ਯਸ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵ ऽ ਆਰ੍ਯੋ ਦਾਸਃ ਸ਼ੇਵਧਿਪਾ ऽ ਅਰਿਃ । ਤਿਰਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਅਰ੍ਯੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਪਰੀਰਵਿ ਤੁਭ੍ਯੇਤ੍ ਸੋ ऽ ਅਜ੍ਯਤੇ ਰਯਿਃ
ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਆਰੀ, ਦਾਸ, ਚੰਗਾ ਸਵਾਮੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ—even ਵੈਰੀ ਵੀ—ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯꣳ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ ऋषਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਕृਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ऽ ਇਵ ਪਪ੍ਰਥੇ । ਸਤ੍ਯਃ ਸੋ ऽ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਗृਣੇ ਸ਼ਵੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ
ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਦਬ੍ਧੇਭਿਃ ਸਵਿਤਃ ਪਾਯੁਭਿष੍ ਟ੍ਵꣳ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨੋ ਗਯਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਜਿਹ੍ਵਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਕਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਘਸ਼ꣳਸ ऽ ਈਸ਼ਤ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ। ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਂ ਵਾਯੋ ਯਾਹਿ ਸੁਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰ ऽ ਉਪਰਿ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨੋ ऽਯꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽ ਅਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਸੁਸਂਦृਸ਼ਾ ਸੁਹਵੇਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਯਥਾ ਨਃ ਸਰ੍ਵ ऽ ਇਜ੍ ਜਨੋ ऽਨਮੀਵਃ ਸਂਗਮੇ ਸੁਮਨਾ ऽ ਅਸਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਰਹੀਏ।
ऋਧਗ੍ ਇਤ੍ਥਾ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਯੋ ਨੂਨਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵ੍ ਅਭਿष੍ਟਯ ऽ ਆਚਕ੍ਰੇ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ, ਭੇਟ ਦੇਣ ਲਈ, ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਤਮ੍ ਉਪ ਭੂषਤਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਪਯੋ ਵृषਣਾ ਜੇਨ੍ਯਾਵਸੂ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮ੍ ਆ ਗਤਮ੍
ਆਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਦਾਤਾ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਪਰ ਆਓ।
ਪ੍ਰੈਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯ੍ ਏਤੁ ਸੂਨृਤਾ । ਅਚ੍ਛਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰਾਧਸਂ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਦੇਵੀ ਸਚਾਈ ਆਵੇ। ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਬਹਾਦਰ, ਉੱਤਮ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਣ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ऽ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਆ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਧਾਵਤੇ ਦਿਵਿ । ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਂਗਂ ਬਹੁਲਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹꣳ ਹਰਿਰ੍ ਏਤਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪੀਲਾ, ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਂ-ਦੇਵਂ ਵੋ ऽਵਸੇ ਦੇਵਂ-ਦੇਵਮ੍ ਅਭਿष੍ਟਯੇ । ਦੇਵਂ-ਦੇਵꣳ ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ
ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਦਿਵਿ ਪृष੍ਟੋ ऽ ਅਰੋਚਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਬृਹਨ੍ । ਕ੍ਸ਼੍ਮਯਾ ਵृਧਾਨ ऽ ਓਜਸਾ ਚਨੋਹਿਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਬਾਧਤੇ ਤਮਃ
ਅਗਨਿ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਿਆ, ਵੱਡਾ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ऽ ਅਪਾਦ੍ ਇਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਗਾਤ੍ ਪਦ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ । ਹਿਤ੍ਵੀ ਸ਼ਿਰੋ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਵਾਵਦਚ੍ ਚਰਤ੍ ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਤ੍ ਪਦਾ ਨ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਰਮੀਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਆਈ। ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਚੱਲੀ ਤੇ ਤੀਹ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ।
ਦੇਵਾਸੋ ਹਿ ष੍ਮਾ ਮਨਵੇ ਸਮਨ੍ਯਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਾਕꣳ ਸਰਾਤਯਃ । ਤੇ ਨੋ ऽ ਅਦ੍ਯ ਤੇ ਅਪਰਂ ਤੁਚੇ ਤੁ ਨੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਰਿਵੋਵਿਦਃ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੂ ਲਈ ਇਕੋ ਮਨ, ਇਕੋ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ। ਉਹ ਅੱਜ, ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਅਪਾਧਮਦ੍ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੀਰ੍ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯ੍ ਆਭਵਤ੍ । ਦੇਵਾਸ੍ ਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਾਯ ਯੇਮਿਰੇ ਬृਹਦ੍ਭਾਨੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣ
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਇੰਦਰ, ਮਾੜਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ।
ਪ੍ਰ ਵ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਮਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਚਤ । ਵृਤ੍ਰꣳ ਹਨਤਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਗਠਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵृष੍ਣ੍ਯꣳ ਸ਼ਵੋ ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣਵਿ । ਅਦ੍ਯਾ ਤਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਆਯਵੋ ऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ । [ਇਮਾ ऽ ਉ ਤ੍ਵਾ । ਯਸ੍ਯਾਯਮ੍ । ਅਯꣳ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵ ऽ ਊ षੁ ਣਃ ॥] (ਅ.ਵੇ. )
ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਸੁਆਦ ਵਿਚ। ਅੱਜ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਦੂਰਮ੍ ਉਦੈਤਿ ਦੈਵਂ ਤਦ੍ ਉ ਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਤਥੈਵੈਤਿ । ਦੂਰਂਗਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਏਕਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਸੋ ਮਨੀषਿਣੋ ਯਜ੍ਞੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਿਦਥੇषੁ ਧੀਰਾਃ । ਯਦ੍ ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਉਤ ਚੇਤੋ ਧृਤਿਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਅਮृਤਂ ਪ੍ਰਜਾਸੁ । ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ऽ ऋਤੇ ਕਿਂ ਚਨ ਕਰ੍ਮ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜੋ ਬੁੱਧੀ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਮਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇਨੇਦਂ ਭੂਤਂ ਭੁਵਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ ਪਰਿਗृਹੀਤਮ੍ ਅਮृਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮ੍ । ਯੇਨ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤਾਯਤੇ ਸਪ੍ਤਹੋਤਾ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੱਤ ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ऋਚਃ ਸਾਮ ਯਜੂꣳषਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਰਥਨਾਭਾਵ੍ ਇਵਾਰਾਃ । ਯਸ੍ਮਿꣳਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਤꣳ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਓਤਂ ਪ੍ਰਜਾਨਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਨਾਭ ਵਿੱਚ ਸਪੋਕ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸੁषਾਰਥਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਇਵ ਯਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ ਨੇਨੀਯਤੇ ऽਭੀਸ਼ੁਭਿਰ੍ ਵਾਜਿਨ ऽ ਇਵ । ਹृਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂ ਯਦ੍ ਅਜਿਰਂ ਜਵਿष੍ਠਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਮਨਃ ਸ਼ਿਵਸਂਕਲ੍ਪਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਮ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਹਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪਿਤੁਂ ਨੁ ਸ੍ਤੋषਂ ਮਹੋ ਧਰ੍ਮਾਣਂ ਤਵਿषੀਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਤੋ ਵ੍ਯ੍ ਓਜਸਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਿਪਰ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਦਯਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਡੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੇਕ ਸਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਵ੍ ਇਦ੍ ਅਨੁਮਤੇ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਾਸੈ ਸ਼ਂ ਚ ਨਸ੍ ਕृਧਿ । ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੋ ਹਿਨੁ ਪ੍ਰ ਣ ऽ ਆਯੂꣳषਿ ਤਾਰਿषਃ
ਅਨੁਮਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਨੀਅਤ ਤੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਅਨੁ ਨੋ ऽਦ੍ਯਾਨੁਮਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੋ ਭਵਤਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਯਃ
ਅਨੁਮਤੀ ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਤੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪृਥੁष੍ਟੁਕੇ ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਵਸਾ । ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮ੍ ਆਹੁਤਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦੇਵਿ ਦਿਦਿਡ੍ਢਿ ਨਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਹੈ; ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ।
ਪਞ੍ਚ ਨਦ੍ਯਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਅਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਸਸ੍ਰੋਤਸਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤੁ ਪਞ੍ਚਧਾ ਸੋ ਦੇਸ਼ੇ ऽਭਵਤ੍ ਸਰਿਤ੍
ਪੰਜ ਦਰਿਆ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਬਣੀ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰਾ ऽ ऋषਿਰ੍ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਭਵਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾ । ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਕਵਯੋ ਵਿਦ੍ਮਨਾਪਸੋ ऽਜਾਯਨ੍ਤ ਮਰੁਤੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ, ਚੰਗਾ ਮਿਤਰ; ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕਵੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਮਰੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਹੋਏ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਦੇਵ ਪਾਯੁਭਿਰ੍ ਮਘੋਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਤਨ੍ਵਸ਼੍ ਚ ਵਨ੍ਦ੍ਯ । ਤ੍ਰਾਤਾ ਤੋਕਸ੍ਯ ਤਨਯੇ ਗਵਾਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਨਿਮੇषꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇਵਤਾਈ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਸਲਾਹਯੋਗ ਹੈ, ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਬੱਚਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ।
ਉਤ੍ਤਾਨਾਯਾਮ੍ ਅਵ ਭਰਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵੀਤਾ ਵृषਣਂ ਜਜਾਨ । ਅਰੁषਸ੍ਤੂਪੋ ਰੁਸ਼ਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਾਜ ऽ ਇਡਾਯਾਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਯੁਨੇ ऽਜਨਿष੍ਟ
ਫੈਲੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਲਦ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਥੰਮ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਇਡਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।