ਉਚ੍ ਛੁष੍ਮਾ ऽ ਓषਧੀਨਾਂ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠਾਦ੍ ਇਵੇਰਤੇ । ਧਨꣳ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤੀਨਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੂਰੁष ॥ 12. 83 ਇष੍ਕृਤਿਰ੍ ਨਾਮ ਵੋ ਮਾਤਾਥੋ ਯੂਯꣳ ਸ੍ਥ ਨਿष੍ਕृਤੀਃ । ਸੀਰਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਸ੍ਥਨ ਯਦ੍ ਆਮਯਤਿ ਨਿष੍ਕृਥ
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਢੋਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਚਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਪੁਰਖ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅਸਲ ਹੈਂ।
ਅਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪਰਿष੍ਠਾ ਸ੍ਤੇਨ ਇਵ ऽ ਵ੍ਰਜਮ੍ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਓषਧੀਃ ਪ੍ਰਾਚੁਚ੍ਯਵੁਰ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂ ਚ ਤਨ੍ਵੋ ਰਪਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਰੇੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹਿਲ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਲਿਨਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਯਦ੍ ਇਮਾ ਵਾਜਯਨ੍ਨ੍ ਅਹਮ੍ ਓषਧੀਰ੍ ਹਸ੍ਤ ऽ ਆਦਧੇ । ਆਤ੍ਮਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਰਾ ਜੀਵਗृਭੋ ਯਥਾ
ਜਦ ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਲਈ ਇਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ, ਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਪਕੜ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯੌषਧੀਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਥਾਙ੍ਗਮ੍-ਅਙ੍ਗਂ ਪਰੁष੍-ਪਰੁਃ । ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿ ਬਾਧਧ੍ਵ ऽ ਉਗ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਸ਼ੀਰ੍ ਇਵ
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ, ਅੰਗ-ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤਗੜਾ ਯੋਧਾ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਪਤ ਚਾषੇਣ ਕਿਕਿਦੀਵਿਨਾ । ਸਾਕਂ ਵਾਤਸ੍ਯ ਧ੍ਰਾਜ੍ਯਾ ਸਾਕਂ ਨਸ਼੍ਯ ਨਿਹਾਕਯਾ
ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਿਕੀਦੀਵਾ ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਧੁੰਦ ਦੇ ਹਟਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਨ੍ਯਾ ਵੋ ऽ ਅਨ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ऽ ਉਪਾਵਤ । ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ऽ ਇਦਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਵਤਾ ਵਚਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿਓ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਦਿਓ।
ਯਾਃ ਫਲਿਨੀਰ੍ ਯਾ ऽ ਅਫਲਾ ऽ ਅਪੁष੍ਪਾ ਯਾਸ਼੍ ਚ ਪੁष੍ਪਿਣੀਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾਸ੍ ਤਾ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅꣳਹਸਃ
ਜੋ ਫਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਫਲ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਫੁੱਲ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ — ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਪਥ੍ਯਾਦ੍ ਅਥੋ ਵਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ ਉਤ । ਅਥੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਵਕਿਲ੍ਵਿषਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੀ ਜਕੜ ਤੋਂ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਅਵਪਤਨ੍ਤੀਰ੍ ਅਵਦਨ੍ ਦਿਵ ऽ ਓषਧਯਸ੍ ਪਰਿ । ਯਂ ਜੀਵਮ੍ ਅਸ਼੍ਨਵਾਮਹੈ ਨ ਸ ਰਿष੍ਯਾਤਿ ਪੂਰੁषਃ
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਝੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਜੀਵਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਾ ऽ ਓषਧੀਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ ਬਹ੍ਵੀਃ ਸ਼ਤਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਤਾਸਾਮ੍ ਅਸਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਰਂ ਕਾਮਾਯ ਸ਼ꣳ ਹृਦੇ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਕਈ, ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਲਈ।
ਯਾ ऽ ਓषਧੀਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਨੁ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾ ऽ ਅਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹੈਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ — ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।
ਯਾਸ਼੍ ਚੇਦਮ੍ ਉਪਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੂਰਂ ਪਰਾਗਤਾਃ । ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਗਤ੍ਯ ਵੀਰੁਧੋ ऽਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਨੇੜੇ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ — ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।
ਮਾ ਵੋ ਰਿषਤ੍ ਖਨਿਤਾ ਯਸ੍ਮੈ ਚਾਹਂ ਖਨਾਮਿ ਵਃ । ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਕꣳ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਨਾਤੁਰਮ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੋ ਪੈਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ, ਸਾਡੇ ਸਭ ਜੀਵ ਅਰੋਗ ਰਹਿਣ।
ਓषਧਯਃ ਸਮ੍ ਅਵਦਨ੍ਤ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ । ਯਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤꣳ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੋਲੀਆਂ: 'ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।'
ਨਾਸ਼ਯਿਤ੍ਰੀ ਬਲਾਸਸ੍ਯਾਰ੍ਸ਼ਸ ऽਉਪਚਿਤਾਮ੍ ਅਸਿ । ਅਥੋ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਾਂ ਪਾਕਾਰੋਰ੍ ਅਸਿ ਨਾਸ਼ਨੀ
ਤੂੰ ਸੂਜਨ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਬਵਾਸੀਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੇ ਤੂੰ ਸੌ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऽਅਖਨꣳਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਤ੍ਵਾਮ੍ ਓषਧੇ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦ੍ ਅਮੁਚ੍ਯਤ
ਤੈਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਖੋਦਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਸਹਸ੍ਵ ਮੇ ऽ ਅਰਾਤੀਃ ਸਹਸ੍ਵ ਪृਤਨਾਯਤਃ । ਸਹਸ੍ਵ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪ੍ਮਾਨꣳ ਸਹਮਾਨਾਸ੍ਯ੍ ਓषਧੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਸਹਿਣ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਸ੍ਤ ऽ ਓषਧੇ ਖਨਿਤਾ ਯਸ੍ਮੈ ਚ ਤ੍ਵਾ ਖਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ । ਅਥੋ ਤ੍ਵਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਵਲ੍ਸ਼ਾ ਵਿ ਰੋਹਤਾਤ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ; ਤੇ ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਸ੍ਯ੍ ਓषਧੇ ਤਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ऽ ਉਪਸ੍ਤਯਃ । ਉਪਸ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਸੋ ਸ੍ਮਾਕਂ ਯੋऽਅਸ੍ਮਾꣳ੨ऽ ਅਭਿਦਾਸਤਿ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੌਦੇ, ਤੇਰੇ ਰੁੱਖ ਸਾਡੀ ਟੇਕ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਟੇਕ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਜ੍ ਜਨਿਤਾ ਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯੋ ਵਾ ਦਿਵꣳ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਾਨਟ੍ । ਯਸ਼੍ ਚਾਪਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਜਜਾਨ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਣਨਹਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਨਾ ਹੀ ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਅਭ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪृਥਿਵਿ ਯਜ੍ਞੇਨ ਪਯਸਾ ਸਹ । ਵਪਾਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ऽ ਇषਿਤੋ ऽ ਅਰੋਹਤ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਤੇਰੇ ਚਰਬੀ ਉੱਤੇ ਅਗਨਿ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਤ੍ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਤ੍ ਪੂਤਂ ਯਚ੍ ਚ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍ । ਤਦ੍ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਭਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਰੌਣਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਇषਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਅਹਮ੍ ਇਤ ऽ ਆਦਮ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਂ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਧਾਰਾਮ੍ । ਆ ਮਾ ਗੋषੁ ਵਿਸ਼ਤ੍ਵਾ ਤਨੂषੁ ਜਹਾਮਿ ਸੇਦਿਮ੍ ਅਨਿਰਾਮ੍ ਅਮੀਵਾਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ, ਸੱਚ ਦੀ ਜੜ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਧਾਰ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੈਂ ਰੋਗ, ਬਾਂਝਪਨ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਯੋ ਮਹਿ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ऽ ਅਰ੍ਚਯੋ ਵਿਭਾਵਸੋ । ਬृਹਦ੍ਭਾਨੋ ਸ਼ਵਸਾ ਵਾਜਮ੍ ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਦਧਾਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕਵੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਰੌਸ਼ਨ ਵਾਲੇ। ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਜ਼ਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।
ਪਾਵਕਵਰ੍ਚਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਰ੍ਚਾ ऽ ਅਨੂਨਵਰ੍ਚਾ ऽ ਉਦ੍ ਇਯਰ੍षਿ ਭਾਨੁਨਾ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚਰਨ੍ਨ੍ ਉਪਾਵਸਿ ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਰੋਦਸੀ ऽ ਉਭੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਮਕ, ਕਦੇ ਨਾ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਚਮਕ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ; ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਜ੍ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ ਹਿਤਃ । ਤ੍ਵੇ ऽ ਇषਃ ਸਂ ਦਧੁਰ੍ ਭੂਰਿਵਰ੍ਪਸਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰੋਤਯੋ ਵਾਮਜਾਤਾਃ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਿਆਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬਣੇ, ਦਾਤਰ, ਅਜੋਕੇ ਜਨਮੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਰਜ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਥਯਸ੍ਵ ਜਨ੍ਤੁਭਿਰ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਰਾਯੋ ऽ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ । ਸ ਦਰ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਵਪੁषੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ ਪृਣਕ੍ਸ਼ਿ ਸਾਨਸਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਵਧਾ, ਹੇ ਅਮਰ। ਤੂੰ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਇष੍ਕਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤꣳ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਰਾਤਿਂ ਵਾਮਸ੍ਯ ਸੁਭਗਾਂ ਮਹੀਮ੍ ਇषਂ ਦਧਾਸਿ ਸਾਨਸਿꣳ ਰਯਿਮ੍
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਣਾ, ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਧਨ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ऋਤਾਵਾਨਂ ਮਹਿषਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍ ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੋ ਜਨਾਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣꣳ ਸਪ੍ਰਥਸ੍ਤਮਂ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਮਾਨੁषਾ ਯੁਗਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੀਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਸਮ੍ ਏਤੁ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਗਥੇ
ਤੂੰ ਭਰ ਜਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ।