ਮਯੀਦਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਦਧਾਤ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਰਾਯੋ ਮਘਵਾਨਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕꣳ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਸ਼ਿषਃ ਸਤ੍ਯਾ ਨਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਸ਼ਿषਃ । ऽਉਪਹੂਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤੋਪ ਮਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ ਹ੍ਵਯਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੇ; ਦਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਸੱਦੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅਗਨੀਧ ਤੋਂ, ਸਵਾਹਾ।
ਉਪਹੂਤੋ ਦ੍ਯੌष੍ ਪਿਤੋਪ ਮਾਂ ਦ੍ਯੌष੍ ਪਿਤਾ ਹ੍ਵਯਤਾਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੇष੍ ਟ੍ਵਾਸ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨਾਮਿ
ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ, ਸੱਦੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅਗਨੀਧ ਤੋਂ, ਸਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਂ ਤੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ । ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵ ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਤੇਨ ਮਾਮ੍ ਅਵ
ਇਹ ਯਜਨ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਸ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਸ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਨੋ ਜੂਤਿਰ੍ ਜੁषਤਾਮ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਇਮਂ ਤਨੋਤੁ । ਅਰਿष੍ਟਂ ਯਜ੍ਞꣳ ਸਮ੍ ਇਮਂ ਦਧਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸऽ ਇਹ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍ ਓ3ਂ ਪ੍ਰ ਤਿष੍ਠ
ਮਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਘੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇਹ ਯਜਨ ਵਧਾਏ। ਯਜਨ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਹੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਓਮ, ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਏषਾ ਤੇऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਤ੍ ਤਯਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਚਾ ਚ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ । ਵਰ੍ਧਿषੀਮਹਿ ਚ ਵਯਮ੍ ਆ ਚ ਪ੍ਯਾਸਿषੀਮਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਜਿਦ੍ ਵਾਜਂ ਤ੍ਵਾ ਸਸृਵਾꣳਸਂ ਵਾਜਜਿਤꣳ ਸਂ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਮਿੱਥ ਹੈ, ਅਗਨਿ; ਇਸ ਨਾਲ ਵਧ ਤੇ ਭਰ ਜਾ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ ਤੇ ਭਰ ਜਾਈਏ। ਅਗਨਿ, ਵਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਮਲਦਾ ਹਾਂ।
ਵਸੁਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਸਂ ਜਾਨਾਥਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਤ੍ਵਾ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਵਤਾਮ੍ । ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਵਯੋ ਕ੍ਤꣳ ਰਿਹਾਣਾਃ । ਮਰੁਤਾਂ ਪृषਤੀਰ੍ ਗਚ੍ਛ ਵਸ਼ਾ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਚ੍ਛ ਤਤੋ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਮ੍ ਆ ਵਹ । ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਪਾ ऽਅਗ੍ਨੇ ऽਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮੇ ਪਾਹਿ
ਵਸੂਆਂ ਲਈ ਤੂੰ; ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ ਤੂੰ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਸਿੰਚਣ। ਪੰਛੀ ਪਰ ਪਖ ਪਾ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਤੀ ਰਥਾਂ, ਪਾਂਛੀ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾ, ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਲਿਆ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਂ ਪਰਿਧਿਂ ਪਰ੍ਯਧਤ੍ਥਾऽ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵ ਪਣਿਭਿਰ੍ ਗੁਹ੍ਯਮਾਨਃ । ਤਂ ਤऽ ਏਤਮ੍ ਅਨੁ ਜੋषਂ ਭਰਾਮ੍ਯ੍ ਨੇਤ੍ ਤ੍ਵਦ੍ ਅਪਚੇਤਯਾਤੈ । ऽਅਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਾਥੋऽਪੀਤਮ੍
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਲੁਕਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਨਾ ਕਰੇ। ਅਗਨਿ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਸਤਾ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸꣳਸ੍ਰਵਭਾਗਾ ਸ੍ਥੇषਾ ਬृਹਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰਿਧੇਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਃ । ਇਮਾਂ ਵਾਚਮ੍ ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਗृਣਨ੍ਤ ऽਆਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍
ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਬਰਹਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਸਵਾਹਾ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ।
ਘृਤਾਚੀ ਸ੍ਥੋ ਧੁਰ੍ਯੌ ਪਾਤꣳ ਸੁਮ੍ਨੇ ਸ੍ਥਃ ਸੁਮ੍ਨੇ ਮਾ ਧਤ੍ਤਮ੍ । ਯਜ੍ਞ ਨਮਸ਼੍ ਚ ਤऽ ਉਪ ਚ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵੇ ਸਂ ਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਸ੍ਵਿष੍ਟੇ ਮੇ ਸਂਤਿष੍ਠਸ੍ਵ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੋ, ਜੁਆਏ 'ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ; ਪੀਓ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੋ। ਯਜਨ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਉ; ਯਜਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਮੇਰੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਅਗ੍ਨੇऽ ਦਬ੍ਧਾਯੋ ऽਸ਼ੀਤਮ ਪਾਹਿ ਮਾ ਦਿਦ੍ਯੋਃ । ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਸਿਤ੍ਯੈ । ਪਾਹਿ ਦੁਰਿष੍ਟ੍ਯੈ । ਪਾਹਿ ਦੁਰਦ੍ਮਨ੍ਯਾऽ ਅਵਿषਂ ਨਃ ਪਿਤੁਂ ਕृਣੁ । ਸੁषਦਾ ਯੋਨੌ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਸਂਵੇਸ਼ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਯਸ਼ੋਭਗਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਹਾਰਦਾ, ਨਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੁੰਦਾ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਵਾਧੂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਚੰਗੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸਵਾਹਾ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ। ਅਗਨਿ, ਸਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਯਸ਼ ਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ।
ਵੇਦੋ ऽਸਿ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਵੇਦ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦੋऽ ਭਵਸ੍ ਤੇਨ ਮਹ੍ਯਂ ਵੇਦੋ ਭੂਯਾਃ । ਦੇਵਾ ਗਾਤੁਵਿਦੋ ਗਾਤੁਂ ਵਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਤੁਮ੍ ਇਤ । ਮਨਸਸ੍ ਪਤऽ ਇਮਂ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤੇ ਧਾਃ
ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣਦਾ ਹੈਂ; ਉਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣ। ਦੇਵਤੇ, ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਇਹ ਯਜਨ ਲੈ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ; ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਸਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਅਙ੍ਕ੍ਤਾꣳ ਹਵਿषਾ ਘृਤੇਨ ਸਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਵਸੁਭਿਃ ਸਂ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੇਭਿਰ੍ ਅਙ੍ਕ੍ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਭੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਬਰਹਿਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਏ; ਇਹ ਅਸਮਾਨੀ ਨਭ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ।
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਸ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਕਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ । ਪੋषਾਯ । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭਾਗੋ ऽਸਿ
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਲਈ। ਤੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿ ਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋऽ ਨੁਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਅਸੀਂ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਪੌਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਮਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਦਯਾਲੂ ਦਾਤਾ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰ੍ ਅਸਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ ऽਵਰ੍ਚੋਦਾ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵृਤਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਆਵਰ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤੇ ਸੁਗृਹਪਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਯਾऽਗ੍ਨੇ ऽਹਂ ਗृਹਪਤਿਨਾ ਭੂਯਾਸꣳ ਸੁਗृਹਪਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾऽਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤਿਨਾ ਭੂਯਾਃ । ਅਸ੍ਥੂਰਿ ਣੌ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤꣳ ਹਿਮਾਃ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵृਤਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਆਵਰ੍ਤੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣਾਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਸੌ ਜੜੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਅਚਾਰਿषਂ ਤਦ੍ ਅਸ਼ਕਂ ਤਨ੍ ਮੇऽ ਰਾਧਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਯऽ ਏਵਾऽਸ੍ਮਿ ਸੋऽਸ੍ਮਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵਚਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ—ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ। ਮੈਂ ਜੋ ਹਾਂ, ਓਹੀ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਕਵ੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੋਮਾਯ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਪਹਤਾ ऽ ਅਸੁਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾꣳਸਿ ਵੇਦਿषਦਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ! ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਮੰਦ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜੋ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯੇ ਰੂਪਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਮੁਞ੍ਚਮਾਨਾ ऽ ਅਸੁਰਾਃ ਸਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਪਰਾਪੁਰੋ ਨਿਪੁਰੋ ਯੇ ਭਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਾਁਨ੍ ਲੋਕਾਤ੍ ਪ੍ਰ ਣੁਦਾਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਾਤ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਪਾ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਤ੍ਰ ਪਿਤਰੋ ਮਾਦਯਧ੍ਵਂ ਯਥਾਭਾਗਮ੍ ਆ ਵृषਾਯਧ੍ਵਮ੍ । ਅਮੀਮਦਨ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਯਥਾਭਾਗਮ੍ ਆ ਵृषਾਯਿषਤ
ਇਥੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੀ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ; ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੋ। ਪਿਤਰ ਆਪਣੀ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਰਸਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ਼ੋषਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਜੀਵਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਧਾਯੈ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਘੋਰਾਯ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨ੍ਯਵੇ ਨਮੋ ਵਃ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤਰੋ ਨਮੋ ਵੋ ਗृਹਾਨ੍ਨਃ ਪਿਤਰੋ ਦਤ੍ਤ ਸਤੋ ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਦੇष੍ਮੈਤਦ੍ਵਃ ਪਿਤਰੋ ਵਾਸਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਰਸ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸੁੱਕੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਜੀਵਨ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਭੇਟ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਤੀਖੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਗੁੱਸੇ ਲਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਪਿਤਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਪਿਤਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਕਪੜੇ ਦੋ।
ਆ ਧਤ੍ਤ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਂ ਕੁਮਾਰਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਮ੍ । ਯਥੇਹ ਪੁਰੁषੋ ऽਸਤ੍
ਪਿਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਰਭ, ਕਮਾਰ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਜਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ ਅਮृਤਂ ਘृਤਂ ਪਯਃ ਕੀਲਾਲਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਮ੍ । ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਥ ਤਰ੍ਪਯਤ ਮੇ ਪਿਤॄਨ੍
ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਰਸ ਲੈ ਕੇ—ਭੇਟ ਬਣੋ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।
ਸਮਿਧਾਗ੍ਨਿਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਘृਤੈਰ੍ ਬੋਧਯਤਾਤਿਥਿਮ੍ । ਆਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹੋਤਨ
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ; ਘੀ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ। ਇਥੇ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸੁਸਮਿਦ੍ਧਾਯ ਸ਼ੋਚਿषੇ ਘृਤਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਜੁਹੋਤਨ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਜਾਤਵੇਦਸੇ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੀਬਰ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰੋ ਘृਤੇਨ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ । ਬृਹਚ੍ਛੋਚਾ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੰਗੀਰਸ, ਘੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਤੀਰ੍ ਘृਤਾਚੀਰ੍ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤ । ਜੁषਸ੍ਵ ਸਮਿਧੋ ਮਮ
ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਭੇਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਮੇਰੀ ਲੱਕੜਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ । ਦ੍ਯੌਰ੍ ਇਵ ਭੂਮ੍ਨਾ ਪृਥਿਵੀਵ ਵਰਿਮ੍ਣਾ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਪृਥਿਵਿ ਦੇਵਯਜਨਿ ਪृष੍ਠੇऽ ਗ੍ਨਿਮ੍ ਅਨ੍ਨਾਦਮ੍ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਯਾ ਦਧੇ
ਭੂਰ, ਭੁਵਹ, ਸਵਹ। ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਵਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਚੌੜਾਈ ਨਾਲ—ਤੇਰੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੀ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ, ਅੰਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਨ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਯੋਰ੍ ਉਜ੍ਜਿਤਿਮ੍ ਅਨੂਜ੍ਜੇषਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਸਵੇਨ ਪ੍ਰੋਹਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮੌ ਤਮ੍ ਅਪਨੁਦਤਾਂ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਵਾਜਸ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਸਵੇਨਾਪੋਹਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨ੍ਯੋਰ੍ ਉਜ੍ਜਿਤਿਮ੍ ਅਨੂਜ੍ਜੇषਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਸਵੇਨ ਪ੍ਰੋਹਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਮ੍ ਅਪ ਨੁਦਤਾਂ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਵਾਜਸ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਸਵੇਨਾਪੋਹਾਮਿ
ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਵਾਜਾ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਵਾਜਾ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵਿ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋऽ ਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਅਸ੍ਮਾਦ੍ ऽਅਨ੍ਨਾਦਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯੈ । ऽ ਅਗਨ੍ਮ ਸ੍ਵਃ । ਸਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਭੂਮ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਅੰਨ ਤੋਂ, ਇਸ ਆਧਾਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।