{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 11।ਕਾਣ੍ਵ14} ਸਂਭੂਤਿਂ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਯਸ੍ ਤਦ੍ ਵੇਦੋਭਯꣳ ਸਹ । ਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਭੂਤ੍ਯਾਮृਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਨਾਸ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 12।ਕਾਣ੍ਵ9} ਅਨ੍ਧਂ ਤਮਃ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯੇ ऽਵਿਦ੍ਯਾਮ੍ ਉਪਾਸਤੇ । ਤਤੋ ਭੂਯ ऽ ਇਵ ਤੇ ਤਮੋ ਯ ऽ ਉ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾꣳ ਰਤਾਃ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 13।ਕਾਣ੍ਵ10} ਅਨ੍ਯਦ੍ ਏਵਾਹੁਰ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾ ऽ ਅਨ੍ਯਦ੍ ਆਹੁਰ੍ ਅਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ । ਇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਧੀਰਾਣਾਂ ਯੇ ਨਸ੍ ਤਦ੍ ਵਿਚਚਕ੍ਸ਼ਿਰੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ। ਇਹ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ।
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 14।ਕਾਣ੍ਵ11} ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ੍ ਤਦ੍ ਵੇਦੋਭਯꣳ ਸਹ । ਅਵਿਦ੍ਯਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਯਾਮृਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 15} ਵਾਯੁਰ੍ ਅਨਿਲਮ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਅਥੇਦਂ ਭਸ੍ਮਾਨ੍ਤꣳ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਓ3ਮ੍ ਕ੍ਰਤੋ ਸ੍ਮਰ ਕ੍ਲਿਬੇ ਸ੍ਮਰ ਕृਤꣳ ਸ੍ਮਰ
ਹਵਾ ਅਮਰ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਤਾਂ ਅਖੀਰ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ, ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ! ਕਰਤਾ, ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ!
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 16।ਕਾਣ੍ਵ18} ਅਗ੍ਨੇ ਨਯ ਸੁਪਥਾ ਰਾਯੇ ऽ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਯੁਯੋਧ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਜ੍ ਜੁਹੁਰਾਣਮ੍ ਏਨੋ ਭੂਯਿष੍ਠਾਂ ਤੇ ਨਮ ऽ ਉਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚਲ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
{ਈਸ਼ਾਵਾ.ਉਪ. 17।ਕਾਣ੍ਵ15} ਹਿਰਣ੍ਮਯੇਨ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿਹਿਤਂ ਮੁਖਮ੍ । ਯੋ ऽਸਾਵ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਃ ਸੋ ऽਸਾਵ੍ ਅਹਮ੍ । ਓ੩ਮ੍ ਖਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ
ਸੱਚ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਤਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਓਮ, ਅਕਾਸ਼, ਬ੍ਰਹਮ।