सर्वदूरगमिनः रथः सर्वतः अस्मान् आवृत्य रक्षतु, येन त्वं भक्तं रक्षसि। पृथिवी, अन्तरिक्षं, दिवं च—सर्वत्र अस्माकं सन्ततिः शुभा भूयात्, वीरपुत्राः भूयुः, अन्नसमृद्धिः अस्तु। महात्मन् जनं मे रक्ष, गौरवन् पशूं मे रक्ष, श्रान्तिहीन पिता मे रक्ष। वयं सर्वज्ञं धनदं श्रेष्ठं प्राप्तवन्तः। हे अग्ने, अधिपति, महिमानं बलं च दत्तु। अयं अग्निः गृहस्वामी, कुलस्य श्रेष्ठो धनदाता अस्ति। हे अग्ने, गृहस्वामी, महिमानं बलं च दत्तु। अयं अग्निः शुद्धिकर्ता, धनसमृद्धिः, समृद्धिवर्धकः च अस्ति। हे अग्ने, शुद्धिकर्तः, महिमानं बलं च दत्तु। गृहाणि मा बिभीत, मा कम्पन्ताम्; बलं धारयन्तः प्रविशामः। बलं धारयन्, शुभेच्छया, शुभबुद्ध्या, हर्षितचित्तेन गृहं प्रविशामि। येषां गृहे यात्री वसति, येषां गृहे शुभेच्छा बहुला अस्ति, तानि गृहाणि आह्वयामः; यः यः अस्मान् जानाति, तं तं वयं जानामः। गावः आगच्छन्तु, अजाः मेषाः च आगच्छन्तु; अन्नस्य सारः अपि गृहं आगच्छतु। तव हिताय, तव शान्तये, गच्छामि—सर्वदा सुखं, समृद्धिः, कल्याणं अस्तु। वयं भूमौ देवगृहं प्राप्तवन्तः, यत्र सर्वे देवाः हर्षिताः। एताः दिव्याः आपः मे शान्तिं दत्तु। हे ओषधि, मां रक्ष। ऋच्-साम्ना, यजुषा च, समृद्धिं पोषणं च लभेम। हे दीक्षित, तं मा हिंसाः। आपः, मातरः, अस्मान् शुद्धयन्तु; घृतसमृद्धाः आपः घृतैः अस्मान् शुद्धयन्तु। दिव्याः आपः सर्वं अशुद्धिं अपाकर्षन्ति। अधुना शुद्धः शुद्धीकृतः ताः आपः समीपं गच्छामि। त्वं दीक्षा-तपस्याः शरीरं; शुभं सौम्यं रूपाय त्वां स्थापयामि। त्वं महतीनां क्षीरम्; त्वं तेजोदा—तेजः मे दत्तु। त्वं वृत्रस्य नेत्रस्य पटलः—दृष्टिं मे दत्तु। चेतनाधिपः मां शुद्धयतु। वागधिपः मां शुद्धयतु। देवः सविता शुद्धयतु, अविच्छिन्नया शुद्धया, सूर्यस्य रश्मिभिः। शुद्धिकर्तः, शुद्धिकृतः, तव शुद्धं कामं मे लभेत। हे देवाः, यज्ञे तव अनुग्रहं वयं याचामः। पूज्याः देवाः, वयं भवतः आशीर्वादं आह्वयामः। स्वाहा मनसः यज्ञाय। स्वाहा द्वयोः लोकयोः—द्यावापृथिव्योः। स्वाहा अन्तरिक्षात्। स्वाहा वायोः—स्वाहा। अभिप्रायाय अग्नये स्वाहा; बुद्धये च मनसः अग्नये स्वाहा; दीक्षाय तपस्यै अग्नये स्वाहा; सरस्वत्यै पूष्णे अग्नये स्वाहा। दिव्ये महति सर्वहिते आपः, द्यावापृथिवी, विस्तीर्णं अन्तरिक्षं—बृहस्पतये हविषा स्वाहा। सर्वः जनः दिव्यस्य नेतुः मैत्रीं इच्छतु। सर्वे धनं यत्नं कुर्वन्तु; समृद्ध्यै महिमानं वरण्तु—स्वाहा। त्वं ऋच्-साम्नि वससि; अहं तव उभे गृह्णामि। यज्ञात् मा पतः। त्वं आश्रयः—मम आश्रयं दत्तु। नमः ते; मा हिंसाः। त्वं अङ्गिरसः बलं; मम बलं स्थापय। त्वं सोमस्य बन्धनम्। त्वं विष्णोः आश्रयः, यजमानस्य आश्रयः। त्वं इन्द्रस्य गर्भः। क्षेत्रं शुभैः धान्यैः समृद्धं कुरु। वृक्षः उत्तिष्ठतु, सम्यक् स्थित्वा, मां रक्षतु, यज्ञस्य विरोधात् रक्षतु। अग्निः, पुरोहितः, ब्राह्मणः, यज्ञाग्निः, यज्ञवृक्षः च व्रतं स्थापयन्तु। दिव्यं प्रज्ञां, सौम्यां, शुभां, यज्ञसिद्ध्यै तेजः याचामः, यज्ञवाहकं, यज्ञार्हं, वशे अस्तु। मनसः उत्पन्नाः देवाः, मनसा युक्ताः, प्रज्ञायुक्ताः, इच्छायुक्ताः, अस्मान् रक्षन्तु, पालयन्तु; तेषां स्वाहा। आपः, मधुराः, पोषकाः अस्माकं भूयुः, अस्मासु वसन्तु, सेवनीयाः भूयुः। दिव्याः, अमृताः, सत्यम् धारयन्त्यः आपः आरोग्यं, रोगमुक्ति, निष्कल्मषता दत्तु। एष तव पूज्यं शरीरम्। आपः विमोचयामि, न तु सन्ततिम्। पापकृतः, स्वाहा आह्विताः, भूमौ प्रविशन्तु। भूमौ उत्पन्ना भूयुः। हे अग्ने, उत्तमं रक्षणं कुरु; वयं वीर्येण पूर्णाः भूयाम। अनिद्रः रक्ष, पुनः जागरय। मम मनः, प्राणः, पुनः आगच्छतु; मम श्वासः, आत्मा, पुनः आगच्छतु; मम दृष्टिः, श्रवणं, पुनः आगच्छतु। वैश्वानर अग्निः, दुर्जयः, शरीररक्षकः, दुर्भाग्याद्, आपत्तेः रक्षतु। त्वं अग्ने, देवेषु मनुषेषु च व्रतानां रक्षकः; यज्ञेषु स्तुत्यः। देवः सविता, धनदाता, धनं दत्तु; इच्छितं धनं दत्तु। एष तव तेजस्वी रूपम्; एष तव तेजः—तदैक्यं कुरु, दीप्तिमान् भूत्वा प्रस्थितः। त्वं विष्णवे भक्त्या गृहीतः, चयनः। तस्य सत्यस्य, शक्तिमतः प्रेरणायां, तव शरीरयन्त्रे प्रविशेयम्—स्वाहा। त्वं दीप्तिमान्, त्वं चन्द्रः, त्वं अमृतः, त्वं वैश्वदेवः। त्वं चेतनम्, त्वं मनः, त्वं बुद्धिमान्, त्वं कुशलः, त्वं वीरः, त्वं यज्ञार्हः, त्वं अदितिः, त्वं द्विमुखः। पूर्वे पश्चिमे शुभं वर्धस्व; मित्रः मार्गे त्वां योजयतु, पूषा पथे रक्षतु, इन्द्रः निरीक्षतु। माता त्वां अनुमोदतु, पिता अनुमोदतु, भ्राता अनुमोदतु, सहगर्भः अनुमोदतु, मित्रः अनुमोदतु, पशुसखा अनुमोदतु। हे देवि, देवस्य समीपं गच्छ; रुद्रः त्वां इन्द्राय सोमाय च शुभाय नेतु। सोमसखा, प्रतिनिवर्त। त्वं वस्वी, त्वं अदितिः, त्वं आदित्यः, त्वं रुद्रः, त्वं चन्द्रः। बृहस्पतिः तव प्रियं कुर्यात्; रुद्रः वसुभिः त्वां समीपं आगच्छतु। हे आदित्याः, यज्ञे तव शिरः स्पृशामि; त्वं घृतपूर्णं पृथिव्याः इडायाः पदम्। अस्माकं सहवासं कुरु। त्वं बान्धवः। त्वयि धनम्। मम धनम् त्वयि। धनहान्या धनात् वयं न वियुक्ताः। तद् धनम्। अहं देव्या सह बुद्ध्या, कौशल्या, दीप्त्या संयोजयामि। मम जीवनं, आत्मा, तवत्वं न हर। हे देवि, तव वीरं तव समीपे पश्येयम्। एषा तव गायत्र्याः भागः—सोमाय कथय; एषा त्रिष्टुभः भागः—सोमाय कथय; एषा जगत्याः भागः—सोमाय कथय; छन्दांसि अधिपत्यं सम्पाद्य—सोमाय कथय। त्वं अस्माकम्, तव तेजः ग्राह्यम्; कुशलाः त्वां अन्विष्यन्तु। सवितारं देवम्, बुद्धिमन्तं, सत्यम्, निधिधारिणम्, प्रियं, प्रेरितं मुनिं स्तौमि। तस्य उच्चा चिन्ता दीप्तिमान्, तस्य तेजः सविता मापयति, सुवर्णहस्तः, कुशलः, दयालुः, दिव्यः। सन्ततये, सन्ततये, ते अनुवास्यन्तु; त्वं सन्ततिम् अनुवास्यसि। दीप्त्या दीप्तिमन्तं त्वं क्रयामि; चन्द्रं चन्द्रेण, अमृतं अमृतेन। तव गौः एकीकृता; तव चन्द्राः अस्माकं सह। त्वं तपस्याः शरीरम्, प्रजापतेः वर्णः; उत्तमपशुना क्रयामि। सहस्रगुणं पोषणं मे भूयात्। मित्रः मित्रवत् समीपं आगच्छतु। इन्द्रस्य विस्तीर्णं स्थानं प्रविश, दीप्तिमान्, सौम्य, सुखद। दीप्तिमान्, ज्वलमान्, दक्षहस्तः, शुभहस्तः अग्ने, एते तव सोमक्रेता; तान् रक्ष, त्वं न हिंस्याः। हे अग्ने, दुष्टाचारं मम दूरं कुरु; साधाचारं मा गृहीः। जीवनं समुत्थाय, स्वजीवनं, अमृतत्वं च। सुखमार्गं, कल्याणपथं वयम् अन्विष्याम, निर्हेतुकं, येन सर्वे शत्रवः दूरं भवन्ति, धनं लभ्यते। त्वं आदित्यस्य त्वचा; सदा आदित्यैः सह उपविश। वृषभः दिवं आधारयत्, अन्तरिक्षं विस्तारयत्, पृथिव्याः विस्तारं च मापयत्। अधिपः सर्वेषु लोकेषु उपविशत्; एताः सर्वाः वरुणस्य विधयः। सः वनान्तरे अन्तरिक्षं विस्तारयत्, अश्वेषु बलम्, गोषु क्षीरम्। हृदये वरुणः निश्चयं स्थापयत्; ग्रामेषु अग्निः; दिवि सूर्यः; पर्वतेषु सोमः। सूर्यस्य नेत्रे आरोह, अग्नेः नेत्रस्य पटलं प्राप्तु, यत्र एतेषां सह गच्छसि, दीप्तिमान्, बुद्धिमान्।