ਸꣳਸृष੍ਟਾ ਵਸੁਭੀ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ ਧੀਰੈਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਾਂ ਮृਦਮ੍ । ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਮृਦ੍ਵੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਕृਣੋਤੁ ਤਾਮ੍
ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਮ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋਵੇ। ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰੇ।
ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਸੁਕਪਰ੍ਦਾ ਸੁਕੁਰੀਰਾ ਸ੍ਵੌਪਸ਼ਾ । ਸਾ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਅਦਿਤੇ ਮਹ੍ਯੋਖਾਂ ਦਧਾਤੁ ਹਸ੍ਤਯੋਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਔਲਾਦ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ; ਅਦਿਤੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਜੋਤ ਰੱਖੇ।
ਉਖਾਂ ਕृਣੋਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ ਧਿਯਾ । ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਥੋਪਸ੍ਥੇ ਸਾਗ੍ਨਿਂ ਬਿਭਰ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭ ऽ ਆ । ਮਖਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰੋऽਸਿ
ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਚੁਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲੇ। ਤੂੰ ਯਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈਂ।
ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਰਾਮ੍ਨਾਸਿ । ਅਦਿਤਿष੍ ਟੇ ਬਿਲਂ ਗृਭ੍ਣਾਤੁ । ਕृਤ੍ਵਾਯ ਸਾ ਮਹੀਮ੍ ਉਖਾਂ ਮृਨ੍ਮਯੀਂ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ । ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਦ੍ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼੍ਰਪਯਾਨ੍ ਇਤਿ
ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ। ਅਦਿਤੀ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਫੜੇ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਅੱਗ ਲਈ ਚੁਲਾ ਬਣਾਈ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਜਣਨੀ ਬਣੀ। ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਪੱਕ ਜਾਵੇ।'
ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਨ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਨ੍ਤੁ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾ ਧੂਪਯਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਨੁष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਤੁ । ਵਰੁਣਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਤੁ । ਵਿष੍ਣੁ ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਯਤੁ
ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਆਦਿਤ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ, ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਸੁਧ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਸੁਧ ਕਰੇ। ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸੁਧ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੈਨੂੰ ਸੁਧ ਕਰੇ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍षਣੀਧृਤੋऽਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਾਨਸਿ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਮ੍
ਮਿਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਹੋਵੇ।
ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੋਦ੍ਵਪਤੁ ਸੁਪਾਣਿਃ ਸ੍ਵਙ੍ਗੁਰਿਃ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ ਉਤ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ । ਅਵ੍ਯਥਮਾਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਆਸ਼ਾ ਦਿਸ਼ ऽ ਆ ਪृਣ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਉਂਗਲਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਜਾਵਣ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਬृਹਤੀ ਭਵੋਦ੍ ਉ ਤਿष੍ਠ ਧ੍ਰੁਵਾ ਤ੍ਵਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰੈਤਾਂ ਤऽਉਖਾਂ ਪਰਿ ਦਦਾਮ੍ਯ੍ ਅਭਿਤ੍ਤ੍ਯਾ ऽਏषਾ ਮਾ ਭੇਦਿ
ਉੱਠ, ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾ; ਉੱਠ, ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਮਿਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਚੁਲਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ।
ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਛृਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਛृਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਛृਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾ ऽ ਆ ਛृਨ੍ਦਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਨੁष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍
ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਆਦਿਤ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ, ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ।
ਆਕੂਤਿਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਯੁਜꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਮਨੋ ਮੇਧਾਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਯੁਜꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਯੁਜꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਵਾਚੋ ਵਿਧृਤਿਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਯੁਜꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਮਨਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ऽ ਅਗ੍ਨਯੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਸੋਚ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਬੋਲੀ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਨੁ ਨੂੰ—ਸਵਾਹਾ। ਅੱਗ ਵਿਸ਼ਵਨਰ ਨੂੰ—ਸਵਾਹਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ऽ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ, ਨੇਤਾ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲੱਭੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੇ; ਮਹਾਨਤਾ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ ਤਾ ਕਿ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ—ਸਵਾਹਾ।
ਮਾ ਸੁ ਭਿਤ੍ਥਾ ਮਾ ਸੁ ਰਿषੋ ऽਮ੍ਬ ਧृष੍ਣੁ ਵੀਰਯਸ੍ਵ ਸੁ । ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚੇਦਂ ਕਰਿष੍ਯਥਃ
ਨਾ ਤੂੰ ਟੁੱਟੀਂ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਂ; ਹੌਂਸਲਾ ਕਰ, ਬਹਾਦਰ ਬਣ। ਅੱਗ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਂ।
ਦृꣳਹਸ੍ਵ ਦੇਵਿ ਪृਥਿਵਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯ ऽ ਆਸੁਰੀ ਮਾਯਾ ਸ੍ਵਧਯਾ ਕृਤਾਸਿ । ਜੁष੍ਟਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ऽ ਇਦਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਹਵ੍ਯਮ੍ ਅਰਿष੍ਟਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਉਦ੍ ਇਹਿ ਯਜ੍ਞੇ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਭਲਾਈ ਲਈ; ਤੂੰ ਅਸੁਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈਂ। ਇਹ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉੱਠ।
ਦ੍ਰ੍ਵਨ੍ਨ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਹੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਸਹਸਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽ ਅਦ੍ਭੁਤਃ
ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਚੁਣਨ ਯੋਗ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਦਭੁਤ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਯਾ ऽ ਅਧਿ ਸਂਵਤੋ ਵਰਾꣳ ऽ ਅਭ੍ਯ੍ ਆਤਰ । ਯਤ੍ਰਾਹਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਤਾꣳ ऽ ਅਵ
ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਦੂਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲਿਆ।
ਪਰਮਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਵਤੋ ਰੋਹਿਦ੍ ਅਸ਼੍ਵ ऽ ਇਹਾ ਗਹਿ । ਪੁਰੀष੍ਯਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋऽਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਤਰਾ ਮृਧਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਇੱਥੇ ਆ; ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਵੇਂ।
ਯਦ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਕਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚਿਦ੍ ਆ ਤੇ ਦਾਰੂਣਿ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਘृਤਂ ਤਜ੍ ਜੁषਸ੍ਵ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੱਕੜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ।
ਯਦ੍ ਅਤ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਪਜਿਹ੍ਵਿਕਾ ਯਦ੍ ਵਮ੍ਰੋ ऽ ਅਤਿਸਰ੍ਪਤਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੇ ਘृਤਂ ਤਜ੍ ਜੁषਸ੍ਵ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਜੋ ਕੁਝ ਉਪਜਿਹਵਿਕਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੀਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ।
ਅਹਰ੍-ਅਹਰ੍ ਅਪ੍ਰਯਾਵਂ ਭਰਨ੍ਤੋऽਸ਼੍ਵਾਯੇਵ ਤਿष੍ਠਤੇ ਘਾਸਮ੍ ਅਸ੍ਮੈ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਮ੍ ਇषਾ ਮਦਨ੍ਤੋ ऽਗ੍ਨੇ ਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵੇਸ਼ਾ ਰਿषਾਮ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਘਾਸ ਲਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੌਲਤ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਾਨੇ ऽ ਅਗ੍ਨੌ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਾਯ ਬृਹਤੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਇਰਂਮਦਂ ਬृਹਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਯਜਤ੍ਰਂ ਜੇਤਾਰਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸਤਿ ਮਿਲੀ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਗਨਿ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਯਾਃ ਸੇਨਾ ऽ ਅਭੀਤ੍ਵਰੀਰ੍ ਆਵ੍ਯਾਧਿਨੀਰ੍ ਉਗਣਾ ऽ ਉਤ । ਯੇ ਸ੍ਤੇਨਾ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਕਰਾਸ੍ ਤਾꣳਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ऽਪਿ ਦਧਾਮ੍ਯ੍ ਆਸ੍ਯੇ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਜੋ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਟੋਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੋਰ ਤੇ ਡਾਕੂ ਹਨ—ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਦꣳष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮਲਿਮ੍ਲੂਨ੍ ਜਮ੍ਭ੍ਯੈਸ੍ ਤਸ੍ਕਰਾꣳ ऽਉਤ । ਹਨੁਭ੍ਯਾꣳ ਸ੍ਤੇਨਾਨ੍ ਭਗਵਸ੍ ਤਾꣳਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਖਾਦ ਸੁਖਾਦਿਤਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਜਬੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਲੇ-ਕੱਚੇ ਅਤੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲੈ; ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਜਨੇषੁ ਮਲਿਮ੍ਲਵ ਸ੍ਤੇਨਾਸਸ੍ ਤਸ੍ਕਰਾ ਵਨੇ । ਯੇ ਕਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵ੍ ਅਘਾਯਵਸ੍ ਤਾꣳਸ੍ ਤੇ ਦਧਾਮਿ ਜਮ੍ਭਯੋਃ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਲੇ ਹਨ, ਚੋਰ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਕੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਜਬੜੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮ੍ ਅਰਾਤੀਯਾਦ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਨੋ ਦ੍ਵੇषਤੇ ਜਨਃ । ਨਿਨ੍ਦਾਦ੍ ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਧਿਪ੍ਸਾਚ੍ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਂ ਭਸ੍ਮਸਾ ਕੁਰੁ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇ।
ਸꣳਸ਼ਿਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸꣳਸ਼ਿਤਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਸꣳਸ਼ਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਜਿष੍ਣੁ ਯਸ੍ਯਾਹਮ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਲ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ ਏषਾਂ ਬਾਹੂ ऽ ਅਤਿਰਮ੍ ਉਦ੍ ਵਰ੍ਚੋ ऽ ਅਥੋ ਬਲਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ਿਣੋਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਉਨ੍ ਨਯਾਮਿ ਸ੍ਵਾꣳ ਅਹਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਠ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਬਲ ਵੀ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨ੍ਨਪਤੇ ऽਨ੍ਨਸ੍ਯ ਨੋ ਦੇਹ੍ਯ੍ ਅਨਮੀਵਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ । ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰ ਦਾਤਾਰਂ ਤਾਰਿष ऽਊਰ੍ਜਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤਾ ਦੇ ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕੇ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਦृਸ਼ਾਨੋ ਰੁਕ੍ਮ ऽ ਉਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵ੍ਯਦ੍ਯੌਦ੍ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਮ੍ ਆਯੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਰੁਚਾਨਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਮृਤੋ ऽ ਅਭਵਦ੍ ਵਯੋਭਿਰ੍ ਯਦ੍ ਏਨਂ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਜਨਯਤ੍ ਸੁਰੇਤਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਮਕਿਆ, ਔਖਾ ਸਹਿਣਯੋਗ, ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨ। ਅਗਨਿ, ਅਮਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ, ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਛਨ੍ਦਸਾऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਸਿ । ਧਾਰਯਾ ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਗੌਪਤ੍ਯꣳ ਸੁਵੀਰ੍ਯꣳ ਸਜਾਤਾਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ । ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾਸ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਸਿ । ਧਾਰਯਾ ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾꣳ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਗੌਪਤ੍ਯꣳ ਸੁਵੀਰ੍ਯꣳ ਸਜਾਤਾਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਅਸਿ । ਧਾਰਯਾ ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਗੌਪਤ੍ਯꣳ ਸੁਵੀਰ੍ਯꣳ ਸਜਾਤਾਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਨੁष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਦਿਸ਼ੋऽਸਿ । ਧਾਰਯਾ ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਗੌਪਤ੍ਯꣳ ਸੁਵੀਰ੍ਯꣳ ਸਜਾਤਾਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ
ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਮਿਲਣ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਮਿਲਣ। ਆਦਿਤ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਸਮਾਨ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਮਿਲਣ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ, ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ; ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਬਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਮਿਲਣ।
ਅਦਿਤਿष੍ ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ ਖਨਤ੍ਵ੍ ਅਵਟ । ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ ਦੇਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਦਧਤੂਖੇ । ਧਿषਣਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਅਭੀਨ੍ਧਤਾਮ੍ ਉਖੇ । ਵਰੂਤ੍ਰੀष੍ ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਚ੍ ਛ੍ਰਪਯਨ੍ਤੂਖੇ । ਗ੍ਨਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ ਪਚਨ੍ਤੂਖੇ । ਜਨਯਸ੍ ਤ੍ਵਾਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਤ੍ਰਾ ਦੇਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਧਸ੍ਥੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤ੍ ਪਚਨ੍ਤੂਖੇ
ਅਦਿਤੀ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਖੋਦਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਰੱਖਣ। ਧਿਸ਼ਣਾਵਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਵਰੂਤਰੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ। ਗ੍ਰੇਸਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ। ਜਨਯਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰ ਨਾਹ ਟੁੱਟੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਚੁਲੇ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ।