ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਸੁਵਾਚਾ ਮਿਮਾਨਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨੁषੋ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਪ੍ਰਚੋਦਯਨ੍ਤਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਕਾਰੂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤਾ
ਦੇਵਤਾਈ ਪੂਜਾਰੀ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੇ, ਪੂਰਬੀ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਭਾਰਤੀ ਤੂਯਮ੍ ਏਤ੍ਵ੍ ਇਡਾ ਮਨੁष੍ਵਦ੍ ਇਹ ਚੇਤਯਨ੍ਤੀ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਏਦꣳ ਸ੍ਯੋਨꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ੍ਵਪਸਃ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਭਾਰਤੀ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਵੇ, ਇਡਾ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਚੇਤਨ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਬੈਠਣ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ।
ਯ ऽ ਇਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਰੂਪਇਰ੍ ਅਪਿꣳਸ਼ਦ੍ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਤਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਇषਿਤੋ ਯਜੀਯਾਨ੍ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮ੍ ਇਹ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ—ਅੱਜ, ਪੂਜਾਰੀ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ, ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜ।
ਉਪਾਵ ਸृਜ ਤ੍ਮਨ੍ਯਾ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਾਥ ऽ ऋਤੁਥਾ ਹਵੀꣳषਿ । ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਦੇਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤੁ ਹਵ੍ਯਂ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ
ਵਨਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਭੋਗ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਉਹ, ਚੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਭੁਗਦੇ।
ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਮਿਮੀਤ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪੁਰੋਗਾਃ । ਅਸ੍ਯ ਹੋਤੁਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼੍ਯ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤꣳ ਹਵਿਰ੍ ਅਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਅਗਨਿ, ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣਿਆ। ਪੂਜਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਭੋਗ ਭੁਗਦੇ।
ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਕੇਤਵੇ ਪੇਸ਼ੋ ਮਰ੍ਯਾ ऽ ਅਪੇਸ਼ਸੇ । ਸਮ੍ ਉषਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਜਾਯਥਾਃ
ਅਦਿੱਖਿਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਸਿੰਗਾਰ ਹੈਂ, ਨਾ ਕਿ ਬਿਨਾ ਸਿੰਗਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਤੂੰ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮਿਆ।
ਜੀਮੂਤਸ੍ਯੇਵ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਤੀਕਂ ਯਦ੍ ਵਰ੍ਮੀ ਯਾਤਿ ਸਮਦਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਥੇ । ਅਨਾਵਿਦ੍ਧਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਜਯ ਤ੍ਵꣳ ਸ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਮਣੋ ਮਹਿਮਾ ਪਿਪਰ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਯੋਧਾ ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਨੂਂ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਵੇ।
ਧਨ੍ਵਨਾ ਗਾ ਧਨ੍ਵਨਾਜਿਂ ਜਯੇਮ ਧਨ੍ਵਨਾ ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸਮਦੋ ਜਯੇਮ । ਧਨੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ ਅਪਕਾਮਂ ਕृਣੋਤਿ ਧਨ੍ਵਨਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਜਯੇਮ
ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ 'ਚ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਧਨੁ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਨੁ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਵੇਦ੍ ਆ ਗਨੀਗਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਿਯꣳ ਸਖਾਯਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜਾਨਾ । ਯੋषੇਵ ਸ਼ਿਙ੍ਕ੍ਤੇ ਵਿਤਤਾਧਿ ਧਨ੍ਵਨ੍ ਜ੍ਯਾ ਇਯꣳ ਸਮਨੇ ਪਾਰਯਨ੍ਤੀ
ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਜਿਵੇਂ ਬੋਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਕੰਨ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਸਤਰੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁ ਤੇ ਤੰਦ ਤੀਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ऽ ਆਚਰਨ੍ਤੀ ਸਮਨੇਵ ਯੋषਾ ਮਾਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਿਭृਤਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਥੇ । ਅਪ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਵਿਧ੍ਯਤਾꣳ ਸਂਵਿਦਾਨੇ ऽ ਆਰ੍ਤ੍ਨੀ ਇਮੇ ਵਿष੍ਫੁਰਨ੍ਤੀ ऽ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ, ਇਸਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੰਦ ਖੁਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਧਨੁ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਵੱਜਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੌਂਧੀਆਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹ੍ਵੀਨਾਂ ਪਿਤਾ ਬਹੁਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ ਚਿਸ਼੍ਚਾ ਕृਣੋਤਿ ਸਮਨਾਵਗਤ੍ਯ । ਇषੁਧਿਃ ਸਙ੍ਕਾਃ ਪृਤਨਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਨਿਨਦ੍ਧੋ ਜਯਤਿ ਪ੍ਰਸੂਤਃ
ਉਹ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਓ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਰਕਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ, ਜਦੋਂ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਨਯਤਿ ਵਾਜਿਨਃ ਪੁਰੋ ਯਤ੍ਰ-ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਯਤੇ ਸੁषਾਰਥਿਃ । ਅਭੀਸ਼ੂਨਾਂ ਮਹਿਮਾਨਂ ਪਨਾਯਤ ਮਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਅਨੁ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਸ਼੍ਮਯਃ
ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਮਾਂ, ਕੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਿਖਾਉਣ, ਤੇ ਮਨ ਪਿੱਛੋਂ ਲਗਾਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲੇ।
ਤੀਵ੍ਰਾਨ੍ ਘੋषਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਵृषਪਾਣਯੋ ऽਸ਼੍ਵਾ ਰਥੇਭਿਃ ਸਹ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ । ਅਵਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਦੈਰ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਣਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂꣳ੧ऽ ਰਨਪਵ੍ਯਯਨ੍ਤਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਥਵਾਹਨꣳ ਹਵਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰਾਯੁਧਂ ਨਿਹਿਤਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਰ੍ਮ । ਤਤ੍ਰਾ ਰਥਮ੍ ਉਪ ਸ਼ਗ੍ਮꣳ ਸਦੇਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਵਯꣳ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਰਥ ਦੀ ਚਾਲ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਥ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਸ੍ਵਾਦੁषꣳਸਦਃ ਪਿਤਰੋ ਵਯੋਧਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਵਨ੍ਤੋ ਗਭੀਰਾਃ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ऽ ਇषੁਬਲਾ ऽ ਅਮृਧ੍ਰਾਃ ਸਤੋਵੀਰਾ ऽ ਉਰਵੋ ਵ੍ਰਾਤਸਾਹਾਃ
ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਵੀਰ ਸਨ। ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਬਾਜ਼, ਅਟੱਲ, ਸੱਚੇ ਵੀਰ, ਚੌੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਟੋਲੀਆਂ 'ਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ਿਵੇ ਨੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਅਨੇਹਸਾ । ਪੂषਾ ਨਃ ਪਾਤੁ ਦੁਰਿਤਾਦ੍ ऋਤਾਵृਧੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਕਿਰ੍ ਨੋ ऽ ਅਘਸ਼ꣳਸ ऽ ਈਸ਼ਤ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰਖੇ, ਸੋਮ ਵਾਂਗ ਨਰਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋਣ। ਪੂਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਕ ਨਾ ਚਲਾਵੇ।
ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਵਸ੍ਤੇ ਮृਗੋ ऽ ਅਸ੍ਯਾ ਦਨ੍ਤੋ ਗੋਭਿਃ ਸਂਨਦ੍ਧਾ ਪਤਤਿ ਪ੍ਰਸੂਤਾ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਰਃ ਸਂ ਚ ਵਿ ਚ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਮ੍ ਇषਵਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯꣳਸਨ੍
ਜਾਨਵਰ ਪੰਖ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਉਸਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਛੁੱਟ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ऋਜੀਤੇ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਧਿ ਨੋ ऽਸ਼੍ਮਾ ਭਵਤੁ ਨਸ੍ ਤਨੂਃ । ਸੋਮੋ ऽ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਨੋ ऽਦਿਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ। ਸੋਮ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕਰੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।
ਆ ਜਙ੍ਘਨ੍ਤਿ ਸਾਨ੍ਵ੍ ਏषਾਂ ਜਘਨਾꣳ੨ऽ ਉਪ ਜਿਘ੍ਨਤੇ । ਅਸ਼੍ਵਾਜਨਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ऽਸ਼੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸਮਤ੍ਸੁ ਚੋਦਯ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣਾਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਠ ਹਮਲੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿਆਣੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅਹਿਰ੍ ਇਵ ਭੋਗੈਃ ਪਰ੍ਯ੍ ਏਤਿ ਬਾਹੁਂ ਜ੍ਯਾਯਾ ਹੇਤਿਂ ਪਰਿਬਾਧਮਾਨਃ । ਹਸ੍ਤਘ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਮਾਨ੍ ਪੁਮਾꣳਸਂ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਆਣਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਵੀਡ੍ਵਙ੍ਗੋ ਹਿ ਭੂਯਾ ऽ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਖਾ ਪ੍ਰਤਰਣਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਗੋਭਿਃ ਸਂਨਦ੍ਧੋ ऽ ਅਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵਾਸ੍ਥਾਤਾ ਤੇ ਜਯਤੁ ਜੇਤ੍ਵਾਨਿ
ਹੇ ਰੁੱਖ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਚੰਗਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੀਰ ਬਣ। ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਰਹਿ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।
ਦਿਵਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯ੍ ਓਜ ऽ ਉਦ੍ਭृਤਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਪਰ੍ਯ੍ ਆਭृਤꣳ ਸਹਃ । ਅਪਾਮ੍ ਓਜ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ ਆਵृਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰꣳ ਹਵਿषਾ ਰਥਂ ਯਜ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ਮਰੁਤਾਮ੍ ਅਨੀਕਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ । ਸੇਮਾਂ ਨੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਜੁषਾਣੋ ਦੇਵ ਰਥ ਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਾ ਗृਭਾਯ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਜਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਬੀਜ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ—ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੇ ਹਵਨ ਲਈ ਰਥ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਉਪ ਸ਼੍ਵਾਸਯ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਉਤ ਦ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਤੇ ਮਨੁਤਾਂ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਜਗਤ੍ । ਸ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਸਜੂਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੂਰਾਦ੍ ਦਵੀਯੋ ऽ ਅਪ ਸੇਧ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੇ। ਹੇ ਡੰਕ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਭਜਾ ਦੇ।
ਆ ਕ੍ਰਨ੍ਦਯ ਬਲਮ੍ ਓਜੋ ਨ ऽ ਆ ਧਾ ਨਿ ष੍ਟਨਿਹਿ ਦੁਰਿਤਾ ਬਾਧਮਾਨਃ । ਅਪ ਪ੍ਰੋਥ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾ ऽ ਇਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਰ੍ ਅਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵ
ਓ ਡੰਗਰ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ। ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਵਾਂਗੂ ਹੈਂ—ਜੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜ।
ਆਮੂਰ੍ ਅਜ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤਯੇਮਾਃ ਕੇਤੁਮਦ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ ਵਾਵਦੀਤਿ । ਸਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚਰਨ੍ਤਿ ਨੋ ਨਰੋ ऽਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥਿਨੋ ਜਯਨ੍ਤੁ
ਓ ਡੰਗਰ, ਤੂੰ ਸਾਫ਼ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਕੇ ਵੱਜ। ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਰਥਵਾਨ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ।
ਆਗ੍ਨੇਯਃ ਕृष੍ਣਗ੍ਰੀਵਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤੀ ਮੇषੀ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸੌਮ੍ਯਃ ਪੌष੍ਣਃ ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਿਤਿਪृष੍ਠੋ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪੋ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵ ऽ ਐਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਰੁਣੋ ਮਾਰੁਤਃ ਕਲ੍ਮਾष ऽ ਐਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਃ ਸꣳਹਿਤੋ ऽਧੋਰਾਮਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੋ ਵਾਰੁਣਃ ਕृष੍ਣ ऽ ਏਕਸ਼ਿਤਿਪਾਤ੍ ਪੇਤ੍ਵਃ
ਕਾਲੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਦਾ ਹੈ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ, ਭੇਡ ਮੇਸ਼ੀ ਦੀ, ਭੂਰਾ ਸੋਮ ਦਾ, ਸਿਆਹ ਪੁਸ਼ਣ ਦਾ, ਸਲੇਟੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਲਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਮਾਰੁਤ ਦਾ, ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਰੰਗਤ ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਦਾ, ਝੁਕੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ, ਕਾਲਾ ਏਕਸ਼ਿਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਪੇਤਵਾ ਦਾ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ऽਨੀਕਵਤੇ ਰੋਹਿਤਾਞ੍ਜਿਰ੍ ਅਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਅਧੋਰਾਮੌ ਸਾਵਿਤ੍ਰੌ ਪੌष੍ਣੌ ਰਜਤਨਾਭੀ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵੌ ਪਿਸ਼ਂਗੌ ਤੂਪਰੁ ਮਾਰੁਤਃ ਕਲ੍ਮਾष ऽ ਆਗ੍ਨੇਯਃ ਕृष੍ਣੋ ऽਜਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤੀ ਮੇषੀ ਵਾਰੁਣਃ ਪੇਤ੍ਵਃ
ਅੱਗ ਲਈ ਲਾਲ-ਖੁਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਅਨੀਕਵਤ ਲਈ ਲਾਲ-ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਝੁਕੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੇ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਤੂਪਰੂ ਦੇ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਮਾਰੁਤ ਦਾ, ਕਾਲਾ ਅੱਗ ਦਾ, ਬੱਕਰਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ, ਭੇਡ ਮੇਸ਼ੀ ਦੀ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਵਰੁਣ ਦਾ।
ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪ੍ਰ ਸੁਵ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰ ਸੁਵ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਭਗਾਯ । ਦਿਵ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਕੇਤੁਪੂਃ ਕੇਤਂ ਨਃ ਪੁਨਾਤੁ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਵਾਜਂ ਨਃ ਸ੍ਵਦਤੁ
ਦੇਵੀ ਸਾਵਿਤਾ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਅਸਮਾਨੀ ਗੰਧਰਵ, ਸੰਕੇਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਸੰਕੇਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇ; ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਾਯਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਵृਤੇ ਰਾਥਨ੍ਤਰਾਯਾष੍ਟਾਕਪਾਲ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭਾਯ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਯ ਬਰ੍ਹਤਾਯੈਕਾਦਸ਼ਕਪਾਲੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਜਾਗਤੇਭ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਵੈਰੂਪੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਪਾਲੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਆਨੁष੍ਟੁਭਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਏਕਵਿꣳਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈਰਾਜਾਭ੍ਯਾਂ ਪਯਸ੍ਯਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਪਾਙ੍ਕ੍ਤਾਯ ਤ੍ਰਿਣਵਾਯ ਸ਼ਾਕ੍ਵਰਾਯ ਚਰੁਃ ਸਵਿਤ੍ਰ ऽ ਔष੍ਣਿਹਾਯ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਾਯ ਰੈਵਤਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਪਾਲਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਸ਼੍ ਚਰੁਰ੍ ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਵਿष੍ਣੁਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਚਰੁਰ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਪਾਲੋ ऽਨੁਮਤ੍ਯਾ ऽ ਅष੍ਟਾਕਪਾਲਃ
ਅੱਗ ਲਈ ਗਾਯਤਰੀ ਤਿੰਨ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਥੰਤਰੀ ਲਈ ਅਠ ਪਿਆਲੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਪੰਜਦਾਂ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਬਰਹਤ ਲਈ ਗਿਆਰਾਂ ਪਿਆਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਜਗਤੀ ਸਤਾਰਾਂ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਰੂਪ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਇਕੀ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਰਾਜਾ ਲਈ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਪੰਕਤੀ ਉਨਤਾਲੀ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਕਵਰ ਲਈ ਚਰੂ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਲਈ ਉਸ਼ਣਿਕ ਤੈਤੀ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਰੈਵਤ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚਰੂ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਚਰੂ, ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਨਰ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਪਿਆਲੇ, ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ ਅਠ ਪਿਆਲੇ।