ਯਦ੍ ਆਕੂਤਾਤ੍ ਸਮਸੁਸ੍ਰੋਦ੍ ਹृਦੋ ਵਾ ਮਨਸੋ ਵਾ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਵਾ । ਤਦ੍ ਅਨੁ ਪ੍ਰੇਤ ਸੁਕृਤਾਮ੍ ਉ ਲੋਕਂ ਯਤ੍ਰ ऽ ऋषਯੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਥਮਜਾਃ ਪੁਰਾਣਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ, ਦਿਲ ਤੋਂ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਾਂ ਅੱਖ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਏ ਹਨ।
ਏਤꣳ ਸਧਸ੍ਥ ਪਰਿ ਤੇ ਦਦਾਮਿ ਯਮ੍ ਆਵਹਾਚ੍ ਸ਼ੇਵਧਿਂ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ ਵੋ ऽ ਅਤ੍ਰ ਤꣳ ਸ੍ਮ ਜਾਨੀਤ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਖਜਾਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇਗਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ।
ਏਤਂ ਜਾਨਾਥ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਸਧਸ੍ਥਾ ਵਿਦ ਰੂਪਮ੍ ਅਸ੍ਯ । ਯਦ੍ ਆਗਚ੍ਛਾਤ੍ ਪਥਿਭਿਰ੍ ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇ ਕृਣਵਾਥਾਵਿਰ੍ ਅਸ੍ਮੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਮਝੋ; ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਰੋ।
ਉਦ੍ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਗृਹਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇ ਸꣳ ਸृਜੇਥਾਮ੍ ਅਯਂ ਚ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਧ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਜਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਸੀਦਤ
ਉਠ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜਾਗ; ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਛੱਡ ਦੇ, ਇਹ ਵੀ; ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਬੈਠਣ।
ਯੇਨ ਵਹਸਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਯੇਨਾਗ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਤੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਨਯ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਗਨ੍ਤਵੇ ॥ 18. 63 ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੇਣ ਪਰਿਧਿਨਾ ਸ੍ਰੁਚਾ ਵੇਦ੍ਯਾ ਚ ਬਰ੍ਹਿषਾ । ऋਚੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਨਯ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਗਨ੍ਤਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਯਦ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਪਰਾਦਾਨਂ ਯਤ੍ ਪੂਰ੍ਤਂ ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ । ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਵਲੋਂ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਧਾਰਾ ऽ ਅਨਪੇਤਾ ਮਧੋਰ੍ ਘृਤਸ੍ਯ ਚ ਯਾਃ । ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਮੱਖਣ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਜਨ੍ਮਨਾ ਜਾਤਵੇਦਾ ਘृਤਂ ਮੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਅਮृਤਂ ਮ ऽ ਆਸਨ੍ । ਅਰ੍ਕਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾਤੂ ਰਜਸੋ ਵਿਮਾਨੋ ऽਜਸ੍ਰੋ ਘਰ੍ਮੋ ਹਵਿਰ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਨਾਮ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ; ਮੱਖਣ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਹਵਾ ਦਾ ਵਾਹਨ; ਮੈਂ ਅਖੁੱਟ ਤਾਪ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਵਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਹੈ।
ऋਚੋ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ ਯਜੂꣳषਿ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ ਸਾਮਾਨਿ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ । ਯੇ ऽ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਾ ऽ ਅਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਧਿ । ਤੇषਾਮ੍ ਅਸਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰ ਨੋ ਜੀਵਤਵੇ ਸੁਵ
ਮੈਂ ਹੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਾਂ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਨਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਪृਤਨਾषਾਹ੍ਯਾਯ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਹਦਾਨੁਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਮ੍ ਅਹਸ੍ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਪਿਣਕ੍ ਕੁਣਾਰੁਮ੍ । ਅਭਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਮਾਨਂ ਪਿਯਾਰੁਮ੍ ਅਪਾਦਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵਸਾ ਜਘਨ੍ਥ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਵੈਰੀ, ਪੈਰ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਧੋ ਜਹਿ ਨੀਚਾ ਯਚ੍ਛ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ । ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਮਾꣳऽ ਅਭਿਦਾਸਤ੍ਯ੍ ਅਧਰਂ ਗਮਯਾ ਤਮਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦੇ।
ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮਃ ਕੁਚਰੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਰਾਵਤ ऽ ਆ ਜਗਨ੍ਥਾ ਪਰਸ੍ਯਾਃ । ਸृਕꣳ ਸꣳਸ਼ਾਯ ਪਵਿਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਿਗ੍ਮਂ ਵਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਤਾਢਿ ਵਿ ਮृਧੋ ਨੁਦਸ੍ਵ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਡਰਾਉਣਾ ਜਾਨਵਰ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣਾ ਤਿੱਖਾ ਤੀਰ ਤਾਣ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕਰੋਂ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਨ ऽ ਊਤਯ ऽ ਆ ਪ੍ਰ ਯਾਤੁ ਪਰਾਵਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਃ ਸੁष੍ਟੁਤੀਰ੍ ਉਪ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਦੂਰੋਂ ਆਵੇ; ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ।
ਪृष੍ਟੋ ਦਿਵਿ ਪृष੍ਟੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृष੍ਟੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਓषਧੀਰ੍ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਸਹਸਾ ਪृष੍ਟੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ ਨੋ ਦਿਵਾ ਸ ਰਿषਸ੍ ਪਾਤੁ ਨਕ੍ਤਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ, ਹਰ ਇਕ ਔਸ਼ਧੀ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ, ਉਹ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤਂ ਕਾਮਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤੀ ऽ ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਰਯਿꣳ ਰਯਿਵਃ ਸੁਵੀਰਮ੍ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਵਾਜਮ੍ ਅਭਿ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ऽਸ਼੍ਯਾਮ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮ੍ ਅਜਰਾਜਰਂ ਤੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ, ਧਨ, ਵੱਡਾ ਰਾਜ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਹਾਦਰੀ ਪਾਈਏ; ਇਨਾਮ ਤੇ ਇਨਾਮ ਲੈਈਏ, ਤੇਰਾ ਅਟੱਲ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਵਯਂ ਤੇ ऽ ਅਦ੍ਯ ਰਰਿਮਾ ਹਿ ਕਾਮਮ੍ ਉਤ੍ਤਾਨਹਸ੍ਤਾ ਨਮਸੋਪਸਦ੍ਯ । ਯਜਿष੍ਠੇਨ ਮਨਸਾ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਰੇਧਤਾ ਮਨ੍ਮਨਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆ ਕੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਅਟੱਲ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਧਾਮਚ੍ਛਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਸਚੇਤਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਵਧਾਨ ਦੇਵਤੇ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਭਾਗ ਦੇਣ।
ਤ੍ਵਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਨॄਁਃ ਪਾਹਿ ਸ਼ृਣੁਧੀ ਗਿਰਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਕਮ੍ ਉਤ ਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਸੁਣ; ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸ੍ਵਾਦ੍ਵੀਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਤੀਵ੍ਰਾਂ ਤੀਵ੍ਰੇਣਾਮृਤਾਮ੍ ਅਮृਤੇਨ । ਮਧੁਮਤੀਂ ਮਧੁਮਤਾ ਸृਜਾਮਿ ਸꣳ ਸੋਮੇਨ । ਸੋਮੋऽਸਿ । ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਮਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸੋਮ ਹੈਂ; ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਪਕ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਪਕ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਕ।
ਪਰੀਤੋ षਿਞ੍ਚਤਾ ਸੁਤꣳ ਸੋਮੋ ਯ ऽ ਉਤ੍ਤਮꣳ ਹਵਿਃ । ਦਧਨ੍ਵਾਨ੍ ਯੋ ਨਰ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਆ ਸੁषਾਵ ਸੋਮਮ੍ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਵਗਾਓ; ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨਿਕਾਲਿਆ।
ਵਾਯੋਃ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਕ੍ ਸੋਮੋ ऽ ਅਤਿਦ੍ਰੁਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ । ਵਾਯੋਃ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਙ੍ ਸੋਮੋ ऽ ਅਤਿਦ੍ਰੁਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਾਯੂ ਦੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਮਿੱਤਰ ਹੈ; ਵਾਯੂ ਦੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤਿ ਤੇ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤꣳ ਸੋਮꣳ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ । ਵਾਰੇਣ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾ ਤਨਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਗਦੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਵਤੇ ਤੇਜ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯꣳ ਸੁਰਯਾ ਸੋਮਃ ਸੁਤ ऽ ਆਸੁਤੋ ਮਦਾਯ । ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਪृਗ੍ਧਿ ਰਸੇਨਾਨ੍ਨਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਧੇਹਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੋਮ, ਜੋ ਨਿਚੋੜਿਆ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਲਈ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ; ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਰੋਟੀ ਰੱਖ।
ਕੁਵਿਦ੍ ਅਙ੍ਗ ਯਵਮਨ੍ਤੋ ਯਵਂ ਚਿਦ੍ ਯਥਾ ਦਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਯੂਯ । ਇਹੇਹੈषਾਂ ਕृਣੁਹਿ ਭੋਜਨਾਨਿ ਯੇ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਨਮ ऽ ਉਕ੍ਤਿਂ ਯਜਨ੍ਤਿ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਸ੍ ਤੇਜਸੇ ਤ੍ਵਾ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ ਬਲਾਯ ਤ੍ਵਾ
ਸ਼ਾਇਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜੌ ਹੈ, ਉਹ ਜੌ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਜੋ ਬਰਸੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੁਤ੍ਰਾਮਣ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਚਮਕ ਲਈ, ਵਿਰਤਾ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਆਸ਼੍ਵਿਨਂ ਤੇਜਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਬਲਮ੍ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਮੋਦਾਯ ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਾਯ ਤ੍ਵਾ ਮਹਸੇ ਤ੍ਵਾ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵਿਰਤਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਆਨੰਦ ਲਈ, ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ।
ਤੇਜੋ ऽਸਿ ਤੇਜੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਸਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਬਲਮ੍ ਅਸਿ ਬਲਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਓਜੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਓਜੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਅਸਿ ਮਨ੍ਯੁਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਸਹੋ ऽਸਿ ਸਹੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ
ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਪਾ; ਤੂੰ ਵਿਰਤਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਿਰਤਾ ਪਾ; ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਤੂੰ ਜੋਸ਼ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਪਾ; ਤੂੰ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ਼ਤਾ ਪਾ; ਤੂੰ ਬਲ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਲ ਪਾ।
ਯਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵਿषੂਚਿਕੋਭੌ ਵृਕਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਪਤਤ੍ਰਿਣꣳ ਸਿꣳਹꣳ ਸੇਮਂ ਪਾਤ੍ਵ੍ ਅꣳਹਸਃ
ਜੋ ਵਾਘ, ਭੇਡੀਆ, ਗਿੱਧ, ਬਾਜ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਯਦ੍ ਆਪਿਪੇष ਮਾਤਰਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਧਯਨ੍ । ਏਤਤ੍ ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨੇ ऽ ਅਨृਣੋ ਭਵਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਤੌ ਪਿਤਰੌ ਮਯਾ । ਸਮ੍ਪृਚ ਸ੍ਥ ਸਂ ਮਾ ਭਦ੍ਰੇਣ ਪृਙ੍ਕ੍ਤ । ਵਿਪृਚ ਸ੍ਥ ਵਿ ਮਾ ਪਾਪ੍ਮਨਾ ਪृਙ੍ਕ੍ਤ
ਜਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰ; ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਤਨ੍ਵਤ ਭੇषਜਂ ਭਿषਜਾਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵਾਚਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਭਿषਗ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਦਧਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।