यत्र इन्द्रः वायुश्च साकं सम्यग् विचरतः, तत्र लोको धर्ममयः, प्रज्ञया पूर्णः, यत्र कलहस्य किञ्चिदपि स्थानं नास्ति। तत्र यज्ञे सूत्रमिव सूत्रेण संयुज्यते, कठिनमपि कठिनेना, तस्य गन्धः सोमस्य रक्षां करोति, चिरस्थायी रसं हर्षाय ददाति। तत्र ऋत्विजः सर्वतः सिञ्चन्ति, पवयन्ति, तं हरितं मदयन्तं सोमं सम्प्रास्य, तस्य किं वदति, किं तेन वदसि इति पृच्छन्ति। प्रातःकाले, हे इन्द्र, तुभ्यं यजमानः धान्ययुक्तं, पायसयुक्तं, पिष्टकवतीं, स्तोत्रसंयुक्तां हविः उपभुङ्क्ष्व। मरुतः, वृत्रहणं इन्द्रं उच्चैः गायन्तु, येन देवाः सत्ये स्थिताः, जाग्रतो देवस्य ज्योतिः सृजितवन्तः। अध्वर्यु, प्रस्तृतं सोमं शिलाभिः पर्यञ्जनं, इन्द्राय पवय, सः पिबतु। यः प्राणिनां पतिः, यस्मिन्सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः, यो महान् चोत्तमश्च, तेन त्वां गृह्णामि, मया त्वां गृह्णामि। त्वं मया गृह्यसे अश्विभ्यः, सरस्वत्यै, इन्द्राय, सुत्राम्ने; एष ते आसनं—अश्विभ्यः, सरस्वत्यै, इन्द्राय, सुत्राम्ने। मम प्राणः, अपानः, चक्षुः, श्रोत्रं च रक्ष्यन्ताम्; मम वाक् सर्वारोग्यदायिनी भूयात्, त्वं मे मनसः संयोजिका। यद् अश्विभिः, सरस्वत्यै, इन्द्रेण सुत्राम्ना कृतं, यदाहूतं, यद्विलिखितं, तत्सर्वं पिबामि। प्रातःसन्द्यायाम् अग्निसंस्कृत इन्द्रः, प्राचीनेषु तिष्ठन्, त्रिभिः देवैः, त्रिंशता सह, वज्रपाणिः वृत्रं निहत्य शत्रून् अपाकरोत्। नराशंसः वीर्यं मापयति, तनूनपात् यज्ञस्थानं स्थापयति; स गोभिः अलंकृतः, मधुना अनुलेप्य, सुवर्णवद्भिः हविभिः धीमाँ ऋत्विज् पूजयति। देवैः स्तुतः, हरिवाहनः, हविर्ग्राही, यत्नशीलः पुरन्दरः, वज्रपाणिः, यज्ञे प्रतिगृह्णातु, अस्मान् स्वीकरोतु। आसनं गृह्णन् इन्द्रः, हरिवाहनः, प्राचीं दिशं प्रतीक्ष्य पृथिव्यां तिष्ठति; सः विस्तीर्णः, श्रेष्ठः, शुभः, आदित्यैः अनुलेप्य, वसुभिः संयुक्तः। शीघ्राः पत्न्यः, सुशिलाः, शीघ्रगामिन्यः इन्द्रं वृषभं कवष्यान् आनयन्तु; दिव्यद्वाराणि सर्वतः प्रसार्यन्तां, बलवन्तः, श्रेष्ठवीर्यः, वीरः प्रविशतु। उषाः नक्ताः च, महत्यौ, पयस्वत्यौ, नित्यदायिन्यौ, वीरं इन्द्रं वहतः; तन्तुं तन्त्वा कौशल्यान् विव्याचतुः, देवदेवः, पूज्यः, श्रियम् अपि धत्ते। दिव्याः मानुष्याश्च होतारः, बहुषु स्थानेषु, मधुरवाक्यैः प्रथमं इन्द्रं आह्वयन्ति; मधुना यज्ञशिरसि वहन्तः, ते जुहोत्याः प्राचीं ज्योतिः वर्धयन्ति। त्रयो देव्यो, हविं वर्धयन्त्यः, इन्द्रं पतिं पत्न्य इव गृह्णन्ति; सरस्वती, इडा, भारत्यः च, अखण्डतन्तुना, पोषणेन च सह। त्वष्टा, इन्द्राय बलं संस्थाप्य, कीर्तयेऽनेकानि शोभनानि निर्माय, वृषभः, यजमानः, वृषभं इच्छति; य एते यज्ञशिरसि वहन्ति, ते देवाँ संयुञ्जन्तु। वनस्पतिः, विमुक्तः, पाशैः अबद्धः, सम्यग् उत्तिष्ठति, संयतः, देववत्; इन्द्रस्य उदरं हविः पूरयन्, मधुना घृतैश्च यज्ञं मधुरयति। कणिकासु, इन्द्रः वीर्यवान्, प्रेरितः, वृषा, बलीयान् आगच्छतु; अमृताः देवाः, मनसा प्रमुद्य, घृतेन यज्ञे रमन्ताम्। इन्द्रः अस्मान् साहाय्यार्थं आगच्छतु, स्तुतः, वीरः सोमे; सदा वर्धमानः, बहुवीर्यः, स्वराज्यं दिवं अजयद् इति। दूरतः अपि इन्द्रः अस्मान् आगच्छतु, महाबलः, सहायं वहन्; नरपतिः, बलीयान्, वज्रपाणिः, युद्धे स्पर्धायां च शत्रून् जयतु। हरिवाहनः इन्द्रः अस्मान् प्रति सहायं ददातु, सौम्यः, दूरदर्शी, वज्रपाणिः, अस्मान् अस्मिन्यज्ञे, वीर्यस्पर्धायां च तिष्ठतु। अहं इन्द्रं रक्षन्तं, सहायं, सुलभं, सर्वत्र आह्वयामि; शक्रं, बहुप्रार्थितं इन्द्रं अह्वे; स मेघवतीर् इन्द्रः अस्मभ्यं श्रेयः ददातु। इन्द्रः उत्तममार्गदर्शी, सुभगदाताः, सर्वज्ञः, अस्मान् अनुग्रहीतु; द्वेषं अपाकरोतु, अस्मान् अभयम् करोतु, वयं वीर्यस्य स्वामिनः स्याम। तस्य पूज्यस्य शुभे प्रीतिमनसि वयं स्याम; इन्द्रः उत्तममार्गदर्शी, सुभगदाताः, द्वेषं दूरतः अपि अस्मद् अपाकरोतु। इन्द्र, तव मनोहरैः हरिवाहनैः, मयूरपिच्छाभिः भूषितैः आगच्छ; त्वां कश्चन न निरुध्येत, न बद्धुं शक्नोति—त्वं धनुष्कोट्याः शर इव शीघ्रं आगच्छ। एवं वसिष्ठाः इन्द्रं, महाबलिनं, वज्रपाणिं, स्तोत्रैः स्तुवन्ति; सः स्तुतः अस्मभ्यं वीरान् पशूंश्च ददातु—त्वं सदा अस्मान् आशिषा पालय। अग्निः प्रज्वलितः, अश्विनौ, सन्तप्तपात्रम्, द्योतमानः प्रस्तृतः सोमः; सरस्वती धेनुः, अत्र तेजस्वि सोमं दुह्यति, इन्द्राय बलं ददाति। अश्विनौ, कायचिकित्सकौ, सरस्वती च, प्रस्तरणे बलं वहन्ति; इन्द्राय शक्तिं पथिभिः वहन्ति। इन्द्राय, सरस्वती, नराशंसः, नग्नहुः च, अश्विनौ मधुमत्तमौ औषधं प्रस्तरणे स्थापयन्ति। सरस्वती इन्द्राय बलं शक्तिं च आह्वयति; अश्विनौ इडया सह अन्नं, पोषणं, धनं च ददातः। अश्विनौ, नमुचये, प्रस्तृतं, उज्ज्वलं, वहन्ति; सरस्वती इन्द्राय पातुं वेदीं प्रति आनयति। यथा आवरणानि, यथा द्योतमानानि प्रदेशाः, यथा अश्विनौ, यथा दिक्, यथा इन्द्रः, यथा उभे लोकौ—एवं सर्वान् कामान् सरस्वती ददाति। उषाः च रात्रिः, अश्विनौ, दिवा, इन्द्रः सायं शक्तिभिः—एवं तान्, शोभायुक्तान्, सरस्वत्या सह संयुक्तान् पश्यामः। अश्विनौ दिवा अस्मान् पालयेताम्; सरस्वती रात्रौ पालयात्; युवां दिव्यौ होतारौ, वैद्यौ, इन्द्रेण सह सोमस्य प्रस्तरणे अस्मान् पालयेताम्। त्रिधा, त्रिभिः मार्गैः, सरस्वती, अश्विनौ, भारत्यः च, दृढं, आप्लुतं सोमं पिप्युः, इन्द्राय हर्षं जनयन्ति। अश्विनौ मधुरं औषधं आनयतः, सरस्वती अस्मान् आरोग्यं ददाति; त्वष्टा, इन्द्रे, कीर्तिं, शोभां, रूपं रूपेण सोमप्रस्तरणे स्थापयति। काले, इन्द्रः, वनस्पतिपतिः, हृष्टः, आप्लुतं सोमं सिञ्चति; सरस्वती धेनुः अश्विनयोः कृते मधुरं मधु दुह्यति।