ਪ੍ਰੇਦ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਯਾਹਿ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਰ੍ਚਿਭਿष੍ ਟ੍ਵਮ੍ । ਬृਹਦ੍ਭਿਰ੍ ਭਾਨੁਭਿਰ੍ ਭਾਸਨ੍ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਸ੍ ਤਨ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਜਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਅਕ੍ਰਨ੍ਦਦ੍ ਅਗ੍ਨਿ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਦ੍ਯੌਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਰੇਰਿਹਦ੍ ਵੀਰੁਧਃ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵਿ ਹੀਮ੍ ਇਦ੍ਧੋ ऽ ਅਖ੍ਯਦ੍ ਆ ਰੋਦਸੀ ਭਾਨੁਨਾ ਭਾਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਃ
ਅਗਨਿ ਗਰਜਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗੂੰ ਗੂੰਜਿਆ; ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ, ਪੌਦੇ ਸਜ ਗਏ। ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਿਆ, ਫੈਲਿਆ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰਾਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਭਰਤਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵਿ ਯਤ੍ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰੋਚਤੇ ਬृਹਦ੍ ਭਾਃ । ਅਭਿ ਯਃ ਪੂਰੁਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਤਸ੍ਥਉ ਦੀਦਾਯ ਦੈਵ੍ਯੋ ऽ ਅਤਿਥਿਃ ਸ਼ਿਵੋ ਨਃ
ਭਰਤ ਦੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਾਧੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ। ਉਹ ਜੋ ਪੂਰੂ ਲਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਡਟਿਆ ਰਹੇ, ਦੇਵਤਾ-ਮਹਿਮਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਇਆ।
ਆਪੋ ਦੇਵੀਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਭਸ੍ਮੈਤਤ੍ ਸ੍ਯੋਨੇ ਕृਣੁਧ੍ਵꣳ ਸੁਰਭਾ ऽ ਉ ਲੋਕੇ । ਤਸ੍ਮੈ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਜਨਯਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰ੍ ਮਾਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਿਭृਤਾਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਏਨਤ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ ਜਲ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਲੈ ਲੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਬਣਾਓ। ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਲ ਵਿਚ ਇਹ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਓ।
ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸਧਿष੍ ਟਵ ਸੌषਧੀਰ੍ ਅਨੁ ਰੁਧ੍ਯਸੇ । ਗਰ੍ਭੈ ਸਨ੍ ਜਾਯਸੇ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਵਿਚ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚੋਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਗਰ੍ਭੋऽਅਸ੍ਯ੍ ਓषਧੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਮ੍ । ਗਰ੍ਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਗਰ੍ਭੋऽਅਪਾਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਜਲਾਂ ਦਾ ਵੀ ਗਰਭ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸਦ੍ਯ ਭਸ੍ਮਨਾ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਪਸ਼੍ ਚ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ । ਸꣳਸृਜ੍ਯ ਮਾਤृਭਿष੍ ਟ੍ਵਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਪੁਨਰ੍ ਆਸਦਃ
ਭਸਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਜਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁੜ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪੁਨਰ੍ ਆਸਦ੍ਯ ਸਦਨਮ੍ ਅਪਸ਼੍ ਚ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ । ਸ਼ੇषੇ ਮਾਤੁਰ੍ ਯਥੋਪਸ੍ਥੇ ऽਨ੍ਤਰ੍ ਅਸ੍ਯਾꣳ ਸ਼ਿਵਤਮਃ
ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਥਾਂ, ਜਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵਾਂਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਪੁਨਰ੍ ਊਰ੍ਜਾ ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪੁਨਰ੍ ਅਗ੍ਨ ऽ ਇषਾਯੁषਾ । ਪੁਨਰ੍ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਅꣳਹਸਃ
ਮੁੜ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਸਹ ਰਯ੍ਯਾ ਨਿ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸ੍ਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ੍ ਪਰਿ
ਧਨ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਫਲ-ਫੂਲ ਹੋ। ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾ।
ਬੋਧਾ ਮੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਵਚਸੋ ਯਵਿष੍ਠ ਮꣳਹਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਧਾਵਃ । ਪੀਯਤਿ ਤ੍ਵੋ ऽ ਅਨੁ ਤ੍ਵੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਨ੍ਦਾਰੁष੍ ਟੇ ਤਨ੍ਵਂ ਵਨ੍ਦੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ
ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ।
ਸ ਬੋਧਿ ਸੂਰਿਰ੍ ਮਘਵਾ ਵਸੁਪਤੇ ਵਸੁਦਾਵਨ੍ । ਯੁਯੋਧ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਦ੍ ਦ੍ਵੇषਾꣳਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜਾਗ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦਾਨੀ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਨਸ੍ ਤ੍ਵਾऽऽਦਿਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸਵਃ ਸਮ੍ ਇਨ੍ਧਤਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੋ ਵਸੁਨੀਥ ਯਜ੍ਞੈਃ । ਘृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਯਸ੍ਵ ਸਤ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕਾਮਾਃ
ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ, ਵਸਵਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾਉਣ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਘੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਧਾ। ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਅਪੇਤ ਵੀਤ ਵਿ ਚ ਸਰ੍ਪਤਾਤੋ ਯੇ ऽਤ੍ਰ ਸ੍ਥ ਪੁਰਾਣਾ ਯੇ ਚ ਨੂਤਨਾਃ । ਅਦਾਦ੍ ਯਮੋ ऽਵਸਾਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ऽ ਅਕ੍ਰਨ੍ਨ੍ ਇਮਂ ਪਿਤਰੋ ਲੋਕਮ੍ ਅਸ੍ਮੈ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਵਿਖਰ ਜਾਓ, ਹਟ ਜਾਓ। ਯਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਸਂਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਸਿ । ਕਾਮਧਰਣਮ੍ । ਮਯਿ ਤੇ ਕਾਮਧਰਣਂ ਭੂਯਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਭਸ੍ਮਾਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਪੁਰੀषਮ੍ ਅਸਿ । ਚਿਤ ਸ੍ਥ ਪਰਿਚਿਤ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਚਿਤਃ ਸ਼੍ਰਯਧ੍ਵਮ੍
ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊਂਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੀ ਲਈ ਇੱਛਾ ਦੀ ਟਿਕਾਊ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਰਾਖ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਪੁਰੀਸ਼ ਹੈਂ। ਜੋ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਪਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ—ਉਹ ਸਹਾਰਾ ਲੈ।
ਅਯꣳ ਸੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ ਸੋਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤਂ ਦਧੇ ਜਠਰੇ ਵਾਵਸ਼ਾਨਃ । ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਵਾਜਮ੍ ਅਤ੍ਯਂ ਨ ਸਪ੍ਤਿꣳ ਸਸਵਾਨ੍ਤ੍ ਸਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਤੂਯਸੇ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਇਹੀ ਉਹ ਅੱਗ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਫੂਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰੱਖਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤਾਕਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਤ੍ ਤੇ ਦਿਵਿ ਵਰ੍ਚਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਦ੍ ਓषਧੀष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਆ ਯਜਤ੍ਰ । ਯੇਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਉਰ੍ਵ੍ ਆਤਤਨ੍ਥ ਤ੍ਵੇषਃ ਸ ਭਾਨੁਰ੍ ਅਰ੍ਣਵੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਚਮਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ—ਉਸ ਚਮਕ, ਉਸ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ, ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦਰਸ਼ਕ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦਿਵੋऽ ਅਰ੍ਣਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਜਿਗਾਸ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਦੇਵਾꣳ ऽ ਊਚਿषੇ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਯੇ । ਯਾ ਰੋਚਨੇ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਸ਼੍ ਚਾਵਸ੍ਤਾਦ੍ ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ऽ ਆਪਃ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਹੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰੀष੍ਯਾਸੋ ऽ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪ੍ਰਾਵਣੇਭਿਃ ਸਜੋषਸਃ । ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਦ੍ਰੁਹੋऽਨਮੀਵਾ ऽਇषੋ ਮਹੀਃ
ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅੱਗਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਝੂਠ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ।
ਇਡਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦꣳਸꣳ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮꣳ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ । ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਮੇ
ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਲਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ, ਅੱਗ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ।
ਅਯਂ ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ऋਤ੍ਵਿਯੋ ਯਤੋ ਜਾਤੋ ऽ ਅਰੋਚਥਾਃ । ਤਂ ਜਾਨਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨ ऽ ਆ ਰੋਹਾਥਾ ਨੋ ਵਰ੍ਧਯਾ ਰਯਿਮ੍
ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਚਮਕਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਤੇ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾ।
ਚਿਦ੍ ਅਸਿ ਤਯਾ ਦੇਵਤਯਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸੀਦ । ਪਰਿਚਿਦ੍ ਅਸਿ ਤਯਾ ਦੇਵਤਯਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸੀਦ
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਪੱਕਾ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਪੱਕਾ ਬੈਠ।
ਲੋਕਂ ਪृਣ ਛਿਦ੍ਰਂ ਪृਣਾਥੋ ਸੀਦ ਧ੍ਰੁਵਾ ਤ੍ਵਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤ੍ਵਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੋਨਾਵ੍ ਅਸੀषਦਨ੍
ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰ, ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਰ; ਪੱਕਾ ਬੈਠ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਇਆ ਹੈ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਸੂਦਦੋਹਸਃ ਸੋਮꣳ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ । ਜਨ੍ਮਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿष੍ਵ੍ ਆ ਰੋਚਨੇ ਦਿਵਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀਆਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ । ਰਥੀਤਮꣳ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾꣳ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਸਰਤਾਜ।
ਸਮਿਤꣳ ਸਂ ਕਲ੍ਪੇਥਾꣳ ਸਮ੍ਪ੍ਰਿਯੌ ਰੋਚਿष੍ਣੂ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨੌ । ਇषਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਅਭਿ ਸਂਵਸਾਨੌ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਨ, ਪਿਆਰ, ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ; ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ; ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਸਂ ਵਾਂ ਮਨਾꣳਸਿ ਸਂ ਵ੍ਰਤਾ ਸਮ੍ ਉ ਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਕਰਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੀष੍ਯਾਧਿਪਾ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਨ ऽ ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਯਜਮਾਨਾਯ ਧੇਹਿ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮੱਤਾਂ, ਵਚਨ, ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ; ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੀष੍ਯੋ ਰਯਿਮਾਨ੍ ਪੁष੍ਟਿਮਾꣳ੨ ऽ ਅਸਿ । ਸ਼ਿਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਂ ਯੋਨਿਮ੍ ਇਹਾਸਦਃ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਬੈਠ।
ਭਵਤਂ ਨਃ ਸਮਨਸੌ ਸਚੇਤਸਾਵ੍ ਅਰੇਪਸੌ । ਮਾ ਯਜ੍ਞꣳ ਹਿꣳਸਿष੍ਟਂ ਮਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਜਾਤਵੇਦਸੌ ਸ਼ਿਵੌ ਭਵਤਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਚੇਤਨ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੋ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਵੋ।
ਮਾਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪृਥਿਵੀ ਪੁਰੀष੍ਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਵੇ ਯੋਨਾਵ੍ ਅਭਾਰ੍ ਉਖਾ । ਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ऋਤੁਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਰੀਸ਼ਯ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਅੱਗ-ਕੁੰਡ, ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।