आदौ हिरण्यगर्भः एव केवलं समुत्थितः। सः एव सर्वस्य जातस्य एकः अधिपः अभवत्। सः एषां पृथिव्याम् अन्तरिक्षे च स्थित्वा, एतद् उभयं धारयामास। कस्य देवस्य हविषा विधेम इति चिन्त्यते। उपायामेन त्वाम् उपाददामि प्रजापतये; त्वां प्रीणामि, तव योनिः एषा, सूर्यः तव महिमा। या महिमा वर्षे त्वदीया अभवत्, या महिमा अन्तरिक्षे वातस्य, या महिमा दिवि सूर्यस्य—सा महिमा तव, प्रजापते, देवेषु, स्वाहा। सः एव चराचरस्य राजा, प्राणे च निमेषे च महत्त्वं यस्य। सः द्विपदां चतुष्पदां च सर्वेषां अधिपः। कस्य देवस्य हविषा विधेम? उपायामेन त्वाम् उपाददामि प्रजापतये; त्वां प्रीणामि, तव योनिः एषा, चन्द्रमाः तव महिमा। या महिमा रात्रौ वर्षे च त्वदीया अभवत्, या महिमा अग्नौ पृथिव्याम्, या महिमा नक्षत्रेषु चन्द्रमसि च—सा महिमा तव, प्रजापते, देवेषु, स्वाहा। ते तेजस्विनं रक्तवर्णं युञ्जते, यः स्थाणून् परितः परिभ्रमति; तानि ज्योतिंषि दिवि स्फुरन्ति। ते तस्य काम्याः पिङ्गलाः केशिनः अश्वान्, रथाय युञ्जते; ते रक्ताः, साहसिनः, नरान् आनयन्ति। यदा वायुः, आपः, अग्निः च प्रवर्तन्ते, तदा इन्द्रस्य प्रियतमा मूर्तिः—हे स्तोत्रिन्, एषया एव पन्था, अश्वं पुनः अस्मभ्यं आनय। गायत्र्या छन्दसा त्वां वसवः अनुलेपनं कुर्वन्तु; त्रिष्टुभा रुद्राः; जगत्या आदित्याः अनुलेपनं कुर्वन्तु। भूः, भुवः, सुवः—बीजानि, लाजाः, क्षीरं—एष तव, एषोऽन्नं; हे देवाः, एतदन्नं भुञ्जध्वम्; हे प्रजापते, एतदन्नं भुङ्क्ष्व। कः खलु एकाकी चरति? कः पुनः जायते? किमस्य शीतस्य औषधम्? किम् महत् आच्छादनम्? सूर्यः एकाकी चरति; चन्द्रमाः पुनः जायते। अग्निः अस्य शीतस्य औषधम्; पृथिवी महदाच्छादनम्। किम् पूर्वं संकल्पम्? किम् महत् बलम्? कः पिलिप्पिला? का पिशङ्गिला? द्योः पूर्वः संकल्पः; अश्वः महद् बलम्। मेंढः पिलिप्पिला; रात्रिः पिशङ्गिला। वायुः त्वां पक्वेन, कृष्णग्रीवाः अजाः, न्यग्रोधपात्रैः, शाल्मलीवृद्ध्या रक्षतु। एष रथस्य वृषाः, सः चतुष्पद् आगतः। कृष्णब्राह्मणः अस्मान् रक्षतु। अग्नये नमः। रथः रश्मिना बद्धः, अश्वः रश्मिना बद्धः; आप्सु, आप्सु जातेषु, ब्रह्मा सोमयाजिनां श्रेष्ठः। स्वरूपं अश्वत्वेन कुरु; स्वयमेव यजस्व, स्वयमेव गृहाण। तव महिमा अन्येन न हीयते। न त्वं म्रियसे, न नश्यसि; एषु देवयानपन्थासु गच्छसि। यत्र पुण्यकृतः उपविशन्ति, यत्र तव जनाः गताः, तत्र त्वां देवः सविता स्थापयतु। अग्निः पशुः आसीत्; तेन यजमानाः तं लोकं विजिग्युः। यस्मिन् लोके अग्निः अस्ति, सः लोकः तव भविष्यति; त्वं तं लोकं विजेष्यसि, एतानि आपः पिब। वायुः पशुः आसीत्; तेन यजमानाः तं लोकं विजिग्युः। यस्मिन् लोके वायुः अस्ति, सः लोकः तव भविष्यति; त्वं तं लोकं विजेष्यसि, एतानि आपः पिब। सूर्यः पशुः आसीत्; तेन यजमानाः तं लोकं विजिग्युः। यस्मिन् लोके सूर्यः अस्ति, सः लोकः तव भविष्यति; त्वं तं लोकं विजेष्यसि, एतानि आपः पिब। स्वाहा प्राणाय, स्वाहा अपानाय, स्वाहा व्यानाय। अम्बिके, अम्बालिके, मा माम् अपरः नयतु। सौम्यः अश्वः, या काम्प्लवायाः स्त्री धनदा, तत्र गच्छतु। त्वां गणपतिं हवामहे; त्वां प्रियपतिं प्रियाणां हवामहे; त्वां रयपतिं हवामहे। हे वसुः, मम भूयाः। अहम् अप्य् अण्डवाहः जातः, त्वम् अपि अण्डवाहः जातः। युवां चतुष्पदौ सह गच्छतम्; दिवि लोके वृध्धिं कुरुतम्। वृषा, अश्वः, बीजवाहः, बीजं स्थापयतु। गुह्यम् अधः उपवेशय; वृषा तस्मिन्नेव देशे स्थापयतु। सः स्त्रीणां जीवनं अन्नम् अस्ति। यकासकौ, शकुन्तिकाहलग्—इति सः मोषयति। सः पशोः योनौ तुदति, निगलगलीति शब्दं कुर्वन्, धारयिता इव। यको, असकौ, शकुन्तक, आहलग्—इति सः मोषयति। वदितुम् इच्छन् इव, तव मुखम् अध्वर्यु, न बहु वद। माता च पिता च वृक्षस्य अग्रे। प्रतिलामीति, पिता योनौ मुष्टिं निपीडयामास। माता च पिता च वृक्षस्य अग्रे क्रीडन्ति। वदितुम् इच्छन् इव, तव मुखम् ब्रह्मन्, न बहु वद। उत्तोल्यतां सा, इव भारम् गिरिम् आरोहन्त्या। तस्याः मध्ये वातेन शीतलेन शुद्धं स्यात्, तदा वृद्धिः। उत्तोल्यतां सः, इव भारम् गिरिम् आरोहन्। तस्य मध्ये वातेन शीतलेन सञ्चलनं स्यात्। यदा तस्या अम्नायिनीः गाढाः स्युस्तदा तस्या शफाः गवां गुल्फवत् सञ्चरन्ति। यदा देवाः भूषितां विस्तीर्णकटीं प्रादर्शयन्, सा ऊरुणा नियोजिता, सत्यस्य नेत्रकोटरवत्। यदा मृगः यवम् अदति, सः गवां यथा तृप्तिं न मन्यते। यदा शूद्रः आर्याया स्त्रियः प्रियः, सः समृद्धिं न इच्छति। यदा मृगः यवम् अदति, सः महान् पोषणं न मन्यते। यदा शूद्रः आर्याया स्त्रियः प्रियः, सः पोषणं न मन्यते। दधिक्रावाणं विजयीं शीघ्रगामिनं अश्वं अहं अकरवम्। तस्य मुखं नः सुगन्धि अस्तु; सः अस्मान् दीर्घायुषः पारयतु। गायत्री, त्रिष्टुभ्, जगती, अनुष्टुप्, पङ्क्तिः, बृहती, उष्णिक्, ककुभ्, सूचीनां मन्त्रैः त्वां शमयन्तु। द्विपदः, चतुष्पदः, त्रिपदः, षट्पदः, विषमः, समः छन्दः, सूचीनां मन्त्रैः त्वां शमयन्तु। महान्तः, शोभनाः, सर्वदिक्, बलवन्तः, मेघसदृशाः, विद्युत्प्रभाः शब्दाः, सूचीनां मन्त्रैः त्वां शमयन्तु। तव भार्याः, हे पुरुष, प्रज्ञया केशान् विचिन्वन्तु; देवीनां भार्याः, दिशः, सूचीनां मन्त्रैः त्वां शमयन्तु। रजतम्, कृष्णमृगाः, सीसकम्, युगानि, कर्मणा संयुज्यन्ते; सीमाः, बन्धनानि, अश्वस्य त्वचि बद्धानि स्यु:। य एव यवान् धारयन्ति, यवः अपि, यथा अनुक्रमेण विक्रियते; अत्र, तेषां, ये दर्भं नमस्कारेण उपासते, तेषां भोजनं कुरुत। कः त्वां छिनत्ति, कः आज्ञापयति, कः त्वदीयान् अङ्गानि बध्नाति; कः खलु बन्धकः, ऋषिः? ऋतवः, ऋतुसन्धयः, बन्धकाः आज्ञापयन्तु; संवत्सरस्य तेजसा, बन्धनैः त्वां बध्नन्तु।