ਬਲਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਥਵਿਰਃ ਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਜੀ ਸਹਮਾਨ ऽ ਉਗ੍ਰਃ । ਅਭਿਵੀਰੋ ऽ ਅਭਿਸਤ੍ਵਾ ਸਹੋਜਾ ਜੈਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥਮ੍ ਆ ਤਿष੍ਠ ਗੋਵਿਤ੍
ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਪੱਕਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਜ਼, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਭਿਆਨਕ; ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਅੱਗੇ, ਬਲ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਧਨ-ਪਸ਼ੂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਗੋਤ੍ਰਭਿਦਂ ਗੋਵਿਦਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਜਯਨ੍ਤਮ੍ ਅਜ੍ਮ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਤਮ੍ ਓਜਸਾ । ਇਮꣳ ਸਜਾਤਾ ऽ ਅਨੁ ਵੀਰਯਧ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਖਾਯੋ ऽ ਅਨੁ ਸꣳ ਰਭਧ੍ਵਮ੍
ਬੰਧਨ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਇਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਅਭਿ ਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਸਹਸਾ ਗਾਹਮਾਨੋ ऽਦਯੋ ਵੀਰਃ ਸ਼ਤਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਦੁਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਪृਤਨਾषਾਡ੍ ਅਯੁਧ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਕꣳ ਸੇਨਾ ਅਵਤੁ ਪ੍ਰ ਯੁਤ੍ਸੁ
ਇੰਦਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁਸਦਾ ਹੈ; ਹਟਾਉਣ ਵਿਚ ਔਖਾ, ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਯ—ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉਹ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਆਸਾਂ ਨੇਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਃ ਪੁਰ ऽ ਏਤੁ ਸੋਮਃ । ਦੇਵਸੇਨਾਨਾਮ੍ ਅਭਿਭਞ੍ਜਤੀਨਾਂ ਜਯਨ੍ਤੀਨਾਂ ਮਰੁਤੋ ਯਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਗ੍ਰਮ੍
ਇੰਦਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਯਜਨ ਆਧਾਰ, ਸੋਮਾ ਅੱਗੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਫਤਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰੁਤ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ ऽ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਰੁਤਾꣳ ਸ਼ਰ੍ਧ ऽ ਉਗ੍ਰਮ੍ । ਮਹਾਮਨਸਾਂ ਭੁਵਨਚ੍ਯਵਾਨਾਂ ਘੋषੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਯਤਾਮ੍ ਉਦ੍ ਅਸ੍ਥਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਪੁਕਾਰ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉੱਪਰ ਉਠੇ।
ਉਦ੍ ਧਰ੍षਯ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਆਯੁਧਾਨ੍ਯ੍ ਉਤ੍ ਸਤ੍ਵਨਾਂ ਮਾਮਕਾਨਾਂ ਮਨਾꣳਸਿ । ਉਦ੍ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਾਜਿਨਾਨ੍ਯ੍ ਉਦ੍ ਰਥਾਨਾਂ ਜਯਤਾਂ ਯਨ੍ਤੁ ਘੋषਾਃ
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਹਥਿਆਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਮੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮृਤੇषੁ ਧ੍ਵਜੇष੍ਵ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾ ऽ ਇषਵਸ੍ ਤਾ ਜਯਨ੍ਤੁ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵੀਰਾ ऽ ਉਤ੍ਤਰੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਮਾꣳऽ ਉ ਦੇਵਾ ऽ ਅਵਤਾ ਹਵੇषੁ
ਸੰਘ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਤੀਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਸਾਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਹਵਨ ਸਮੇਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਅਮੀषਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਲੋਭਯਨ੍ਤੀ ਗृਹਾਣਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਵੇ ਪਰੇਹਿ । ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਨਿਰ੍ ਦਹ ਹृਤ੍ਸੁ ਸ਼ੋਕੈਰ੍ ਅਨ੍ਧੇਨਾਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਮਸਾ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲੈ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਸਾੜੋ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧੇਪਨ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿਓ।
ਅਵਸृष੍ਟਾ ਪਰਾ ਪਤ ਸ਼ਰਵ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸꣳਸ਼ਿਤੇ । ਗਚ੍ਛਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾਮੀषਾਂ ਕਂ ਚਨੋਚ੍ ਛਿषਃ
ਛੱਡੀ ਹੋਈ, ਉੱਡ ਜਾ, ਹੇ ਤੀਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ; ਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਛੱਡ।
ਪ੍ਰੇਤਾ ਜਯਤਾ ਨਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ । ਉਗ੍ਰਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਬਾਹਵੋ ऽਨਾਧृष੍ਯਾ ਯਥਾਸਥ
ਆਗੇ ਵਧੋ, ਜਿੱਤੋ, ਹੇ ਮਰਦੋ; ਇੰਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਭਿਆਨਕ, ਅਜੈਯ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋ।
ਅਸੌ ਯਾ ਸੇਨਾ ਮਰੁਤਃ ਪਰੇषਾਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਨ ऽ ਓਜਸਾ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ । ਤਾਂ ਗੂਹਤ ਤਮਸਾਪਵ੍ਰਤੇਨ ਯਥਾਮੀ ऽ ਅਨ੍ਯੋ ऽ ਅਨ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਨ੍
ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ।
ਯਤ੍ਰ ਵਾਣਾਃ ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਕੁਮਾਰਾ ਵਿਸ਼ਿਖਾऽਇਵ । ਤਨ੍ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਜਿੱਥੇ ਤੀਰ ਉਡਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਆਦਿਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਤੇ ਵਰ੍ਮਣਾ ਛਾਦਯਾਮਿ ਸੋਮਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਮृਤੇਨਾਨੁ ਵਸ੍ਤਾਮ੍ । ਉਰੋਰ੍ ਵਰੀਯੋ ਵਰੁਣਸ੍ ਤੇ ਕृਣੋਤੁ ਜਯਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਨੁ ਦੇਵਾ ਮਦਨ੍ਤੁ
ਤੇਰੇ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ; ਵਰੁਣ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੌੜਾ ਕਰੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਉਦ੍ ਏਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਨਯਾਗ੍ਨੇ ਘृਤੇਨਾਹੁਤ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸꣳ ਸृਜ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਬਹੁਂ ਕृਧਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘੀ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਹਵਨ ਨਾਲ; ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਮਂ ਪ੍ਰਤਰਾਂ ਨਯ ਸਜਾਤਾਨਾਮ੍ ਅਸਦ੍ਵਸ਼ੀ । ਸਮ੍ ਏਨਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸृਜ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਾਗਦਾ ऽ ਅਸਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਦਾਰ ਬਣ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਮੋ ਗृਹੇ ਹਵਿਸ੍ ਤਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਧਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾ ऽ ਅਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨ੍ ਅਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਨੇ ਵੀ।
ਉਦ੍ ਉ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਭਰਨ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਸ ਨੋ ਬਹ੍ਵ ਸ਼ਿਵਸ੍ ਤ੍ਵꣳ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁਕਣ। ਤੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁਭ ਮੂਰਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ।
ਪਞ੍ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਦੈਵੀਰ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਪਾਮਤਿਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਬਾਧਮਾਨਾਃ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿਮ੍ ਆਭਜਨ੍ਤੀ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇ ऽ ਅਧਿ ਯਜ੍ਞੋ ऽ ਅਸ੍ਥਾਤ੍
ਪੰਜ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ। ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਉਣ; ਜਦ ਧਨ ਵਧੇ, ਯਜਨ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ।
ਸਮਿਦ੍ਧੇ ऽ ਅਗ੍ਨਾਵ੍ ਅਧਿ ਮਾਮਹਾਨ ऽ ਉਕ੍ਥਪਤ੍ਰ ऽ ਈਡ੍ਯੋ ਗृਭੀਤਃ । ਤਪ੍ਤਂ ਘਰ੍ਮਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਯਜਨ੍ਤੋਰ੍ਜਾ ਯਦ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਯਜਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਜਦ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਵਧਿਆ ਹੋਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਗਰਮ ਘਰਮਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ।
ਦੈਵ੍ਯਾਯ ਧਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜੋष੍ਟ੍ਰੇ ਦੇਵਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਮਨਾਃ ਸ਼ਤਪਯਾਃ । ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਯਨ੍ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੋ ऽ ਅਸ੍ਥੁਃ
ਦੈਵੀ ਸਹਾਰਾ ਤੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਜੋ ਦੈਵੀ ਚਮਕ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਆਏ; ਪੂਜਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਵੀਤꣳ ਹਵਿਃ ਸ਼ਮਿਤꣳ ਸ਼ਮਿਤਾ ਯਜਧ੍ਯੈ ਤੁਰੀਯੋ ਯਜ੍ਞੋ ਯਤ੍ਰ ਹਵ੍ਯਮ੍ ਏਤਿ । ਤਤੋ ਵਾਕਾ ऽ ਆਸ਼ਿषੋ ਨੋ ਜੁषਨ੍ਤਾਮ੍
ਸਾਫ ਹੋਇਆ ਹਵਿ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਇਆ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹੇ; ਚੌਥਾ ਯਜਨ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਵਿ ਜਾਂਦਾ। ਉਥੋਂ, ਬਚਨ ਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ।
ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ ਹਰਿਕੇਸ਼ਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਸਵਿਤਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਉਦ੍ ਅਯਾꣳऽ ਅਜਸ੍ਰਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪੂषਾ ਪ੍ਰਸਵੇ ਯਾਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਗੋਪਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਪੀਲੇ ਵਾਲਾ, ਸਵਿਤਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਚਲਣ ਵਿਚ, ਪੂਸ਼ਾ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵੇਖਦਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ।
ਵਿਮਾਨ ऽ ਏष ਦਿਵੋ ਮਧ੍ਯ ऽ ਆਸ੍ਤ ऽ ਆਪਪ੍ਰਿਵਾਨ੍ ਰੋਦਸੀ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀਰ੍ ਅਭਿ ਚष੍ਟੇ ਘृਤਾਚੀਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਾ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਪਰਂ ਚ ਕੇਤੁਮ੍
ਇਹ ਜੋ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠਾ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਰਦਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽ ਅਰੁਣਃ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯੋਨਿਂ ਪਿਤੁਰ੍ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ । ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵੋ ਨਿਹਿਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਮਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਰਜਸਸ੍ ਪਾਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤੌ
ਸਾਂਡ, ਸਮੁੰਦਰ, ਲਾਲੀ, ਉਕਾਬ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਪਿੰਡ, ਉਹ ਚਲਦਾ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ । ਰਥੀਤਮꣳ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾꣳ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਾਰੇ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ। ਰਥਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਨ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਿਰਤਾਜ।
ਦੇਵਹੂਰ੍ ਯਜ੍ਞ ऽ ਆ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ ਸੁਮ੍ਨਹੂਰ੍ ਯਜ੍ਞ ऽ ਆ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ । ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾꣳऽ ਆ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਯਜਨ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਅੱਗ, ਦੇਵਤਾ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।
ਵਾਜਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਸਵ ऽ ਉਦ੍ਗ੍ਰਾਭੇਣੋਦ੍ ਅਗ੍ਰਭੀਤ੍ । ਅਧ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੇ ਨਿਗ੍ਰਾਭੇਣਾਧਰਾꣳऽ ਅਕਃ
ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਹਥ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਫੜਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇਠਾਂ ਚੁੱਕੀ ਹਥ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ।
ਉਦ੍ਗ੍ਰਾਭਂ ਚ ਨਿਗ੍ਰਾਭਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਾ ऽ ਅਵੀਵृਧਨ੍ । ਅਧਾ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਮੇ ਵਿषੂਚੀਨਾਨ੍ ਵ੍ਯਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਚੁੱਕਣ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਡਾ ਦਿਓ।
ਕ੍ਰਮਧ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਨਾਕਮ੍ ਉਖ੍ਯꣳ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਦਿਵਸ੍ ਪृष੍ਠꣳ ਸ੍ਵਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਮਿਸ਼੍ਰਾ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ ਆਧ੍ਵਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹੋ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਪ੍ਰਾਚੀਮ੍ ਅਨੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਭਵੇਹ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾ ਦੀਦ੍ਯਾਨੋ ਵਿ ਭਾਹ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਜਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੱਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਰਹੋ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਓ, ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।