ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵृਣਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ऽ ਇਮੇ ਸ਼ਿਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਂਵਰਣੇ ਭਵਾ ਨਃ । ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਨੋ ऽ ਅਭਿਮਾਤਿਜਿਚ੍ ਚ ਸ੍ਵੇ ਗਯੇ ਜਾਗृਹ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰਾ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਗਦਾ ਰਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਸਤ ਨਾ ਹੋਈਂ।
ਇਹੈਵਾਗ੍ਨੇ ऽ ਅਧਿ ਧਾਰਯਾ ਰਯਿਂ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਨਿ ਕ੍ਰਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤੋ ਨਿਕਾਰਿਣਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਯਮਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਉਪਸਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਤੇ ऽ ਅਨਿष੍ਟृਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਟਿਕਾ ਦੇ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹਟਾ ਨਾ ਸਕਣ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ, ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਵਧਦਾ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਯੁਃ ਸꣳ ਰਭਸ੍ਵ ਮਿਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਧੇਯੇ ਯਤਸ੍ਵ । ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਥਾ ऽ ਏਧਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਹਵ੍ਯੋ ਦੀਦਿਹੀਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ। ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਰਹੀਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾ ਰਹੀਂ।
ਅਤਿ ਨਿਹੋ ऽ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧੋ ऽਤ੍ਯ੍ ਅਚਿਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਤ੍ਯ੍ ਅਰਾਤਿਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੁਰਿਤਾ ਸਹਸ੍ਵਾਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸਹਵੀਰਾꣳ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਲਾ ਜਾ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਨਾਧृष੍ਯੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ऽ ਅਨਾਧृष੍ਟੋ ਵਿਰਾਡ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਭृਦ੍ ਦੀਦਿਹੀਹ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ ਮਾਨੁषੀਰ੍ ਭਯਃ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਚਮਕ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸਵਿਤਰ੍ ਬੋਧਯੈਨꣳ ਸꣳਸ਼ਿਤਂ ਚਿਤ੍ ਸਂਤਰਾꣳ ਸꣳ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ । ਵਰ੍ਧਯੈਨਂ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵ ऽ ਏਨਮ੍ ਅਨੁ ਮਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਇਸਨੂੰ ਜਗਾ ਦੇਵੋ। ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੋ, ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਧਾਓ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ।
ਅਮੁਤ੍ਰਭੂਯਾਦਧ ਯਦ੍ ਯਮਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ऽ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰ੍ ਅਮੁਞ੍ਚਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਔਹਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਭਿषਜਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਯਮ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਦ੍ ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ ਪਰਿ ਸ੍ਵਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऽ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ऽ ਅਸ੍ਯ ਸਮਿਧੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਸ਼ੋਚੀꣳष੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਾ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਯ ਸੂਨੋਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਤਨੂਨਪਾਦ੍ ਅਸੁਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਦੇਵਃ । ਪਥੋ ਅਨਕ੍ਤੁ ਮਧ੍ਵਾ ਘृਤੇਨ
ਤਨੂਨਪਾਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਸੁਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਸ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ।
ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰੀਣਾਨੋ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ । ਸੁਕृਦ੍ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਃ
ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਨਰਸ਼ੰਸ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾਯਮ੍ ਏਤਿ ਸ਼ਵਸਾ ਘृਤੇਨੇਡਾਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਨਮਸਾ । ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਰੁਚੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਸੁ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ।
ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸ ऽ ਈਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸੁਪ੍ਰਯਸਃ । ਵਸੁਸ਼੍ਚੇਤਿष੍ਠੋ ਵਸੁਧਾਤਮਸ਼੍ ਚ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਾ ਦਦਨ੍ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਉਰੁਵ੍ਯਚਸੋ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਚਨ ਅੱਗ ਲਈ ਨਿਭਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਯੋषਣੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਨ ਯੋਨਾ ऽ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵਤਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨੋ ऽਗ੍ਨੇਰ੍ ਜਿਹ੍ਵਾਮ੍ ਅਭਿ ਗृਣੀਤਮ੍ । ਕृਣੁਤਮ੍ ਨਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਮ੍
ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਹੋਤਰੀਆਂ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ। ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਇਦꣳ ਸਦਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਡਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਭਾਰਤੀ । ਮਹੀ ਗृਣਾਨਾ
ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ ਨਸ੍ ਤੁਰੀਪਮ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਵਿ ष੍ਯਤੁ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ऽਵ ਸृਜਾ ਰਰਾਣਸ੍ ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵੇषੁ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਹਵ੍ਯꣳ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ
ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕृਣੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਵਾਹਾ! ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।
ਪੀਵੋ ऽ ਅਨ੍ਨਾ ਰਯਿਵृਧਃ ਸੁਮੇਧਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸਿषਕ੍ਤਿ ਨਿਯੁਤਾਮ੍ ਅਭਿਸ਼੍ਰੀਃ । ਤੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਸੋ ਵਿ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰੁਃ
ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ, ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਖੜੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਯੇ ਨੁ ਯਂ ਜਜ੍ਞਤੂ ਰੋਦਸੀਮੇ ਰਾਯੇ ਦੇਵੀ ਧਿषਣਾ ਧਾਤਿ ਦੇਵਮ੍ । ਅਧ ਵਾਯੁਂ ਨਿਯੁਤਃ ਸਸ਼੍ਚਤ ਸ੍ਵਾ ऽ ਉਤ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਵਸੁਧਿਤਿਂ ਨਿਰੇਕੇ
ਦੌਲਤ ਲਈ, ਇਹ ਦੋਨਾਂ ਧਰਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਦੌਲਤ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੈਨਾ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸੁਧਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋ ਹ ਯਦ੍ ਬृਹਤੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਆਯਨ੍ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ । ਤਤੋ ਦੇਵਾਨਾꣳ ਸਮ੍ ਅਵਰ੍ਤਤਾਸੁਰੇਕਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਯਸ਼੍ ਚਿਦ੍ ਆਪੋ ਮਹਿਨਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਧਾਨਾ ਜਨਯਨ੍ਤੀਰ੍ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਯੋ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਅਧਿ ਦੇਵ ऽ ਏਕ ऽ ਆਸੀਤ੍ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉਹ ਇਕੋ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਪ੍ਰ ਯਾਭਿਰ੍ ਯਾਸਿ ਦਾਸ਼੍ਵਾꣳਸਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਰ੍ ਵਾਯਵਿष੍ਟਯੇ ਦੁਰੋਣੇ । ਨਿ ਨੋ ਰਯਿꣳ ਸੁਭੋਜਸਂ ਯੁਵਸ੍ਵ ਨਿ ਵੀਰਂ ਗਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਚ ਰਾਧਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦੇ ਘਰ ਵਾਯੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਤਾਂ ਦੇ।
ਆ ਨੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਤਿਨੀਭਿਰ੍ ਅਧ੍ਵਰꣳ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਭਿਰ੍ ਉਪ ਯਾਹਿ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਵਾਯੋ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਵਨੇ ਮਾਦਯਸ੍ਵ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਯਜਨ ਤੇ ਆ ਕੇ ਭਾਗ ਲੈ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਸ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਯਵਾ ਗਹ੍ਯ੍ ਅਯꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਯਾਮਿ ਤੇ । ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਗृਹਮ੍
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇਂ।
ਵਾਯੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ऽ ਅਯਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਵੋ ऽ ਅਗ੍ਰਂ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਆ ਯਾਹਿ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹੋ ਦੇਵ ਨਿਯੁਤ੍ਵਤਾ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ।
ਵਾਯੁਰ੍ ਅਗ੍ਰੇਗਾ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰੀਃ ਸਾਕਂ ਗਨ੍ ਮਨਸਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ । ਸ਼ਿਵੋ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿਵਾਭਿਃ
ਵਾਯੂ, ਜੋ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ।
ਵਾਯੋ ਯੇ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਰਥਾਸਸ੍ ਤੇਭਿਰ੍ ਆ ਗਹਿ । ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆ; ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।