ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰ੍ ਉਭੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਈਯਤੇ । ਅਪਾਮੀਵਾਂ ਬਾਧਤੇ ਵੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਭਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਦ੍ਯਾਮ੍ ऋਣੋਤਿ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤੋ ऽ ਅਸੁਰਃ ਸੁਨੀਥਃ ਸੁਮृਡੀਕਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਯਾਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਵਾਙ੍ । ਅਪਸੇਧਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਅਸ੍ਥਾਦ੍ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੋषਂ ਗृਣਾਨਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਨਮਾਈ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਸਵੇਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸਵਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ऽਰੇਣਵਃ ਸੁਕृਤਾ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ । ਤੇਭਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਦ੍ਯ ਪਥਿਭਿਃ ਸੁਗੇਭੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਨੋ ऽ ਅਧਿ ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ, ਧੂੜ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਰਾਹ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਆਸਾਨ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।
ਉਭਾ ਪਿਬਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤਮ੍ । ਅਵਿਦ੍ਰਿਯਾਭਿਰ੍ ਊਤਿਭਿਃ
ਦੋਹਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਪੀਓ; ਦੋਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਅਟੱਲ ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਨਾਲ।
ਅਪ੍ਨਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਚਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਕृਤਂ ਨੋ ਦਸ੍ਰਾ ਵृषਣਾ ਮਨੀषਾਮ੍ । ਅਦ੍ਯੂਤ੍ਯੇ ऽਵਸੇ ਨਿ ਹ੍ਵਯੇ ਵਾਂ ਵृਧੇ ਚ ਨੋ ਭਵਤਂ ਵਾਜਸਾਤੌ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲੀ ਦਿਓ; ਹੇ ਅਜੂਬੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ।
ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ ਪਰਿ ਪਾਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਅਰਿष੍ਟੇਭਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੌਭਗੇਭਿਃ । ਤਨ੍ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮ੍ ਅਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ऽ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਦਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਆ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨ੍ ਅਮृਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸਵਿਤਾ ਰਥੇਨਾ ਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਕਾਲੀ ਚਾਦਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਰਾਤ੍ਰਿ ਪਰ੍ਥਿਵꣳ ਰਜਃ ਪਿਤੁਰ੍ ਅਪ੍ਰਾਯਿ ਧਾਮਭਿਃ । ਦਿਵਃ ਸਦਾꣳਸਿ ਬृਹਤੀ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸ ऽ ਆ ਤ੍ਵੇषਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਮਃ
ਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉषਸ੍ ਤਚ੍ ਚਿਤ੍ਰਮ੍ ਆ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ । ਯੇਨ ਤੋਕਂ ਚ ਤਨਯਂ ਚ ਧਾਮਹੇ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਹਵਾਮਹੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਭਗਂ ਪੂषਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸੋਮਮ੍ ਉਤ ਰੁਦ੍ਰꣳ ਹੁਵੇਮ
ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ; ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਭਗਾ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਸੋਮ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜਿਤਂ ਭਗਮ੍ ਉਗ੍ਰꣳ ਹੁਵੇਮ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਦਿਤੇਰ੍ ਯੋ ਵਿਧਰ੍ਤਾ । ਆਧ੍ਰਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ ਤੁਰਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਰਾਜਾ ਚਿਦ੍ ਯਂ ਭਗਂ ਭਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਯ੍ ਆਹ
ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਭਗਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਾਤਾ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਭਗਾ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।'
ਭਗ ਪ੍ਰਣੇਤਰ੍ ਭਗ ਸਤ੍ਯਰਾਧੋ ਭਗੇਮਾਂ ਧਿਯਮ੍ ਉਦਵਾ ਦਦਨ੍ ਨਃ । ਭਗ ਪ੍ਰ ਣੋ ਜਨਯ ਗੋਭਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਭਗ ਪ੍ਰ ਨृਭਿਰ੍ ਨृਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਭਗਾ, ਆਗੂ, ਸੱਚਾ ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਦਿਓ; ਹੇ ਭਗਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰ; ਹੇ ਭਗਾ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਬਣੀਏ।
ਉਤੇਦਾਨੀਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮੋਤ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵ ऽ ਉਤ ਮਧ੍ਯੇ ऽ ਅਹ੍ਨਾਮ੍ । ਉਤੋਦਿਤਾ ਮਘਵਨ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਯਂ ਦੇਵਾਨਾꣳ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੁਣ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਮਘਵਨ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਭਗ ऽ ਏਵ ਭਗਵਾꣳ੨ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਸ੍ ਤੇਨ ਵਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਭਗ ਸਰ੍ਵ ऽ ਇਜ੍ਜੋਹਵੀਤਿ ਸ ਨੋ ਭਗ ਪੁਰ ऽ ਏਤਾ ਭਵੇਹ
ਭਾਗ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭਾਗਵੰਤ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਭਾਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾ।
ਸਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਾਯੋषਸੋ ਨਮਨ੍ਤ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵੇਵ ਸ਼ੁਚਯੇ ਪਦਾਯ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਂ ਨੋ ਰਥਮ੍ ਇਵਾਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਿਨ ऽ ਆ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਸਵੇਰਾਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਹ ਲਈ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਭਾਗ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਰ੍ ਗੋਮਤੀਰ੍ ਨ ऽ ਉषਾਸੋ ਵੀਰਵਤੀਃ ਸਦਮ੍ ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਾਃ । ਘृਤਂ ਦੁਹਾਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਪੀਤਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਦੁਹਦੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ-ਸਾਲਮਤ ਰੱਖੋ।
ਪੂषਨ੍ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਵਯਂ ਨ ਰਿष੍ਯੇਮ ਕਦਾ ਚਨ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਸ੍ ਤ ऽ ਇਹ ਸ੍ਮਸਿ
ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਤੇਰੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਪਥਸ੍-ਪਥਃ ਪਰਿਪਤਿਂ ਵਚਸ੍ਯਾ ਕਾਮੇਨ ਕृਤੋ ऽ ਅਭ੍ਯਾਨਡ੍ ਅਰ੍ਕਮ੍ । ਸ ਨੋ ਰਾਸਚ੍ਛੁਰੁਧਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਰਾ ਧਿਯਂ-ਧਿਯꣳ ਸੀषਧਾਤਿ ਪ੍ਰ ਪੂषਾ
ਰਸਤੇ-ਰਸਤੇ, ਰਾਹ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਤਕਾਰ ਯਮ ਆ ਕੇ ਮਿਲਿਆ; ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਚੋਖੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਕਲ ਤੇ ਅਕਲ ਦੇ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਗੋਪਾ ऽ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਅਤੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਥੇ ਤੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾꣳਸਃ ਸਮ੍ ਇਨ੍ਧਤੇ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਯਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਗਿਆਨੀ, ਚੌਕਸ ਪੁਰੋਹਿਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗ ਬਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੈਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਘृਤਵਤੀ ਭੁਵਨਾਨਾਮ੍ ਅਭਿਸ਼੍ਰਿਯੋਰ੍ਵੀ ਪृਥ੍ਵੀ ਮਧੁਦੁਘੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ । ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾ ਵਿष੍ਕਭਿਤੇ ऽ ਅਜਰੇ ਭੂਰਿਰੇਤਸਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਚੌੜੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਪੱਕੀ, ਅਜਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੀਜ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯੇ ਨਃ ਸਪਤ੍ਨਾ ऽ ਅਪ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਵ ਬਾਧਾਮਹੇ ਤਾਨ੍ । ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ऽ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ऽ ਉਪਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਂ ਮੋਗ੍ਰਂ ਚੇਤ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਧਿਰਾਜਮ੍ ਅਕ੍ਰਨ੍
ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰੋਂ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਦੇਣ।
ਆ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਏਕਾਦਸ਼ੈਰ੍ ਇਹ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ ਯਾਤਂ ਮਧੁਪੇਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪ੍ਰਾਯੁਸ੍ ਤਾਰਿष੍ਟਂ ਨੀ ਰਪਾꣳਸਿ ਮृਕ੍ਸ਼ਤꣳ ਸੇਧਤਂ ਦ੍ਵੇषੋ ਭਵਤꣳ ਸਚਾਭੁਵਾ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਗ ਲੈਣ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿਓ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰੋ, ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰੋ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਓ।
ਏष ਵ ਸ੍ਤੋਮੋ ਮਰੁਤ ऽ ਇਯਂ ਗੀਰ੍ ਮਾਨ੍ਦਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ । ਏषਾ ਯਾਸੀष੍ਟ ਤਨ੍ਵੇ ਵਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮੇषਂ ਵृਜਨਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍
ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਹ ਗੀਤ ਮਾਂਦਾਰਿਆ ਦੀ ਮਾਣਯੋਗਤਾ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੋਕ ਜਾਣੀਏ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈਏ।
ਸਹਸ੍ਤੋਮਾਃ ਸਹਚ੍ਛਨ੍ਦਸ ऽ ਆਵृਤਃ ਸਹਪ੍ਰਮਾ ऽ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਦੈਵ੍ਯਾਃ । ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਨ੍ਥਾਮ੍ ਅਨੁਦृਸ਼੍ਯ ਧੀਰਾ ऽ ਅਨ੍ਵਾਲੇਭਿਰੇ ਰਥ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍
ਇਕੱਠੇ ਸਤਕਾਰ, ਇਕੱਠੀ ਛੰਦ, ਇਕੱਠੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਦੇਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ, ਰਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰਸੀਆਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਆਯੁष੍ਯਂ ਵਰ੍ਚਸ੍ਯꣳ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਮ੍ ਔਦ੍ਭਿਦਮ੍ । ਇਦꣳ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਜ੍ ਜੈਤ੍ਰਾਯਾ ਵਿਸ਼ਤਾਦ੍ ਉ ਮਾਮ੍
ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚਮਕ, ਦੌਲਤ, ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਧਾ, ਇਹ ਸੋਨਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਆਵੇ।
ਨ ਤਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾꣳਸਿ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ ਤਰਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਓਜਃ ਪ੍ਰਥਮਜꣳ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਤ੍ । ਯੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣꣳ ਹਿਰਣ੍ਯꣳ ਸ ਦੇਵੇषੁ ਕृਣੁਤੇ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਃ ਸ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਕृਣੁਤੇ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਃ
ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਪਿਸਾਚਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਜੋ ਦਾਕਸ਼ਾਯਣ ਸੋਨਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਆਬਧ੍ਨਨ੍ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣਾ ਹਿਰਣ੍ਯꣳ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾਯ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਤਨ੍ ਮ ऽ ਆ ਬਧ੍ਨਾਮਿ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯਾਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਜਰਦष੍ਟਿਰ੍ ਯਥਾਸਮ੍
ਜਦ ਦਾਕਸ਼ਾਯਣ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਲਈ ਸੋਨਾ ਬੰਨਦੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇਹ ਬੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਸੌ ਸਾਵਣਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਵਧੀਰੇ ਉਮਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੰਦਰੁਸਤ।
ਉਤ ਨੋ ऽਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਵ੍ ਅਜ ऽ ਏਕਪਾਤ੍ ਪृਥਿਵੀ ਸਮੁਦ੍ਰਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ऽ ऋਤਾਵृਧੋ ਹੁਵਾਨਾ ਸ੍ਤੁਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕਵਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ऽ ਅਵਨ੍ਤੁ
ਅਹਿਰ-ਬੁਧਨਿਆ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ, ਅਜਨਮਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਕਾਰ ਯਮ ਤੇ ਗਿਆਨ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਇਮਾ ਗਿਰ ऽ ਆਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਘृਤਸ੍ਨੂਃ ਸਨਾਦ੍ ਰਾਜਭ੍ਯੋ ਜੁਹ੍ਵਾ ਜੁਹੋਮਿ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ऽ ਅਰ੍ਯਮਾ ਭਗੋ ਨਸ੍ ਤੁਵਿਜਾਤੋ ਵਰੁਣੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਅꣳਸ਼ਃ
ਇਹ ਗੀਤ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ, ਭਾਗ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਰੁਣ, ਦਾਕਸ਼, ਅੰਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ।