ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਵਿष੍ਣ ऽ ਉਰੁਗਾਯੈष ਤੇ ਸੋਮਸ੍ ਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਲਈ, ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਕਦਾ ਚਨ ਸ੍ਤਰੀਰ੍ ਅਸਿ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਸ਼੍ਚਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਉਪੋਪੇਨ੍ ਨੁ ਮਘਵਨ੍ ਭੂਯ ऽ ਇਨ੍ ਨੁ ਤੇ ਦਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਯਤੇ ऽ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਭਗਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੇਰਾ ਦਾਨ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਲੱਭਿਆ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾ ਚਨ ਪ੍ਰ ਯੁਚ੍ਛਸ੍ਯ੍ ਉਭੇ ਨਿ ਪਾਸਿ ਜਨ੍ਮਨੀ । ਤੁਰੀਯਾਦਿਤ੍ਯ ਸਵਨਂ ਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਆ ਤਸ੍ਥਾਵ੍ ਅਮृਤਂ ਦਿਵਿ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ; ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੌਥੇ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਸੋਮ ਪੀਣਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਏਤਿ ਸੁਮ੍ਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਭਵਤਾ ਮृਡਯਨ੍ਤਃ । ਆ ਵੋऽਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਮਤਿਰ੍ ਵਵृਤ੍ਯਾਦ੍ ਅꣳਹੋਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਯਾ ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਤਰਾਸਤ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ
ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਦਿਤਿਆ ਦਇਆਲੂ ਹੋਣ। ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਦੁੱਖ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦੇਵੇ। ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈष ਤੇ ਸੋਮਪੀਥਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਵ । ਸ਼੍ਰਦ੍ ਅਸ੍ਮੈ ਨਰੋ ਵਚਸੇ ਦਧਾਤਨ ਯਦ੍ ਆਸ਼ੀਰ੍ਦਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਵਾਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤਃ । ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਵਸ੍ਵ੍ ਅਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾਰ੍ ਅਪ ऽ ਏਧਤੇ ਗृਹੇ
ਹੇ ਵਿਵਸਵਤ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਮ-ਸਥਾਨ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣ; ਜਦ ਦੋਜੀ ਜੋੜੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਦ, ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ, ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘਰ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤਰ੍ ਵਾਮਮ੍ ਉ ਸ਼੍ਵੋ ਦਿਵੇ-ਦਿਵੇ ਵਾਮਮ੍ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸਾਵੀਃ । ਵਾਮਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਦੇਵ ਭੂਰੇਰ੍ ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਵਾਮਭਾਜਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ, ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਮਿਲੇ। ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਵਾਸਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋऽਸਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰੋऽਸਿ ਚਨੋਧਾਸ਼੍ ਚਨੋਧਾ ऽ ਅਸਿ ਚਨੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਜਿਨ੍ਵ ਯਜ੍ਞਂ ਜਿਨ੍ਵ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਭਗਾਯ ਦੇਵਾਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤ੍ਰੇ
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਪਾ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਭਾਗ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਲਈ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋऽਸਿ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੋ ਬृਹਦੁਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨਮਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ऽ। ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ, ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ, ਵੱਡੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸੁਤਸ੍ਯ ਦੇਵ ਸੋਮ ਤ ऽ ਇਨ੍ਦੋਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਵਤਂ ਪਤ੍ਨੀਵਤੋ ਗ੍ਰਹਾਁ੨ ऽ ऋਧ੍ਯਾਸਮ੍ । ਅਹਂ ਪਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਹਮ੍ ਅਵਸ੍ਤਾਦ੍ ਯਦ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦ੍ ਉ ਮੇ ਪਿਤਾਭੂਤ੍ । ਅਹꣳ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਉਭਯਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਹਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹਾ ਯਤ੍
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੇ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਦਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪਤੀ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉੱਤੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਵੇਖਿਆ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਵੇਖਿਆ।
ਅਗ੍ਨਾ3ਇ ਪਤ੍ਨੀਵਨ੍ਤ੍ ਸਜੂਰ੍ ਦੇਵੇਨ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਵृषਾਸਿ ਰੇਤੋਧਾ ਰੇਤੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਸ੍ ਤ ਵृष੍ਣੋ ਰੇਤੋਧਸੋ ਰੇਤੋਧਾਮ੍ ਅਸ਼ੀਯ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀ, 'ਸਵਾਹਾ'। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਬੀਜ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਪਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬੀਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਬੀਜ ਲੈ ਸਕਾਂ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਹਰਿਰ੍ ਅਸਿ ਹਾਰਿਯੋਜਨੋ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ । ਹਰ੍ਯੋਰ੍ ਧਾਨਾ ਸ੍ਥ ਸਹਸੋਮਾ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ
ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਰੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ; ਤੂੰ ਦੋ ਹਰੀਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਵਾਫ਼ ਸੋਮ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ।
ਯਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ਼੍ਵਸਨਿਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਯੋ ਗੋਸਨਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤ ऽ ਇष੍ਟਯਜੁष ਸ੍ਤੁਤਸੋਮਸ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤੋਕ੍ਥਸ੍ਯੋਪਹੂਤਸ੍ਯੋਪਹੂਤੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਘੋੜਾ-ਭੋਗ, ਤੇਰਾ ਭੋਜਨ, ਤੇਰਾ ਗਾਂ-ਭੋਗ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਸੋਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਇਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਮਨੁष੍ਯਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਪਿਤृਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਆਤ੍ਮਕृਤਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਏਨਸऽ-ਏਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ । ਯਚ੍ ਚਾਹਮ੍ ਏਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾꣳਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਯਚ੍ ਚਾਵਿਦ੍ਵਾꣳਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯੈਨਸੋ ऽਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿ ਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋ ऽਨੁ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਆਉ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਸੁਭ ਅਕਲ ਨਾਲ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਦਇਆਲੂ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਣੋ ਮਨਸਾ ਨੇषਿ ਗੋਭਿਃ ਸꣳ ਸੂਰਿਭਿਰ੍ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ ਸꣳ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ । ਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੇਵਕृਤਂ ਯਦ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਸਂ ਦੇਵਾਨਾ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਤੇ ਦਾਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲ। ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀ ਚੀਜ਼, ਤੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਸਵਾਹਾ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰ੍ ਅਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸꣳ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਦਤ੍ਰੋ ਵਿਦਧਾਤੁ ਰਾਯੋ ऽਨੁ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ ਵਿਲਿष੍ਟਮ੍
ਆਉ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਸੁਭ ਅਕਲ ਨਾਲ। ਤਵਸ਼ਟਾ, ਦਇਆਲੂ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਨਿਧਿਪਾ ਦੇਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸꣳਰਰਾਣਾ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਧਾਤ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਾਤਾ ਤੇ ਰਾਤੀ, ਸਾਵਿਤਾ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਧਦੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਸੁਗਾ ਵੋ ਦੇਵਾਃ ਸਦਨਾ ऽ ਅਕਰ੍ਮ ਯ ऽ ਆਜਗ੍ਮੇਦꣳ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣਾਃ । ਭਰਮਾਣਾ ਵਹਮਾਨਾ ਹਵੀꣳष੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਧਤ੍ਤ ਵਸਵੋ ਵਸੂਨਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਸਾਨ ਥਾਂ ਬਣਾਈ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੋਮਾ-ਯਜਨ ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹੇ ਵਸੁ, ਸਾਨੂੰ ਵਸੁ-ਦੌਲਤ ਦਿਓ। ਸਵਾਹਾ।
ਯਾਁ੨ ऽ ਆਵਹ ऽ ਉਸ਼ਤੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਁਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਰਯ ਸ੍ਵੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਧਸ੍ਥੇ । ਜਕ੍ਸ਼ਿਵਾਸਃ ਪਪਿਵਾਸਸ਼੍ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ऽਸੁਂ ਘਰ੍ਮꣳ ਸ੍ਵਰਾਤਿष੍ਠਤਾਨੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਅਗਨਿ ਦੇਵ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਾ। ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਵਯꣳ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਿ ऽ ਯਜ੍ਞੇ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾਰਮ੍ ਅਵृਣੀਮਹੀਹ । ऋਧਗ੍ ਅਯਾ ऽ ऋਧਗ੍ ਉਤਾਸ਼ਮਿष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਉਪ ਯਾਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੋਤ੍ਰਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਆ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵਾ ਗਾਤੁਵਿਦੋ ਗਾਤੁਂ ਵਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਾਤੁਮ੍ ਇਤ । ਮਨਸਸ੍ਪਤ ऽ ਇਮਂ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤੇ ਧਾਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਯਜਨ, ਹੇ ਦੇਵ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਸਵਾਹਾ।
ਯਜ੍ਞ ਯਜ੍ਞਂ ਗਚ੍ਛ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਂ ਯੋਨਿਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਏष ਤੇ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਪਤੇ ਸਹਸੂਕ੍ਤਵਾਕਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਸ੍ ਤਜ੍ ਜੁषਸ੍ਵ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਯਜਨ ਤੇ ਜਾ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾ, ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਜਾ। ਸਵਾਹਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਹੈ, ਹੇ ਯਜਨਪਤੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਸ਼ੂਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ। ਸਵਾਹਾ।
ਮਾਹਿਰ੍ ਭੂਰ੍ ਮਾ ਪृਦਾਕੁਃ । ਉਰੁꣳ ਹਿ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍ ਅਨ੍ਵੇਤਵਾ ऽ ਉ । ਅਪਦੇ ਪਾਦਾ ਪ੍ਰਤਿਧਾਤਵੇ ऽਕਰ੍ ਉਤਾਪਵਕ੍ਤਾ ਹृਦਯਾਵਿਧਸ਼੍ ਚਿਤ੍ । ਨਮੋ ਵਰੁਣਾਯਾਭਿष੍ਠਿਤੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਃ
ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਮਾਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਭ ਗਿਆ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਨੀਕਮ੍ ਅਪ ऽ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ਾਪਾਂ ਨਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਅਸੁਰ੍ਯਮ੍ । ਦਮੇ-ਦਮੇ ਸਮਿਧਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਘृਤਮ੍ ਉਚ੍ ਚਰਣ੍ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੇ ਹृਦਯਮ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਓषਧੀਰ੍ ਉਤਾਪਃ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਪਤੇ ਸੂਕ੍ਤੋਕ੍ਤੌ ਨਮੋਵਾਕੇ ਵਿਧੇਮ ਯਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪੌਦੇ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਹੇ ਯਜਨਪਤੀ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵੀਰ੍ ਆਪ ऽ ਏष ਵੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ ਤꣳ ਸੁਪ੍ਰੀਤꣳ ਸੁਭृਤਂ ਬਿਭृਤ । ਦੇਵ ਸੋਮੈष ਤੇ ਲੋਕਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਛਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪਰਿ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਵ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਬੀਜ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹੇ ਸੋਮ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਅਵਭृਥ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣ ਨਿਚੇਰੁਰ੍ ਅਸਿ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣਃ । ਅਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੇਵਕृਤਮ੍ ਏਨੋ ऽਯਾਸਿषਮ੍ ਅਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਕृਤਂ ਪੁਰੁਰਾਵ੍ਣੋ ਦੇਵ ਰਿषਸ੍ ਪਾਹਿ । ਦੇਵਾਨਾ ਸਮਿਦ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਲ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਬਹੁ-ਰੂਪ ਦੇਵ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਹੈਂ।
ਏਜਤੁ ਦਸ਼ਮਾਸ੍ਯੋ ਗਰ੍ਭੋ ਜਰਾਯੁਣਾ ਸਹ । ਯਥਾਯਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਏਜਤਿ ਯਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰ ऽ ਏਜਤਿ । ਏਵਾਯਂ ਦਸ਼ਮਾਸ੍ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਰਜ੍ ਜਰਾਯੁਣਾ ਸਹ
ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੀ ਝਿਲੀ ਨਾਲ ਹਿਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਹਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਇਹ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੀ ਝਿਲੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਯਸ੍ਯੈ ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਗਰ੍ਭੋ ਯਸ੍ਯੈ ਯੋਨਿਰ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ । ਅਙ੍ਗਾਨ੍ਯ੍ ਅਹ੍ਰੁਤਾ ਯਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਮ੍ ਅਜੀਗਮꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਯਜਨ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਲਏ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
ਪੁਰੁਦਸ੍ਮੋ ਵਿषੁਰੂਪ ऽ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਆਨਞ੍ਜ ਧੀਰਃ । ਏਕਪਦੀਂ ਦ੍ਵਿਪਦੀਂ ਤ੍ਰਿਪਦੀਂ ਚਤੁष੍ਪਦੀਮ੍ ਅष੍ਟਾਪਦੀਂ ਭੁਵਨਾਨੁ ਪ੍ਰਥਨ੍ਤਾ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁ-ਰੂਪ ਸੋਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੰਦਰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਅੱਠ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਸਵਾਹਾ।