ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾਸ੍ ਤ੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ਯਾ ਤਵ ਤਨੂਰ੍ ਇਯꣳ ਸਾ ਮਯਿ ਯੋ ਮਮ ਤਨੂਰ੍ ਏषਾ ਸਾ ਤ੍ਵਯਿ । ਸਹ ਨੌ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁ ਮੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪਤਿਰ੍ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਨੁ ਤਪਸ੍ ਤਪਸ੍ਪਤਿਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਵਚਨ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ। ਹੇ ਵਚਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਈਏ। ਮੇਰੀ ਦীক্ষਾ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੰਨ ਲੈਣ, ਮੇਰੇ ਤਪ ਨੂੰ ਤਪ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੰਨ ਲੈਣ।
ਅꣳਸ਼ੁਰ੍-ਅꣳਸ਼ੁष੍ਟੇ ਦੇਵ ਸੋਮਾਪ੍ਯਾਯਤਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੈਕਧਨਵਿਦੇ । ਆ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਯਾਯਤਾਮ੍ ਆ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ । ਆ ਪ੍ਯਾਯਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ ਸਖੀਨ੍ਤ੍ ਸਨ੍ਯਾ ਮੇਧਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ਦੇਵ ਸੋਮ ਸੁਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ੀਯ । ਏष੍ਟਾ ਰਾਯਃ ਪ੍ਰੇषੇ ਭਗਾਯ ऋਤਮ੍ ऋਤਵਾਦਿਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਮ੍
ਅੰਸ਼, ਚੰਗਾ ਡਿੱਗਿਆ, ਦੇਵੀ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਵਧਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ, ਭਾਗ, ਸੱਚ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾ ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ऽਯਃਸ਼ਯਾ ਤਨੂਰ੍ ਵਰ੍षਿष੍ਠਾ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾ । ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋऽਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਤ੍ਵੇषਂ ਵਚੋ ऽ ਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਯਾ ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਰਜਃਸ਼ਯਾ ਤਨੂਰ੍ ਵਰ੍षਿष੍ਠਾ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾ । ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋ ऽ ਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਤ੍ਵੇषਂ ਵਚੋ ऽ ਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਯਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਹਰਿਸ਼ਯਾ ਤਨੂਰ੍ ਵਰ੍षਿष੍ਠਾ ਗਹ੍ਵਰੇष੍ਠਾ । ਉਗ੍ਰਂ ਵਚੋ ऽ ਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਤ੍ਵੇषਂ ਵਚੋ ऽ ਅਪਾਵਧੀਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਸਪਤ੍ਨਸਾਹੀ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਕਲ੍ਪਸ੍ਵ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਸਪਤ੍ਨਸਾਹੀ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਸ੍ਵ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਸਪਤ੍ਨਸਾਹੀ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚਮਕ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਘੋषਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਭਿਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ ਪਾਤੁ । ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪਾਤੁ । ਮਨੋਜਵਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਭਿਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਪਾਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਉਤ੍ਤਰਤਃ ਪਾਤੁ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਪ੍ਤਂ ਵਾਰ੍ ਬਹਿਰ੍ਧਾ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਨਿਃ ਸृਜਾਮਿ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰਖੇ; ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਰੁਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰਖੇ; ਮਨੋਜਵਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਜੇ ਰਖੇ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਖੱਬੇ ਰਖੇ। ਇਹ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਵਨਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਸੁਪ੍ਰਜਾਵਨੀ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਵਨਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਿꣳਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਆਵਹ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਰਖਿਆ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਰਖਿਆ। ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਲਿਆ। ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਸਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਦृꣳਹ । ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦृꣳਹ । ਅਚ੍ਯੁਤਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ ਅਸਿ ਦਿਵਂ ਦृꣳਹ । ਅਗ੍ਨੇਃ ਪੁਰੀषਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਢਿੱਲ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢਿੱਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਢਿੱਲ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈਂ; ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢਿੱਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ; ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢਿੱਲ ਕਰ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਨਮੀ ਹੈਂ।
ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਨ ऽ ਉਤ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਧਿਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਵਿ ਹੋਤ੍ਰਾ ਦਧੇ ਵਯੁਨਾਵਿਦ੍ ਏਕ ऽਇਨ੍ ਮਹੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਪਰਿष੍ਟੁਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਿਦਵਾਨ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ। ਦੋ ਹੋਤਰ, ਰੀਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਸਤਕਾਰ ਦੇਵੀ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਾਹਾ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਮ੍ । ਸਮੂਢਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਾਸੁਰੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਪਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪਗ ਟਿਕਾਏ; ਉਸ ਦੀ ਧੂੜ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ। ਸਵਾਹਾ।
ਇਰਾਵਤੀ ਧੇਨੁਮਤੀ ਹਿ ਭੂਤꣳ ਸੂਯਵਸਿਨੀ ਮਨਵੇ ਦਸ਼ਸ੍ਯਾ । ਵ੍ਯਸ੍ਕਭ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿष੍ਣਵ੍ ਏਤੇ ਦਾਧਰ੍ਤ੍ਥ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਮਯੂਖੈਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਤਰੋਤਾਜ਼ੀ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨੂ ਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੜਿਆ। ਸਵਾਹਾ।
ਦੇਵਸ਼੍ਰੁਤੌ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਆ ਘੋषਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚੀ ਪ੍ਰੇਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤੀ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਤਂ ਮਾ ਜਿਹ੍ਵਰਤਮ੍ । ਸ੍ਵਂ ਗੋष੍ਠਮ੍ ਆ ਵਦਤਂ ਦੇਵੀ ਦੁਰ੍ਯੇ ऽ ਆਯੁਰ੍ ਮਾ ਨਿਰ੍ਵਾਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਮਾ ਨਿਰ੍ਵਾਦਿष੍ਟਮ੍ । ਅਤ੍ਰ ਰਮੇਥਾਂ ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਤੁਾਡੀਆਂ ਦੇਵੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗੂੰਜਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ; ਜੀਭ ਨਾਲ ਠੀਕ ਚਲੋ। ਆਪਣਾ ਘਰ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਔਖੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰੋ; ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਨਾ ਘਟਾਓ, ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਘਟਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਸੇ ਵੱਸੋ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਨੁ ਕਂ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰ ਵੋਚਂ ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਵਿਮਮੇ ਰਜਾꣳਸਿ । ਯੋ ऽ ਅਸ੍ਕਭਾਯਦ੍ ਉਤ੍ਤਰꣳ ਸਧਸ੍ਥਂ ਵਿਚਕ੍ਰਮਾਣਸ੍ ਤ੍ਰੇਧੋਰੁਗਾਯਃ । ਵਿष੍ਣਵੇ ਤ੍ਵਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਮਾਪੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਟਿਕਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਪਾ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਤੇਰਾ ਅਰਪਣ।
ਦਿਵੋ ਵਾ ਵਿष੍ਣ ऽ ਉਤ ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਹੋ ਵਾ ਵਿष੍ਣऽਉਰੋਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ । ਉਭਾ ਹਿ ਹਸ੍ਤਾ ਵਸੁਨਾ ਪृਣਸ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ ਓਤ ਸਵ੍ਯਾਤ੍ । ਵਿष੍ਣਵੇ ਤ੍ਵਾ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਅੰਤਰ ਵਿਚੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਤੇਰਾ ਅਰਪਣ।
ਪ੍ਰ ਤਦ੍ ਵਿष੍ਣੁ ਸ੍ਤਵਤੇ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮਃ ਕੁਚਰੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ । ਯਸ੍ਯੋਰੁषੁ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਿਕ੍ਰਮਣੇष੍ਵ੍ ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸਾਰਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੋ ਰਰਾਟਮ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼੍ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਃ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਧ੍ਰੁਵੋ ਸਿ । ਵੈष੍ਣਵਮ੍ ਅਸਿ ਵਿष੍ਣਵੇ ਤ੍ਵਾ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਜੋੜ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਠੀਕਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ਨਾਰ੍ਯ੍ ਅਸਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾ ऽ ਅਪਿਕृਨ੍ਤਾਮਿ । ਬृਹਨ੍ਨ੍ ਅਸਿ ਬृਹਦ੍ਰਵਾ ਬृਹਤੀਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਚਂ ਵਦ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਵੱਢਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਬੋਲ ਬੋਲ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਂ ਵਲਗਹਨਂ ਵੈष੍ਣਵੀਮ੍ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਂ ਵਲਗਮ੍ ਉਤ੍ ਕਿਰਾਮਿ ਯਂ ਮੇ ਨਿष੍ਟ੍ਯੋ ਯਮ੍ ਅਮਾਤ੍ਯੋ ਨਿਚਖਾਨ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਂ ਵਲਗਮ੍ ਉਤ੍ ਕਿਰਾਮਿ ਯਂ ਮੇ ਸਮਾਨੋ ਯਮ੍ ਅਸਮਾਨੋ ਨਿਚਖਾਨ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਂ ਵਲਗਮ੍ ਉਤ੍ ਕਿਰਾਮਿ ਯਂ ਮੇ ਸਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਯਮ੍ ਅਸਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਨਿਚਖਾਨ । ਇਦਮ੍ ਅਹਂ ਤਂ ਵਲਗਮ੍ ਉਤ੍ ਕਿਰਾਮਿ ਯਂ ਮੇ ਸਜਾਤੋ ਯਮ੍ ਅਸਜਾਤੋ ਨਿਚਖਾਨ । ਉਤ੍ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਕਿਰਾਮਿ
ਸ੍ਵਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਸਪਤ੍ਨਹਾ । ਸਤ੍ਰਰਾਡ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਾਤਿਹਾ । ਜਨਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ । ਸਰ੍ਵਰਾਡ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਹਾ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ਨਾਰ੍ਯ੍ ਅਸਿ । ਇਦਮ੍ ਅਹꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾ ऽ ਅਪਿ ਕृਨ੍ਤਾਮਿ । ਯਵੋ ऽਸਿ ਯਵਯਾਸ੍ਮਦ੍ ਦ੍ਵੇषੋ ਯਵਯਾਰਾਤੀਃ । ਦਿਵੇ ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ । ਸ਼ੁਨ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਲੋਕਾਃ ਪਿਤृषਦਨਾਃ । ਪਿਤृषਦਨਮ੍ ਅਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਵੱਢਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੌ ਹੈਂ; ਸਾਡੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸਮਾਨ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਧਰਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਗਤ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈਂ।
ਉਦ੍ ਦਿਵꣳ ਸ੍ਤਭਾਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਪृਣ ਦृꣳਹਸ੍ਵ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਦ੍ਯੁਤਾਨਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਮਾਰੁਤੋ ਮਿਨੋਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਵਨਿ ਪਰ੍ਯ੍ ਊਹਾਮਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦृꣳਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦृꣳਹਾਯੁਰ੍ ਦृꣳਹ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦृꣳਹ
ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਚਮਕਦੇ ਮਾਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਮਾਪਣ, ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਠੀਕ ਨਿਆਂ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਕਤੀ, ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਆਯੁ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ।
ਧ੍ਰੁਵਾਸਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਯਂ ਯਜਮਾਨੋ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਯਤਨੇ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ ਭੂਯਾਤ੍ । ਘृਤੇਨ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਪੂਰ੍ਯੇਥਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਛਦਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਛਾਯਾ
ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਘੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਓਟ ਹੈਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰ ऽ ਇਮਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਵृਦ੍ਧਾਯੁਮ੍ ਅਨੁ ਵृਦ੍ਧਯੋ ਜੁष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜੁष੍ਟਯਃ
ਹੇ ਗਾਇਕ, ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਵੱਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ, ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਸਿ । ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਮ੍ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਜੋੜ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਠੀਕਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹੈਂ।
[[ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪੁਰਾਣਮ੍/ਪੂਰ੍ਵਭਾਗਃ/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੧੨|ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪੁਰਾਣਮ੍ ੧.੨.੧੨.੨੭]], [[ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍/ਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਧਮ੍/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੨੯|ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍ ੨੯.੨੬]]ਵਿਭੂਰ੍ ਅਸਿ ਪ੍ਰਵਾਹਣਃ । ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਅਸਿ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ । ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ । ਤੁਥੋ ऽਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ
ਤੂੰ ਵਿਭੂ ਹੈਂ, ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਹੈਂ, ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਸਾਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ।
ਉਸ਼ਿਗ੍ ਅਸਿ ਕਵਿਃ । ਅਙ੍ਘਾਰਿਰ੍ ਅਸਿ ਬਮ੍ਭਾਰਿਃ । ਅਵਸ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ ਦੁਵਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੂਰ੍ ਅਸਿ ਮਾਰ੍ਜਾਲੀਯਃ । ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਅਸਿ ਕृਸ਼ਾਨੁਃ । ਪਰਿषਦ੍ਯੋऽਸਿ ਪਵਮਾਨਃ । ਨਭੋऽਸਿ ਪ੍ਰਤਕ੍ਵਾ । ਮृष੍ਟੋ ऽਸਿ ਹਵ੍ਯਸੂਦਨਃ । ऽऋਤਧਾਮਾਸਿ ਸ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ
ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਵੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼-ਪੈਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਦਦਗਾਰ, ਚੰਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਿੱਲੀ ਵਰਗਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਰਵਪਰੀ, ਪਤਲਾ-ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਘੇਰਣ ਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ, ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਫ, ਹਵਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਥਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਃ । ऽਅਜੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਏਕਪਾਤ੍ । ਅਹਿਰ੍ ਅਸਿ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ । ਵਾਗ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਐਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਸਦੋ ऽਸਿ । ऋਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰੌ ਮਾ ਮਾ ਸਂਤਾਪ੍ਤਮ੍ । ਅਧ੍ਵਨਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਪਤੇ ਪ੍ਰ ਮਾ ਤਿਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਥਿ ਦੇਵਯਾਨੇ ਭੂਯਾਤ੍
ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਸਭ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਡੂੰਘਾ ਸੱਪ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬੋਲੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈਂ, ਥਾਂ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੁਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਚੱਲ; ਇਸ ਦੇਵ ਮਾਰਗ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਯਃ ਸਗਰਾਃ ਸਗਰਾ ਸ੍ਥ ਸਗਰੇਣ ਨਾਮ੍ਨਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਨੀਕੇਨ ਪਾਤ ਮਾਗ੍ਨਯਃ ਪਿਪृਤ ਮਾਗ੍ਨਯੋ ਗੋਪਾਯਤ ਮਾ ਨਮੋ ਵੋ ਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸਿष੍ਟ
ਮਿਤਰ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੋ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਨੀਕਾ ਨਾਲ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਅੱਗਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਖੀ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾ ਸਮਿਤ੍ । ਤ੍ਵꣳ ਸੋਮ ਤਨੂਕृਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵੇषੋਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯਕृਤੇਭ੍ਯ ऽਉਰੁ ਯਨ੍ਤਾਸਿ ਵਰੂਥꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਜੁषਾਣੋ ऽਅਪ੍ਤੁਰ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੀ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਢਾਲ ਹੈਂ। ਸਵਾਹਾ। ਘੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸਰੀਰ ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਕੜੀ ਬਾਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸਰੀਰ ਹਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਕੜੀ ਬਾਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਾ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਕੜੀ ਬਾਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
ਤਪ੍ਤਾਯਨੀ ਮੇ ऽਸਿ । ਵਿਤ੍ਤਾਯਨੀ ਮੇ ऽਸਿ । ਅਵਤਾਨ੍ ਮਾ ਨਾਥਿਤਾਤ੍ । ਅਵਤਾਨ੍ ਮਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾਤ੍ । ਵਿਦੇਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਭੋ ਨਾਮ । ਅਗ੍ਨੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰ ऽ ਆਯੁਨਾ ਨਾਮ੍ਨੇਹਿ । ਯੋऽਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਸਿ ਯਤ੍ ਤੇऽਨਾਧृष੍ਟਂ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਦਧੇ । ਵਿਦੇਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਭੋ ਨਾਮ । ਅਗ੍ਨੇ ऽ ਅਙ੍ਗਿਰ ऽ ਆਯੁਨਾ ਨਾਮ੍ਨੇਹਿ । ਯੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਸਿ ਯਤ੍ ਤੇऽਨਾਧृष੍ਟਂ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਦਧੇ । ਵਿਦੇਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਭੋ ਨਾਮ । ਅਗ੍ਨੇऽਅਙ੍ਗਿਰ ऽ ਆਯੁਨਾ ਨਾਮ੍ਨੇਹਿ । ਯਸ੍ ਤृਤੀਯਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਸਿ ਯਤ੍ ਤੇ ऽਨਾਧृष੍ਟਂ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਦਧੇ । ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਵੀਤਯੇ
ਤੂੰ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਅੱਗ ਨਭਸ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਅੱਗ, ਆਯੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਨਭਸ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਅੱਗ, ਆਯੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆ। ਜੇ ਤੂੰ ਦੂਜੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਨਭਸ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਅੱਗ, ਆਯੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆ। ਜੇ ਤੂੰ ਤੀਜੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ: ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਖਿਲਾਫ ਦਬਾਈ। ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਦਬਾਈ। ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਅਜਨਬੀ ਨੇ ਦਬਾਈ। ਇਹ ਰੁਕਾਵਟ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਜਣੇ ਜਾਂ ਅਜਣੇ ਨੇ ਦਬਾਈ। ਜਾਦੂ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣੋ ਵੋ ਵਲਗਹਨਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣੋ ਵੋ ਵਲਗਹਨੋ ऽਵ ਨਯਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣੋ ਵੋ ਵਲਗਹਨੋ ऽਵ ਸ੍ਤृਣਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣੌ ਵਾਂ ਵਲਗਹਨਾ ऽ ਉਪ ਦਧਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵੀ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣੌ ਵਾਂ ਵਲਗਹਨੌ ਪਰ੍ਯ੍ ਊਹਾਮਿ ਵੈष੍ਣਵੀ । ਵੈष੍ਣਵਮ੍ ਅਸਿ । ਵੈष੍ਣਵਾ ਸ੍ਥ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੈਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੁੰਮਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹੈਂ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੋ।