ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿषਾ ਵृਧਾਨੋ ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕੋ ਘृਤਯੋਨਿਰ੍ ਏਧਿ । ਘृਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਧੁ ਚਾਰੁ ਗਵ੍ਯਂ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ ਇਮਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਐਸਾ ਹੋ। ਘੀ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸਵਾਹਾ।
ਪਰੀਮੇ ਗਾਮ੍ ਅਨੇषਤ ਪਰ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਅਹृषਤ । ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਕ੍ਰਤ ਸ਼੍ਰਵਃ ਕ ऽ ਇਮਾꣳ੨ऽ ਆ ਦਧਰ੍षਤਿ
ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਗਏ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਣ ਬਣਾਇਆ; ਹੁਣ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰ ਹਿਣੋਮਿ ਦੂਰਂ ਯਮਰਾਜ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਿਪ੍ਰਵਾਹਃ । ਇਹੈਵਾਯਮ੍ ਇਤਰੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਜਾਤਵੇਦ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਸਮਝ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਵਹ ਵਪਾਂ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰੈਨਾਨ੍ ਵੇਤ੍ਥ ਨਿਹਿਤਾਨ੍ ਪਰਾਕੇ । ਮੇਦਸਃ ਕੁਲ੍ਯਾ ऽ ਉਪ ਤਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਾ ऽ ਏषਾਮ੍ ਆਸ਼ਿषਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਵਪਾ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹਨ। ਚਰਬੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਨਮਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਨੋ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਾਃ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦ੍ ਅਘਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਰਮ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਧਿ ਜਾਤੋ ऽਸਿ ਤ੍ਵਦ੍ ਅਯਂ ਜਾਯਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਅਸੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਲੋਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਉਹ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ऋਚਂ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਮਨੋ ਯਜੁਃ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਸਾਮ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ । ਵਾਗ੍ ਓਜਃ ਸਹੌਜੋ ਮਯਿ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ
ਮੈਂ ਰਿਗ ਨੂੰ ਬੋਲ ਵਜੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਯਜੁ ਨੂੰ ਮਨ ਵਜੋਂ, ਸਾਮ ਨੂੰ ਸਾਹ ਵਜੋਂ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਬੋਲ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ।
ਯਨ੍ ਮੇ ਛਿਦ੍ਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਹृਦਯਸ੍ਯ ਮਨਸੋ ਵਾਤਿਤृਣ੍ਣਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਮੇ ਤਦ੍ ਦਧਾਤੁ । ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਤੁ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਯਸ੍ ਪਤਿਃ
ਮੇਰੀ ਅੱਖ, ਦਿਲ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਖਾਲੀਪਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਉਹ ਭਰ ਦੇਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ।
ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ । ਤਤ੍ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਭਰ੍ਗੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ । ਧਿਯੋ ਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ। ਅਸੀਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ऽ ਆ ਭੁਵਦ੍ ਊਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ । ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਅਦਭੁਤ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਦੋਸਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮꣳਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦ੍ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਦृਢਾ ਚਿਦ੍ ਆਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਸੋਮਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ।
ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮ੍ ਅਵਿਤਾ ਜਰਿਤॄਣਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯ੍ ਊਤਿਭਿਃ
ਸਾਡਾ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੌ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੋਵੇ।
ਕਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਨ ऽ ਊਤ੍ਯਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਸੇ ਵृषਨ੍ । ਕਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ऽ ਆ ਭਰ
ਕਿਹੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਕਿਹੜੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਤਿ । ਸ਼ਂ ਨੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਇੰਦਰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਂ ਵਰੁਣਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇ, ਵਰੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰੇ, ਅਰਯਮਾਨ ਮਿਹਰ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾꣳ ਸ਼ਂ ਨਸ੍ ਤਪਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ ਦੇਵਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ऽ ਅਭਿ ਵਰ੍षਤੁ
ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਪੇ। ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਪਰਜਨਯ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਕਰੇ।
ਅਹਾਨਿ ਸ਼ਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਸ਼ꣳ ਰਾਤ੍ਰੀਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧੀਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਭਵਤਾਮ੍ ਅਵੋਭਿਃ ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਾ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪੂषਣਾ ਵਾਜਸਾਤੌ ਸ਼ਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਸੁਖਮਈ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਚੈਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਭੋਗ ਪਾਤਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਭਿष੍ਟਯ ऽ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰ੍ ਅਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਵਗਾਉਣ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਨੋ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਾਃ
ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਟਿਕਾਊ ਆਸਰਾ ਬਣ। ਆਪਣੀ ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ ਤਾ ਨ ऽ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਜਲ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਸਕੀਏ।
ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯਤੇਹ ਨਃ । ਉਸ਼ਤੀਰ੍ ਇਵ ਮਾਤਰਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੋ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ऽ ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨਯਥਾ ਚ ਨਃ
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਜਲ, ਸਾਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਦੋ।
ਦ੍ਯੌਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ꣳ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪृਥਿਵੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਆਪਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਓषਧਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ । ਵਨਸ੍ਪਤਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵꣳ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਏਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸਾ ਮਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਏਧਿ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਚੈਨ ਹੀ ਚੈਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੈਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਦृਤੇ ਦृꣳਹ ਮਾ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਾਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਹਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ੇ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣ। ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ।
ਦृਤੇ ਦृꣳਹ ਮਾ । ਜ੍ਯੋਕ੍ ਤੇ ਸਂਦृਸ਼ਿ ਜੀਵ੍ਯਾਸਂ ਜ੍ਯੋਕ੍ ਤੇ ਸਂਦृਸ਼ਿ ਜੀਵ੍ਯਾਸਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੜਾ ਰਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜੀਵਾਂ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜੀਵਾਂ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਹਰਸੇ ਸ਼ੋਚਿषੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਚਿषੇ । ਅਨ੍ਯਾꣳਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਮਤ੍ ਤਪਨ੍ਤੁ ਹੇਤਯਃ ਪਾਵਕੋ ऽ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸ਼ਿਵੋ ਭਵ
ਤੇਰੀ ਜਵਾਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਚਮਕਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਸਾਡੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਯੁਤੇ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨਵੇ । ਨਮਸ੍ ਤੇ ਭਗਵਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਯਤਃ ਸ੍ਵਃ ਸਮੀਹਸੇ
ਤੇਰੀ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਤੋ-ਯਤਃ ਸਮੀਹਸੇ ਤਤੋ ਨੋ ऽ ਅਭਯਂ ਕੁਰੁ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯੋ ऽਭਯਂ ਨਃ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਵੇਂ, ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ऽ ਆਪ ऽ ਓषਧਯਃ ਸਨ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸਨ੍ਤੁ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ
ਜਲ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ।
ਤਚ੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਦੇਵਹਿਤਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਚ੍ ਛੁਕ੍ਰਮ੍ ਉਚ੍ ਚਰਤ੍ । ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਂ ਜੀਵੇਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤꣳ ਸ਼ृਣੁਯਾਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵਾਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍ ਅਦੀਨਾਃ ਸ੍ਯਾਮ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਂ ਭੂਯਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨੈਣ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਨੂੰ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਵੇਖੀਏ। ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਜੀਵਨ ਜੀਵੀਂਏ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਸੁਣੀਏ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਬੋਲੀਂਏ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀਵੀਂਏ।