ਅषਾਢਾਸਿ ਸਹਮਾਨਾ ਸਹਸ੍ਵਾਰਾਤੀਃ ਸਹਸ੍ਵ ਪृਤਨਾਯਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਵੀਰ੍ਯਾਸਿ ਸਾ ਮਾ ਜਿਨ੍ਵ ॥ 27 ਮਧੁ ਵਾਤਾ ऽ ऋਤਾਯਤੇ ਮਧੁ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਮਾਧ੍ਵੀਰ੍ ਨਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਓषਧੀਃ
ਤੂੰ ਅਸ਼ਾਢ ਹੈਂ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈਂ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਜਾਵਾਂ।
ਮਧੁ ਨਕ੍ਤਮ੍ ਉਤੋषਸੋ ਮਧੁਮਤ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵꣳ ਰਜਃ । ਮਧੁ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਨਃ ਪਿਤਾ
ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।
ਮਧੁਮਾਨ੍ ਨੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਮਧੁਮਾਁ੨ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਮਾਧ੍ਵੀਰ੍ ਗਾਵੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਜੰਗਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠੀ ਹੋਣ।
ਅਪਾਂ ਗਮ੍ਭਨ੍ਤ੍ ਸੀਦ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯੋऽਭਿ ਤਾਪ੍ਸੀਨ੍ ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ । ਅਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ऽ ਅਨੁਵੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਾਨੁ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਵृष੍ਟਿਃ ਸਚਤਾਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਵੱਸ; ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੇ, ਨਾ ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ; ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਬਣੀ ਰਹੇ—ਅਸਮਾਨੀ ਵਰਖਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰੀਨ੍ਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ ਸਮ੍ ਅਸृਪਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ ਅਪਾਂ ਪਤਿਰ੍ ਵृषਭ ऽ ਇष੍ਟਕਾਨਾਮ੍ । ਪੁਰੀषਂ ਵਸਾਨਃ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਰੇਤਾਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੱਟਾਂ ਦਾ ਵੱਢਾ, ਤਿੰਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗੰਦ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਜਾ ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਵਜ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਹੀ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ऽ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਪਿਪृਤਾਂ ਨੋ ਭਰੀਮਭਿਃ
ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਮਾਪਣ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਲਣ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿਥੋਂ ਧਰਮ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਿਤਰ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਧਰੁਣੇਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਥਮਮ੍ ਏਭ੍ਯੋ ਯੋਨਿਭ੍ਯੋ ऽ ਅਧਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਾਨੁष੍ਟੁਭਾ ਚ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ, ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ; ਉਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਗਾਯਤਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਇषੇ ਰਾਯੇ ਰਮਸ੍ਵ ਸਹਸੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ऽ ਊਰ੍ਜੇऽ ਅਪਤ੍ਯਾਯ । ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਵਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਸਾਰਸ੍ਵਤੌ ਤ੍ਵੋਤ੍ਸੌ ਪ੍ਰਾਵਤਾਮ੍
ਪੋਸ਼ਣ, ਦੌਲਤ, ਤਾਕਤ, ਸ਼ਾਨ, ਉਰਜਾ, ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਤੂੰ ਸਰਵਪਰੀ ਹੈਂ, ਸੁਤੰਤਰ ਹੈਂ—ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਦੋ ਦਰਿਆ ਤੈਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਯੇ ਤਵਾਸ਼੍ਵਾਸੋ ਦੇਵ ਸਾਧਵਃ । ਅਰਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਮਨ੍ਯਵੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਨੇਕ ਹਨ, ਜੋ ਭੇਟ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋੜ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਦੇਵਹੂਤਮਾਁ੨ऽ ਅਸ਼੍ਵਾਁ੨ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥੀਰ੍ ਇਵ । ਨਿ ਹੋਤਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਦਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਰਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋੜ; ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤੋ ਨ ਧੇਨਾ ऽ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਪੂਯਮਾਨਾਃ । ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ऽ ਅਭਿ ਚਾਕਸ਼ੀਮਿ ਹਿਰਣ੍ਯਯੋ ਵੇਤਸੋ ਮਧ੍ਯੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇਃ
ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ; ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਣ, ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ऋਚੇ ਤ੍ਵਾ ਰੁਚੇ ਤ੍ਵਾ ਭਾਸੇ ਤ੍ਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਤ੍ਵਾ । ਅਭੂਦ੍ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਚ
ਤੈਨੂੰ ਰਚਨਾ ਲਈ, ਚਮਕ ਲਈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਰੁਕ੍ਮੋ ਵਰ੍ਚਸਾ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸਹਸ੍ਰਦਾ ऽ ਅਸਿ ਸਹਸ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਤੀਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਹੈਂ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਗਰ੍ਭਂ ਪਯਸਾ ਸਮ੍ ਅਙ੍ਧਿ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍ । ਪਰਿ ਵृਙ੍ਧਿ ਹਰਸਾ ਮਾਭਿ ਮꣳਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਂ ਕृਣੁਹਿ ਚੀਯਮਾਨਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਧ, ਕਦੇ ਥੱਕ ਨਾ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ।
ਵਾਤਸ੍ਯ ਜੂਤਿਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਂ ਜਜ੍ਞਾਨꣳ ਸਰਿਰਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨਦੀਨਾꣳ ਹਰਿਮ੍ ਅਦ੍ਰਿਬੁਧ੍ਨਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਹਵਾ ਦੀ ਚਲਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਘੋੜਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਹਾੜੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ—ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਅਜਸ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਮ੍ ਅਰੁषਂ ਭੁਰਣ੍ਯੁਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਈਡੇ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਂ ਨਮੋਭਿਃ । ਸ ਪਰ੍ਵਭਿਰ੍ ऋਤੁਸ਼ਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨੋ ਗਾਂ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਰ੍ ਅਦਿਤਿਂ ਵਿਰਾਜਮ੍
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ, ਲਾਲ, ਤੇਜਦਾਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਰੁਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ, ਅਦਿਤੀ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਵਰੂਤ੍ਰੀਂ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਵਿਂ ਜਜ੍ਞਾਨਾꣳ ਰਜਸਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ । ਮਹੀꣳ ਸਾਹਸ੍ਰੀਮ੍ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਮਾਯਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਢਕਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਭੇਡ, ਅਸੁਰ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਮਾਇਆ—ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਯੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਧਿਯ੍ ਅਜਾਯਤ ਸ਼ੋਕਾਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ऽ ਉਤ ਵਾ ਦਿਵਸ੍ ਪਰਿ । ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਜਜਾਨ ਤਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹੇਡਃ ਪਰਿ ਤੇ ਵृਣਕ੍ਤੁ
ਜੋ ਅਗਨਿ, ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਬਣਾਈ—ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਉਦ੍ ਅਗਾਦ੍ ਅਨੀਕਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ । ਆਪ੍ਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ꣳ ਸੂਰ੍ਯ ऽ ਆਤ੍ਮਾ ਜਗਤਸ੍ ਤਸ੍ਥੁषਸ਼੍ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਚਿਹਰਾ ਉਭਰਿਆ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਅੱਖ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਰਦਾ ਹੈ—ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਰ੍ ਦ੍ਵਿਪਾਦਂ ਪਸ਼ੁꣳ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮੇਧਾਯ ਚੀਯਮਾਨਃ । ਮਯੁਂ ਪਸ਼ੁਂ ਮੇਧਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਜੁषਸ੍ਵ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਵਾਨਸ੍ ਤਨ੍ਵੋ ਨਿ षੀਦ । ਮਯੁਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਇਸ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੜਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਇਮਂ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਰ੍ ਏਕਸ਼ਫਂ ਪਸ਼ੁਂ ਕਨਿਕ੍ਰਦਂ ਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਿਨੇषੁ । ਗੌਰਮ੍ ਆਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਨੁ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਵਾਨਸ੍ ਤਨ੍ਵੋ ਨਿ षੀਦ । ਗੌਰਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਇਸ ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਘੋੜਾ, ਚੀਕਦਾ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਜੰਗਲੀ ਸਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੜਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਇਮꣳ ਸਾਹਸ੍ਰꣳ ਸ਼ਤਧਾਰਮ੍ ਉਤ੍ਸਂ ਵ੍ਯਚ੍ਯਮਾਨꣳ ਸਰਿਰਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾਮ੍ ਅਦਿਤਿਂ ਜਨਾਯਾਗ੍ਨੇ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਗਵਯਮ੍ ਆਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਨੁ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਵਾਨਸ੍ ਤਨ੍ਵੋ ਨਿ षੀਦ । ਗਵਯਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾ, ਸੌ ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਸਰੋਤ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦਾ, ਘੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ—ਅਦਿਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ—ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੜਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਇਮਮੂਰ੍ਣਾਯੁਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਂ ਤ੍ਵਚਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂਚਤੁष੍ਪਦਾਮ੍ । ਤ੍ਵष੍ਟੁਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਜਨਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਉष੍ਟ੍ਰਮ੍ ਆਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਨੁ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਵਾਨਸ੍ ਤਨ੍ਵੋ ਨਿ षੀਦ । ਉष੍ਟ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਇਹ ਉਨ ਵਾਲਾ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ—ਅਗਨਿ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਉਠ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੜਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਜੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਜਨਿष੍ਟ ਸ਼ੋਕਾਤ੍ ਸੋ ऽ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ ਜਨਿਤਾਰਮ੍ ਅਗ੍ਰੇ । ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤਾਮ੍ ਅਗ੍ਰਮ੍ ਆਯꣳਸ੍ ਤੇਨ ਰੋਹਮ੍ ਆਯਨ੍ਨ੍ ਉਪ ਮੇਧ੍ਯਾਸਃ । ਸ਼ਰਭਮ੍ ਆਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਨੁ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਵਾਨਸ੍ ਤਨ੍ਵੋ ਨਿ षੀਦ । ਸ਼ਰਭਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ ਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੁਗ੍ ऋਚ੍ਛਤੁ
ਬੱਕਰਾ ਅਗਨਿ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵੱਸ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੜਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਨॄꣳਃ ਪਾਹਿ ਸ਼ृਣੁਧੀ ਗਿਰਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਕਮ੍ ਉਤ ਤ੍ਮਨਾ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ। ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਯਂ ਪੁਰੋ ਭੁਵਃ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣੋ ਭੌਵਨਾਯਃ । ਵਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯਨਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵਾਸਨ੍ਤੀ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੈ ਗਾਯਤ੍ਰਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰਾਦ੍ ਉਪਾꣳਸ਼ੁਃ । ਉਪਾꣳਸ਼ੋਸ੍ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ । ਤ੍ਰਿਵृਤੋ ਰਥਨ੍ਤਰਮ੍ । ਵਸਿष੍ਠ ऽ ऋषਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਗृਹੀਤਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਣਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਪੂਰਬ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ। ਇਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੈ। ਵਸੰਤ ਸਾਂਸ ਹੈ। ਗਾਯਤਰੀ ਵਸੰਤ ਦੀ ਹੈ। ਗਾਯਤਰੀ ਲਈ ਗਾਯਤ੍ਰਮ। ਗਾਯਤਰੀ ਤੋਂ ਉਪਾਂਸ਼ੁ। ਉਪਾਂਸ਼ੁ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਤ। ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਤ ਤੋਂ ਰਥੰਤਰ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਸਾਂਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ । ਤਸ੍ਯ ਮਨੋ ਵੈਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਮ੍ । ਗ੍ਰੀष੍ਮੋ ਮਾਨਸਃ । ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਬ੍ ਗ੍ਰੈष੍ਮੀ । ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਃ ਸ੍ਵਾਰਮ੍ । ਸ੍ਵਾਰਾਦ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਃ । ऽਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਃ । ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਦ੍ ਬृਹਤ੍ । ਭਰਦ੍ਵਾਜ ऽ ऋषਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਗृਹੀਤਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਮਨੋ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਦੱਖਣ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨ ਹੈ। ਗਰਮੀ ਮਨ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਗਰਮੀ ਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਤੋਂ ਸਵਾਰ। ਸਵਾਰ ਤੋਂ ਅੰਤਰੀਆਮ। ਅੰਤਰੀਆਮ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵਾਂ। ਪੰਦਰਵਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਤ। ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਸਮ੍ । ਵਰ੍षਾਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁष੍ਯਃ । ਜਗਤੀ ਵਾਰ੍षੀ । ਜਗਤ੍ਯਾ ऽ ऋਕ੍ਸਮਮ੍ । ऋਕ੍ਸਮਾਚ੍ ਛੁਕ੍ਰਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਤ੍ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਃ । ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਦ੍ ਵੈਰੂਪਮ੍ । ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ ऋषਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਗृਹੀਤਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਪੱਛਮ ਹੈ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਦੀ ਅੱਖ ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਅੱਖ ਦੀ ਹੈ। ਜਗਤੀ ਮੀਂਹ ਦੀ ਹੈ। ਜਗਤੀ ਲਈ ਜਗਤੀ। ਜਗਤੀ ਤੋਂ ਰਿਕਸਮਾਂ। ਰਿਕਸਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕਰ। ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਸਤਾਰਵਾਂ। ਸਤਾਰਵਾਂ ਤੋਂ ਵੈਰੂਪ। ਜਮਦਗਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਲਏ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਾਂ ਤ੍ਵੇਮਨ੍ਤ੍ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵੋਦ੍ਮਨ੍ਤ੍ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਨ੍ਤ੍ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਿ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾਯਨੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਰ੍ਣਵੇ ਤ੍ਵਾ ਸਦਨੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾ ਸਦਨੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਸਰਿਰੇ ਤ੍ਵਾ ਸਦਨੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਧਿषਿ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਦਨੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਧਸ੍ਥੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਯੋਨੌ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀषੇ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਅਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਪਾਥਸਿ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਜਾਗਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਆਨੁष੍ਟੁਭੇਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਾਦਯਾਮਿ । ਪਾਸ਼੍ਰੂਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਾਦਯਾਮਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਾਖ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਚਲਣ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਸੇ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਗੋਬਰ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਸ਼ਰੂ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ।