्य, बाणं सह वहति। स्त्रीवत्, मातरं शिशुं स्तन्ये धारयति इव, धनुष्यौ संयुक्ते, शत्रूणां विनाशं कुर्यात्—धनुष्यौ शब्दयन्ती, शत्रूः विखण्डयन्ति। सः बहुपुत्रपिता, युध्दभूमौ संयुक्तः, कर्म करोति; तूणीरः, बाणाः, सेनाः च, पृष्ठे बद्धाः, प्रस्थिते विजयी भवन्ति। रथस्थः, कौशलिन् सारथिः अश्वान् यत्र इच्छति तत्र नेतुम् शीलः। रश्मयः अंकुशस्य महत्त्वं दर्शयन्तु, मनः पृष्ठे अनुसरतु। बलवन्तः अश्वाः उच्चस्वरं कुर्वन्ति, रथैः सह दौन्ति। शत्रून् खुरैः अग्रे गत्वा, युद्धे शत्रूः विनाशयन्ति, विखण्डयन्ति। रथस्य गतिः तस्य यज्ञः, यत्र अस्त्राणि कवचं च स्थाप्यते; तत्र, आनन्देन, रथं सह आगच्छाम। पूर्वजाः, बलवन्तः, वीराः, मधुरपानं उपविष्टाः, क्लेशं सहन्तः, गम्भीरबुद्धयः, विविधसेनाः, शिल्पिनः, बाणकुशलाः, दृढाः, वीराः, विस्तीर्णाः, विजयीः। ब्राह्मणपूर्वजाः, सोमवत् मृदवः; दिवौ पृथिव्यौ शुभे, निरपायौ स्याताम्; पूषा दुष्टात् रक्षतु, सत्यधारिन् रक्षतु—दुष्टः न अधिपतिर्भवतु। पशुः पक्षिणी पर्णं धारयति, तस्य दन्तः अस्त्रं; गोचर्मणा बद्धः, विमुक्तः पतति। यत्र जनाः संगच्छन्ति, पृथक् गच्छन्ति, तत्र बाणाः रक्षणं ददतु। बलं आवृत्य, शरीरं शिलवत् स्यात्; सोमः अस्माकं पक्षं वदतु, अदितिः रक्षणं ददातु। ताः ऊरू चलन्ति, कटिः तुदन्ति; अश्वात् बुद्धिमन्तः जन्मन्ति—युद्धे अश्वान् प्रेरय। सर्पः इव, धनुष्याः तन्तुः भुजं आवृत्य, बाणं संयच्छति; कुशलधनुर्धरः, सर्वं जानन्, सर्वतः मानवं रक्षतु। एवं, यज्ञस्य, अश्वस्य, रथस्य, धनुष्याः, पूर्वजस्य, देवस्य, ब्राह्मणस्य, अश्वस्य, रक्षस्य, कवचस्य, सर्वेषां महत्त्वं, दिव्यं, पूज्यं, वीर्यं च, अत्र एकस्मिन् कथा रूपेण प्रकटितम्।