ਯਮਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਮਖਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਤਪਸੇ । ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਮਧ੍ਵਾਨਕ੍ਤੁ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸꣳਸ੍ਪृਸ਼ਸ੍ ਪਾਹਿ । ਅਰ੍ਚਿਰ੍ ਅਸਿ ਸ਼ੋਚਿਰ੍ ਅਸਿ ਤਪੋ ऽਸਿ
ਯਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਲਗਾਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਛੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤਾਪ ਹੈਂ।
ਅਨਾਧृष੍ਟਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯ ऽ ਆਯੁਰ੍ ਮੇ ਦਾਃ । ਪੁਤ੍ਰਵਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਂ ਮੇ ਦਾਃ । ਸੁषਦਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮੇ ਦਾਃ । ਆਸ੍ਰੁਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਰਤੋ ਧਾਤੁਰ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯੇ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਮੇ ਦਾਃ । ਵਿਧृਤਿਰ੍ ਉਪਰਿष੍ਟਾਦ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯੇ ऽ ਓਜੋ ਮੇ ਦਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭ੍ਯੋ ਮਾ ਨਾष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਸ੍ ਪਾਹਿ । ਮਨੋਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਸਿ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਗਨਿ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੰਸ਼ ਦੇ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਬੈਠਕ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਨੈਣ ਦੇ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧਾਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਉਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਢੀਲ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਮਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਹੈਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿ ਸ਼੍ਰੀਯਸ੍ਵ । ਦਿਵਃ ਸꣳਸ੍ਪृਸ਼ਸ੍ ਪਾਹਿ । ਮਧੁ ਮਧੁ ਮਧੁ
ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਛੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾ। ਮਿੱਠਾ, ਮਿੱਠਾ, ਮਿੱਠਾ।
ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍ । ਸਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਗਤ ਸꣳ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਰੋਚਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਣਮ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਗਤ ਸਂ ਦੈਵੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਸꣳ ਸੂਰ੍ਯੇਣਾਰੋਚਿष੍ਟ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ ਤਪਸਾ ਗਤ ਸਂ ਦੈਵ੍ਯੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਸꣳ ਸੂਰ੍ਯੇਣਾਰੂਰੁਚਤ
ਅਗਨਿ ਅਗਨਿ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਵਾਹਾ! ਅਗਨਿ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਤਾ ਦਿਵੋ ਵਿ ਭਾਤਿ ਤਪਸਸ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਤਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਪੋਜਾਃ । ਵਾਚਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਨਿ ਯਚ੍ਛ ਦੇਵਾਯੁਵਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਧਾਰਕ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਤਪ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਢੋਣਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਗੋਪਾਮ੍ ਅਨਿਪਦ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਆ ਚ ਪਰਾ ਚ ਪਥਿਭਿਸ਼੍ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਸ ਸਧ੍ਰੀਚੀਃ ਸ ਵਿषੂਚੀਰ੍ ਵਸਾਨ ऽ ਆ ਵਰੀਵਰ੍ਤ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਃ
ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ। ਉਹ, ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਵਕਰਾ ਰਾਹ ਚਲਦਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਭੁਵਾਂ ਪਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਨਸਸ੍ ਪਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਚਸਸ੍ ਪਤੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਚਸਸ੍ ਪਤੇ । ਦੇਵਸ਼੍ਰੁਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਘਰ੍ਮ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਾਹਿ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਵੀਰ੍ ਅਨੁ ਵਾਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ । ਮਧੁ ਮਾਧ੍ਵੀਭ੍ਯਾਂ ਮਧੁ ਮਾਧੂਚੀਭ੍ਯਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਮਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ ਤਾਪ, ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੱਥੇ, ਸਾਡੀ ਦੇਵੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ। ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਹृਦੇ ਤ੍ਵਾ ਮਨਸੇ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵੇ ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰਂ ਦਿਵਿ ਦੇਵੇषੁ ਧੇਹਿ
ਦਿਲ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਸਮਾਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੂਰਜ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਉਪਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜਾ।
ਪਿਤਾ ਨੋ ऽਸਿ ਪਿਤਾ ਨੋ ਬੋਧਿ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ । ਤ੍ਵष੍ਟृਮਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਪੇਮ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਮਯਿ ਧੇਹਿ ਪ੍ਰਜਾਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹ੍ਯ੍ ਅਰਿष੍ਟਾਹꣳ ਸਹਪਤ੍ਯਾ ਭੂਯਾਸਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ; ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬਣ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ। ਤਵਸ਼ਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ; ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੇ; ਮੈਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਰਹਾਂ, ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਾਥ ਹੋਵੇ।
ਅਹਃ ਕੇਤੁਨਾ ਜੁषਤਾꣳ ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕੇਤੁਨਾ ਜੁषਤਾꣳ ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਜੋਤ ਲਵੇ, ਜੋਤ ਨਾਲ—ਸਵਾਹਾ! ਰਾਤ, ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਜੋਤ ਲਵੇ, ਜੋਤ ਨਾਲ—ਸਵਾਹਾ!
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ऽਦਿਤ੍ਯੈ ਰਾਸ੍ਨਾਸਿ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਇਡ ऽ ਏਹਿ । ਅਦਿਤ ऽ ਏਹਿ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਹਿ । ਅਸਾਵ੍ ਏਹਿ । ਅਸਾਵ੍ ਏਹਿ । ਅਸਾਵ੍ ਏਹਿ
ਇਡਾ, ਆ ਜਾ। ਅਦਿਤੀ, ਆ ਜਾ। ਸਰਸਵਤੀ, ਆ ਜਾ। ਉਹ, ਆ ਜਾ। ਉਹ, ਆ ਜਾ। ਉਹ, ਆ ਜਾ।
ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਰਾਸ੍ਨਾਸੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਾ ऽ ਉष੍ਣੀषਃ । ਪੂषਾਸਿ । ਘਰ੍ਮਾਯ ਦੀष੍ਵ
ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਕਮਰਬੰਦ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਲਈ ਸਿਰਬੰਦ। ਤੂੰ ਪੂਸ਼ਨ ਹੈਂ। ਘਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍ । ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍ । ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਯਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਤਨਃ ਸ਼ਸ਼ਯੋ ਯੋ ਮਯੋਭੂਰ੍ ਯੋ ਰਤ੍ਨਧਾ ਵਸੁਵਿਦ੍ ਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰਃ । ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਤਮ੍ ਇਹ ਧਾਤਵੇ ऽਕਃ । ਉਰ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਏਮਿ
ਤੇਰਾ ਉਹ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਸਤਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਖਜਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਯਾਲੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਵਸੀਅ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਛਨ੍ਦੋ ऽਸਿ । ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭਂ ਛਨ੍ਦੋ ऽਸਿ । ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣੋਪ ਯਚ੍ਛਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਮਧੁਨਃ ਸਾਰਘਸ੍ਯ ਘਰ੍ਮਂ ਪਾਤ ਵਸਵੋ ਯਜਤ ਵਾਟ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਯੇ ਵृष੍ਟਿਵਨਯੇ
ਤੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਧੁਰਤਾ ਵਾਲਾ ਘਰਮਾ ਪੀਓ, ਵਸੁਓ, ਪੂਜਨਯੋ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ, ਜੋ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਰਿਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਨਾਧृष੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਪ੍ਰਤਿਧृष੍ਯਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਵਸ੍ਯਵੇ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਸ਼ਿਮਿਦਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਵਹਣ ਵਾਲੀ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਅਜਿੱਤ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਅਟੱਲ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਸਹਾਇਕ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਜ਼ ਲਈ, ਵਾਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਮਤੇ ਰੁਦ੍ਰਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾਭਿਮਾਤਿਘ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਤ੍ਵ ऽ ऋਭੁਮਤੇ ਵਿਭੁਮਤੇ ਵਾਜਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਾਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਆਦਿਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਮਸਕਾਰ। ਸਵਿਤਾ ਲਈ, ਰਿਭੂ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਮਾਯ ਤ੍ਵਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਤੇ ਪਿਤृਮਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਘਰ੍ਮਾਯ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਘਰ੍ਮਃ ਪਿਤ੍ਰੇ
ਯਮ ਲਈ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਲਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਘਰਮਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਘਰਮਾ, ਪਿਤਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਅਯਾਡ੍ ਇਹ । ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਸ੍ਯ ਘਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮਧੋਃ ਪਿਬਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬੈਠੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ। ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮਧੁਰ ਘਰਮਾ, ਜੋ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਪੀਓ।
ਦਿਵਿ ਧਾ ऽ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਇਮਮ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਦਿਵਿ ਧਾਃ । ਸ੍ਵਾਹਾਗ੍ਨਯੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਯ ਸ਼ਂ ਯਜੁਰ੍ਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਇਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਅੱਗ ਨੂੰ, ਯਜਨਯੋਗ, ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਘਰ੍ਮਂ ਪਾਤꣳ ਹਾਰ੍ਦ੍ਵਾਨਮ੍ ਅਹਰ੍ ਦਿਵਾਭਿਰ੍ ਊਤਿਭਿਃ । ਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯਿਣੋ ਨਮੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦਿਲ ਦਾ ਘਰਮਾ ਪੀਓ, ਦਿਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ। ਤੰਤ੍ਰਾਯੀਣੋ ਨੂੰ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਪਾਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਘਰ੍ਮਮ੍ ਅਨੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਅਮꣳਸਾਤਾਮ੍ । ਇਹੈਵ ਰਾਤਯਃ ਸਨ੍ਤੁ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ ਘਰਮਾ ਪੀ ਲੈਣ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰ ਲੈਣ। ਦਾਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੋਣ।
ਇषੇ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਊਰ੍ਜੇ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਂ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ । ਧਰ੍ਮਾਸਿ ਸੁਧਰ੍ਮ । ਅਮੇਨ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਨृਮ੍ਣਾਨਿ ਧਾਰਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਧਾਰਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਧਾਰਯ ਵਿषਂ ਧਾਰਯ
ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਰਾਜ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਵਧਾਵੋ। ਤੂੰ ਧਰਮ ਹੈਂ, ਚੰਗਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ। ਸਾਡੀ ਅੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਸਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਵਸਾ, ਰਾਜ ਵਸਾ, ਲੋਕ ਵਸਾ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਸ਼ਰਸੇ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਗ੍ਰਾਵਭ੍ਯਃ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਤਿਰਵੇਭ੍ਯਃ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭ੍ਯੋ ਘਰ੍ਮਪਾਵਭ੍ਯਃ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਜ਼ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਪੱਥਰਾਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਉੱਚਾ ਬਰਹਿਸ ਵਾਲਿਆਂ, ਘਰਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਰੁਦ੍ਰਹੂਤਯੇ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਜ੍ਯੋਤਿਃ । ਅਹਃ ਕੇਤੁਨਾ ਜੁषਤਾꣳ ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕੇਤੁਨਾ ਜੁषਤਾꣳ ਸੁਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਮਧੁ ਹੁਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਮੇ ऽ ਅਗ੍ਨਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਤੇ ਦੇਵ ਘਰ੍ਮ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ
ਰੁਦਰ ਲਈ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋਤ ਨਾਲ ਜੋਤ ਲਈ, ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਨ, ਆਪਣੇ ਚਿਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜੋਤ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ। ਰਾਤ, ਆਪਣੇ ਚਿਨ੍ਹ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਜੋਤ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ। ਮਿੱਠਾ ਹਵਨ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵ ਘਰਮਾ, ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਅਭੀਮਂ ਮਹਿਮਾ ਦਿਵਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਸਪ੍ਰਥਾਃ । ਉਤ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਪृਥਿਵੀꣳ ਸꣳ ਸੀਦਸ੍ਵ ਮਹਾꣳ੨ऽ ਅਸਿ ਰੋਚਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਤਮਃ ॥ [ਵਿ ਧੂਮਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ऽ ਅਰੁषਂ ਮਿਯੇਧ੍ਯ ਸृਜ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍]
ਮਹਾਨ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸ ਜਾ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਚਮਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ। [ਅੱਗ, ਆਪਣਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਭੇਜ।]
ਯਾ ਤੇ ਘਰ੍ਮ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸ਼ੁਗ੍ ਯਾ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾꣳ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨੇ । ਸਾ ਤ ਆ ਪ੍ਯਾਯਤਾਂ ਨਿष੍ਟ੍ਯਾਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯੈ ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਯਾ ਤੇ ਘਰ੍ਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ੁਗ੍ ਯਾ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭ੍ਯ੍ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰੇ । ਸਾ ਤ ऽ ਆ ਪ੍ਯਾਯਤਾਂ ਨਿष੍ਟ੍ਯਾਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯੈ ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਯਾ ਤੇ ਘਰ੍ਮ ਪृਥਿਵ੍ਯਾꣳ ਸ਼ੁਗ੍ ਯਾ ਜਗਤ੍ਯਾꣳ ਸਦਸ੍ਯਾ । ਸਾ ਤ ऽ ਆ ਪ੍ਯਾਯਤਾਂ ਨਿष੍ਟ੍ਯਾਯਤਾਂ ਤਸ੍ਯੈ ਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੇਰਾ ਜੋ ਘਰਮਾ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਹਵਨ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ; ਉਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰਾ ਜੋ ਘਰਮਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ; ਉਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰਾ ਜੋ ਘਰਮਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਜਗਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ; ਉਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਪਰਸ੍ਪਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ ਤਨ੍ਵਂ ਪਾਹਿ । ਵਿਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਣਾ ਵਯਮ੍ ਅਨੁ ਕ੍ਰਾਮਾਮ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ
ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੰਭਾਲ। ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।