ਏਕਯਾ ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਭੂਤੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਇष੍ਟਯੇ ਵਿꣳਸ਼ਤੀ ਚ । ਤਿਸृਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਹਸੇ ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਤਾ ਚ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਾਯਵ੍ ਇਹ ਤਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚ
ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੀਹ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ।
ਤਵ ਵਾਯਵृਤਸ੍ਪਤੇ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ ਜਾਮਾਤਰ੍ ਅਦ੍ਭੁਤ । ਅਵਾꣳਸ੍ਯ੍ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਜਵਾਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਨੋਨੁਮੋ ऽਦੁਗ੍ਧਾ ਇਵ ਧੇਨਵਃ । ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषਃ
ਹੇ ਵੀਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾ ਦੁੱਧੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਅਸਥਿਰ ਦਾ ਵੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਤ੍ਵਾਵਾꣳ੨ऽ ਅਨ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਜਨਿष੍ਯਤੇ । ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਅਸਮਾਨੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਾਇਕੋ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ऽ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਗਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵꣳ ਰਥ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕੇ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ऽ ਆ ਭੁਵਦ੍ ਊਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ । ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜੋਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਜਣ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ?
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮꣳਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦ੍ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਦृਢਾ ਚਿਦ੍ ਆਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ? ਉਹ ਪੱਕੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮ੍ ਅਵਿਤਾ ਜਰਿਤॄਣਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯ੍ ਊਤਯੇ
ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾ।
ਯਜ੍ਞਾ-ਯਜ੍ਞਾ ਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਿਰਾ-ਗਿਰਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰ ਵਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ꣳਸਿषਮ੍
ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਯਜਨਾ, ਅੱਗ ਲਈ, ਬੋਲ ਤੋਂ ਬੋਲ, ਹੁਨਰ ਲਈ; ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ, ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹੀਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ऽ ਅਗ੍ਨ ऽ ਏਕਯਾ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਉਤ ਦ੍ਵਿਤੀਯਯਾ । ਪਾਹਿ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ ਤਿਸृਭਿਰ੍ ਊਰ੍ਜਾਂ ਪਤੇ ਪਾਹਿ ਚਤਸृਭਿਰ੍ ਵਸੋ
ਅੱਗੇ, ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤਿੰਨ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਚਾਰ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤꣳ ਸ ਹਿਨਾਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਯੁਰ੍ ਦਾਸ਼ੇਮ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ । ਭੁਵਦ੍ ਵਾਜੇष੍ਵ੍ ਅਵਿਤਾ ਭੁਵਦ੍ ਵृਧ ऽ ਉਤ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍
ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ; ਉਹ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ऽਸਿ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰੋऽਸੀਦਾਵਤ੍ਸਰੋ ऽਸੀਦ੍ਵਤ੍ਸਰੋ ऽਸਿ ਵਤ੍ਸਰੋ ऽਸਿ । ਉषਸਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਮ੍ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਮ੍ ਅਰ੍ਧਮਾਸਾਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਂ ਮਾਸਾਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾਮ੍ ऋਤਵਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਨ੍ਤਾꣳ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ ਤੇ ਕਲ੍ਪਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਾ ऽ ਏਤ੍ਯੈ ਸਂ ਚਾਞ੍ਚ ਪ੍ਰ ਚ ਸਾਰਯ । ਸੁਪਰ੍ਣਚਿਦ੍ ਅਸਿ ਤਯਾ ਦੇਵਤਯਾਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਃ ਸੀਦ
ਤੂੰ ਸਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੱਕਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੱਧਾ ਸਾਲ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੁੱਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹੀਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪੱਖ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਸ਼ਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਸਭ ਤੇ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ। ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆ, ਇਕੱਠੇ ਚੱਲ, ਅੱਗੇ ਵਧ। ਤੂੰ ਸੁਪਰਣ ਹੈਂ, ਉਸ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਢਿੱਕਾ ਟਿਕਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਸਮਿਧੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਇਡਸ੍ ਪਦੇ ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ऽ ਅਧਿ । ਦਿਵੋ ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ਤ੍ ਸਮ੍ ਇਧ੍ਯਤ ऽ ਓਜਿष੍ਠਸ਼੍ ਚਰ੍षਣੀਸਹਾਂ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਇਡਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਸਮਿਧ-ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੋਂ ਭੜਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ ਤਨੂਨਪਾਤਮੂਤਿਭਿਰ੍ ਜੇਤਾਰਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੇਵꣳ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਂ ਪਥਿਭਿਰ੍ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮੈਰ੍ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੇਨ ਤੇਜਸਾ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਤਨੂਨਪਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਜਿੱਤ ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਇਡਾਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਈਡਿਤਮ੍ ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਮ੍ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਦੇਵੋ ਦੇਵੈਃ ਸਵੀਰ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਃ ਪੁਰਂਦਰੋ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਇਡਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਅਮਰ, ਚਮਚ ਨਾਲ ਸੱਦੇ; ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਬਰ੍ਹਿषੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿषਦ੍ਵਰਂ ਵृषਭਂ ਨਰ੍ਯਾਪਸਮ੍ । ਵਸੁਭੀ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਃ ਸੁਯੁਗ੍ਭਿਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਆਸਦਦ੍ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠੇ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਓਜੋ ਨ ਵੀਰ੍ਯꣳ ਸਹੋ ਦ੍ਵਾਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸੁਪ੍ਰਾਯਣਾ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮ੍ ऋਤਾਵृਧੋ ਦ੍ਵਾਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮੀਢੁषੇ ਵ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਦੇ; ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਵਾਲੇ, ਸਚ ਨਾਲ ਵਧੇ ਹੋਏ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਲਣ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਉषੇ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਨੂ ਸੁਦੁਘੇ ਮਾਤਰਾ ਮਹੀ । ਸਵਾਤਰੌ ਨ ਤੇਜਸਾ ਵਤ੍ਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਤਾਂ ਵੀਤਾਮ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਦੇ; ਤੇਜ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਭਿषਜਾ ਸਖਾਯਾ ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭਿषਜ੍ਯਤਃ । ਕਵੀ ਦੇਵੌ ਪ੍ਰਚੇਤਸਾਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਧਤ੍ਤ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਵੀਤਾਮ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹੋਤ੍ਰੀਆਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਜਣ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਸੱਦੇ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਣ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਸੁਚੇਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਨ ਭੇषਜਂ ਤ੍ਰਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾਤਵੋ ऽਪਸ ਇਡਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ ਭਾਰਤੀ ਮਹੀਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਤ੍ਨੀਰ੍ ਹਵਿष੍ਮਤੀਰ੍ ਵ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ-ਜਨਮੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ: ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਭਾਰਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ; ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਦੇ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੇਵਂ ਭਿषਜꣳ ਸੁਯਜਂ ਘृਤਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਪੁਰੁਰੂਪꣳ ਸੁਰੇਤਸਂ ਮਘੋਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦਧਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਨਸਲ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਸੱਦੇ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਵਨਸ੍ਪਤਿꣳ ਸ਼ਮਿਤਾਰꣳ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਂ ਧਿਯੋ ਜੋष੍ਟਾਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਮਧ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ ਪਥਿਭਿਃ ਸੁਗੇਭਿਃ ਸ੍ਵਦਾਤਿ ਯਜ੍ਞਂ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ ਵੇਤ੍ਵ੍ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਨਸਪਤਿ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ, ਸੱਦੇ; ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਯਜਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹੋਤਾ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸ੍ਵਾਹਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇਦਸਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਤੋਕਾਨਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤੀਨਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹਵ੍ਯਸੂਕ੍ਤੀਨਾਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ऽ ਆਜ੍ਯਪਾ ਜੁषਾਣਾ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਹੋਤਰ੍ ਯਜ
ਹੋਤ੍ਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਘੀ ਦੀ ਸੁਆਹਾ, ਚਰਬੀ ਦੀ ਸੁਆਹਾ, ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਸੁਆਹਾ, ਸੁਆਹਾ-ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਸੁਆਹਾ, ਹਵਨ-ਸੂਕਤਾਂ ਦੀ ਸੁਆਹਾ ਨਾਲ ਸੱਦੇ; ਦੇਵਤੇ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਇੰਦਰ ਘੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦੇਵਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸੁਦੇਵਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਵੀਰਵਤ੍ ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਵੇਦ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਤ੍ । ਵਸ੍ਤੋਰ੍ ਵृਤਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤੋਰ੍ ਭृਤꣳ ਰਾਯਾ ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਤੋ ऽਤ੍ਯ੍ ਅਗਾਦ੍ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵੇਤੁ ਯਜ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲਈ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਫੈਲਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਘਾਸ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਗਈ। ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀਰ੍ ਦ੍ਵਾਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਂਘਾਤੇ ਵੀਡ੍ਵੀਰ੍ ਯਾਮਨ੍ਨ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਆ ਵਤ੍ਸੇਨ ਤਰੁਣੇਨ ਕੁਮਾਰੇਣ ਚ ਮੀਵਤਾਪਾਰ੍ਵਾਣꣳ ਰੇਣੁਕਕਾਟਂ ਨੁਦਨ੍ਤਾਂ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਧਾਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਗੇ ਵਧਿਆ। ਵੱਛਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਦਗੀ ਦੂਰ ਕਰਣ; ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯ੍ ਅਹ੍ਵੇਤਾਮ੍ । ਦੈਵੀਰ੍ ਵਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਯਾਸਿष੍ਟਾꣳ ਸੁਪ੍ਰੀਤੇ ਸੁਧਿਤੇ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵੀਤਾਂ ਯਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਸਵੇਰ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਆਗੇ ਵਧੇ; ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ਜੋष੍ਟ੍ਰੀ ਵਸੁਧਿਤੀ ਦੇਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਤਾਮ੍ । ਅਯਾਵ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਘਾ ਦ੍ਵੇषਾꣳਸ੍ਯ੍ ਆਨ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਵਸੁ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵੀਤਾਂ ਯਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗਣ ਵਾਲੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀ ऽ ਊਰ੍ਜਾਹੁਤੀ ਦੁਘੇ ਪਯਸੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਤਾਮ੍ । ਇषਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ ਸਗ੍ਧਿꣳ ਸਪੀਤਿਮ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਨਵੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਯਮਾਨੇ ਪੁਰਾਣੇਨ ਨਵਮ੍ ਅਧਾਤਾਮੂਰ੍ਜਮੂਰ੍ਜਾਹੁਤੀ ऽ ਊਰ੍ਜਯਮਾਨੇ ਵਸੁ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵੀਤਾਂ ਯਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਨਵੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੀ ਨਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਏ ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਦੇਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਤਾਮ੍ । ਹਤਾਘਸ਼ꣳਸਾਵ੍ ਆਭਾਰ੍ष੍ਟਾਂ ਵਸੁ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵੀਤਾਂ ਯਜ
ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ; ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਏ ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।