ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ਨਾਰ੍ਯ੍ ਅਸਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾ ऽ ਅਪਿ ਕृਨ੍ਤਾਮਿ । ਯਵੋ ऽਸਿ ਯਵਯਾਸ੍ਮਦ੍ ਦ੍ਵੇषੋ ਯਵਯਾਰਾਤੀਃ । ਦਿਵੇ ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ । ਸ਼ੁਨ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਲੋਕਾਃ ਪਿਤृषਦਨਾਃ । ਪਿਤृषਦਨਮ੍ ਅਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਵੱਢਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੌ ਹੈਂ; ਸਾਡੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸਮਾਨ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਗਤ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈਂ।
ਉਦ੍ ਦਿਵꣳ ਸ੍ਤਭਾਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਪृਣ ਦृꣳਹਸ੍ਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਮਾਰੁਤੋ ਮਿਨੋਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਵਨਿ ਪਰ੍ਯ੍ ਊਹਾਮਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦृꣳਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦृꣳਹਾਯੁਰ੍ ਦृꣳਹ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦृꣳਹ
ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਚਮਕਦੇ ਮਾਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਮਾਪਣ, ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਠੀਕ ਨਿਆਂ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਕਤੀ, ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਆਯੁ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ।
ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਯਂ ਯਜਮਾਨੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਯਤਨੇ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ ਭੂਯਾਤ੍ । ਘृਤੇਨ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਪੂਰ੍ਯੇਥਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਛਦਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਛਾਯਾ
ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਘੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਓਟ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰ ऽ ਇਮਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਵृਦ੍ਧਾਯੁਮ੍ ਅਨੁ ਵृਦ੍ਧਯੋ ਜੁष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜੁष੍ਟਯਃ
ਹੇ ਗਾਇਕ, ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਵੱਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ, ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਸਿ । ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਜੋੜ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਠੀਕਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੈਂ।
[[ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪੁਰਾਣਮ੍/ਪੂਰ੍ਵਭਾਗਃ/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੧੨|ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪੁਰਾਣਮ੍ ੧.੨.੧੨.੨੭]], [[ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍/ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਧਮ੍/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੨੯|ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੯.੨੬]]ਵਿਭੂਰ੍ ਅਸਿ ਪ੍ਰਵਾਹਣਃ । ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਅਸਿ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ । ਤੁਥੋ ऽਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ
ਤੂੰ ਵਿਭੂ ਹੈਂ, ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਹੈਂ, ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਸਾਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ।
ਉਸ਼ਿਗ੍ ਅਸਿ ਕਵਿਃ । ਅਙ੍ਘਾਰਿਰ੍ ਅਸਿ ਬਮ੍ਭਾਰਿਃ । ਅਵਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ ਦੁਵਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ ਮਾਰ੍ਜਾਲੀਯਃ । ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਕृਸ਼ਾਨੁਃ । ਪਰਿषਦ੍ਯੋऽਸਿ ਪਵਮਾਨਃ । ਨਭੋऽਸਿ ਪ੍ਰਤਕ੍ਵਾ । ਮृष੍ਟੋ ऽਸਿ ਹਵ੍ਯਸੂਦਨਃ । ऽऋਤਧਾਮਾਸਿ ਸ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ
ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਵੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼-ਪੈਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਦਦਗਾਰ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਿੱਲੀ ਵਰਗਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਰਵਪਰੀ, ਪਤਲਾ-ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਘੇਰਣ ਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ, ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਫ, ਹਵਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਥਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਃ । ऽਅਜੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਏਕਪਾਤ੍ । ਅਹਿਰ੍ ਅਸਿ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ । ਵਾਗ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਸਦੋ ऽਸਿ । ऋਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰੌ ਮਾ ਮਾ ਸਂਤਾਪ੍ਤਮ੍ । ਅਧ੍ਵਨਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਪਤੇ ਪ੍ਰ ਮਾ ਤਿਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਥਿ ਦੇਵਯਾਨੇ ਭੂਯਾਤ੍
ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਡੂੰਘਾ ਸੱਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬੋਲੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈਂ, ਥਾਂ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੁਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਚੱਲ; ਇਸ ਦੇਵ ਮਾਰਗ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਯਃ ਸਗਰਾਃ ਸਗਰਾ ਸ੍ਥ ਸਗਰੇਣ ਨਾਮ੍ਨਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਨੀਕੇਨ ਪਾਤ ਮਾਗ੍ਨਯਃ ਪਿਪृਤ ਮਾਗ੍ਨਯੋ ਗੋਪਾਯਤ ਮਾ ਨਮੋ ਵੋ ਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸਿष੍ਟ
ਮਿਤਰ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੋ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਨੀਕਾ ਨਾਲ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਖੀ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾ ਸਮਿਤ੍ । ਤ੍ਵꣳ ਸੋਮ ਤਨੂਕृਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵੇषੋਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਕृਤੇਭ੍ਯ ऽਉਰੁ ਯਨ੍ਤਾਸਿ ਵਰੂਥꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਜੁषਾਣੋ ऽਅਪ੍ਤੁਰ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਢਾਲ ਹੈਂ। ਸਵਾਹਾ। ਘੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਨਯ ਸੁਪਥਾ ਰਾਯੇ ऽਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਯੁਯੋਧ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਜ੍ ਜੁਹੁਰਾਣਮ੍ ਏਨੋ ਭੂਯਿष੍ਠਾਂ ਤੇ ਨਮऽਉਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਕੀਤੀ ਟੇਢੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਨੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਵਰਿਵਸ੍ ਕृਣੋਤ੍ਵ੍ ਅਯਂ ਮृਧਃ ਪੁਰ ऽਏਤੁ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਦਨ੍ । ਅਯਂ ਵਾਜਾਨ੍ ਜਯਤੁ ਵਾਜਸਾਤਾਵ੍ ਅਯꣳ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਜਯਤੁ ਜਰ੍ਹृषਾਣਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਹ ਅੱਗ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਆਵੇ। ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਨ ਜਿੱਤੇ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਰਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਉਰੁ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵੋਰੁ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਨਸ੍ ਕृਧਿ । ਘृਤਂ ਘृਤਯੋਨੇ ਪਿਬ ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਤਿਰ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਪਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਘੀ ਪੀਓ। ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲੋ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ ਏष ਤੇ ਸੋਮਸ੍ ਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍ । ਏਤਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸੋਮ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਁ2 ऽ ਉਪਾਗਾ ऽ ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਤ੍ ਸਹ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਿਰ੍ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਮੁਚ੍ਯੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਆਵੇ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾਸ੍ ਤ੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ਯਾ ਤਵ ਤਨੂਰ੍ ਮਯ੍ਯ੍ ਅਭੂਦ੍ ਏषਾ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ ਯੋ ਮਮ ਤਨੂਸ੍ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਅਭੂਦ੍ ਇਯꣳ ਸਾ ਮਯਿ । ਯਥਾਯਥਂ ਨੌ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁ ਮੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪਤਿਰ੍ ਅਮꣳਸ੍ਤਾਨੁ ਤਪਸ੍ ਤਪਸ੍ਪਤਿਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਵਚਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਵਚਨ-ਰੂਪ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਚਨ-ਪਤੀ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਵਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਦীক্ষਾ-ਪਤੀ ਮੇਰੀ ਦীক্ষਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਤਪ-ਪਤੀ ਮੇਰਾ ਤਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਉਰੁ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵੋਰੁ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਨਸ੍ ਕृਧਿ । ਘृਤਂ ਘृਤਯੋਨੇ ਪਿਬ ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਤਿਰ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਪਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਘੀ ਪੀਓ। ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲੋ। ਸਵਾਹਾ।
ਅਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾꣳ ऽ ਅਗਾਂ ਨਾਨ੍ਯਾꣳ ऽ ਉਪਾਗਾਮ੍ ਅਰ੍ਵਾਕ੍ ਤ੍ਵਾ ਪਰੇਭ੍ਯੋ ऽਵਿਦਂ ਪਰੋ ऽਵਰੇਭ੍ਯਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਜੁषਾਮਹੇ ਦੇਵ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯੈ ਦੇਵਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯੈ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤ੍ਵਾ । ਓषਧੇ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ । ਸ੍ਵਧਿਤੇ ਮੈਨꣳ ਹਿꣳਸੀਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ; ਤੈਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਨੇੜੇ ਲੱਭਿਆ, ਦੂਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਲੱਭਿਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਯਜਨ-ਪੋਸਟ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀ।
ਦ੍ਯਾਂ ਮਾ ਲੇਖੀਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਸਂ ਭਵ । ਅਯꣳ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਧਿਤਿਸ੍ ਤੇਤਿਜਾਨਃ ਪ੍ਰਣਿਨਾਯ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਅਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਸ਼ਤਵਲ੍ਸ਼ੋ ਵਿ ਰੋਹ ਸਹਸ੍ਰਵਲ੍ਸ਼ਾ ਵਿ ਵਯꣳ ਰੁਹੇਮ
ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀ; ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਯਜਨ-ਪੋਸਟ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੌ ਡਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧ, ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ਨਾਰ੍ਯ੍ ਅਸਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾ ऽ ਅਪਿ ਕृਨ੍ਤਾਮਿ । ਯਵੋ ऽਸਿ ਯਵਯਾਸ੍ਮਦ੍ ਦ੍ਵੇषੋ ਯਵਯਾਰਾਤੀਃ । ਦਿਵੇऽਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ । ਸ਼ੁਨ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਲੋਕਾਃ ਪਿਤृषਦਨਾਃ । ਪਿਤृषਦਨਮ੍ ਅਸਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵੱਢਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੌ ਹੈਂ; ਸਾਡੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਕਾਸ਼, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਲੋਕ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਰੇਣੀਰ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਵਾਵੇਸ਼ ऽ ਉਨ੍ਨੇਤॄਣਾਮ੍ ਏਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ ਅਧਿ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ । ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਮਧ੍ਵ੍ ਆਨਕ੍ਤੁ । ਸੁਪਿਪ੍ਪਲਾਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵੌषਧੀਭ੍ਯਃ । ਦ੍ਯਾਮ੍ ਅਗ੍ਰੇਣਾਸ੍ਪृਕ੍ਸ਼ ऽ ਆਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯੇਨਾਪ੍ਰਾਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਉਪਰੇਣਾਦृꣳਹੀਃ
ਤੂੰ ਆਗੂ ਹੈਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਸ ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਉਭਰ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਲਗਾਵੇ। ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹੈਂ। ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹ, ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ, ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ।
ਯਾ ਤੇ ਧਾਮਾਨ੍ਯ੍ ਉਸ਼੍ਮਸਿ ਗਮਧ੍ਯੈ ਯਤ੍ਰ ਗਾਵੋ ਭੂਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾ ऽ ਅਯਾਸਃ । ਅਤ੍ਰਾਹ ਤਦ੍ ਉਰੁਗਾਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਅਵ ਭਾਰਿ ਭੂਰਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਵਨਿ ਪਰ੍ਯ੍ ਊਹਾਮਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦृꣳਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦृꣳਹਾਯੁਰ੍ ਦृꣳਹ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦृꣳਹ
ਤੇਰੇ ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਘਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਚਰਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਦਮ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਧਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ, ਆਯੁ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ, ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਧਰਮ ਰੂਪ ਨਿਯਮ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚੰਗਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦꣳ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯੋ ਦਿਵੀਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਆਤਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਦਮ, ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਖ।
ਪਰਿਵੀਰ੍ ਅਸਿ ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਦੈਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼ੋ ਵ੍ਯਯਨ੍ਤਾਂ ਪਰੀਮਂ ਯਜਮਾਨꣳ ਰਾਯੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਦਿਵਃ ਸੂਨੁਰ੍ ਅਸਿ । ਏष ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਲੋਕ ऽ ਆਰਣ੍ਯਸ੍ ਤੇ ਪਸ਼ੁਃ
ਤੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰੇ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਧਨ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਈਏ। ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਤੇਰਾ ਪਸ਼ੂ ਹੈ।
ਉਪਾਵੀਰ੍ ਅਸਿ । ਉਪ ਦੇਵਾਨ੍ ਦੈਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਗੁਰ੍ ਉਸ਼ਿਜੋ ਵਹ੍ਨਿਤਮਾਨ੍ । ਦੇਵ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ ਵਸੁ ਰਮ ਹਵ੍ਯਾ ਤੇ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਭੇਟਾਂ ਸੁਆਦ ਲੈਣ।
ਰੇਵਤੀ ਰਮਧ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਧਾਰਯਾ ਵਸੂਨਿ । ऋਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਹਵਿਃ ਪਾਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਧਰ੍षਾ ਮਾਨੁषਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਧੀਆ ਧਨ ਰੱਖੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਫੰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਜੁष੍ਟਂ ਨਿ ਯੁਨਜ੍ਮਿ । ਅਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵੌषਧੀਭ੍ਯੋऽਨੁ ਤ੍ਵਾ ਮਾਤਾ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਨੁ ਪਿਤਾਨੁ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਗਰ੍ਭ੍ਯੋऽਨੁ ਸਖਾ ਸਯੂਥ੍ਯਃ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਇਕੋ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਸਾਥੀ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਾਂ ਪੇਰੁਰ੍ ਅਸਿ । ਆਪੋ ਦੇਵੀਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਾਤ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ ਸਦ੍ ਦੇਵਹਵਿਃ । ਸਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣੋ ਵਾਤੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾꣳ ਸਮ੍ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਯਜਤ੍ਰੈਃ ਸਂ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ ਆਸ਼ਿषਾ
ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹੈਂ। ਦੇਵਤੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈਣ। ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾਵੇ।
ਘृਤੇਨਾਕ੍ਤੌ ਪਸ਼ੂਁਸ੍ ਤ੍ਰਾਯੇਥਾ । ਰੇਵਤਿ ਯਜਮਾਨੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਧਾ ऽ ਆ ਵਿਸ਼ । ਉਰੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸਜੂਰ੍ ਦੇਵੇਨ ਵਾਤੇਨਾਸ੍ਯ ਹਵਿषਸ੍ ਤ੍ਮਨਾ ਯਜ ਸਮਸ੍ਯ ਤਨ੍ਵਾ ਭਵ । ਵਰ੍षੋ ਵਰ੍षੀਯਸਿ ਯਜ੍ਞੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਧਾਃ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ । ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਰੇਵਤੀ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਯਜਨਾ ਚੜ੍ਹਾ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਹੋ ਜਾ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਵਧੇਰੇ ਪਵੇ; ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਮਾਹਿਰ੍ ਭੂਰ੍ ਮਾ ਪृਦਾਕੁਃ । ਨਮਸ੍ ਤऽ ਆਤਾਨਾਨਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਹਿ । ਘृਤਸ੍ਯ ਕੁਲ੍ਯਾऽ ਉਪऽ ऋਤਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਾऽ ਅਨੁ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਟ ਨਾ ਲਗਾ। ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੱਚੀ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲ।