ਨਮਃ ਸਿਕਤ੍ਯਾਯ ਚ ਪ੍ਰਵਾਹ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮਃ ਕਿꣳਸ਼ਿਲਾਯ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਣਾਯ ਚ ਨਮਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਚ ਪੁਲਸ੍ਤਯੇ ਚ ਨਮ ऽ ਇਰਿਣ੍ਯਾਯ ਚ ਪ੍ਰਪਥ੍ਯਾਯ ਚ
ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਤੇ ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੇਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਤੇ ਚੌੜੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਵ੍ਰਜ੍ਯਾਯ ਚ ਗੋष੍ਠ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮਸ੍ ਤਲ੍ਪ੍ਯਾਯ ਚ ਗੇਹ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮੋ ਹृਦਯ੍ਯਾਯ ਚ ਨਿਵੇष੍ਯਾਯ ਚ ਨਮਃ ਕਾਟ੍ਯਾਯ ਚ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾਯ ਚ
ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਲੰਗ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ੁष੍ਕ੍ਯਾਯ ਚ ਹਰਿਤ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮਃ ਪਾꣳਸਵ੍ਯਾਯ ਚ ਰਜਸ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮੋ ਲੋਪ੍ਯਾਯ ਚੋਲਪ੍ਯਾਯ ਚ ਨਮ ऽ ਊਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਚ ਸੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਚ
ਸੁੱਕੇ ਨੂੰ ਤੇ ਹਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਧੂੰਧਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਲ ਚਲਾਈ ਹੋਈ ਨੂੰ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਸੂਰਜੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪਰ੍ਣਾਯ ਚ ਪਰ੍ਣਸ਼ਦਾਯ ਚ ਨਮ ऽ ਉਦ੍ਗੁਰਮਾਣਾਯ ਚਾਭਿਘ੍ਨਤੇ ਚ ਨਮ ऽ ਆਖਿਦਤੇ ਚ ਪ੍ਰਖਿਦਤੇ ਚ ਨਮ ऽ ਇषੁਕृਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧਨੁष੍ਕृਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ ਚ ਵੋ ਨਮੋ ਨਮੋ ਵਃ ਕਿਰਿਕੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨਾꣳ ਹृਦਯੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਵਿਚਿਨ੍ਵਤ੍ਕੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਣਤ੍ਕੇਭ੍ਯੋ ਨਮ ऽ ਆਨਿਰ੍ਹਤੇਭ੍ਯਃ
ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਖਾੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇ ਕੰਪਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ, ਖੋਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਅਜੈਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦ੍ਰਾਪੇ ऽ ਅਨ੍ਧਸਸ੍ ਪਤੇ ਦਰਿਦ੍ਰ ਨੀਲਲੋਹਿਤ । ਆਸਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍ ਏषਾਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਮਾ ਭੇਰ੍ ਮਾ ਰੋਙ੍ ਮੋ ਚ ਨਃ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਤ੍
ਹੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੰਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਰੀਬ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ; ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦਿਓ।
ਇਮਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਤਵਸੇ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਵੀਰਾਯ ਪ੍ਰ ਭਰਾਮਹੇ ਮਤੀਃ । ਯਥਾ ਸ਼ਮ੍ ਅਸਦ੍ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁष੍ਟਂ ਗ੍ਰਾਮੇ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨਾਤੁਰਮ੍
ਹੇ ਰੁਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਜੋ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਯਾ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾ ਤਨੂਃ ਸ਼ਿਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਭੇषਜੀ । ਸ਼ਿਵਾ ਰੁਤਸ੍ਯ ਭੇषਜੀ ਤਯਾ ਨੋ ਮृਡ ਜੀਵਸੇ
ਹੇ ਰੁਦਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਰੂਪ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਦੁੱਖ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਿਓ।
ਪਰਿ ਨੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤਿਰ੍ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਪਰਿ ਤ੍ਵੇषਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ ਅਘਾਯੋਃ । ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ ਤਨੁष੍ਵ ਮੀਢ੍ਵਸ੍ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਮृਡ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਤੀਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ; ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦਿਓ।
ਮੀਢੁष੍ਟਮ ਸ਼ਿਵਤਮ ਸ਼ਿਵੋ ਨਃ ਸੁਮਨਾ ਭਵ । ਪਰਮੇ ਵृਕ੍ਸ਼ ऽ ਆਯੁਧਂ ਨਿਧਾਯ ਕृਤ੍ਤਿਂ ਵਸਾਨ ऽ ਆ ਚਰ ਪਿਨਾਕਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ ਆ ਗਹਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖੋ; ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦਰਖ਼ਤ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਮੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਵਿਕਿਰਿਦ੍ਰ ਵਿਲੋਹਿਤ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਭਗਵਃ । ਯਾਸ੍ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰꣳ ਹੇਤਯੋ ऽਨ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਨ੍ ਨਿ ਵਪਨ੍ਤੁ ਤਾਃ
ਹੇ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਤੁਹਾਡੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪੈ ਜਾਣ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੋ ਬਾਹ੍ਵੋਸ੍ ਤਵ ਹੇਤਯਃ । ਤਾਸਾਮ੍ ਈਸ਼ਾਨੋ ਭਗਵਃ ਪਰਾਚੀਨਾ ਮੁਖਾ ਕृਧਿ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੋ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਖ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ऽ ਅਧਿ ਭੂਮ੍ਯਾਮ੍ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਅਣਗਿਣਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਦਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਣਵੇ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਭਵਾ ऽ ਅਧਿ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਃ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਾ ਦਿਵꣳ ਰੁਦ੍ਰਾ ऽ ਉਪਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਗਲ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਜੋ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਃ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਾਃ ਸ਼ਰ੍ਵਾ ऽ ਅਧਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਚਰਾਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਗਲ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਵ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸ਼ष੍ਪਿਞ੍ਜਰਾ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾ ਵਿਲੋਹਿਤਾਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਅਧਿਪਤਯੋ ਵਿਸ਼ਿਖਾਸਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਤੀਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ਪਥਾਂ ਪਥਿਰਕ੍ਸ਼ਸ ऽ ਐਲਬृਦਾ ऽ ਆਯੁਰ੍ਯੁਧਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਤਿ ਸृਕਾਹਸ੍ਤਾ ਨਿषਙ੍ਗਿਣਃ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਸੱਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੂਣੀ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ऽਨ੍ਨੇषੁ ਵਿਵਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪਿਬਤੋ ਜਨਾਨ੍ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੇ ਏਤਾਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਭੂਯਾꣳਸਸ਼੍ ਚ ਦਿਸ਼ੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿਤਸ੍ਥਿਰੇ । ਤੇषਾꣳ ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨੇ ऽਵ ਧਨ੍ਵਾਨਿ ਤਨ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਰੁਦਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਦਿਵਿ ਯੇषਾਂ ਵਰ੍षਮ੍ ਇषਵਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਰ੍ ਦਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਦੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਰ੍ਧ੍ਵਾਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ऽਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ਮृਡਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਤਮ੍ ਏषਾਂ ਜਮ੍ਭੇ ਦਧ੍ਮਃ
ਹੇ ਰੁਦਰ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਮੀਂਹ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਦੇ ਦਸ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਦਸ, ਪੱਛਮ ਦੇ ਦਸ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਦਸ, ਉਪਰ ਦੇ ਦਸ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਯੇषਾਂ ਵਾਤ ऽ ਇषਵਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਰ੍ ਦਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਦੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਰ੍ਧ੍ਵਾਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ऽਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ਮृਡਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਤਮ੍ ਏषਾਂ ਜਮ੍ਭੇ ਦਧ੍ਮਃ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਹਵਾ ਹਨ। ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਸ-ਦਸ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਣ, ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇषਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਇषਵਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਾਚੀਰ੍ ਦਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦਸ਼ ਪ੍ਰਤੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਦੀਚੀਰ੍ ਦਸ਼ੋਰ੍ਧ੍ਵਾਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ऽਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨੋ ਮृਡਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਤਮ੍ ਏषਾਂ ਜਮ੍ਭੇ ਦਧ੍ਮਃ
ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਅੰਨ ਹਨ। ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਸ-ਦਸ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਣ, ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੱਬੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਮਨ੍ਨ੍ ਊਰ੍ਜਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯਾਣਾਮ੍ ऽ ਅਦ੍ਭ੍ਯ ਓषਧੀਭ੍ਯੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯੋ ऽਧਿ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਪਯਃ । ਤਾਂ ਨ ऽ ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਧਤ੍ਤ ਮਰੁਤਃ ਸꣳਰਰਾਣਾਃ । ऽ ਅਸ਼੍ਮꣳਸ੍ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ । ਮਯਿ ਤ ਊਰ੍ਕ੍ । ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਪਹਾੜ ਤੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਪੱਥਰ ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਹੈ। ਉਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਤੀਖਾ ਤੀਰ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਇਮਾ ਮੇ ऽ ਅਗ੍ਨ ऽ ਇष੍ਟਕਾ ਧੇਨਵਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾ ਚ ਦਸ਼ ਚ ਦਸ਼ ਚ ਸ਼ਤਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਯੁਤਂ ਚਾਯੁਤਂ ਚ ਨਿਯੁਤਂ ਚ ਨਿਯੁਤਂ ਚ ਪ੍ਰਯੁਤਂ ਚਾਰ੍ਬੁਦਂ ਚ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦꣳ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਧ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪਰਾਰ੍ਧਸ਼੍ ਚੈਤਾ ਮੇ ऽ ਅਗ੍ਨ ਇष੍ਟਕਾ ਧੇਨਵਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਮੁਤ੍ਰਾਮੁष੍ਮਿਂਲ੍ ਲੋਕੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਗਾਂ ਬਣਨ। ਇੱਕ, ਦਸ, ਦਸ ਸੌ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਦਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਦਸ ਲੱਖ, ਦਸ ਦਸ ਲੱਖ, ਦਸ ਕਰੋੜ, ਦਸ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਦਸ ਅਰਬ, ਦਸ ਦਸ ਅਰਬ, ਦਸ ਖਰਬ, ਦਸ ਦਸ ਖਰਬ, ਦਸ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਚਕਾਰ, ਅੰਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਗਾਂ ਬਣਨ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ।
ऋਤਵ ਸ੍ਥ ऽ ऋਤਾਵृਧ ऽ ऋਤੁष੍ਠਾ ਸ੍ਥ ऽ ऋਤਾਵृਧਃ । ਘृਤਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਮਧੁਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਵਿਰਾਜੋ ਨਾਮ ਕਾਮਦੁਘਾ ऽ ਅਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਹੋ, ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ, ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾਵਕਯਾਗ੍ਨੇ ਪਰਿ ਵ੍ਯਯਾਮਸਿ । ਪਾਵਕੋ ऽ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਝਾਗ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ।
ਹਿਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਜਰਾਯੁਣਾਗ੍ਨੇ ਪਰਿ ਵ੍ਯਯਾਮਸਿ । ਪਾਵਕੋ ऽ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਿਮ ਦੇ ਪਰਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ।
ਉਪ ਜ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਉਪ ਵੇਤਸੇऽਵ ਤਰ ਨਦੀष੍ਵ੍ ਆ । ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤ੍ਤਮ੍ ਅਪਾਮ੍ ਅਸਿ । ਮਣ੍ਡੂਕਿ ਤਾਭਿਰ੍ ਆ ਗਹਿ ਸੇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਪਾਵਕਵਰ੍ਣꣳ ਸ਼ਿਵਂ ਕृਧਿ
ਨੇੜੇ ਆ, ਵੱਟੀ ਵਾਂਗ ਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਤ ਹੈ। ਮੰਡੂਕ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰ।