ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਹਰਿਰ੍ ਅਸਿ ਹਾਰਿਯੋਜਨੋ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ । ਹਰ੍ਯੋਰ੍ ਧਾਨਾ ਸ੍ਥ ਸਹਸੋਮਾ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਰੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ; ਤੂੰ ਦੋ ਹਰੀਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਵਾਫ਼ ਸੋਮ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ।
ਯਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ਼੍ਵਸਨਿਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਯੋ ਗੋਸਨਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤ ऽ ਇष੍ਟਯਜੁष ਸ੍ਤੁਤਸੋਮਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤੋਕ੍ਥਸ੍ਯੋਪਹੂਤਸ੍ਯੋਪਹੂਤੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਘੋੜਾ-ਭੋਗ, ਤੇਰਾ ਭੋਜਨ, ਤੇਰਾ ਗਾਂ-ਭੋਗ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਸੋਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਮਨੁष੍ਯਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਪਿਤृਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਆਤ੍ਮਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਏਨਸऽ-ਏਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਯਚ੍ ਚਾਹਮ੍ ਏਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾꣳਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਯਚ੍ ਚਾਵਿਦ੍ਵਾꣳਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿ ਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋ ऽਨੁ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਆਉ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਸੁਭ ਅਕਲ ਨਾਲ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਦਇਆਲੂ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਣੋ ਮਨਸਾ ਨੇषਿ ਗੋਭਿਃ ਸꣳ ਸੂਰਿਭਿਰ੍ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ ਸꣳ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ । ਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੇਵਕृਤਂ ਯਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਸਂ ਦੇਵਾਨਾ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਤੇ ਦਾਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀ ਚੀਜ਼, ਤੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਸਵਾਹਾ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋ ऽਨੁ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਆਉ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਸੁਭ ਅਕਲ ਨਾਲ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਦਇਆਲੂ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਨਿਧਿਪਾ ਦੇਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸꣳਰਰਾਣਾ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਧਾਤ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਾਤਾ ਤੇ ਰਾਤੀ, ਸਾਵਿਤਾ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਧਦੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਸੁਗਾ ਵੋ ਦੇਵਾਃ ਸਦਨਾ ऽ ਅਕਰ੍ਮ ਯ ऽ ਆਜਗ੍ਮੇਦꣳ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣਾਃ । ਭਰਮਾਣਾ ਵਹਮਾਨਾ ਹਵੀꣳष੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਧਤ੍ਤ ਵਸਵੋ ਵਸੂਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੋਮਾ-ਯਜਨ ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹੇ ਵਸੁ, ਸਾਨੂੰ ਵਸੁ-ਦੌਲਤ ਦਿਓ। ਸਵਾਹਾ।
ਯਾਁ੨ ऽ ਆਵਹ ऽ ਉਸ਼ਤੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਁਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਰਯ ਸ੍ਵੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਜਕ੍ਸ਼ਿਵਾਸਃ ਪਪਿਵਾਸਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ऽਸੁਂ ਘਰ੍ਮꣳ ਸ੍ਵਰਾਤਿष੍ਠਤਾਨੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਵਯꣳ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਿ ऽ ਯਜ੍ਞੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾਰਮ੍ ਅਵृਣੀਮਹੀਹ । ऋਧਗ੍ ਅਯਾ ऽ ऋਧਗ੍ ਉਤਾਸ਼ਮਿष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਉਪ ਯਾਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੋਤ੍ਰਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਆ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵਾ ਗਾਤੁਵਿਦੋ ਗਾਤੁਂ ਵਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਤੁਮ੍ ਇਤ । ਮਨਸਸ੍ਪਤ ऽ ਇਮਂ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤੇ ਧਾਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਯਜਨ, ਹੇ ਦੇਵ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਸਵਾਹਾ।
ਯਜ੍ਞ ਯਜ੍ਞਂ ਗਚ੍ਛ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਂ ਯੋਨਿਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਏष ਤੇ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਪਤੇ ਸਹਸੂਕ੍ਤਵਾਕਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਸ੍ ਤਜ੍ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਯਜਨ ਤੇ ਜਾ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾ, ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਜਾ। ਸਵਾਹਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਹੈ, ਹੇ ਯਜਨਪਤੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਸ਼ੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ। ਸਵਾਹਾ।
ਮਾਹਿਰ੍ ਭੂਰ੍ ਮਾ ਪृਦਾਕੁਃ । ਉਰੁꣳ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍ ਅਨ੍ਵੇਤਵਾ ऽ ਉ । ਅਪਦੇ ਪਾਦਾ ਪ੍ਰਤਿਧਾਤਵੇ ऽਕਰ੍ ਉਤਾਪਵਕ੍ਤਾ ਹृਦਯਾਵਿਧਸ਼੍ ਚਿਤ੍ । ਨਮੋ ਵਰੁਣਾਯਾਭਿष੍ਠਿਤੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਃ
ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਮਾਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਭ ਗਿਆ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਨੀਕਮ੍ ਅਪ ऽ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ਾਪਾਂ ਨਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਅਸੁਰ੍ਯਮ੍ । ਦਮੇ-ਦਮੇ ਸਮਿਧਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਘृਤਮ੍ ਉਚ੍ ਚਰਣ੍ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੇ ਹृਦਯਮ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਓषਧੀਰ੍ ਉਤਾਪਃ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਪਤੇ ਸੂਕ੍ਤੋਕ੍ਤੌ ਨਮੋਵਾਕੇ ਵਿਧੇਮ ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪੌਦੇ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਹੇ ਯਜਨਪਤੀ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵੀਰ੍ ਆਪ ऽ ਏष ਵੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ ਤꣳ ਸੁਪ੍ਰੀਤꣳ ਸੁਭृਤਂ ਬਿਭृਤ । ਦੇਵ ਸੋਮੈष ਤੇ ਲੋਕਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਛਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਿ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਵ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹੇ ਸੋਮ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਅਵਭृਥ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣ ਨਿਚੇਰੁਰ੍ ਅਸਿ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣਃ । ਅਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੇਵਕृਤਮ੍ ਏਨੋ ऽਯਾਸਿषਮ੍ ਅਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਕृਤਂ ਪੁਰੁਰਾਵ੍ਣੋ ਦੇਵ ਰਿषਸ੍ ਪਾਹਿ । ਦੇਵਾਨਾ ਸਮਿਦ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਲ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਬਹੁ-ਰੂਪ ਦੇਵ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਹੈਂ।
ਏਜਤੁ ਦਸ਼ਮਾਸ੍ਯੋ ਗਰ੍ਭੋ ਜਰਾਯੁਣਾ ਸਹ । ਯਥਾਯਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਏਜਤਿ ਯਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰ ऽ ਏਜਤਿ । ਏਵਾਯਂ ਦਸ਼ਮਾਸ੍ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਰਜ੍ ਜਰਾਯੁਣਾ ਸਹ
ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੀ ਝਿਲੀ ਨਾਲ ਹਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਹਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਇਹ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੀ ਝਿਲੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਯਸ੍ਯੈ ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਗਰ੍ਭੋ ਯਸ੍ਯੈ ਯੋਨਿਰ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ । ਅਙ੍ਗਾਨ੍ਯ੍ ਅਹ੍ਰੁਤਾ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮ੍ ਅਜੀਗਮꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਲਏ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
ਪੁਰੁਦਸ੍ਮੋ ਵਿषੁਰੂਪ ऽ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਆਨਞ੍ਜ ਧੀਰਃ । ਏਕਪਦੀਂ ਦ੍ਵਿਪਦੀਂ ਤ੍ਰਿਪਦੀਂ ਚਤੁष੍ਪਦੀਮ੍ ਅष੍ਟਾਪਦੀਂ ਭੁਵਨਾਨੁ ਪ੍ਰਥਨ੍ਤਾ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁ-ਰੂਪ ਸੋਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੰਦਰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਅੱਠ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਸਵਾਹਾ।
ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪਾਥਾ ਦਿਵੋ ਵਿਮਹਸਃ । ਸ ਸੁਗੋਪਾਤਮੋ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਰੁਤ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਖਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹੀ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ऽ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਪਿਪृਤਾਂ ਨੋ ਭਰੀਮਭਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰਣ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਪਾਲਣ।
ਆ ਤਿष੍ਠ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਰਥਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰੀ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨꣳ ਸੁ ਤੇ ਮਨੋ ਗ੍ਰਾਵਾ ਕृਣੋਤੁ ਵਗ੍ਨੁਨਾ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀਏ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪੱਥਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਕਰੇ। ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਾ । ਅਥਾ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਪਾ ਗਿਰਾਮ੍ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਚਰ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੀਲੇ, ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜੂੜ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ। ਫਿਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੱਲ ਆ। ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਇਦ੍ ਧਰੀ ਵਹਤੋ ऽਪ੍ਰਤਿਧृष੍ਟਸ਼ਵਸਮ੍ । ऋषੀਣਾਂ ਚ ਸ੍ਤੁਤੀਰ੍ ਉਪ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ षੋਡਸ਼ਿਨੇ
ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਜਾਤਃ ਪਰੋ ऽ ਅਨ੍ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਤਿ ਯ ऽ ਆਵਿਵੇਸ਼ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸꣳਰਰਾਣਸ੍ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀषਿ ਸਚਤੇ ਸ षੋਡਸ਼ੀ
ਜੋ ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਜਨਮਿਆ ਜਾਂ ਜਨਮਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚਾਨਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾ ਤੌ ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਅਗ੍ਰ੍ ऽ ਏਤਮ੍ । ਤਯੋਰ੍ ਅਹਮ੍ ਅਨੁ ਭਕ੍ਸ਼ਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਵਾਗ੍ ਦੇਵੀ ਜੁषਾਣਾ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਤੁ । ਸਹ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੰਦਰ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਦਿਵਿਆ ਬੋਲੀ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਰੱਜ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੰਨੇ। ਸਾਹ ਨਾਲ, ਸਵਾਹਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸ੍ਵਪਾ ऽ ਅਸ੍ਮੇ ਵਰ੍ਚਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਦਧਦ੍ ਰਯਿਂ ਮਯਿ ਪੋषਮ੍ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਚਸੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਚਸੇ । ਅਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਿਨ੍ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਾꣳਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਹਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਅੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੇ। ਧਨ ਤੇ ਪਾਲਣਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਰੱਖ। ਤੈਨੂੰ ਅਗਨਿ, ਚਮਕ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਚਮਕ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵਾਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਓਜਸਾ ਸਹ ਪੀਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ऽ ਅਵੇਪਯਃ । ਸੋਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵੌਜਸੇ । ऽ ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵੌਜਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੌਜਿष੍ਠੌਜਿष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਓਜਿष੍ਠੋ ऽਹਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕਟੋਰੀ ਵਿਚ ਪਿਆ ਸੋਮਾ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ। ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵਾਂ।
ਅਦृਸ਼੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਕੇਤਵੋ ਵਿ ਰਸ਼੍ਮਯੋ ਜਨਾꣳ ऽ ਅਨੁ । ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯੋ ਯਥਾ । ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਜਾਯ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਜਾਯ । ਸੂਰ੍ਯ ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਠ ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਠਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਸਿ ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਠੋ ऽਹਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਗਏ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੂਰਜ। ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ, ਚਮਕ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਸੂਰਜ, ਚਮਕ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵਾਂ।