त्रयः देव्यः त्रिः स्वं पतिं देवं ववर्धुः, इन्द्रं। तासु भारती दिवं स्पृष्टवती, सरस्वती च इडा च रुद्रैः सह यज्ञं, वसुमती च गृहाण्य् अपूरयत्। तस्मात्, धनस्विनां धनं यजमानः इच्छेत्। तदनन्तरं देवः इन्द्रः नराशंसेन त्रिवृत् त्रिबन्धनः स्वयम् इन्द्रं ववर्ध। शतं शुक्लपृष्ठानां युक्त्वा सहस्रं याति; तस्मै मित्रवरुणौ ऋत्विजौ, बृहस्पतिः स्तोता, अश्विनौ अध्वर्यु, भवन्ति। पुनः, यजमानः धनं धनिनां इच्छेत्। देववृक्षः अपि देवैः सह सुवर्णपर्णः मधुशाखः शुभफलदः इन्द्रं ववर्ध। तस्य शिखया दिवं स्पृष्टवती, तेन अन्तरिक्षं पृथिवीं च बलेन अपूरयत्। जलानां कुशा इन्द्रं ववर्धुः; केचन इन्द्रसमीपे न्यधीयन्त, अन्ये प्रकीर्णाः। अग्निः देवः, विधाता हविः, इन्द्रं ववर्ध। यजमानस्य हविः सम्यक् भवतु, सम्यग् हविः विधायता अद्य अपि विधीयताम्। अद्य यजमानः अग्निं होतारं वृणोति, हविः पचति, पिष्टपाकं करोति, अजां बध्नाति इन्द्राय। अद्य देववृक्षः इन्द्रस्य अजयाः सूपपात्रं बभूव। पयो न्यस्यते, पच्यते, पिष्टपाकेन वर्धते। अद्य, वृषन्, यजमानः त्वां विप्रपुत्रं बहुषु संनिषण्णेषु वृणोति; एष मे वांछितं द्रविणं देवेषु। हे देवाः, यानि दिव्यानि दानानि अदत्त, तानि अस्मभ्यं दत्त; त्वं ऋत्विज्, शुभवाचः प्रेषितः, स्तुत्याय प्रेषितः; स्तोत्रं ब्रूहि। ऋत्विजः तनूनपातं, सप्रसवमदितेः गर्भं, शुद्धं, इन्द्रं बलदं, गायत्र्या छन्दसा, इन्द्रियेण, त्रिवर्षया धेन्वा, बलम् आदाय, घृतं प्रार्थयेत्। एवमुष्णिहा छन्दसा द्विवर्षयाः, अनुष्टुभा पञ्चवर्षयाः, बृहत्याः त्रिवर्षयाः, पङ्क्त्या चतुर्वर्षयाः, त्रिष्टुभा षड्वर्षयाः, जगत्या अयुग्भिः, विराड् दुग्धया, द्विपदा वृषभेण, ककुभा धेन्वा, अतिच्छन्दसा महावृषभेण च, ऋत्विजः घृतं स्थापयित्वा यजेत। ऋत्विजः स्तुत्यं, स्तव्यमानं, वृत्रहणं, इडया स्तव्यम्, सोमं बलिनं, इन्द्रं बलदं, अनुशंसति। बर्हिर् देवम्, बर्हिष्मन्तं बलदं, इन्द्रं ववर्ध। देवद्वाराणि, सुवर्णानि, सत्यवर्धनानि, बृहती छन्दसा, इन्द्रं बलदं, वर्धयन्ति। देव्योऽह्न्यः रात्रयः, इन्द्रं बलदं, ववर्धुः। देवदुग्धा, धेनुं दुहन्त्याः, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। देवहविः, पुष्टिदायिनी, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। देवहोत्रारः, इन्द्रं बलदं, ववर्धुः। त्रयो देव्यो, त्रयो दिव्याः, बलिनः, इन्द्रं ववर्धुः। नराशंसः, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। वनस्पतिपतिः, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। जलानां बर्हिः, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। अग्निर्देवः, शुभहविर्दाता, इन्द्रं बलदं, ववर्ध। अद्य यजमानः अग्निं होतारं वृणोति, हविः पचति, पिष्टपाकं करोति, अजां बध्नाति इन्द्राय बलिने। अद्य देववनस्पतिः इन्द्रस्य बलिनः अजयाः हविः बभूव। पयो मांसात् गृह्यते, पच्यते, पिष्टपाकेन वर्धते। अद्य, वृषन्, यजमानः त्वां विप्रपुत्रं बहुषु संनिषण्णेषु वृणोति; एष मे वांछितं द्रविणं देवेषु। ये देवाः दिव्यानि दानानि अदत्त, तान् आह्वयाम; त्वं होतारः, शुभवाचः प्रेषितः, मानवैः स्तुत्यः, स्तोत्रं ब्रूहि। अग्निः, प्रज्वलितः, चिन्तनानां भूषणम्; स घृतवद् मधुमान्। स विजयं वहन्, जातवेदाः, देवेषु प्रियतमं स्थानं यच्छतु। देवयानि पन्थानः घृतेन अनुलेप्यन्ताम्; वेदवाजिः शीघ्रः देवान् प्रति यातु। सप्त दिशः त्वाम् अनुयान्तु; एष यजमानस्य हविर्न्यस्यताम्। त्वं स्तुत्यः, पूज्यः, शीघ्रः, शुद्धः, बलवान्, यज्यः। अग्ने, जातवेदः, वसुभिः देवैः सह प्रियतमं वह्निं वह। सुप्रस्तृतं बर्हिः, विस्तीर्णं, सम्यक् स्थाप्यते; प्रथमं पृथिव्याम् अधिष्ठितम्। अदितिः देवैः सह तद् सभायाम् उपवेशयतु। एते तव शुभाः सर्वरूपाः द्वाराणि, पक्षिभिः भूषितानि, उच्चैः सानुच्छदः। उन्नतानि, दीप्तानि, शोभनानि, देवद्वाराणि श्रेष्ठानि भवन्तु। मित्रवरुणयोः मध्ये गच्छन्, त्वं यज्ञस्य मुखं प्रति याति। उषसः सुवर्णमयीः, दक्षिणाः, अत्र ऋतस्य गर्भे उपवेशयामि। यूयं द्वौ प्रथमौ सुवर्णमयौ रथिनौ, विश्वं पश्यन्तौ देवौ, अभिजग्मतुः। युवयोः प्रेरणया ऋत्विजः तेजः मापयन्तः दिशः प्रति वितरन्ति। भारती आदित्यैः सह यज्ञं पावयतु; सरस्वती रुद्रैः सह पालयतु; इडा वसुभिः सह आहूता, यज्ञं अमृतत्वं प्रति स्थापयतु। त्वष्टा वीर्यवन्तं पुत्रं जनयामास, देवैः कामितम्; त्वष्टुः अश्वः जातः। त्वष्टा विश्वं जगद् अकल्पयत्; अत्र त्वष्टारं होतारं यज। अश्वः घृतेन अनुलेप्य, देवेषु काले आगच्छतु। वृक्षः दिव्यम् जानन्, अग्निना हविः वहतु। अग्ने, प्रजापतेः तपसा वर्धितः, नूतनः जातः, यज्ञं गृह्णासि। स्वाहा कृत्य हव्येन नेता भूत्वा गच्छ; साध्या देवाः हविः आस्वदन्तु।