अथ कदाचित् दिव्ये यज्ञवेद्यां, सोमस्य पूरणेन मासिके विधौ, गोभिः सहाश्विनौ च सरस्वती च एकत्र समागच्छन्। तत्र मधुरः सोमरसं स्वाहा-शब्देन इन्द्राय समर्पितम्। अश्विनौ बलं हविषा ददतुस्तदा; सरस्वती च नमुचेर् धियं स्मरन्ती, दिव्यं तेजस्वि धनं समृद्धिं च इन्द्राय प्रावर्तयत्। तेनैव हविषा, येन अश्विनौ सरस्वती च इन्द्रं संवर्धयन्, स इन्द्रः नमुचिना दैत्येन सह वलस्य निधिं विदारयत्। इन्द्रः अश्विभ्यां सरस्वत्या च सह हविर् वहन्, यज्ञेन शक्तिभिश्च समवर्धि। यस्मै इन्द्रबलं दत्तं, सविता वरुणो भगश्च, स बलसूत्रो हविषां पतिः, यजमानं समन्वयन्। सविता वरुणश्च यजमानाय संपदं दत्तवन्तौ; ते नमुचेर् धनं बलं च गृहीत्वा, इन्द्राय प्रावर्तयन्। वरुणः साम्राज्यं बलं च दत्तवान्, भगः सविता च समृद्धिं; बलसूत्रयुक्ताः सौरभ्येण, ते यज्ञं समुपागमन्। अश्विनौ गोभिः बलं दत्तवन्तौ, अश्वैः वीर्यं तेजश्च; सरस्वती हविषा यजमानं इन्द्राय संवर्धयत्। तौ नासत्यौ सुवर्णचक्रौ, पुरुषाः, सरस्वती च हविर्युतिः, इन्द्रस्य कर्मसु नः पान्तु। तौ वैद्यौ शुभकर्माणौ, सरस्वती च सुष्टुतिः, सा वृत्रघ्नी शतशक्तिर्हि, इन्द्राय बलं दत्तवती। अश्विनौ सोमेन सह, नमुचिना दैत्येन च, सरस्वती च, इन्द्रस्य कर्मसु सहायार्थं, सोमपानं कृत्वा, तं पालयन्ति। पितरौ इव पुत्रं, अश्विनौ ज्ञानशक्तिभ्यां इन्द्रं रक्षतः; यदा सरस्वती मघवता सोमं पित्वा, शक्तिभिः तं संवर्धयत्। यस्मिन् अश्वा वृषभा गोवृषा गावः मेषाश्च मुक्त्वा समर्पिताः, स सोमप्रियः प्रजापतिः, तस्मै हृदया शुभां धियं अग्नये समर्पयामि। अग्ने, तवेदं हविः सिद्धं, घृतमिव स्रुचे, सोम इव पात्रे; अस्मभ्यं बलसमृद्धिं, वीरवतीं, कीर्तिमतीं, महतीं श्रीं ददास्व। अश्विनौ तेजसा दृष्टिं दत्तवन्तौ, सरस्वती प्राणेन आयुष्यम्, वाच् इन्द्राय बलं, तस्मै च इन्द्राय इन्द्रियाणि प्रतिष्ठितानि। अश्विनौ गोसंपदश्वसंपद्भिः आगच्छेताम्; रुद्रौ, नरपतिं, साम्राज्येन समुपयाताम्। न बाह्यः, न आभ्यन्तरः, न द्वेष्यः, न कश्चन मृत्युमान् रिपुः, बलिनं धनवन्तं जितुम् अर्हति। अश्विनौ तं हिरण्यवर्णं तेजस्वि धनं नः यच्छेताम्, यावन्तौ मार्गान् विवृणुतः। सरस्वती, अश्वसंपन्ना, धनवती, शुचिः, अस्माकं यज्ञं प्रसन्ना स्वीकरोतु। सरस्वती, शुभवाक्प्रेरिका, सुमतिप्रबोधिका, यज्ञं स्थापयति। सा महती प्रवाहिनी सरस्वती, स्वेन चिह्नेन प्रज्ञानं बोधयति; सा दीप्तिमती सर्वा धियः प्रकाशयति। इन्द्र, तेजस्विन्, आगच्छ; एते सोमपेषिताः तुभ्यं समर्पिताः; विशुद्धानि हविर्याणि कौशल्येन परिष्कृतानि सिद्धानि। इन्द्र, प्रार्थनया प्रेरितः, मनीषिभिः आहूतः, सोमपानाय आगच्छ; यजमानानां स्तोत्राणि गृहीत्वा उपविश। इन्द्र, शीघ्रं सोमपानाय आगच्छ, हरिवर्ण; अस्माकं कामं सोमपेषिते स्थापय। अश्विनौ मधुमन्तं सोमं सरस्वत्या सह पिवताम्; इन्द्रः बलवान् वृत्रहा, सोमपानं स्वीकरोतु। वरुण, एषा मदीया आह्वानिः शृणु, अद्य प्रसन्नो भव; ये अनाथाः ते त्वां शरणं गताः। त्वां प्रार्थनया उपागतवान्, स्तुत्या; यजमानः त्वां हविर्यैच्छति; वरुण, अत्र न कोपं कुरुष्व, अनुकम्प्यः भूत्वा, न जीवितं हापय। अग्ने, त्वं वरुणस्य मनो विदन्, अस्मान् देवक्रोधात् पालय; यज्ञायोग्य, दीप्तिमान्, सर्वद्वेषं नः अपाकुरु। तस्मात्, अग्ने, अस्माकं समीपस्थः पालयकः भूत्वा, अस्य उषसः प्रातरेव; वरुणं अस्माकं प्रति प्रीयय, तं आनय, सौम्यः भूत्वा, सुलभः च। आदितिं धर्ममातं, सत्यस्य पत्नीं, सहाय्याय आवाहयामः; सा महाशासिनी, अमायिनी, विस्तीर्णा, शुभाश्रया, उत्तममार्गदायिनी। सुविनिर्मितां पृथिवीं, अनवद्यं दिवं, आदितिं शुभाश्रयां, उत्तममार्गदायिनीं, आरोहाम; दिव्यां, दीप्तिमतीं, निष्पापां, अमलां नौः स्वस्तये प्राप्नुयाम। शुभां निष्पापां नौः, शतपत्रीं, स्वस्तये आरोहाम। मित्रावरुणौ, अस्मभ्यं घृतवतीं गावां संपदं स्रवयतम्; दक्षिणावन्तौ, मधुना लोकान् मृदयतम्। जीविताय बाहू प्रसारयतम्; अस्मभ्यं घृतवत् गावः स्रवयतम्; युवानौ, अस्मान् जनासु कीर्तिमन्तं कुरुतम्; मित्रावरुणौ, मम आह्वानं शृणुतम्। तवराः, देवप्रियाः, सखायः, दीप्तिमन्तः, हविषि अस्मभ्यं सुखं यच्छन्तु; सर्पं वृकं रक्षांसि च अपाकुर्युः, सर्वरोगं नः अपसारयन्तु। सर्वेषु स्पर्धासु, त्वरिताः अस्मान् पालयन्तु; संपदः, सत्यवित् अमृताः, अस्मान् जानन्तु; एषत् मधु पिबन्तु, तुष्टाः सन्तः, देवपथैः गच्छन्तु। अग्निः, समिद्धः, सुप्रदीप्तः, गायत्रीमितिः, त्रिवृत् बलं, गौः, प्राणश्च, गृह्णन्ति। शरीररक्षकः, शुद्धव्रतः, सरस्वती, उष्णिक् छन्दः, द्विवृत् बलं, गौः, प्राणश्च, गृह्णन्ति। अग्निः, ईडया स्तुत्यः, सोमोऽमृतो देवः, अनुष्टुप् छन्दः, पञ्चवृत् बलं, गौः, प्राणश्च, गृह्णन्ति। अग्निः, शोभनासनः, पूष्णा सहितः, सुविस्तीर्णासनः, अमृतः, बृहती छन्दः, त्रिवृत् वत्सः, गौः, प्राणश्च, गृह्णन्ति। एवं देवाः, ऋषयः, यजमानाश्च, अश्विनः सरस्वती च, इन्द्राय बलं, संपदं, यशः, प्रज्ञां च ददुः। सर्वे देवाः, यज्ञवेद्यां समागत्य, हविः सोमं च पिबन्तः, यजमानस्य कल्याणाय, रक्षां, संपदं, प्रज्ञां च ददुः।