ਯੇ ਰੂਪਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਮੁਞ੍ਚਮਾਨਾ ऽ ਅਸੁਰਾਃ ਸਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਪਰਾਪੁਰੋ ਨਿਪੁਰੋ ਯੇ ਭਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਾਁਨ੍ ਲੋਕਾਤ੍ ਪ੍ਰ ਣੁਦਾਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਾਤ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਤ੍ਰ ਪਿਤਰੋ ਮਾਦਯਧ੍ਵਂ ਯਥਾਭਾਗਮ੍ ਆ ਵृषਾਯਧ੍ਵਮ੍ । ਅਮੀਮਦਨ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਯਥਾਭਾਗਮ੍ ਆ ਵृषਾਯਿषਤ
ਇਥੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੀ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੋ। ਪਿਤਰ ਆਪਣੀ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਰਸਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ੋषਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਜੀਵਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਧਾਯੈ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਘੋਰਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨ੍ਯਵੇ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤਰੋ ਨਮੋ ਵੋ ਗृਹਾਨ੍ਨਃ ਪਿਤਰੋ ਦਤ੍ਤ ਸਤੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਦੇष੍ਮੈਤਦ੍ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਵਾਸਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਰਸ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸੁੱਕੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਜੀਵਨ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਭੇਟ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਤੀਖੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਗੁੱਸੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਪਿਤਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਕਪੜੇ ਦੋ।
ਆ ਧਤ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਂ ਕੁਮਾਰਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਮ੍ । ਯਥੇਹ ਪੁਰੁषੋ ऽਸਤ੍
ਪਿਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਰਭ, ਕਮਾਰ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ ਅਮृਤਂ ਘृਤਂ ਪਯਃ ਕੀਲਾਲਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥ ਤਰ੍ਪਯਤ ਮੇ ਪਿਤॄਨ੍
ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਰਸ ਲੈ ਕੇ—ਭੇਟ ਬਣੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।
ਸਮਿਧਾਗ੍ਨਿਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਘृਤੈਰ੍ ਬੋਧਯਤਾਤਿਥਿਮ੍ । ਆਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹੋਤਨ
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ; ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ। ਇਥੇ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸੁਸਮਿਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ੋਚਿषੇ ਘृਤਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਜੁਹੋਤਨ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੀਬਰ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰੋ ਘृਤੇਨ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ । ਬृਹਚ੍ਛੋਚਾ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗੀਰਸ, ਘੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਤੀਰ੍ ਘृਤਾਚੀਰ੍ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤ । ਜੁषਸ੍ਵ ਸਮਿਧੋ ਮਮ
ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਭੇਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਮੇਰੀ ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ । ਦ੍ਯੌਰ੍ ਇਵ ਭੂਮ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਵ ਵਰਿਮ੍ਣਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਪृਥਿਵਿ ਦੇਵਯਜਨਿ ਪृष੍ਠੇऽ ਗ੍ਨਿਮ੍ ਅਨ੍ਨਾਦਮ੍ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਯਾ ਦਧੇ
ਭੂਰ, ਭੁਵਹ, ਸਵਹ। ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਵਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਨਾਲ—ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੀ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਅੰਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਨ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਆਯਂ ਗੌਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ ਅਕ੍ਰਮੀਦ੍ ਅਸਦਨ੍ ਮਾਤਰਂ ਪੁਰਃ । ਪਿਤਰਂ ਚ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਃ
ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਈ, ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ।
ਅਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਰਤਿ ਰੋਚਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ ਅਪਾਨਤੀ । ਵ੍ਯਖ੍ਯਨ੍ ਮਹਿषੋ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਅੰਦਰ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੋਂ, ਨਿਕਾਸੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਸੰਡ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਦ੍ ਧਾਮ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਵਾਕ੍ ਪਤਙ੍ਗਾਯ ਧੀਯਤੇ । ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ ਅਹ ਦ੍ਯੁਭਿਃ
ਬੋਲੀ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੂਰ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵਰ੍ਚੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਰ੍ਚਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਰ੍ਚੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਰ੍ਚਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੱਗ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ। ਸੂਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ। ਅੱਗ ਹੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ। ਸੂਰਜ ਹੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ।
ਸਜੂਰ੍ ਦੇਵੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਸਜੂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾ । ਜੁषਾਣੋ ऽਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੇਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਜੂਰ੍ ਦੇਵੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਸਜੂ ਉषਸੇਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾ । ਜੁषਾਣਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵੇਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰਯੁਕਤ ਰਾਤ ਨਾਲ, ਅੱਗੀ ਜੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਸੁਆਹਾ। ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਇੰਦਰਯੁਕਤ ਸਵੇਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਜੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਸੁਆਹਾ।
ਉਪਪ੍ਰਯਨ੍ਤੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੋਚੇਮਾਗ੍ਨਯੇ । ਆਰੇ ऽ ਅਸ੍ਮੇ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗੀ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ; ਉਹ, ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵਃ ਕਕੁਤ੍ ਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ऽ ਅਯਮ੍ । ਅਪਾᳬਂ ਰੇਤਾᳬਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵਤਿ
ਅੱਗੀ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੂੜ ਹੈ, ਚੋਟੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਭਾ ਵਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ऽ ਆਹੁਵਧ੍ਯਾ ऽ ਉਭਾ ਰਾਧਸਃ ਸਹ ਮਾਦਯਧ੍ਯੈ । ਉਭਾ ਦਾਤਾਰਾਵ੍ ਇषਾꣳ ਰਯੀਣਾਮ੍ ਉਭਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ ਹੁਵੇ ਵਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ। ਦੋਵੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ऋਤ੍ਵਿਯੋ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ऽ ਅਰੋਚਥਾਃ । ਤਂ ਜਾਨਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨ ऽ ਆਰੋਹਾਥਾ ਨੋ ਵਰ੍ਧਯਾ ਰਯਿਮ੍
ਇਹ ਤੇਰਾ ਅਸਥਾਨ ਹੈ, ਰੁੱਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅੱਗੀ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ; ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ।
ਅਯਮ੍ ਇਹ ਪ੍ਰਥਮੋ ਧਾਯਿ ਧਾਤृਭਿਰ੍ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰੇष੍ਵ੍ ਈਡ੍ਯਃ । ਯਮ੍ ਅਪ੍ਨਵਾਨੋ ਭृਗਵੋ ਵਿਰੁਰੁਚੁਰ੍ ਵਨੇषੁ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਿਭ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੇ-ਵਿਸ਼ੇ
ਇੱਥੇ, ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਧੀਆ ਯਜਨਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਅਪਨਵਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮ੍ ਅਨੁ ਦ੍ਯੁਤꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ऽ ਅਹ੍ਰਯਃ । ਪਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮ੍ ऋषਿਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਚਮਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਦੁਧ ਦਿੱਤਾ।
ਤਨੂਪਾ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ऽਸਿ ਤਨ੍ਵਂ ਮੇ ਪਾਹਿ । ਆਯੁਰ੍ਦਾ ऽ ਅਗ੍ਨੇऽ ਸ੍ਯ੍ ਆਯੁਰ੍ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਵਰ੍ਚੋਦਾ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ऽਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਯਨ੍ ਮੇ ਤਨ੍ਵਾ ऽ ਊਨਂ ਤਨ੍ ਮऽ ਆ ਪृਣ
ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅੱਗੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅੱਗੀ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਤੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅੱਗੀ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਅੱਗੀ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਇਨ੍ਧਾਨਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤꣳ ਹਿਮਾ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤꣳ ਸਮ੍ ਇਧੀਮਹਿ । ਵਯਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਯਸ੍ਕृਤꣳ ਸਹਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸਹਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਪਤ੍ਨਦਮ੍ਭਨਮ੍ ਅਦਬ੍ਧਾਸੋ ऽ ਅਦਾਭ੍ਯਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਾਵਸੋ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ਪਾਰਮ੍ ਅਸ਼ੀਯ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਅੱਗੀ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਾ ਧੋਖਾ ਖਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਸਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਚਸਾਗਥਾਃ ਸਮ੍ ऋषੀਣਾᳬਂ ਸ੍ਤੁਤੇਨ । ਸਂ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਸਮ੍ ਅਹਮ੍ ਆਯੁषਾ ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸꣳ ਰਾਯਸ੍ ਪੋषੇਣ ਗ੍ਮਿषੀਯ
ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ; ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ, ਜੀਵਨ, ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੁੜ ਜਾਵਾਂ।
ਅਨ੍ਧ ਸ੍ਥਾਨ੍ਧੋ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ੀਯ ਮਹ ਸ੍ਥ ਮਹੋ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ੀਯੋਰ੍ਜ ਸ੍ਥੋਰ੍ਜਂ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ੀਯ ਰਾਯਸ੍ ਪੋष ਸ੍ਥ ਰਾਯਸ੍ ਪੋषਂ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ੀਯ
ਤੂੰ ਵਧੀਕ ਹੋ, ਵਧੀਕ ਖਾ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਖਾ; ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਖਾ; ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੋ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਖਾ।
ਰੇਵਤੀ ਰਮਧ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੋਨਾਵ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੋष੍ਠੇ ऽਸ੍ਮਿਂਲ੍ ਲੋਕੇ ਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਇਹੈਵ ਸ੍ਤ ਮਾਪਗਾਤ
ਇਸ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਨਾਂ ਜਾਓ।
ਸꣳਹਿਤਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਜਾ ਮਾਵਿਸ਼ ਗੌਪਤ੍ਯੇਨ । ਉਪ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਦਿਵੇ-ਦਿਵੇ ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰ੍ ਧਿਯਾ ਵਯਮ੍ । ਨਮੋ ਭਰਨ੍ਤ ऽਏਮਸਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਨਾਲ, ਦਾਖਲ ਹੋ। ਅੱਗੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਰਾਜਨ੍ਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਗੋਪਾਮ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਦੀਦਿਵਿਮ੍ । ਵਰ੍ਧਮਾਣꣳ ਸ੍ਵੇ ਦਮੇ
ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਪਿਤੇਵ ਸੂਨਵੇ ऽਗ੍ਨੇ ਸੂਪਾਯਨੋ ਭਵ । ਸਚਸ੍ਵਾ ਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪুতਰ ਲਈ, ਅੱਗੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖ-ਸਾਥੀ ਬਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਨੋऽ ਅਨ੍ਤਮऽ ਉਤ ਤ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵਾ ਵਰੂਥ੍ਯਃ । ਵਸੁਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵਸੁਸ਼੍ਰਵਾऽ ਅਚ੍ਛਾਨਕ੍ਸ਼ਿ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮꣳ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ, ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਸ਼ੁਭ ਹੋ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਦਯਾਲੂ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਅੱਗੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ।