श्रीमान् वायुः, अन्नसमृद्धः, धनवर्धनः, प्राज्ञः, दीप्तिमान्, स्वसैन्यैः सह विचरन्, शोभया भूषितः, तेजसा युक्तः, तं सर्वे मनसा संयुज्य स्थितवन्तः। तस्यैव वायोः कृते सर्वे नराः महाकर्माणि साधितवन्तः। धनस्यार्थं वायुः द्वयोर्लोकयोः सृष्टः, तस्मै धनायैव दिव्या धिषणा तं देवमुद्दिश्य ददाति। ततः वायुम् अनुगच्छन्ति गणाः, तदा दीप्तिमती वसुधितिः विशिष्यते। यदा प्रबलाः आपः सर्वं वहन्त्याः गर्भं धारयन्ति, तदा ताः अग्निं जनयन्ति। तस्मात् एव एकः देवतानां ईश्वरः उत्पन्नः। तस्मै कस्य देवाय हविः समर्पयामः? कः स देवः, यः एतान् महतोदकाः पश्यति, यः दक्षं धारयन् यज्ञं जनयति? देवेषु कः स एकः परमः? तस्मै कस्य देवाय हविः समर्पयामः? येन त्वं, हे वायो, यजमानस्य गृहे गणैः सहितः यास्यसि, तस्य प्रियाय वायोः कृते। अस्मभ्यं सुखोपभोग्यं धनं ददातु, वीरपुत्रान्, गवः, अश्वान्, दानानि च। सह शतसहस्रैः गणैः यज्ञमुपेत्य, हविः समीपं गच्छ; हे वायो, अस्मिन्सवनकाले मुदस्व, सदा अशिषा अस्मान् पालय। वायोः, गणैः सहितः, आगच्छ। त्वां, हे दीप्तिमन्, उपयामि। सः सोमपेषकस्य गृहम् प्रविश्यति। वायोः, दीप्तिमन्, त्वां स्वर्गस्थेषु मधुरेषु श्रेष्ठः सन् उपयामि। सोमपानाय आगच्छ, हे शोभनदेव, गणैः सहितः। वायुः, नायकः, यज्ञेन तुष्टः, समूहमनसा सह हविः उपतिष्ठते। शुभैः गणैः सह शुभः स्यात्। वायोः, तव सहस्ररथाः, तैः सह आगच्छ, गणैः सहितः सोमपानाय। एकेन, दशभिः, स्वैः, द्वाभ्यां हविः कृते, विंशत्या, त्रिभिः, त्रिंशद्भिः गणैः, हे वायो, अत्र विमुञ्च। वायोः, वातेश्वर, त्वष्टुः अद्भुतजामातर्, तव अनुग्रहान् वयं वृणीमहि। त्वां वयं, हे वीर, दुहित्र्यां वत्समिव गावः स्तौमः; अस्य चराचरस्येश्वर, स्थिरस्यापि नाथ, हे इन्द्र, दिवि दीप्तिमान्। न अन्यः, दिव्यः वा पार्थिवः वा, जातः वा जनिष्यमानः वा, तव सदृशः अस्ति; हे महादान इन्द्र, वयं त्वां अश्वान् धनं च वाञ्छन्तः आह्वयामः, गोवाञ्छनः च। त्वां वयं, हे इन्द्र, बलदं गायकाः आह्वयामः; त्वं हन्तॄणां मध्ये नाथः, वनान्तरेषु अश्वेषु च मनुष्यैः आह्वीयसे। एवं त्वं, हे महाबल, वज्रिणं हस्ते धारयन्, साहसी, स्तुतः, शिलाभिद्, अस्मभ्यं गाः, अश्वान्, रथान्, धनं च वितर, येन कोऽपि अस्मान् न जयेत्। कस्मिन् बलात् सः अद्भुतः, सदा वर्धमानः, सखा अभवत्? केन शक्तिमता साह्येन सः वृतः? सत्येषु केन सोमपानैः अतीव प्रहृष्टः, कः तृप्तः? सः स्थिरं धनं अपि उद्घाटयति। त्वं अस्माकं गायकानां सखा मध्ये रक्षिता भूयाः; शतगुणः अस्माकं साह्याय भूयाः। यज्ञात् यज्ञं, अग्नये, वाचा वाचं, दक्षाय; अमृतं जातवेदसं, प्रियं सखायम्, प्रियं मित्रमिव स्तौमः। अग्ने, एकेन पालय, द्वितीयेन अपि पालय, त्रिभिः वाक्भिः पालय, बलस्येश्वर; चतुर्भिः पालय, धनद। बलस्य सुतं वहन्तं भक्त्या हविषा समर्पयेम; सः अस्माकं स्पर्धासु रक्षिता, वृद्धिकर्ता, प्राणरक्षिता च भवतु। त्वं संवत्सरः, त्वं संवत्सरपक्षः, अर्धवर्षः, ऋतु, मासः, पक्षः, अहोरात्रम्, उषसः अपि त्वमेव; सर्वाणि ते सन्निधेयानि, संवत्सरः ते सन्निधेयः। गत्वा पुनरागत्य, सह गच्छ, अग्रे गच्छ। सुपर्णोऽसि; तेन दिव्येन अंगिरसो बलिना, स्थिरं स्थानं गृहाण। होता इडायाः स्थले, पृथिव्या नाभौ, समिधिन्द्रं आवाहयतु; सः दिवः प्रस्रवणात् प्रज्वलन्, जनानां मध्ये विजयी, प्रबलः भूत्वा दीदाय। होता, घृतं जुहुयात्। होता तन्नूनपातं, शक्तिभिः युक्तं, अजितं विजयं आवाहयतु; इन्द्रं, ज्योतिः वेदं देवम्, मधुरमार्गैः, पुरुषबलैः युक्तं। होता, घृतं जुहुयात्। होता इडया स्तुतं, अमृतं, स्रुचावाहूतं इन्द्रं आवाहयतु; सः देवः, देवेषु प्रबलः, वज्रधारिन्, पुरांदः। होता, घृतं जुहुयात्। होता इन्द्रं, पुरूषां मध्ये वृषभं, विश्वान् वसून्, रुद्रान्, आदित्यांश्च युक्त्वा, बर्हिषि उपवेशयतु। होता, घृतं जुहुयात्। होता वीर्यं, बलं, महत्त्वं, द्वाराणि अपि आवाहयतु, येन इन्द्रः बलीकृतः। सत्यम् वर्धमानानि सुविदत्राणि द्वाराणि, अस्मिन्यज्ञे इन्द्राय, सुमनसः स्यु:। होता, घृतं जुहुयात्। होता इन्द्रस्य पोषिण्यौ धेनू, महत्यौ, सदा दुहमान्यौ आवाहयतु; ताभ्यां शीघ्रवायुवद् बलात् इन्द्रं वत्समिव पोषयन्तु। होता, घृतं जुहुयात्। होता दिव्यान् होतॄन्, भिषजो मित्रान् हविषा आवाहयतु; ते इन्द्रं रक्षन्तु। प्राज्ञा देवाः, सूक्तिभिः, इन्द्राय बलं ददातु। होता, घृतं जुहुयात्। होता त्रयो देव्यो, भिषजः, त्रयः त्रिजाताः स्रोतः, इडां, सरस्वतीं, भारतीं, महतीः, इन्द्रपत्नीः, हविर्धान्यः आवाहयतु। होता, घृतं जुहुयात्। होता त्वष्टारं, इन्द्रं देवम्, भिषगं, हविष्कृतम्, घृतशोभनं, बहुरूपं, शुभबीजं, उदारं आवाहयतु। त्वष्टा इन्द्राय शक्तिं ददातु। होता, घृतं जुहुयात्। होता वनस्पतिं, शमयन्तं, शतबलं, मनोजुषं, बलं, मधुना, सुविदत्रैः पन्थाभिः, यज्ञं मधुना घृतश्च मधुरयतु। होता, घृतं जुहुयात्। होता इन्द्रं घृतस्य स्वाहा, वसस्य स्वाहा, स्रवसः स्वाहा, स्वाहाकृत्य स्वाहा, हविषां स्वाहा, स्तोमस्य स्वाहा इति आवाहयतु; देवाः घृतपायः तृप्यन्तु। इन्द्रः घृतं गृह्णातु। होता, घृतं जुहुयात्। देवाः, अन्यैः देवैः सहिताः, वीरवंतं इन्द्राय, उत्तमं देवम्, वेदिम् उपवेश्य, बर्हिः विवर्धयन्ति। सः वित्तेन वृतः, विस्तारितः, बर्हिः धनसमृद्धम्, धनिनं अतीत्य, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। देवद्वाराणि, देवैः सहितानि, सभायाम् इन्द्रं वीरैः सह वर्धयन्ति। वत्सेन, शिशुना, कुमारेण च, सर्वं दूषणं अपाकुर्युः, हे धनिनः, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। दिव्याः उषसः रात्रयश्च, इन्द्रं यज्ञाय आह्वयन्ति। दिव्याः जनाः, सन्तुष्टाः, सुसंस्कृताः, अग्रे गच्छन्ति। हे धनिनः, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। दिव्यः भोक्ता, धनदः, इन्द्रं वर्धयति। एकः द्वेष्यान् अपनयति, अन्यः यजमानाय प्रियतमं धनं ददाति। हे धनिनः, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। दिव्याः पोषकाः, क्षीरं स्रवन्तः, इन्द्रं वर्धयन्ति। एकः अन्नं बलं च ददाति, अन्यः समृद्धिं पूर्तिं च ददाति। नूतनः प्रथमं ददाति, वृद्धः नूतनं ददाति, उभौ बलं पोषणं च ददातः। यजमानस्योपदिष्टस्य कृते, हे धनिनः, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। दिव्याः ऋत्विजः, देव्या सह, इन्द्रं देवम् वर्धयन्ति। द्वेषिणः, निन्दकाः च निहन्यन्ताम्। यजमानस्योपदिष्टस्य कृते, हे धनिनः, यजमानः धनिनां धनं इच्छेत्। एवं, वायोः तेजः, इन्द्रस्य महिमा, अग्नेः रक्षाश्च, सर्वे देवाः यज्ञे स्तुताः, हविषा तृप्ताः, यजमानस्य कल्याणं, धनं, वीर्यं, रक्षणं च प्रार्थ्यन्ते।