ऋਤਾषਾਡ੍ ऋਤਧਾਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯੌऽषਧਯੋਪ੍ਸਰਸੋ ਮੁਦੋ ਨਾਮ । ਸ ਨ ऽ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੱਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸੱਚ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸꣳਹਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸਾਮਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਰੀਚਯੋ ऽਪ੍ਸਰਸ ਆਯੁਵੋ ਨਾਮ । ਸ ਨ ऽ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸੁषੁਮ੍ਣਃ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਭੇਕੁਰਯੋ ਨਾਮ । ਸ ਨ ऽ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸੁਸ਼ੁਮਣਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਚੰਦ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਇषਿਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾ ਵਾਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪੋ ऽ ਅਪ੍ਸਰਸ ऽ ਊਰ੍ਜੋ ਨਾਮ । ਸ ਨ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ਼ਿਰਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਹਵਾ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਭੁਜ੍ਯੁਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਯਜ੍ਞੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ऽ ਅਪ੍ਸਰਸ ਸ੍ਤਾਵਾ ਨਾਮ । ਸ ਨ ऽ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਭੁਜਯੁ, ਉਕਾਬ, ਯਜਨ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਸ੍ਯ ऽ ऋਕ੍ਸਾਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਸਰਸ ऽ ਏष੍ਟਯੋ ਨਾਮ । ਸ ਨ ऽ ਇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪਾਤੁ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ ਤਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਨ, ਗੰਧਰਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਸ ਲਈ ਸਵਾਹਾ; ਵਾਟਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸ ਨੋ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਯਸ੍ਯ ਤ ऽ ਉਪਰਿ ਗृਹਾ ਯਸ੍ਯ ਵੇਹ । ਅਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ऽਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਮਹਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਉਪਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਥੇ ਹੈ—ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਇਸ ਖ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਸਵਾਹਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਨਭਸ੍ਵਾਨ੍ ਆਰ੍ਦ੍ਰਦਾਨੁਃ ਸ਼ਮ੍ਭੂਰ੍ ਮਯੋਭੂਰ੍ ਅਭਿ ਮਾ ਵਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਮਾਰੁਤੋ ऽਸਿ ਮਰੁਤਾਂ ਗਣਃ ਸ਼ਮ੍ਭੂਰ੍ ਮਯੋਭੂਰ੍ ਅਭਿ ਮਾ ਵਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਵਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ ਦੁਵਸ੍ਵਾਞ੍ ਛਮ੍ਭੂਰ੍ ਮਯੋਭੂਰ੍ ਅਭਿ ਮਾ ਵਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਹਵਾ ਹੈਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸਹਾਇਕ ਹੈਂ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਵਾਹਾ।
ਯਾਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਰੁਚੋ ਦਿਵਮ੍ ਆਤਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਤਾਭਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਭੀ ਰੁਚੇ ਜਨਾਯ ਨਸ੍ ਕृਧਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀਆਂ ਜੋ ਕਿਰਣਾਂ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾ।
ਯਾ ਵੋ ਦੇਵਾਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਰੁਚੋ ਗੋष੍ਵ੍ ਅਸ਼੍ਵੇषੁ ਯਾ ਰੁਚਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਭੀ ਰੁਚਂ ਨੋ ਧਤ੍ਤ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ।
ਰੁਚਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਰੁਚꣳ ਰਾਜਸੁ ਨਸ੍ ਕृਧਿ । ਰੁਚਂ ਵਿਸ਼੍ਯੇषੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਮਯਿ ਧੇਹਿ ਰੁਚਾ ਰੁਚਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਪਾ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨਸ੍ ਤਦ੍ ਆ ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਯਜਮਾਨੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਅਹੇਡਮਾਨੋ ਵਰੁਣੇਹ ਬੋਧ੍ਯ੍ ਉਰੁਸ਼ꣳਸ ਮਾ ਨ ऽ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰ ਮੋषੀਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਵਰੁਣ, ਇੱਥੇ ਬਿਨਾ ਗੁੱਸੇ ਦੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਘਰ੍ਮਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਰ੍ਕਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਮੀ, ਸਵਾਹਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਸਵਾਹਾ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਸਵਾਹਾ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਵਾਹਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਸਵਾਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਸ਼ਵਸਾ ਘृਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯꣳ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਵਯਸਾ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਤੇਨ ਵਯਂ ਗਮੇਮ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪꣳ ਸ੍ਵੋ ਰੁਹਾਣਾ ऽ ਅਧਿ ਨਾਕਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਸਮਾਨੀ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਸਥਾਨ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਇਮੌ ਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ਾਵ੍ ਅਜਰੌ ਪਤਤ੍ਰਿਣੌ ਯਾਭ੍ਯਾꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਾꣳਸ੍ਯ੍ ਅਪਹꣳਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪਤੇਮ ਸੁਕृਤਾਮ੍ ਉ ਲੋਕਂ ਯਤ੍ਰ ऽ ऋषਯੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਥਮਜਾਃ ਪੁਰਾਣਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਪੰਖ, ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਡੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਏ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਯੇਨ ऽ ऋਤਾਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਕੁਨੋ ਭੁਰਣ੍ਯੁਃ । ਮਹਾਨ੍ਤ੍ ਸਧਸ੍ਥੇ ਧ੍ਰੁਵ ऽ ਆ ਨਿषਤ੍ਤੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ
ਇੰਦੁ, ਦਕਸ਼, ਬਾਜ, ਧਰਮਵਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਵੱਡੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਈਂ।
ਦਿਵੋ ਮੂਰ੍ਧਾਸਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਨਾਭਿਰ੍ ਊਰ੍ਗ੍ ਅਪਾਮ੍ ਓषਧੀਨਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਾ ਨਮਸ੍ ਪਥੇ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭਿ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਆਪਕ, ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਨ੍ ਅਧਿ ਤਿष੍ਠਸਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੇ ਹृਦਯਮ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਪੋ ਦਤ੍ਤੋਦਧਿਂ ਭਿਨ੍ਤ੍ਤ । ਦਿਵਸ੍ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ ਤਤੋ ਨੋ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਵ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਫਾਟਦਾ ਹੈਂ; ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਮੀਂਹ ਤੋਂ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ—ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਦਿਓ।
ਇष੍ਟੋ ਯਜ੍ਞੋ ਭृਗੁਭਿਰ੍ ਆਸ਼ੀਰ੍ਦਾ ਵਸੁਭਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਨ ऽ ਇष੍ਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਣੇਹਾਗਮੇਃ
ਚਾਹੀਦਾ ਯਜਨ, ਭਰਗੁਆਂ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ; ਉਸ ਚਾਹੀਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਇष੍ਟੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਹੁਤਃ ਪਿਪਰ੍ਤੁ ਨ ऽ ਇष੍ਟꣳ ਹਵਿਃ । ਸ੍ਵਗੇਦਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ
ਚਾਹੀਦਾ ਅੱਗ, ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲੇ; ਚਾਹੀਦੀ ਹਵਨ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਦ੍ ਆਕੂਤਾਤ੍ ਸਮਸੁਸ੍ਰੋਦ੍ ਹृਦੋ ਵਾ ਮਨਸੋ ਵਾ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਵਾ । ਤਦ੍ ਅਨੁ ਪ੍ਰੇਤ ਸੁਕृਤਾਮ੍ ਉ ਲੋਕਂ ਯਤ੍ਰ ऽ ऋषਯੋ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਥਮਜਾਃ ਪੁਰਾਣਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ, ਦਿਲ ਤੋਂ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਾਂ ਅੱਖ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਏ ਹਨ।
ਏਤꣳ ਸਧਸ੍ਥ ਪਰਿ ਤੇ ਦਦਾਮਿ ਯਮ੍ ਆਵਹਾਚ੍ ਸ਼ੇਵਧਿਂ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ ਵੋ ऽ ਅਤ੍ਰ ਤꣳ ਸ੍ਮ ਜਾਨੀਤ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਖਜਾਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇਗਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ।
ਏਤਂ ਜਾਨਾਥ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਸਧਸ੍ਥਾ ਵਿਦ ਰੂਪਮ੍ ਅਸ੍ਯ । ਯਦ੍ ਆਗਚ੍ਛਾਤ੍ ਪਥਿਭਿਰ੍ ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇ ਕृਣਵਾਥਾਵਿਰ੍ ਅਸ੍ਮੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਮਝੋ; ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਰੋ।
ਉਦ੍ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਗृਹਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇ ਸꣳ ਸृਜੇਥਾਮ੍ ਅਯਂ ਚ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਧ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਜਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਸੀਦਤ
ਉਠ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜਾਗ; ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਛੱਡ ਦੇ, ਇਹ ਵੀ; ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਬੈਠਣ।
ਯੇਨ ਵਹਸਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਯੇਨਾਗ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਤੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਨਯ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਗਨ੍ਤਵੇ ॥ 18. 63 ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੇਣ ਪਰਿਧਿਨਾ ਸ੍ਰੁਚਾ ਵੇਦ੍ਯਾ ਚ ਬਰ੍ਹਿषਾ । ऋਚੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨੋ ਨਯ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਗਨ੍ਤਵੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਯਦ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਪਰਾਦਾਨਂ ਯਤ੍ ਪੂਰ੍ਤਂ ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ । ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਵਲੋਂ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਧਾਰਾ ऽ ਅਨਪੇਤਾ ਮਧੋਰ੍ ਘृਤਸ੍ਯ ਚ ਯਾਃ । ਤਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਮੱਖਣ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਜਨ੍ਮਨਾ ਜਾਤਵੇਦਾ ਘृਤਂ ਮੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਅਮृਤਂ ਮ ऽ ਆਸਨ੍ । ਅਰ੍ਕਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾਤੂ ਰਜਸੋ ਵਿਮਾਨੋ ऽਜਸ੍ਰੋ ਘਰ੍ਮੋ ਹਵਿਰ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਨਾਮ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ; ਮੱਖਣ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਹਵਾ ਦਾ ਵਾਹਨ; ਮੈਂ ਅਖੁੱਟ ਤਾਪ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਹਵਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਹੈ।
ऋਚੋ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ ਯਜੂꣳषਿ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ ਸਾਮਾਨਿ ਨਾਮਾਸ੍ਮਿ । ਯੇ ऽ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਾ ऽ ਅਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਧਿ । ਤੇषਾਮ੍ ਅਸਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰ ਨੋ ਜੀਵਤਵੇ ਸੁਵ
ਮੈਂ ਹੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਹਾਂ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਨਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਪृਤਨਾषਾਹ੍ਯਾਯ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।