ਪਰਂ ਮृਤ੍ਯੋ ऽ ਅਨੁ ਪਰੇਹਿ ਪਨ੍ਥਾਂ ਯਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਨ੍ਯ ਇਤਰੋ ਦੇਵਯਾਨਾਤ੍ । ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਤੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾꣳ ਰੀਰਿषੋ ਮੋਤ ਵੀਰਾਨ੍
ਮੌਤ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੰਘ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸਾਡੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਸ਼ਂ ਵਾਤਃ ਸ਼ꣳ ਹਿ ਤੇ ਘृਣਿਃ ਸ਼ਂ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇष੍ਟਕਾਃ । ਸ਼ਂ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸੋ ਮਾ ਤ੍ਵਾਭਿ ਸ਼ੂਸ਼ੁਚਨ੍
ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ, ਤੇਰੀ ਇੱਟਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੱਗਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵਣ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਣ।
ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਂ ਤੇ ਦਿਸ਼ਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਆਪਃ ਸ਼ਿਵਤਮਾਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ꣳ ਸ਼ਿਵਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਂ ਤੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਦਰਿਆ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਭਾਅਵਾਂ ਹੋਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।
ਅਸ਼੍ਮਨ੍ਵਤੀ ਰੀਯਤੇ ਸꣳ ਰਭਧ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ ਤਿष੍ਠਤ ਪ੍ਰ ਤਰਤਾ ਸਖਾਯਃ । ਅਤ੍ਰ ਜਹੀਮੋ ऽਸ਼ਿਵਾ ਯੇ ऽ ਅਸਞ੍ਛਿਵਾਨ੍ ਵਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਰੇਮਾਭਿ ਵਾਜਾਨ੍
ਪੱਥਰ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਉਠੋ, ਪਾਰ ਲੰਘੋ, ਦੋਸਤੋ! ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਈਏ; ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾਂ।
ਅਪਾਘਮ੍ ਅਪ ਕਿਲ੍ਵਿषਮ੍ ਅਪ ਕृਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਪੋ ਰਪਃ । ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਸ੍ਮਦ੍ ਅਪ ਦੁਃष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯꣳ ਸੁਵ
ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਮੰਦੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ! ਅਪਾਮਾਰਗ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸੁਮਿਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ऽ ਆਪ ऽ ਓषਧਯਃ ਸਨ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸਨ੍ਤੁ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ
ਪਾਣੀ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਤਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਵੈਰੀ ਹੋਣ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨਡ੍ਵਾਹਮ੍ ਆ ਰਭਾਮਹੇ ਸੌਰਭੇਯꣳ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਸ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਇਵ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਂਤਰਣੋ ਭਵ
ਅਸੀਂ ਸੌਰਭੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ ਫੜਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਉਦ੍ ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ ਪਰਿ ਸ੍ਵਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऽ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਇਮਂ ਜੀਵੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਧਿਂ ਦਧਾਮਿ ਮੈषਾਂ ਨੁ ਗਾਦ੍ ਅਪਰੋ ऽ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਏਤਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਜੀਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰਦਃ ਪੁਰੂਚੀਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਦਧਤਾਂ ਪਰ੍ਵਤੇਨ
ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਨਾ ਲੰਘੇ। ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਜੀਉਣ; ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਰੱਖਣ।
ਅਗ੍ਨ ऽ ਆਯੂꣳषਿ ਪਵਸ ऽ ਆ ਸੁਵੋਰ੍ਜਮ੍ ਇषਂ ਚ ਨਃ । ਆਰੇ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਸਾਫ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ। ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿषਾ ਵृਧਾਨੋ ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕੋ ਘृਤਯੋਨਿਰ੍ ਏਧਿ । ਘृਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਧੁ ਚਾਰੁ ਗਵ੍ਯਂ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ ਇਮਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਐਸਾ ਹੋ। ਘੀ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸਵਾਹਾ।
ਪਰੀਮੇ ਗਾਮ੍ ਅਨੇषਤ ਪਰ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਅਹृषਤ । ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਕ੍ਰਤ ਸ਼੍ਰਵਃ ਕ ऽ ਇਮਾꣳ੨ऽ ਆ ਦਧਰ੍षਤਿ
ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਗਏ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੈ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਣ ਬਣਾਇਆ; ਹੁਣ ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰ ਹਿਣੋਮਿ ਦੂਰਂ ਯਮਰਾਜ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਿਪ੍ਰਵਾਹਃ । ਇਹੈਵਾਯਮ੍ ਇਤਰੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਵਹਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਜਾਤਵੇਦ, ਇੱਥੇ ਹੀ, ਸਮਝ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਵਹ ਵਪਾਂ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰੈਨਾਨ੍ ਵੇਤ੍ਥ ਨਿਹਿਤਾਨ੍ ਪਰਾਕੇ । ਮੇਦਸਃ ਕੁਲ੍ਯਾ ऽ ਉਪ ਤਾਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਾ ऽ ਏषਾਮ੍ ਆਸ਼ਿषਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਵਪਾ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਉਹ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹਨ। ਚਰਬੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਨਮਣ। ਸਵਾਹਾ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਨੋ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਾਃ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦ੍ ਅਘਮ੍
ਹੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਰਮ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਧਿ ਜਾਤੋ ऽਸਿ ਤ੍ਵਦ੍ ਅਯਂ ਜਾਯਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਅਸੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਲੋਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਉਹ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ऋਚਂ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਮਨੋ ਯਜੁਃ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਸਾਮ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ । ਵਾਗ੍ ਓਜਃ ਸਹੌਜੋ ਮਯਿ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ
ਮੈਂ ਰਿਗ ਨੂੰ ਬੋਲ ਵਜੋਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਯਜੁ ਨੂੰ ਮਨ ਵਜੋਂ, ਸਾਮ ਨੂੰ ਸਾਹ ਵਜੋਂ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਬੋਲ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ।
ਯਨ੍ ਮੇ ਛਿਦ੍ਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਹृਦਯਸ੍ਯ ਮਨਸੋ ਵਾਤਿਤृਣ੍ਣਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਮੇ ਤਦ੍ ਦਧਾਤੁ । ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਤੁ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਯਸ੍ ਪਤਿਃ
ਮੇਰੀ ਅੱਖ, ਦਿਲ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਖਾਲੀਪਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਉਹ ਭਰ ਦੇਵੇ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ।
ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ । ਤਤ੍ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਭਰ੍ਗੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ । ਧਿਯੋ ਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ। ਅਸੀਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ऽ ਆ ਭੁਵਦ੍ ਊਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ । ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਅਦਭੁਤ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਦੋਸਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮꣳਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦ੍ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਦृਢਾ ਚਿਦ੍ ਆਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਸੋਮਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ।
ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮ੍ ਅਵਿਤਾ ਜਰਿਤॄਣਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯ੍ ਊਤਿਭਿਃ
ਸਾਡਾ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਸੌ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੋਵੇ।
ਕਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਨ ऽ ਊਤ੍ਯਾਭਿ ਪ੍ਰ ਮਨ੍ਦਸੇ ਵृषਨ੍ । ਕਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ऽ ਆ ਭਰ
ਕਿਹੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਕਿਹੜੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਤਿ । ਸ਼ਂ ਨੋ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਇੰਦਰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਂ ਵਰੁਣਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਂ ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇ, ਵਰੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰੇ, ਅਰਯਮਾਨ ਮਿਹਰ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕਰੇ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾꣳ ਸ਼ਂ ਨਸ੍ ਤਪਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ ਦੇਵਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ऽ ਅਭਿ ਵਰ੍षਤੁ
ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਪੇ। ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਪਰਜਨਯ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਕਰੇ।
ਅਹਾਨਿ ਸ਼ਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਸ਼ꣳ ਰਾਤ੍ਰੀਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧੀਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਭਵਤਾਮ੍ ਅਵੋਭਿਃ ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਰਾਤਹਵ੍ਯਾ । ਸ਼ਂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪੂषਣਾ ਵਾਜਸਾਤੌ ਸ਼ਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋਮਾ ਸੁਵਿਤਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਸੁਖਮਈ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਚੈਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਭੋਗ ਪਾਤਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਣ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਭਿष੍ਟਯ ऽ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰ੍ ਅਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਵਗਾਉਣ।
ਸ੍ਯੋਨਾ ਪृਥਿਵਿ ਨੋ ਭਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀ । ਯਚ੍ਛਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸਪ੍ਰਥਾਃ
ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਟਿਕਾਊ ਆਸਰਾ ਬਣ। ਆਪਣੀ ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ ਤਾ ਨ ऽ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਜਲ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਸਕੀਏ।