यदा अश्वेन सह शीघ्रगामिना अजः प्रेष्यते, स तु पूष्णः भागः भवति, सर्वेभ्यः देवताभ्यः वह्यमानः। यथा अश्वेन प्रियः पिष्टपेशः यज्ञे समानीयते, तथा तं त्वष्टा सौश्रवसे प्रजाययति। सम्यक् काले यदा नरैः देवताभ्यः हविः त्रिः अश्वं परितः नीयते, तदा पूष्णः प्रथमः भागः प्रवर्तते, अजश्च देवताभ्यः यज्ञस्य उद्घोषकः भवति। होता, अध्वर्यु, अग्निं प्रज्वालयन्, अश्मधारकः, मनीषी च—एते सर्वे सुव्यवस्थितेन, सम्यग् अर्पितेन यज्ञेन पात्राणि पोषेण पूरयन्ति। ये यूपान् सज्जयन्ति, ये यूपं वहन्ति, ये अश्वस्य यूपं निर्मिमीत, ये च अश्वस्य पक्वान्नं संजग्राह—तेषां स्तुतिः अनुत्तरया न भवतु। मम प्रार्थना सम्यक् प्रवर्ततां, देवतानां स्पृहिता आपूर्यतां, सा च तन्तुना युक्ते आसने समागच्छतु। ऋषयः, कवयः च तस्मिन् हृष्यन्ति, वयं च तं देवतानां महिम्नि दृढमित्रं कृतवन्तः। यद् अश्वस्य युक्तिः, बन्धनम्, शिरोरज्जुः, रश्मयः, मुखे स्थाप्यं तृणं—एतानि अपि सर्वाणि देवतानां स्यु:। यद् अश्वमांसस्य पतङ्गैः स्पृष्टं, यद् काष्ठेन वा कर्षणेन वा छिन्नं, यद् संकल्पकस्य हस्ते, यद् वा अश्वस्य खुरे—एतानि अपि सर्वाणि देवतानां स्यु:। यद् अश्वस्य उदरे अपवर्तनं निष्कास्यते, यद् मांसात् गन्धः उत्पद्यते, तत् कुशलैः पाककर्तृभिः सम्यक् नियोज्यं, यज्ञमांसं च सम्यक् पाच्यताम्। यद् अग्निना पाचने शेषं दुःखं तवावशिष्टं, यद् व्रणं प्रहारेण तिष्ठति—तद् न पृथिव्याम्, न तृणेषु विश्रान्तं भवतु, किं तु देवतानां वह्निषु च समर्प्यताम्। ये पक्वमश्वं पश्यन्ति, ये तं सुरभिं वह्यमानं वदन्ति, ये अश्वात् मांसं इच्छन्ति—तेषां स्तुतिः अनुत्तरया न भवतु। यद् मांसपाकपात्रम्, घटाः, पयोहरणाय सर्जनी, पात्रच्छदनानि, पाट्रीषु लिङ्गानि—एतानि सर्वाणि अश्वं परिवेष्टयन्ति। न धूम्रः सुरभिगन्धी अग्निः त्वां हिंसतु, न दीप्ताः अंगाराः तव अङ्गानि दहन्तु। यद् वाञ्छितं, स्तुतं, वषट्-कारेण समर्पितं, तत् देवाः गृह्णन्ति—अश्वः एव। यद् अश्वस्य गमनम्, उपवेशनम्, परिवर्तनम्, यद् तस्य स्थानम्, यद् पीतम्, यद् तृणं भुक्तम्—एतानि अपि सर्वाणि देवतानां स्यु:। यद् वस्त्रं अश्वाय विस्तार्यते, यद् सुवर्णं तस्मै दत्तं, तस्य युक्तिः, स्थानं, प्रियाणि च—एतानि सर्वाणि देवताभ्यः प्रेष्यन्ताम्। यद् तव चर्मणि ताडनेन, अंकुशेन, वा छेदनदण्डेन दुःखं जातम्, यथा चमसा आहुतीः स्पृशन्ति, तथा एतानि सर्वाणि अहं त्वत्तः मन्त्रबलात् अपाकरोमि। चतुस्त्रिंशत् पर्शवः, अश्वस्य दिव्यानि बन्धनानि, तस्य कुटिलः काष्ठच्छेदकः संयच्छति; अविच्छिन्नानि अङ्गानि, कौशलात् निर्मितानि, कोमलानि च, कठोराणि च, गीत्या स्तूयन्ताम्। एकः त्वष्टुः अश्वस्य हिंता, द्वौ तस्य वाहकौ, तथा ऋतुश्च; यानि तव अङ्गानि ऋतुभिः अहं कल्पयामि, तानि भागानि अग्नौ जुहोमि। न तव प्रियं तापः त्वां बाधेत, न काष्ठम् तव गात्रे स्थितम्, न लोभिनः अकुशलान् अतिक्रान्तुम् इच्छन्तः तव भग्नानि अङ्गानि कृत्तिं छिन्द्युः। त्वं न म्रियसे, न च हिंस्यसे; त्वं देवयानानि सुलभानि पन्थानः यास्यसि। कपिलाः अर्वतीः तव युज्यन्ते, ताः चित्रा भवन्ति, अश्वः गर्दभस्य युक्ते तिष्ठति। अश्वः अस्मभ्यं शुभानि गावः, शुभान् अश्वान्, पुत्रान्, सर्वविधान् धनानि च ददातु। अदितिर्नः निर्दोषत्वं ददातु, यज्ञवाहनः अश्वः नः स्वाराज्यं जयतु। इदानीं वयं एतान् लोकान्, इन्द्रं च सर्वान् देवांश्च प्राप्नुमः। इन्द्रः आदित्यैः मरुद्भिश्च अस्मभ्यं भेषजानि ददातु। इन्द्रः आदित्यैः सह यज्ञं, शरीरं, प्रजां च अस्मभ्यं रक्षतु। अग्ने, अस्माकं सीमन्तः रक्षकश्च भव, शुभः भूत्वा कवचं च भव। अग्ने, धनद, दानशील, तेजस्विन्, अस्मभ्यं श्रेष्ठं धनं ददातु। त्वं ज्योतिष्मान्, प्रकाशमान्, वयं त्वां मित्रेषु प्रियं कर्तुं समाह्वयामः। (प्रबोधयास्मान्, शृणु, अस्मान् आपद्भ्यः त्रारय।) अग्निः च पृथिवी मम कृते संयुज्येताम्, अत्र संयुज्येताम्। वायुः च अन्तरिक्षं मम कृते संयुज्येताम्, अत्र संयुज्येताम्। आदित्यः च द्यौः मम कृते संयुज्येताम्, अत्र संयुज्येताम्। आपः च वरुणः मम कृते संयुज्येताम्, अत्र संयुज्येताम्। सप्त सखायः, अष्टमः प्राणिनां आधारः; वाञ्छितं पन्थानं पूरयन्तु, बुद्धिः अस्माकं सदा स्यात्। यदा अहं शुभां वाचं जनानां मध्ये वदामि—ब्राह्मणानां, क्षत्रियाणां, शूद्राणां, आर्याणां, स्वजनानां, अन्या वर्त्मनां च—तदा अहं देवतानां प्रियः स्याम्, दक्षिणा-दानस्य दातुः च प्रियः स्याम्। ममायं कामः समृद्धिं गच्छतु, हर्षः मयि नम्रः स्यात्। बृहस्पते, यदा श्रेष्ठः जनानाम् मध्ये तेजसा प्रकाशते, प्रज्ञया दीप्तः, सत्यजः जातः, तदा तं दिव्यम् ऐश्वर्यं अस्मासु स्थापय। त्वं बृहस्पतेः कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, बृहस्पतेः कृते। इन्द्रः, गोमन्, अत्र आगच्छ, सोमं पिब, शतक्रतो; विदद्भिः अश्मभिः निपीतम्। त्वं इन्द्रस्य गोमतः कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, इन्द्रस्य गोमतः कृते। इन्द्रः, वृत्रहा, सोमं पिब, शतक्रतो; गोमद्भिः अश्मभिः निपीतम्। त्वं इन्द्रस्य गोमतः कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, इन्द्रस्य गोमतः कृते। वैश्वानरं, सत्यस्य प्रभुं, ज्योतिः, नित्यं तापमानं वयं आह्वयामः। त्वं वैश्वानरस्य कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, वैश्वानरस्य कृते। वैश्वानरस्य कृपया वयं लोकेषु प्रियाः स्याम, सः अत्र जातः सर्वम् इदं पश्यति, वैश्वानरः सूर्येण सह प्रयतते। त्वं वैश्वानरस्य कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, वैश्वानरस्य कृते। वैश्वानरस्य कृपाः अस्मान् दूरात् आगच्छन्तु; अग्निः स्तुत्या बलं च। त्वं वैश्वानरस्य कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, वैश्वानरस्य कृते। अग्निः कविः, शुद्धः, पञ्चजनानां पुरोहितः; तं वयं आह्वयामः, महान्तं, जयन्तं। त्वं अग्नेः तेजसः कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, अग्नेः तेजसः कृते। महान् इन्द्रः, वज्रधारी, षोडशधा अस्मान् रक्षतु; सः दुष्टं, ये नः द्विषन्ति, तान् नाशयतु। त्वं महेन्द्रस्य कृते प्रतिगृहीतः; एषा तव पीठिका, महेन्द्रस्य कृते। इन्द्रं वयं गीतैः स्तुमः, यः हविषि रमते, सत्यं धारयति, पानप्रियः; यथा गावः वत्सं स्तनयन्ति, तथा वयं तं स्वरेण आह्वयामः। यत् श्रेष्ठं, तत् अग्नये गायत, ज्योतिष्मते; त्वत्तः धनं बलं च जायते, यथा महतः। इह आगच्छ, अग्ने, अहं त्वां विविधानि वचनानि वदामि; एभिः सोमैः त्वं वर्धस्व। ऋतवः तव यज्ञं व्याप्नुयुः, मासाः तव हविः पालयन्तु; संवत्सरः तव यज्ञं धारयतु, सः अस्माकं प्रजां च रक्षतु। पर्वतानां पादे, नदीनां संगमे, मुनिः प्रज्ञया जातः। तव जननं सोमात् स्वर्गे, पृथिव्याम् च उन्नतं स्थाप्यते; अस्मभ्यं महद् रक्षणं, महतीं कीर्तिं च ददातु। इदं हविः इन्द्राय, पूज्याय, वरुणाय, मरुद्भ्यश्च प्रवाह्यताम्, विस्तीर्णं स्थानं ददातु। एतेन वयं सर्वाणि श्रेष्ठानि बलानि पुरुषेषु प्राप्नुमः, तान् प्राप्नुमः।