ਯਾ ऽ ਓषਧੀਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਨੁ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾ ऽ ਅਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹੈਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ — ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।
ਯਾਸ਼੍ ਚੇਦਮ੍ ਉਪਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੂਰਂ ਪਰਾਗਤਾਃ । ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਗਤ੍ਯ ਵੀਰੁਧੋ ऽਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਨੇੜੇ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ — ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।
ਮਾ ਵੋ ਰਿषਤ੍ ਖਨਿਤਾ ਯਸ੍ਮੈ ਚਾਹਂ ਖਨਾਮਿ ਵਃ । ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਕꣳ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਨਾਤੁਰਮ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਜੀਵ ਅਰੋਗ ਰਹਿਣ।
ਓषਧਯਃ ਸਮ੍ ਅਵਦਨ੍ਤ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ । ਯਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤꣳ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੋਲੀਆਂ: 'ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਨਾਸ਼ਯਿਤ੍ਰੀ ਬਲਾਸਸ੍ਯਾਰ੍ਸ਼ਸ ऽਉਪਚਿਤਾਮ੍ ਅਸਿ । ਅਥੋ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਾਂ ਪਾਕਾਰੋਰ੍ ਅਸਿ ਨਾਸ਼ਨੀ
ਤੂੰ ਸੂਜਨ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਬਵਾਸੀਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੇ ਤੂੰ ਸੌ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऽਅਖਨꣳਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਤ੍ਵਾਮ੍ ਓषਧੇ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦ੍ ਅਮੁਚ੍ਯਤ
ਤੈਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਖੋਦਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਸਹਸ੍ਵ ਮੇ ऽ ਅਰਾਤੀਃ ਸਹਸ੍ਵ ਪृਤਨਾਯਤਃ । ਸਹਸ੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪ੍ਮਾਨꣳ ਸਹਮਾਨਾਸ੍ਯ੍ ਓषਧੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਸ੍ਤ ऽ ਓषਧੇ ਖਨਿਤਾ ਯਸ੍ਮੈ ਚ ਤ੍ਵਾ ਖਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਅਥੋ ਤ੍ਵਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਵਲ੍ਸ਼ਾ ਵਿ ਰੋਹਤਾਤ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ; ਤੇ ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਸ੍ਯ੍ ਓषਧੇ ਤਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ऽ ਉਪਸ੍ਤਯਃ । ਉਪਸ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋ ਸ੍ਮਾਕਂ ਯੋऽਅਸ੍ਮਾꣳ੨ऽ ਅਭਿਦਾਸਤਿ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੌਦੇ, ਤੇਰੇ ਰੁੱਖ ਸਾਡੀ ਟੇਕ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਟੇਕ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਜ੍ ਜਨਿਤਾ ਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯੋ ਵਾ ਦਿਵꣳ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਾਨਟ੍ । ਯਸ਼੍ ਚਾਪਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਜਜਾਨ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਅਭ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪृਥਿਵਿ ਯਜ੍ਞੇਨ ਪਯਸਾ ਸਹ । ਵਪਾਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ऽ ਇषਿਤੋ ऽ ਅਰੋਹਤ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਤੇਰੇ ਚਰਬੀ ਉੱਤੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਤ੍ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਤ੍ ਪੂਤਂ ਯਚ੍ ਚ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍ । ਤਦ੍ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਭਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਰੌਣਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇषਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਅਹਮ੍ ਇਤ ऽ ਆਦਮ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਂ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਧਾਰਾਮ੍ । ਆ ਮਾ ਗੋषੁ ਵਿਸ਼ਤ੍ਵਾ ਤਨੂषੁ ਜਹਾਮਿ ਸੇਦਿਮ੍ ਅਨਿਰਾਮ੍ ਅਮੀਵਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ, ਸੱਚ ਦੀ ਜੜ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਧਾਰ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੈਂ ਰੋਗ, ਬਾਂਝਪਨ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਯੋ ਮਹਿ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ऽ ਅਰ੍ਚਯੋ ਵਿਭਾਵਸੋ । ਬृਹਦ੍ਭਾਨੋ ਸ਼ਵਸਾ ਵਾਜਮ੍ ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਧਾਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕਵੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰੌਸ਼ਨ ਵਾਲੇ। ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਜ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਪਾਵਕਵਰ੍ਚਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਰ੍ਚਾ ऽ ਅਨੂਨਵਰ੍ਚਾ ऽ ਉਦ੍ ਇਯਰ੍षਿ ਭਾਨੁਨਾ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚਰਨ੍ਨ੍ ਉਪਾਵਸਿ ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਰੋਦਸੀ ऽ ਉਭੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਕ, ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਚਮਕ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ; ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਜ੍ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ ਹਿਤਃ । ਤ੍ਵੇ ऽ ਇषਃ ਸਂ ਦਧੁਰ੍ ਭੂਰਿਵਰ੍ਪਸਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰੋਤਯੋ ਵਾਮਜਾਤਾਃ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਿਆਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ, ਦਾਤਰ, ਅਜੋਕੇ ਜਨਮੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਰਜ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਥਯਸ੍ਵ ਜਨ੍ਤੁਭਿਰ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਰਾਯੋ ऽ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਸ ਦਰ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਵਪੁषੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਸਾਨਸਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਵਧਾ, ਹੇ ਅਮਰ। ਤੂੰ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇष੍ਕਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤꣳ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਰਾਤਿਂ ਵਾਮਸ੍ਯ ਸੁਭਗਾਂ ਮਹੀਮ੍ ਇषਂ ਦਧਾਸਿ ਸਾਨਸਿꣳ ਰਯਿਮ੍
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਣਾ, ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਧਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ऋਤਾਵਾਨਂ ਮਹਿषਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੋ ਜਨਾਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣꣳ ਸਪ੍ਰਥਸ੍ਤਮਂ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਮਾਨੁषਾ ਯੁਗਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੀਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਸਮ੍ ਏਤੁ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਗਥੇ
ਤੂੰ ਭਰ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ।
ਸਂ ਤੇ ਪਯਾꣳਸਿ ਸਮ੍ ਉ ਯਨ੍ਤੁ ਵਾਜਾਃ ਸਂ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਾਤਿषਾਹਃ । ਆਪ੍ਯਾਯਮਾਨੋ ऽ ਅਮृਤਾਯ ਸੋਮ ਦਿਵਿ ਸ਼੍ਰਵਾꣳਸ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਨਿ ਧਿष੍ਵ
ਤੇਰੇ ਦੁੱਧ, ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ। ਭਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਆ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ ਅꣳਸ਼ੁਭਿਃ । ਭਵਾ ਨਃ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ ਸਖਾ ਵृਧੇ
ਤੂੰ ਭਰ ਜਾ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ; ਸਾਡੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੋਸਤ ਬਣ।
ਆ ਤੇ ਵਤ੍ਸੋ ਮਨੋ ਯਮਤ੍ ਪਰਮਾਚ੍ ਚਿਤ੍ ਸਧਸ੍ਥਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਮਯਾ ਗਿਰਾ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਦੂਰਲੇ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਚਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਕ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਕਾਮਾਯ ਯੇਮਿਰੇ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਧਾਮਸੁ ਕਾਮੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ । ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਏਕੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ
ਅਗਨਿ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਮਯਿ ਗृਹ੍ਣਾਮ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਰੇ ऽ ਅਗ੍ਨਿꣳ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਾਯ ਸੁਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਾਯ ਸੁਵੀਰ੍ਯਾਯ । ਮਾਮ੍ ਉ ਦੇਵਤਾਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਧਨ ਵਾਧੇ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਲਈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਅਪਾਂ ਪृष੍ਠਮ੍ ਅਸਿ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮ੍ ਅਭਿਤਃ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਮ੍ । ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਮਹਾਁ੨ ऽ ਆ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦਿਵੋ ਮਾਤ੍ਰਯਾ ਵਰਿਮ੍ਣਾ ਪ੍ਰਥਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਦਾ ਜਣਮਸਥਾਨ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਵਧਦੀ ਹੋਈ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੈਮਾਨੇ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਵਿ ਸੀਮਤਃ ਸੁਰੁਚੋ ਵੇਨ ऽ ਆਵਃ । ਸ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ऽ ਉਪਮਾ ऽ ਅਸ੍ਯ ਵਿष੍ਠਾਃ ਸਤਸ਼੍ ਚ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਸਤਸ਼੍ ਚ ਵਿ ਵਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਉਹ ਵੈਨਾ ਚਲਿਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਥੱਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਜਣਮਸਥਾਨ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮ੍ ਅਵਰ੍ਤਤਾਗ੍ਰੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰ੍ ਏਕ ऽ ਆਸੀਤ੍ । ਸ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਉਤੇਮਾਂ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਂਭਿਆ; ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ?
ਦ੍ਰਪ੍ਸਸ਼੍ ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਨੁ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਇਮਂ ਚ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਨੁ ਯਸ਼੍ ਚ ਪੂਰ੍ਵਃ । ਸਮਾਨਂ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਨੁ ਸਂਚਰਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਜੁਹੋਮ੍ਯ੍ ਅਨੁ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤ੍ਰਾਃ
ਬੂੰਦ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ, ਇਸ ਜਣਮਸਥਾਨ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਣਮਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਆਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਬੂੰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਂਝੇ ਜਣਮਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।