ਉਪਾਸ੍ਮੈ ਗਾਯਤਾ ਨਰਃ ਪਵਮਾਨਾਯੇਨ੍ਦਵੇ । ਅਭਿ ਦੇਵਾꣳ੨ऽ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਪਵਿਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦੁ ਲਈ, ਲੋਕੋ, ਗਾਉ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਹਿਹਤ੍ਯੇ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਅਵਰ੍ਧਨ੍ ਯੇ ਸ਼ਾਮ੍ਬਰੇ ਹਰਿਵੋ ਯੇ ਗਵਿष੍ਟੌ । ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਨੂਨਮ੍ ਅਨੁਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮꣳ ਸਗਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਜੋ ਪੰਡਿਤ ਤੈਨੂੰ ਮਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਸੋਮ ਪੀ ਲੈ।
ਜਨਿष੍ਠਾ ऽ ਉਗ੍ਰਃ ਸਹਸੇ ਤੁਰਾਯ ਮਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਓਜਿष੍ਠੋ ਬਹੁਲਾਭਿਮਾਨਃ । ਅਵਰ੍ਧਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਰੁਤਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਾਤਾ ਯਦ੍ ਵੀਰਂ ਦਧਨਦ੍ ਧਨਿष੍ਠਾ
ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਵਧਾਇਆ, ਜਦ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਆ ਤੂ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਅਰ੍ਧਮ੍ ਆ ਗਹਿ । ਮਹਾਨ੍ ਮਹੀਭਿਰ੍ ਊਤਿਭਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਆ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਆ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵ੍ ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ । ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੂਰ੍ ਅਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵੈਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿਤਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਤੇਰੀ ਟੱਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮ੍ ਈਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀਆਂ ਦੌੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਏਤਿ ਸੁਮ੍ਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸੋ ਭਵਤਾ ਮृਡਯਨ੍ਤਃ । ਆ ਵੋ ऽਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਮਤਿਰ੍ ਵਵृਤ੍ਯਾਦ੍ ਅꣳਹੋਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਯਾ ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਤਰਾਸਤ੍
ਯਜਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖਣ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਕਲੀਫ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਦਬ੍ਧੇਭਿਃ ਸਵਿਤਃ ਪਾਯੁਭਿष੍ ਟ੍ਵꣳ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨੋ ਗਯਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਜਿਹ੍ਵਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਕਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਘਸ਼ꣳਸ ऽ ਈਸ਼ਤ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਅਟੱਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਕ ਨਾ ਜਮਾਵੇ।
ਪ੍ਰ ਵੀਰਯਾ ਸ਼ੁਚਯੋ ਦਦ੍ਰਿਰੇ ਵਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਰ੍ ਮਧੁਮਨ੍ਤਃ ਸੁਤਾਸਃ । ਵਹ ਵਾਯੋ ਨਿਯੁਤੋ ਯਾਹ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਮਦਾਯ
ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ, ਜੋ ਪੂਜਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਗ ਪਏ ਹਨ; ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਲੈ ਆ, ਇੱਥੇ ਆ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀ।
ਗਾਵ ऽ ਉਪਾਵਤਾਵਤਂ ਮਹੀ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਪ੍ਸੁਦਾ । ਉਭਾ ਕਰ੍ਣਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ
ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤਾ ਬਣੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਨ।
ਕਾਵ੍ਯਯੋਰ੍ ਆਜਾਨੇषੁ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਰੋਣੇ । ਰਿਸ਼ਾਦਸਾ ਸਧਸ੍ਥ ऽ ਆ
ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਦੈਵ੍ਯਾਵ੍ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੂ ਆ ਗਤꣳ ਰਥੇਨ ਸੂਰ੍ਯਤ੍ਵਚਾ । ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞꣳ ਸਮ੍ ਅਞ੍ਜਾਥੇ । [ + ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ । ਅਯਂ ਵੇਨਃ ॥]
ਹੇ ਦਿਵਿਆਂ ਪੂਜਾਰੀਓ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਤੇ ਆਓ; ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ; [ਉਸ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰੋ; ਇਹ ਵੇਣ ਹੈ।]
ਤਿਰਸ਼੍ਚੀਨੋ ਵਿਤਤੋ ਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ ਏषਾਮ੍ ਅਧਃ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀ੩ਦ੍ ਉਪਰਿ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀ੩ਤ੍ । ਰੇਤੋਧਾ ऽ ਆਸਨ੍ ਮਹਿਮਾਨ ऽ ਆਸਨ੍ਤ੍ ਸ੍ਵਧਾ ऽ ਅਵਸ੍ਤਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਤਿਃ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣ ਤਿਰਛੀ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ ਗਈ; ਥੱਲੇ ਵੀ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵੀ ਸੀ; ਉਹ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਨ; ਹੇਠਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਆਸ ਸੀ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ऽ ਅਪृਣਦ੍ ਆ ਸ੍ਵਰ੍ ਮਹਜ੍ ਜਾਤਂ ਯਦ੍ ਏਨਮ੍ ਅਪਸੋ ऽ ਅਧਾਰਯਨ੍ । ਸੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰਾਯ ਪਰਿ ਣੀਯਤੇ ਕਵਿਰ੍ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਚਨੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਯਜਨਾ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ, ਇੰਝ ਜਿਵੇਂ ਇਨਾਮ ਲਈ ਘੋੜਾ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਕ੍ਥੇਭਿਰ੍ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਾ ਯਾ ਮਨ੍ਦਾਨਾ ਚਿਦ੍ ਆ ਗਿਰਾ । ਆਙ੍ਗੂषੈਰ੍ ਆਵਿਵਾਸਤਃ
ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਭੀ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹਨ; ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਨਃ ਸੂਨਵੋ ਗਿਰਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਯੇ । ਸੁਮृਡੀਕਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣਣ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮੇ ਮਤਯਃ ਸ਼ꣳ ਸੁਤਾਸਃ ਸ਼ੁष੍ਮ ऽ ਇਯਰ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭृਤੋ ਮੇ ऽ ਅਦ੍ਰਿਃ । ਆ ਸ਼ਾਸਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਥੇਮਾ ਹਰੀ ਵਹਤਸ੍ ਤਾ ਨੋ ऽ ਅਚ੍ਛ
ਮੇਰੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਮੇਰਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪੱਥਰ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੋ ਘੋੜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ।
ਅਨੁਤ੍ਤਮਾ ਤੇ ਮਘਵਨ੍ ਨਕਿਰ੍ ਨੁ ਨ ਤ੍ਵਾਵਾꣳ੨ऽ ਅਸ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾ ਵਿਦਾਨਃ । ਨ ਜਾਯਮਾਨੋ ਨਸ਼ਤੇ ਨ ਜਾਤੋ ਯਾਨਿ ਕਰਿष੍ਯਾ ਕृਣੁਹਿ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧ
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਨਾ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਹੇ ਵਧੇਰੇ ਵੱਡੇ।
ਤਦ੍ ਇਦ੍ ਆਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞ ऽ ਉਗ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਅਨੁ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਊਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੀਖਾ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਜਨਮਿਆ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮਾ ऽ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੂਵਸੋ ਗਿਰੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਯਾ ਮਮ । ਪਾਵਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ ਅਨੂषਤ
ਹੇ ਪੁਰੂਵਸ, ਮੇਰੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਈਆਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵ ऽ ਆਰ੍ਯੋ ਦਾਸਃ ਸ਼ੇਵਧਿਪਾ ऽ ਅਰਿਃ । ਤਿਰਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਅਰ੍ਯੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਪਰੀਰਵਿ ਤੁਭ੍ਯੇਤ੍ ਸੋ ऽ ਅਜ੍ਯਤੇ ਰਯਿਃ
ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਆਰੀ, ਦਾਸ, ਚੰਗਾ ਸਵਾਮੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ—even ਵੈਰੀ ਵੀ—ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯꣳ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ ऋषਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਕृਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ऽ ਇਵ ਪਪ੍ਰਥੇ । ਸਤ੍ਯਃ ਸੋ ऽ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਗृਣੇ ਸ਼ਵੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ
ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਦਬ੍ਧੇਭਿਃ ਸਵਿਤਃ ਪਾਯੁਭਿष੍ ਟ੍ਵꣳ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨੋ ਗਯਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਜਿਹ੍ਵਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਕਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਘਸ਼ꣳਸ ऽ ਈਸ਼ਤ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ। ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ; ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਂ ਵਾਯੋ ਯਾਹਿ ਸੁਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰ ऽ ਉਪਰਿ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨੋ ऽਯꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽ ਅਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਵਾਲੀ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਸੁਸਂਦृਸ਼ਾ ਸੁਹਵੇਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਯਥਾ ਨਃ ਸਰ੍ਵ ऽ ਇਜ੍ ਜਨੋ ऽਨਮੀਵਃ ਸਂਗਮੇ ਸੁਮਨਾ ऽ ਅਸਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਬੁਲਾਵਤ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਰਹੀਏ।
ऋਧਗ੍ ਇਤ੍ਥਾ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਯੋ ਨੂਨਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵ੍ ਅਭਿष੍ਟਯ ऽ ਆਚਕ੍ਰੇ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ, ਭੇਟ ਦੇਣ ਲਈ, ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਤਮ੍ ਉਪ ਭੂषਤਂ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਦੁਗ੍ਧਂ ਪਯੋ ਵृषਣਾ ਜੇਨ੍ਯਾਵਸੂ ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਧਿष੍ਟਮ੍ ਆ ਗਤਮ੍
ਆਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਦਾਤਾ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਪਰ ਆਓ।
ਪ੍ਰੈਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵ੍ਯ੍ ਏਤੁ ਸੂਨृਤਾ । ਅਚ੍ਛਾ ਵੀਰਂ ਨਰ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰਾਧਸਂ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਦੇਵੀ ਸਚਾਈ ਆਵੇ। ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉਸ ਬਹਾਦਰ, ਉੱਤਮ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਣ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ऽ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਆ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਧਾਵਤੇ ਦਿਵਿ । ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਂਗਂ ਬਹੁਲਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹꣳ ਹਰਿਰ੍ ਏਤਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪੀਲਾ, ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਂ-ਦੇਵਂ ਵੋ ऽਵਸੇ ਦੇਵਂ-ਦੇਵਮ੍ ਅਭਿष੍ਟਯੇ । ਦੇਵਂ-ਦੇਵꣳ ਹੁਵੇਮ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਗृਣਨ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ
ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।