ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯੋਲ੍ਵਮ੍ ਅਸਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜਰਾਯ੍ਵ੍ ਅਸਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਸਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਭਿਰ੍ ਅਸਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਤ੍ਰਘ੍ਨਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਸਿ । ਤ੍ਵਯਾਯਂ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਧੇਤ੍ । ਦृਵਾਸਿ । ਰੁਜਾਸਿ । ਕ੍ਸ਼ੁਮਾਸਿ । ਪਾਤੈਨਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਮ੍ । ਪਾਤੈਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮ੍ । ਪਾਤੈਨਂ ਤਿਰ੍ਯਞ੍ਚਂ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪਾਤ
ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਜੁਆਨਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਨਾਭ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ। ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਇਸਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖ। ਇਸਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖ। ਇਸਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖ। ਇਸਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖ।
ਆਵਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਃ । ऽ ਆਵਿਤ੍ਤੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਗृਹਪਤਿਃ । ਆਵਿਤ੍ਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਰਵਾਃ । ऽ ਆਵਿਤ੍ਤੌ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਧृਤਵ੍ਰਤੌ । ਆਵਿਤ੍ਤਃ ਪੂषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ । ऽ ਆਵਿਤ੍ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵੌ । ਆਵਿਤ੍ਤਾਦਿਤਿਰ੍ ਉਰੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ॥ 10 ਅਵੇष੍ਟਾ ਦਨ੍ਦਸ਼ੂਕਾਃ । ਪ੍ਰਾਚੀਮ੍ ਆ ਰੋਹ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਾਵਤੁ ਰਥਨ੍ਤਰꣳ ਸਾਮ ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਸਨ੍ਤ ऽ ऋਤੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦ੍ਰਵਿਣਮ੍
ਜਵਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ। ਅੱਗ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ। ਪੂਸ਼ਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ। ਅਦਿਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਂ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਆ ਰੋਹ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਪ੍ ਤ੍ਵਾਵਤੁ ਬृਹਤ੍ ਸਾਮ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਸ੍ਤੋਮੋ ਗ੍ਰੀष੍ਮ ऽ ऋਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਰਵਿਣਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ; ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ, ਪੰਦਰਾਂ ਸਤੋਮਾ, ਗਰਮੀ ਦਾ ਮੌਸਮ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਨ ਰੱਖਣ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀਮ੍ ਆ ਰੋਹ ਜਗਤੀ ਤ੍ਵਾਵਤੁ ਵੈਰੂਪꣳ ਸਾਮ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ ਸ੍ਤੋਮੋ ਵਰ੍षਾ ऽ ऋਤੁਃ ਵਿਡ੍ ਦ੍ਰਵਿਣਮ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ; ਤੈਨੂੰ ਜਗਤੀ ਛੰਦ, ਵੈਰੂਪ ਸਾਮ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਤੋਮਾ, ਵਰਖਾ ਦਾ ਮੌਸਮ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਧਨ ਰੱਖਣ।
ਉਦੀਚੀਮ੍ ਆ ਰੋਹਾਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਤ੍ਵਾਵਤੁ ਵੈਰਾਜꣳ ਸਾਮੈਕਵਿꣳਸ਼ ਸ੍ਤੋਮਃ ਸ਼ਰਦ੍ ऋਤੁਃ ਫਲਂ ਦ੍ਰਵਿਣਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ; ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਛੰਦ, ਵੈਰਾਜ ਸਾਮ, ਇਕਵੀਹਾਂ ਸਤੋਮਾ, ਸਰਦ ਰੁੱਤ, ਫਲ ਅਤੇ ਧਨ ਰੱਖਣ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਮ੍ ਆ ਰੋਹ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਾਵਤੁ ਸ਼ਾਕ੍ਵਰਰੈਵਤੇ ਸਾਮਨੀ ਤ੍ਰਿਣਵਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ੌ ਸ੍ਤੋਮੌ ਹੇਮਨ੍ਤਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਵ੍ ऋਤੂ ਵਰ੍ਚੋ ਦ੍ਰਵਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਸ੍ਤਂ ਨਮੁਚੇਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਤੈਨੂੰ ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ, ਸ਼ਾਕਵਰ ਅਤੇ ਰੈਵਤ ਸਾਮ, ਤਿੰਨਵੇ ਅਤੇ ਤਿੰਤੀ ਸਤੋਮਾ, ਹੇਮੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੀਤ ਰੁੱਤਾਂ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਧਨ ਰੱਖਣ। ਨਾਮੁਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਪਿਆ ਹੈ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਿषਿਰ੍ ਅਸਿ ਤਵੇਵ ਮੇ ਤ੍ਵਿषਿਰ੍ ਭੂਯਾਤ੍ । ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਾਹਿ । ਓਜੋ ऽਸਿ ਸਹੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਤੇਜ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਜੋਸ਼ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਾ ऽਉषਸੋ ਵਿਰੋਕ ऽਉਭਾਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ऽਉਦਿਥਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ ਚ । ਆ ਰੋਹਤਂ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਗਰ੍ਤਂ ਤਤਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ਾਥਾਮ੍ ਅਦਿਤਿਂ ਦਿਤਿਂ ਚ । ਮਿਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਵਰੁਣੋ ऽਸਿ
ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤਰ, ਆਪਣੇ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਉੱਥੋਂ ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਤੂੰ ਮਿਤਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਹੈਂ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨਾਭਿषਿਞ੍ਚਾਮ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਭ੍ਰਾਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਚਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਣ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਤਿਰ੍ ਏਧ੍ਯ੍ ਅਤਿ ਦਿਦ੍ਯੂਨ੍ ਪਾਹਿ
ਸੋਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ, ਚਮਕ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਇਮਂ ਦੇਵਾ ऽਅਸਪਤ੍ਨꣳ ਸੁਵਧ੍ਵਂ ਮਹਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਮਹਤੇ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਯ ਮਹਤੇ ਜਾਨਰਾਜ੍ਯਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ । ਇਮਮ੍ ਅਮੁष੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਮੁष੍ਯੈ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼ ऽਏष ਵੋ ਮੀ ਰਾਜਾ ਸੋਮੋ ਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾ ਰਾਜਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੇ ਰਾਜ, ਵੱਡੀ ਉੱਚਤਾ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਹਕ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਓ। ਇਹ, ਉਸ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਕੁਟੰਬ ਲਈ—ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਨ੍ ਨਾਵਸ਼੍ ਚਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸਿਚ ऽਇਯਾਨਾਃ । ਤਾ ऽ ਆਵਵृਤ੍ਰਨ੍ਨ੍ ਅਧਰਾਗ੍ ਉਦਕ੍ਤਾ ऽ ਅਹਿਂ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਮ੍ ਅਨੁ ਰੀਯਮਾਣਾਃ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਵਿਕ੍ਰਮਣਮ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਸਿ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ, ਭੈਣਾਂ ਜਿਵੇਂ ਨਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੱਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਕਦਮ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਡਿੱਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਾਲ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਨ ਤ੍ਵਦ੍ ਏਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਰਿ ਤਾ ਬਭੂਵ । ਯਤ੍ਕਾਮਾਸ੍ ਤੇ ਜੁਹੁਮਸ੍ ਤਨ੍ ਨੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ । ਅਯਮ੍ ਅਮੁष੍ਯ ਪਿਤਾऽਸਾਵ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਿਤਾ । ਵਯꣳ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਰੁਦ੍ਰ ਯਤ੍ ਤੇ ਕ੍ਰਿਵਿ ਪਰਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹੁਤਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਮੇष੍ਟਮ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਇਸਦਾ ਪਿਉ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦਾ ਪਿਉ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ। ਸੁਆਹਾ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਇਹ ਹਵਨ ਪਹੁੰਚੇ; ਤੂੰ ਹੀ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਸੁਆਹਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ऽਸਿ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਯੋਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ । ਅਵ੍ਯਥਾਯੈ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਾਯੈ ਤ੍ਵਾऽਰਿष੍ਟੋ ਅਰ੍ਜੁਨਃ । ਮਰੁਤਾਂ ਪ੍ਰਸਵੇਨ ਜਯ । ਆਪਾਮ ਮਨਸਾ । ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਣ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜਰ ਹੈਂ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ। ਇਕਠੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਾ ਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਯਂ ਤੁਰਾषਾਡ੍ ਅਯੁਕ੍ਤਾਸੋ ऽ ਅਬ੍ਰਹ੍ਮਤਾ ਵਿਦਸਾਮ । ਤਿष੍ਠਾ ਰਥਮ੍ ਅਧਿ ਯਂ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਾ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ ਦੇਵ ਯੁਵਸੇ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਣਜੁਤੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ, ਹੇ ਵੱਜਰ-ਧਾਰੀ, ਰੱਸੇ ਫੜ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਗृਹਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੋਮਾਯ ਵਨਸ੍ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਮਰੁਤਾਮ੍ ਓਜਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪृਥਿਵਿ ਮਾਤਰ੍ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਰ੍ ਮੋ ऽ ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮ੍
ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦਿਆਂ।
ਹꣳਸਃ ਸ਼ੁਚਿषਦ੍ ਵਸੁਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸਦ੍ ਹੋਤਾ ਵੇਦਿषਦ੍ ਅਤਿਥਿਰ੍ ਦੁਰੋਣਸਤ੍ । ਨृषਦ੍ ਵਰਸਦ੍ ऋਤਸਦ੍ ਵ੍ਯੋਮਸਦ੍ ਅਬ੍ਜਾ ਗੋਜਾ ऽ ऋਤਜਾ ऽ ਅਦ੍ਰਿਜਾ ऽ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍
ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿਚ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੱਚ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਗਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ—ਸੱਚ, ਵੱਡਾ।
ਇਯਦ੍ ਅਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ ਅਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ ਮਯਿ ਧੇਹਿ ਯੁਙ੍ਙ੍ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ऽਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਊਰ੍ਗ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਜਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਂ ਵੀਰ੍ਯਕृਤੋ ਬਾਹੂ ऽਅਭ੍ਯੁਪਾਵ ਹਰਾਮਿ
ਇਹ ਇਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ; ਇਹਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਪਾ। ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਹੈਂ; ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਪਾ। ਤੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈਂ; ਪੋਸ਼ਣ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਪਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਕੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਯੋਨਾਸਿ ਸੁषਦਾਸਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਸਿ । ਸ੍ਯੋਨਾਮ੍ ਆ ਸੀਦ ਸੁषਦਾਮ੍ ਆ ਸੀਦ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮ੍ ਆ ਸੀਦ
ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈਂ। ਸੁਖ ਵਿਚ ਵੱਸ, ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸ, ਰਾਜ ਦੀ ਜਨਨੀ ਵਿਚ ਵੱਸ।
ਨਿ षਸਾਦ ਘृਤਵ੍ਰਤੋ ਵਰੁਣਃ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਵ੍ ਆ । ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਵਰੁਣ, ਜੋ ਘੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਅਭਿਭੂਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਏਤਾਸ੍ ਤੇ ਪਞ੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮꣳਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸਿ ਸਵਿਤਾਸਿ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਸਵਃ । ਵਰੁਣੋ ऽਸਿ ਸਤ੍ਯੌਜਾਃ । ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਵਿਸ਼ੌਜਾਃ । ਰੁਦ੍ਰੋऽ ਸਿ ਸੁਸ਼ੇਵਃ । ਬਹੁਕਾਰ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰ ਭੂਯਸ੍ਕਰ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ऽਸਿ ਤੇਨ ਮੇ ਰਧ੍ਯ
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪृਥੁਰ੍ ਧਰ੍ਮਣਸ੍ ਪਤਿਰ੍ ਜੁषਾਣੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪृਥੁਰ੍ ਧਰ੍ਮਣਸ੍ ਪਤਿਰ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ ਯਤਧ੍ਵꣳ ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮੇष੍ਠ੍ਯਾਯ
ਅੱਗ, ਚੌੜਾ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ, ਚੌੜਾ, ਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਘੀ ਵਿਚ ਆਵੇ, ਸੁਆਹਾ। ਸੁਆਹਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੋ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਧ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰੋ।
ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਸਵਿਤ੍ਰਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਵਾਚਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਰੂਪੈਃ ਪੂष੍ਣਾ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਸ੍ਮੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਰੁਣੇਨੌਜਸਾਗ੍ਨਿਨਾ ਤੇਜਸਾ ਸੋਮੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾ ਦੇਵਤਯਾ ਪ੍ਰਸੂਤਃ ਪ੍ਰ ਸਰ੍ਪਾਮਿ
ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਤਵਸ਼ਤਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ, ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦਸਵੀਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ ਪਚ੍ਯਸ੍ਵ । ਵਾਯੁਃ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਕ੍ ਸੋਮੋ ਅਤਿਸ੍ਰੁਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਪਕਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਪਕਾ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਪਕਾ। ਵਾਯੂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਸੋਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੋਸਤ।
ਕੁਵਿਦ੍ ਅਙ੍ਗ ਯਵਮਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਚਿਦ੍ ਯਥਾ ਦਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਯੂਯ । ਇਹੇਹੈषਾਂ ਕृਣੁਹਿ ਭੋਜਨਾਨਿ ਯੇ ਬਰ੍ਹਿषੋ ਨਮ ऽ ਉਕ੍ਤਿਂ ਯਜਨ੍ਤਿ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ
ਕੀ ਅਸੀਂ ਯਕੀਨਨ ਜੌ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੈ, ਤੋਹਫੇ ਢੁਕਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੰਡ ਸਕੀਏ। ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਜੋ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਯꣳ ਸੁਰਾਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ । ਵਿਪਿਪਾਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ ਪਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵ੍ ਆਵਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਰਾ ਪੀਤੀ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਲਕੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਪੀਂਦੇ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਹਾਰੋ।
ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਵ ਪਿਤਰਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭੇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਥੁਃ ਕਾਵ੍ਯੈਰ੍ ਦꣳਸਨਾਭਿਃ । ਯਤ੍ ਸੁਰਾਮਂ ਵ੍ਯਪਿਬਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਅਭਿष੍ਣਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਾ ਤੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਸ਼ਚੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰਾ ਪੀਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀ।
ਯੁਞ੍ਜਾਨਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਨਸ੍ ਤਤ੍ਵਾਯ ਸਵਿਤਾ ਧਿਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਨਿਚਾਯ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ऽ ਅਧ੍ਯ੍ ਆਭਰਤ੍
ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਸ ਸੱਚ ਵੱਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਸਮਝ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮਨਸਾ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਯ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਯਤੋ ਧਿਯਾ ਦਿਵਮ੍ । ਬृਹਜ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਕਰਿष੍ਯਤਃ ਸਵਿਤਾ ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਤਿ ਤਾਨ੍
ਸਾਵਿਤਰੁ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਤਿ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤਰੁ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਨ ऽ ਉਤ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਧਿਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਵਿ ਹੋਤ੍ਰਾ ਦਧੇ ਵਯੁਨਾਵਿਦ੍ ਏਕ ऽ ਇਨ੍ ਮਹੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਪਰਿष੍ਟੁਤਿਃ
ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੁ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਿਫਤ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੰਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਹੈਂ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜਰ ਹੈਂ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ।