ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰੀਣਾਨੋ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ । ਸੁਕृਦ੍ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਃ
ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਨਰਸ਼ੰਸ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾਯਮ੍ ਏਤਿ ਸ਼ਵਸਾ ਘृਤੇਨੇਡਾਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਨਮਸਾ । ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਰੁਚੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਸੁ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ।
ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸ ऽ ਈਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸੁਪ੍ਰਯਸਃ । ਵਸੁਸ਼੍ਚੇਤਿष੍ਠੋ ਵਸੁਧਾਤਮਸ਼੍ ਚ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਾ ਦਦਨ੍ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਉਰੁਵ੍ਯਚਸੋ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਚਨ ਅੱਗ ਲਈ ਨਿਭਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਯੋषਣੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਨ ਯੋਨਾ ऽ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵਤਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨੋ ऽਗ੍ਨੇਰ੍ ਜਿਹ੍ਵਾਮ੍ ਅਭਿ ਗृਣੀਤਮ੍ । ਕृਣੁਤਮ੍ ਨਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਮ੍
ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਹੋਤਰੀਆਂ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ। ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਇਦꣳ ਸਦਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਡਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਭਾਰਤੀ । ਮਹੀ ਗृਣਾਨਾ
ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ ਨਸ੍ ਤੁਰੀਪਮ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਵਿ ष੍ਯਤੁ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ऽਵ ਸृਜਾ ਰਰਾਣਸ੍ ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵੇषੁ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਹਵ੍ਯꣳ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ
ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕृਣੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਵਾਹਾ! ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।
ਪੀਵੋ ऽ ਅਨ੍ਨਾ ਰਯਿਵृਧਃ ਸੁਮੇਧਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸਿषਕ੍ਤਿ ਨਿਯੁਤਾਮ੍ ਅਭਿਸ਼੍ਰੀਃ । ਤੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਸੋ ਵਿ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰੁਃ
ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ, ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਖੜੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਯੇ ਨੁ ਯਂ ਜਜ੍ਞਤੂ ਰੋਦਸੀਮੇ ਰਾਯੇ ਦੇਵੀ ਧਿषਣਾ ਧਾਤਿ ਦੇਵਮ੍ । ਅਧ ਵਾਯੁਂ ਨਿਯੁਤਃ ਸਸ਼੍ਚਤ ਸ੍ਵਾ ऽ ਉਤ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਵਸੁਧਿਤਿਂ ਨਿਰੇਕੇ
ਦੌਲਤ ਲਈ, ਇਹ ਦੋਨਾਂ ਧਰਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਦੌਲਤ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੈਨਾ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸੁਧਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋ ਹ ਯਦ੍ ਬृਹਤੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਆਯਨ੍ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਾਨਾꣳ ਸਮ੍ ਅਵਰ੍ਤਤਾਸੁਰੇਕਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਆਪੋ ਮਹਿਨਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਯੋ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਧਿ ਦੇਵ ऽ ਏਕ ऽ ਆਸੀਤ੍ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਹ ਇਕੋ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਪ੍ਰ ਯਾਭਿਰ੍ ਯਾਸਿ ਦਾਸ਼੍ਵਾꣳਸਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਾਯਵਿष੍ਟਯੇ ਦੁਰੋਣੇ । ਨਿ ਨੋ ਰਯਿꣳ ਸੁਭੋਜਸਂ ਯੁਵਸ੍ਵ ਨਿ ਵੀਰਂ ਗਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਚ ਰਾਧਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਵਾਯੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਤਾਂ ਦੇ।
ਆ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਤਿਨੀਭਿਰ੍ ਅਧ੍ਵਰꣳ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਭਿਰ੍ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਵਾਯੋ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਸ੍ਵ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ ਕੇ ਭਾਗ ਲੈ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਸ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਯਵਾ ਗਹ੍ਯ੍ ਅਯꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਯਾਮਿ ਤੇ । ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਗृਹਮ੍
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇਂ।
ਵਾਯੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽ ਅਯਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਵੋ ऽ ਅਗ੍ਰਂ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਆ ਯਾਹਿ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹੋ ਦੇਵ ਨਿਯੁਤ੍ਵਤਾ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ।
ਵਾਯੁਰ੍ ਅਗ੍ਰੇਗਾ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰੀਃ ਸਾਕਂ ਗਨ੍ ਮਨਸਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਸ਼ਿਵੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿਵਾਭਿਃ
ਵਾਯੂ, ਜੋ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ।
ਵਾਯੋ ਯੇ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਰਥਾਸਸ੍ ਤੇਭਿਰ੍ ਆ ਗਹਿ । ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।
ਏਕਯਾ ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਭੂਤੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਇष੍ਟਯੇ ਵਿꣳਸ਼ਤੀ ਚ । ਤਿਸृਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਹਸੇ ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਤਾ ਚ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਾਯਵ੍ ਇਹ ਤਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚ
ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੀਹ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ।
ਤਵ ਵਾਯਵृਤਸ੍ਪਤੇ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ ਜਾਮਾਤਰ੍ ਅਦ੍ਭੁਤ । ਅਵਾꣳਸ੍ਯ੍ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਜਵਾਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰ ਨੋਨੁਮੋ ऽਦੁਗ੍ਧਾ ਇਵ ਧੇਨਵਃ । ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषਃ
ਹੇ ਵੀਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾ ਦੁੱਧੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਅਸਥਿਰ ਦਾ ਵੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਤ੍ਵਾਵਾꣳ੨ऽ ਅਨ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਜਨਿष੍ਯਤੇ । ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਅਸਮਾਨੀ, ਨਾ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ, ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਗਾਂ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਇਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਾਇਕੋ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ऽ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਗਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵꣳ ਰਥ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਵੱਜਰ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੱਥਰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕੇ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰ ऽ ਆ ਭੁਵਦ੍ ਊਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ । ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜੋਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਜਣ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ?
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮꣳਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦ੍ ਅਨ੍ਧਸਃ । ਦृਢਾ ਚਿਦ੍ ਆਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ? ਉਹ ਪੱਕੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮ੍ ਅਵਿਤਾ ਜਰਿਤॄਣਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯ੍ ਊਤਯੇ
ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ; ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾ।
ਯਜ੍ਞਾ-ਯਜ੍ਞਾ ਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਿਰਾ-ਗਿਰਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਪ੍ਰ-ਪ੍ਰ ਵਯਮ੍ ਅਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ꣳਸਿषਮ੍
ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਯਜਨਾ, ਅੱਗ ਲਈ, ਬੋਲ ਤੋਂ ਬੋਲ, ਹੁਨਰ ਲਈ; ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ, ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹੀਦੇ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ।