ਸਵਿਤੁਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਵऽ ਉਤ੍ ਪੁਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਸਵਿਤੁਰ੍ ਵਃ ਪ੍ਰਸਵ ऽ ਉਤ੍ ਪੁਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਤੇਜੋ ऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਅਸਿ । ਧਾਮ ਨਾਮਾਸਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਨਾਧृष੍ਟਂ ਦੇਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ
ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਰਮਲ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਰਮਲ ਛਾਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਜਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਥਾਂ ਹੈਂ, ਨਾਮ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਥਾਨ ਹੈਂ।
ਕृष੍ਣੋऽਸ੍ਯ੍ ਆਖਰੇष੍ਠੋ ऽਗ੍ਨਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਵੇਦਿਰ੍ ਅਸਿ ਬਰ੍ਹਿषੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਰੁਗ੍ਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ
ਤੂੰ ਕਾਲਾ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੇਦੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨਮ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋ ਸ੍ਤੁਪੋ ऽਸਿ । ਊਰ੍ਣਮ੍ਰਦਸਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤृਣਾਮਿ ਸ੍ਵਾਸਸ੍ਥਾਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ । ਭੁਵਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਭੁਵਨਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਆਦਿਤੀ ਲਈ ਢੱਕਣ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਥੰਭ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰਮ ਉਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਲਈ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਃ ਪਰਿ ਦਧਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਰਿष੍ਟ੍ਯੈ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪਰਿਧਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਡ ऽīਡਿਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਹੁਰ੍ ਅਸਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਰਿष੍ਟ੍ਯੈ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪਰਿਧਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਡ ऽ ਈਡਿਤਃ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਤਃ ਪਰਿ ਧਤ੍ਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਧਰ੍ਮਣਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਰਿष੍ਟ੍ਯੈ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪਰਿਧਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਡ ऽ ਈਡਿਤਃ
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾ ਕਵੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤꣳ ਸਮ੍ ਇਧੀਮਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿਚ ਵਿੱਤੀਹੋਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ।
ਸਮਿਦ੍ ਅਸਿ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਪਾਤੁ ਕਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯੈ । ਸਵਿਤੁਰ੍ ਬਾਹੂ ਸ੍ਥਃ । ऽ ਊਰ੍ਣਮ੍ਰਦਸਂ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤृਣਾਮਿ ਸ੍ਵਾਸਸ੍ਥਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ । ऽ ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ऽ ਆਦਿਤ੍ਯਾਃ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਮਿਦ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ ਵਾਲਾ ਨਰਮ ਬਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਸਕਣ। ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਜਿਦ੍ ਵਾਜਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਾਜਜਿਤꣳ ਸਂ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ । ਨਮੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ । ਸ੍ਵਧਾ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਸੁਯਮੇ ਮੇ ਭੂਯਾਸ੍ਤਮ੍
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਮਲਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਚੰਗੀ ਸੰਜਮਤਾ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਕਨ੍ਨਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਦੇਵੇਭ੍ਯऽ ਆਜ੍ਯꣳ ਸਂ ਭ੍ਰਿਯਾਸਮ੍ । ਅਙ੍ਘ੍ਰਿਣਾ ਵਿष੍ਣੋ ਮਾ ਤ੍ਵਾਵ ਕ੍ਰਮਿषਮ੍ । ਵਸੁਮਤੀਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਤੇ ਛਾਯਾਮ੍ ਉਪ ਸ੍ਥੇषਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸਿ । ਇਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਕृਣੋਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਧ੍ਵਰ ऽਆਸ੍ਥਾਤ੍
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਘੀ ਬਿਨਾ ਢੁਲਾਏ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕਦਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਾ ਕਰ ਜਾਵਾਂ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਾਂ; ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਰਤ ਕਰਮ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਬੇਦੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵੇਰ੍ ਹੋਤ੍ਰਂ ਵੇਰ੍ ਦੂਤ੍ਯਮ੍ । ਅਵਤਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ । ऽਅਵ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਦ੍ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਇਨ੍ਦ੍ਰऽ ਆਜ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਭੂਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਜ੍ਯੋਤਿਃ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋਤਰ ਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਦੂਤ ਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਘੀ ਦੀ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਚਾਨਣ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੀਦਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਦਧਾਤ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਰਾਯੋ ਮਘਵਾਨਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍ । ਅਸ੍ਮਾਕꣳ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਸ਼ਿषਃ ਸਤ੍ਯਾ ਨਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਸ਼ਿषਃ । ऽਉਪਹੂਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤੋਪ ਮਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ ਹ੍ਵਯਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੇ; ਦਾਤਾ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਸੱਦੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅਗਨੀਧ ਤੋਂ, ਸਵਾਹਾ।
ਉਪਹੂਤੋ ਦ੍ਯੌष੍ ਪਿਤੋਪ ਮਾਂ ਦ੍ਯੌष੍ ਪਿਤਾ ਹ੍ਵਯਤਾਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੇष੍ ਟ੍ਵਾਸ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨਾਮਿ
ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ, ਸੱਦੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਦੇ। ਅਗਨਿ, ਅਗਨੀਧ ਤੋਂ, ਸਵਾਹਾ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਂ ਤੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ । ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵ ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਤੇਨ ਮਾਮ੍ ਅਵ
ਇਹ ਯਜਨ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਸ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਇਸ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਮਨੋ ਜੂਤਿਰ੍ ਜੁषਤਾਮ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਇਮਂ ਤਨੋਤੁ । ਅਰਿष੍ਟਂ ਯਜ੍ਞꣳ ਸਮ੍ ਇਮਂ ਦਧਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸऽ ਇਹ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍ ਓ3ਂ ਪ੍ਰ ਤਿष੍ਠ
ਮਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਘੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੇ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇਹ ਯਜਨ ਵਧਾਏ। ਯਜਨ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਹੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਓਮ, ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਏषਾ ਤੇऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਤ੍ ਤਯਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਚਾ ਚ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ । ਵਰ੍ਧਿषੀਮਹਿ ਚ ਵਯਮ੍ ਆ ਚ ਪ੍ਯਾਸਿषੀਮਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਜਿਦ੍ ਵਾਜਂ ਤ੍ਵਾ ਸਸृਵਾꣳਸਂ ਵਾਜਜਿਤꣳ ਸਂ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸਮਿੱਥ ਹੈ, ਅਗਨਿ; ਇਸ ਨਾਲ ਵਧ ਤੇ ਭਰ ਜਾ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ ਤੇ ਭਰ ਜਾਈਏ। ਅਗਨਿ, ਵਾਜਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਮਲਦਾ ਹਾਂ।
ਵਸੁਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਸਂ ਜਾਨਾਥਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ । ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਤ੍ਵਾ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਵਤਾਮ੍ । ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਵਯੋ ਕ੍ਤꣳ ਰਿਹਾਣਾਃ । ਮਰੁਤਾਂ ਪृषਤੀਰ੍ ਗਚ੍ਛ ਵਸ਼ਾ ਪृਸ਼੍ਨਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਚ੍ਛ ਤਤੋ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਮ੍ ਆ ਵਹ । ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਪਾ ऽਅਗ੍ਨੇ ऽਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮੇ ਪਾਹਿ
ਵਸੂਆਂ ਲਈ ਤੂੰ; ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ ਤੂੰ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਸਿੰਚਣ। ਪੰਛੀ ਪਰ ਪਖ ਪਾ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸ਼ਤੀ ਰਥਾਂ, ਪਾਂਛੀ ਗਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾ, ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਲਿਆ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਂ ਪਰਿਧਿਂ ਪਰ੍ਯਧਤ੍ਥਾऽ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵ ਪਣਿਭਿਰ੍ ਗੁਹ੍ਯਮਾਨਃ । ਤਂ ਤऽ ਏਤਮ੍ ਅਨੁ ਜੋषਂ ਭਰਾਮ੍ਯ੍ ਨੇਤ੍ ਤ੍ਵਦ੍ ਅਪਚੇਤਯਾਤੈ । ऽਅਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਾਥੋऽਪੀਤਮ੍
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਲੁਕਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ, ਉਹ ਕਿਰਪਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਨਾ ਕਰੇ। ਅਗਨਿ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਸਤਾ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸꣳਸ੍ਰਵਭਾਗਾ ਸ੍ਥੇषਾ ਬृਹਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰੇष੍ਠਾਃ ਪਰਿਧੇਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਃ । ਇਮਾਂ ਵਾਚਮ੍ ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਗृਣਨ੍ਤ ऽਆਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍
ਹਿੱਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਬਾਣੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਬਰਹਿਸ 'ਤੇ ਬੈਠੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਸਵਾਹਾ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ।
ਘृਤਾਚੀ ਸ੍ਥੋ ਧੁਰ੍ਯੌ ਪਾਤꣳ ਸੁਮ੍ਨੇ ਸ੍ਥਃ ਸੁਮ੍ਨੇ ਮਾ ਧਤ੍ਤਮ੍ । ਯਜ੍ਞ ਨਮਸ਼੍ ਚ ਤऽ ਉਪ ਚ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵੇ ਸਂ ਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਸ੍ਵਿष੍ਟੇ ਮੇ ਸਂਤਿष੍ਠਸ੍ਵ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੋ, ਜੁਆਏ 'ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ; ਪੀਓ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੋ। ਯਜਨ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਉ; ਯਜਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਮੇਰੇ ਸ਼ੁਭ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਅਗ੍ਨੇऽ ਦਬ੍ਧਾਯੋ ऽਸ਼ੀਤਮ ਪਾਹਿ ਮਾ ਦਿਦ੍ਯੋਃ । ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਸਿਤ੍ਯੈ । ਪਾਹਿ ਦੁਰਿष੍ਟ੍ਯੈ । ਪਾਹਿ ਦੁਰਦ੍ਮਨ੍ਯਾऽ ਅਵਿषਂ ਨਃ ਪਿਤੁਂ ਕृਣੁ । ਸੁषਦਾ ਯੋਨੌ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਟ੍ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਸਂਵੇਸ਼ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਯਸ਼ੋਭਗਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਹਾਰਦਾ, ਨਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੁੰਦਾ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਵਾਧੂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਚੰਗੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸਵਾਹਾ ਪਰਿਧੀ ਨੂੰ। ਅਗਨਿ, ਸਭਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਯਸ਼ ਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ, ਸਵਾਹਾ।
ਵੇਦੋ ऽਸਿ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਵੇਦ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦੋऽ ਭਵਸ੍ ਤੇਨ ਮਹ੍ਯਂ ਵੇਦੋ ਭੂਯਾਃ । ਦੇਵਾ ਗਾਤੁਵਿਦੋ ਗਾਤੁਂ ਵਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਤੁਮ੍ ਇਤ । ਮਨਸਸ੍ ਪਤऽ ਇਮਂ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤੇ ਧਾਃ
ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣਦਾ ਹੈਂ; ਉਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗਿਆਨ ਬਣ। ਦੇਵਤੇ, ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਇਹ ਯਜਨ ਲੈ ਜਾ, ਸਵਾਹਾ; ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।
ਸਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਅਙ੍ਕ੍ਤਾꣳ ਹਵਿषਾ ਘृਤੇਨ ਸਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਵਸੁਭਿਃ ਸਂ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ । ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੇਭਿਰ੍ ਅਙ੍ਕ੍ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਭੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਬਰਹਿਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕੱਠਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਏ; ਇਹ ਅਸਮਾਨੀ ਨਭ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਸਵਾਹਾ।
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਸ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਕਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਤਿ । ਪੋषਾਯ । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭਾਗੋ ऽਸਿ
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਵਾਧੂ ਲਈ। ਤੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿ ਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋऽ ਨੁਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਅਸੀਂ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਪੌਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਮਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਦਯਾਲੂ ਦਾਤਾ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਰ੍ ਅਸਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ ऽਵਰ੍ਚੋਦਾ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵृਤਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਆਵਰ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤੇ ਸੁਗृਹਪਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਯਾऽਗ੍ਨੇ ऽਹਂ ਗृਹਪਤਿਨਾ ਭੂਯਾਸꣳ ਸੁਗृਹਪਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾऽਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤਿਨਾ ਭੂਯਾਃ । ਅਸ੍ਥੂਰਿ ਣੌ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤꣳ ਹਿਮਾਃ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵृਤਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਆਵਰ੍ਤੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣਾਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਚੰਗਾ ਘਰਵਾਲਾ ਬਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਸੌ ਜੜੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਅਚਾਰਿषਂ ਤਦ੍ ਅਸ਼ਕਂ ਤਨ੍ ਮੇऽ ਰਾਧਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਯऽ ਏਵਾऽਸ੍ਮਿ ਸੋऽਸ੍ਮਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵਚਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ—ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ। ਮੈਂ ਜੋ ਹਾਂ, ਓਹੀ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਕਵ੍ਯਵਾਹਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੋਮਾਯ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਪਹਤਾ ऽ ਅਸੁਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾꣳਸਿ ਵੇਦਿषਦਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ! ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਮੰਦ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜੋ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਗੰਧਰਵ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਘੇਰਬੰਦੀ ਵਜੋਂ, ਆਸਪਾਸ ਰੱਖੇ; ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਅੱਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਘੇਰਬੰਦੀ ਵਜੋਂ; ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਅੱਗ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਪੱਕੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਘੇਰਬੰਦੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣ; ਇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਅੱਗ ਹੈ।
ਘृਤਾਚ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਜੁਹੂਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੇਦਂ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਿਯꣳ ਸਦ ऽ ਆ ਸੀਦ । ਘृਤਾਚ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਉਪਭृਨ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੇਦਂ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਿਯꣳ ਸਦ ऽ ਆ ਸੀਦ । ਘृਤਾਚ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਧ੍ਰੁਵਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸੇਦਂ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਿਯꣳ ਸਦऽ ਆ ਸੀਦ । ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਿਯꣳ ਸਦ ऽਆ ਸੀਦ । ਧ੍ਰੁਵਾ ऽ ਅਸਦਨ੍ਨ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਤਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪਾਹਿ । ਪਾਹਿ ਯਜ੍ਞਂ । ਪਾਹਿ ਯਜ੍ਞਪਤਿਮ੍ । ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਯਜ੍ਞਨ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਜੁਹੂਰ; ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੇ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਉਪਭ੍ਰਿਤ; ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੇ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਧ੍ਰੁਵਾ; ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੇ। ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਪਿਆਰੇ। ਧ੍ਰੁਵਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ; ਵਿਸ਼ਨੂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਮੇਰੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਯੋਰ੍ ਉਜ੍ਜਿਤਿਮ੍ ਅਨੂਜ੍ਜੇषਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਸਵੇਨ ਪ੍ਰੋਹਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮੌ ਤਮ੍ ਅਪਨੁਦਤਾਂ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਵਾਜਸ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਸਵੇਨਾਪੋਹਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨ੍ਯੋਰ੍ ਉਜ੍ਜਿਤਿਮ੍ ਅਨੂਜ੍ਜੇषਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਮਾ ਪ੍ਰਸਵੇਨ ਪ੍ਰੋਹਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਮ੍ ਅਪ ਨੁਦਤਾਂ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮੋ ਵਾਜਸ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਸਵੇਨਾਪੋਹਾਮਿ
ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਵਾਜਾ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਵਾਜਾ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵਿ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋऽ ਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰꣳਸ੍ਤ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਅਸ੍ਮਾਦ੍ ऽਅਨ੍ਨਾਦਸ੍ਯੈ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯੈ । ऽ ਅਗਨ੍ਮ ਸ੍ਵਃ । ਸਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਭੂਮ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਛੰਦ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਅੰਨ ਤੋਂ, ਇਸ ਆਧਾਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।