प्रातःकालस्य अग्रे दीप्तः इन्द्रः, प्राचीनः, त्रिभिः देवैः त्रिंशद्भिः सह, वज्रधारी वृतं हत्वा शत्रून् अपाकरोत्। ततः नराशंसः वीरः यज्ञस्य आसनं मापयति, तनूनपात् यज्ञस्थानं स्थापयति; गोभिः भूषितः, मधुना अभिषिक्तः, बुद्धिमान् सुवर्णदीप्तैः हविभिः पूजां करोति। देवैर् उपगीतः, हरियुक्तः, हविर्ग्रहणाय उत्सुकः, प्रयत्नशीलः पुरन्दरः वज्रधारी यज्ञे आगच्छतु, अस्मान् स्वीकुर्यात्। इन्द्रः आसनं स्वीकृत्य, हरियुक्तः, पूर्वदिशं प्रति पृथिव्याः देशे उपविशति; विस्तीर्णः, अग्रगण्यः, शुभः, आदित्यैः अभिषिक्तः, वसुभिः संयुक्तः। शीघ्रगामिन्यः पत्न्यः, उत्तमाः, शीघ्रं इन्द्रं कवष्यान् सह आनयन्तु; दिव्यद्वाराणि सर्वतः उद्घाट्यन्ताम्, शक्तिमन्तः, अग्रगण्यः वीरः प्रविशतु। उषाः च नक्ता, महती, क्षीरसमृद्धे, नित्यं दात्री, वीरं इन्द्रं आनयन्ति; कौशल्येन तन्तुं प्रविष्टं यच्छन्ति, देवदेवः, पूज्यः, शोभायुक्तः। दैवमानवा होतारः बहुषु स्थानेषु मधुरैः वाक्यैः इन्द्रं प्रथमं आह्वयन्ति; मधुना यज्ञशीर्षं वहन्तः, हविर्दानेन प्राचीनदीप्तिं वर्धयन्ति। त्रयो देव्यः, हविर्दानेन वर्धमानाः, इन्द्रं पतिं पत्न्यः इव स्वीकुर्वन्ति; सरस्वती, इडा, भारत्यः, सर्वधारिण्यः, अविच्छिन्नतन्तुना, पोषेण च। त्वष्टा, इन्द्राय वीराय बलं स्थापयन्, कीर्तये अनेकानि शोभनानि निर्मितवान्; वृषा, यजमानः, वृषाणं इच्छति; एते यज्ञशीर्षं वहन्तः देवाः एकत्रयन्तु। वनपति मुक्तः, बन्धनैः मुक्तः, ऊर्ध्वं तिष्ठति, देवः इव वशीकृतः; इन्द्रस्य उदरं हविः पूरयन्, मधुना घृतं च यज्ञं मधुरयति। सूक्ष्मधाराभ्यः इन्द्रः वीरः, प्रेरितः, वृषा, महाबलः आगच्छतु; अमृताः देवाः, हर्षितचित्ताः, घृतयज्ञे रमन्तु। इन्द्रः साहाय्याय आगच्छतु, स्तुतः, वीरः भोज्ये; सदा वर्धमानबलः, अस्य शक्तयः बहवः; तस्य राज्यं दिवं विजितं विकसितं अस्तु। इन्द्रः दूरात् अस्मान् प्रति आगच्छतु, महाबलः, साहाय्यं वहन्; नराधिपः, बलवद्भुजः, वज्रधारी, युद्धे स्पर्धायाम् अस्माकं शत्रून् विजेतु। इन्द्रः हरियुक्तः अस्मान् प्रति साहाय्यं दातुं, सम्पदाय च आगच्छतु; वज्रधारी, उदारः, दूरदर्शी, अस्मान् यज्ञे, बलस्पर्धायाम् च स्थित्वा सहाय्यं दातु। इन्द्रं रक्षकं, इन्द्रं सहायं, इन्द्रं सहजाह्वेयवीरं सर्वत्र आह्वयामि; शक्रं, बहुह्वेयम् इन्द्रं आह्वयामि; उदारः इन्द्रः अस्मान् शुभं ददातु। उत्तमप्रवणः, उत्तमदाताः इन्द्रः सहाय्येन अस्मान् अनुगृह्णातु, सर्वज्ञः; द्वेषं दूरं कुर्यात्, अस्मान् निर्भयम् कुर्यात्, वीर्यस्य स्वामी भूयाम। पूज्यस्य तस्य शुभे प्रसादे, सुखचित्ते अस्माकं स्थितिः अस्तु; उत्तमप्रवणः, उत्तमदाताः इन्द्रः द्वेषं दूरं कुर्यात्, अपि च दूरात्। हरियुक्तैः, मयूरपिच्छैः भूषितैः रथैः इन्द्रः आगच्छतु; कश्चिद् तं न वारयतु, न बन्धकाः बन्धयन्तु—धनुषः तन्तुं अतीत्य बाणः इव आगच्छतु। एवं वसिष्ठाः स्तवैः इन्द्रं महाबलम्, वज्रधारिणम् स्तुवन्ति; एवं स्तुतः वीरान् च गोः च अस्मान् ददातु—सदा आशीर्भिः अस्मान् पालयतु। दीप्तः अग्निः, अश्विनौ, तप्तः पात्रम्, दीप्तः सोमः निष्पिष्टः; सरस्वती गौः, दीप्तं सोमं इन्द्राय बलं ददाति। अश्विनौ, कायचिकित्सकौ, सरस्वती, सोमनिष्पिष्टे बलं ददाति; मार्गान् गच्छन्तः इन्द्राय शक्तिं वहन्ति। इन्द्राय, सरस्वती नराशंसः नघ्नहुः च अश्विनौ मधुमयौषधं सोमनिष्पिष्टे स्थापयन्ति। सरस्वती इन्द्राय बलं शक्तिं आह्वयति; अश्विनौ इडया सह अन्नं, पोषणं, धनं ददाति। अश्विनौ, नमुचये, सोमं निष्पिष्टम्, दीप्तं, प्रवाहम्; सरस्वती तं इन्द्राय पीत्वा वेदीं प्रति आनयत्। रक्षाकवचानि इव, दीप्तप्रदेशाः इव, अश्विनौ इव, दूरदिशः इव, इन्द्रः इव, उभे लोके इव—सरस्वती सर्वकामान् ददाति। उषाः च रात्रिः, अश्विनौ, दिवसः, सायं इन्द्रः शक्तिभिः—एतान् सरस्वत्या संयुक्तान्, शोभायुक्तान्, ज्ञात्वा। अश्विनौ दिवा अस्मान् पालयताम्; सरस्वती रात्रौ पालयतु; युवां दैवौ होतारौ, चिकित्सकौ, इन्द्रः सह सोमनिष्पिष्टे अस्मान् पालयन्तु। त्रिधा, त्रिपथं, सरस्वती, अश्विनौ, भारत्यः, प्रबलं सोमं अपूष्णुः, इन्द्राय हर्षं उत्पाद्य। अश्विनौ औषधमधुरता आनयन्ति, सरस्वती अस्मान् आरोग्यं ददाति; त्वष्टा इन्द्रे कीर्तिं शोभां च स्थापयति, रूपं रूपं सोमनिष्पिष्टे। काले, इन्द्रः वनपति, हृष्टः, प्रबलं सोमं अपूष्णोत्; गौः सरस्वती अश्विनौ मधु दुदोह। गोभिः अश्विनौ, सोमः मासिके यज्ञे सरस्वत्या सह स्थापितः; मधुरं निष्पिष्टं पानं इन्द्राय, स्वाहा इति। अश्विनौ, हविः बलम्; सरस्वती नमुचिचिन्तया दीप्तं दिव्यं धनं, उदारं, इन्द्राय आनयत्। येन हविः अश्विनौ सरस्वती च इन्द्रं वर्धयन्ति, सः वलस्य निधिं, नमुचिना सह, भेदयत्। इन्द्रं, अश्विनौ सरस्वती च, हविः वहन्तः, यज्ञहविर्दानेन शक्तिभिः वर्धयन्ति। यस्य इन्द्रस्य बलं दत्तम्—सविता, वरुणः, भगः—सः, दृढतन्तुः, हविःस्वामी, यजमानं संयुक्तवान्। सविता वरुणः यजमानाय ददातः; नमुचेः धनं, दृढतन्तुं, इन्द्राय बलं शक्तिं च गृहीतवन्तः। वरुणः स्वाराज्यं शक्तिं ददात्, भगः सविता च समृद्धिं ददातः; दृढतन्तुकीर्तिं बलं च धारयन्तः, यज्ञे आगतवन्तः। अश्विनौ गोभिः बलं ददातः; अश्विनौ अश्वैः वीर्यं शक्तिं च; सरस्वती हविः इन्द्राय यजमानं वर्धयति। तौ नासत्यौ, शोभायुक्तौ, सुवर्णचक्रौ, हे मानवाः, सरस्वती उदारहविः—ते इन्द्रस्य कर्मणि अस्मान् पालयन्तु। तौ चिकित्सकौ, शुभकर्मणौ, सरस्वती शुभदोहिनी—या वृत्रहन्त्री, शतशक्तिः, इन्द्राय बलं दत्तवती। एवं, यज्ञे, सोमनिष्पिष्टे, देवाः, अश्विनौ, सरस्वती, इन्द्रः, त्वष्टा, सविता, वरुणः, भगः, इडा, भारत्यः, नराशंसः, नघ्नहुः, नमुचिः च, सर्वे समागताः, यजमानस्य बलं, आरोग्यं, सौभाग्यं, वीर्यं च वर्धयन्ति, इन्द्रस्य विजयाय।