ਅਨੁ ਵੀਰੈਰ੍ ਅਨੁ ਪੁष੍ਯਾਸ੍ਮ ਗੋਭਿਰ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਅਨੁ ਸਰ੍ਵੇਣ ਪੁष੍ਟੈਃ । ਅਨੁ ਦ੍ਵਿਪਦਾਨੁ ਚਤੁष੍ਪਦਾ ਵਯਂ ਦੇਵਾ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮ੍ ऋਤੁਥਾ ਨਯਨ੍ਤੁ
ਅਸੀਂ ਵੀਰਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਕਰੀਏ। ਦੋ ਪੈਰਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਓ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ ਇਹਾ ਵਹ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਉਸ਼ਤੀਰ੍ ਉਪ । ਤ੍ਵष੍ਟਾਰꣳ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਅਭਿ ਯਜ੍ਞਂ ਗृਣੀਹਿ ਨੋ ਗ੍ਨਾਵੋ ਨੇष੍ਟਃ ਪਿਬ ऽ ऋਤੁਨਾ । ਤ੍ਵꣳ ਹਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ऽ ਅਸਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ। ਨੇਸ਼ਟਰ, ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਓ। ਤੂੰ ਹੀ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪਿਪੀषਤਿ ਜੁਹੋਤ ਪ੍ਰ ਚ ਤਿष੍ਠਤ । ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਦ੍ ऋਤੁਭਿਰ੍ ਇष੍ਯਤ
ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿਓ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਨੇਸ਼ਟਰ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮੰਗੇ।
ਤਵਾਯꣳ ਸੋਮਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਹ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਛਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮꣳ ਸੁਮਨਾ ऽ ਅਸ੍ਯ ਪਾਹਿ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯ੍ ਆ ਨਿषਦ੍ਯਾ ਦਧਿष੍ਵੇਮਂ ਜਠਰ ऽ ਇਨ੍ਦੁਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੀ। ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਬਰਸੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਰੱਖ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਅਮੇਵ ਨਃ ਸੁਹਵਾ ऽ ਆ ਹਿ ਗਨ੍ਤਨ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸਦਤਨਾ ਰਣਿष੍ਟਨ । ਅਥਾ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਜੁਜੁषਾਣੋ ऽ ਅਨ੍ਧਸਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ ਜਨਿਭਿਃ ਸੁਮਦ੍ਗਣਃ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਬਰਸੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਓ। ਫਿਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਮ ਜਾ।
ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਮਦਿष੍ਠਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਤਃ
ਹੇ ਸੋਮ, ਮਿੱਠਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰ੍ ਅਭਿ ਯੋਨਿਮ੍ ਅਯੋਹਤਮ੍ । ਦ੍ਰੁਣਾ(ਦ੍ਰੋਣੇ) ਸਧਸ੍ਥਮ੍ ਆਸਦਤ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ। ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ।
ਸਮਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨ ऽ ऋਤਵੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ऽ ऋषਯੋ ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਯਾ । ਸਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦੀਦਿਹਿ ਰੋਚਨੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਆ ਭਾਹਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ ਚਤਸ੍ਰਃ
ਰੁੱਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਹੇ ਅੱਗ। ਸਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਮਭਾਲਣ। ਅਸਮਾਨੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ।
ਸਂ ਚੇਧ੍ਯਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰ ਚ ਬੋਧਯੈਨਮ੍ ਉਚ੍ ਚ ਤਿष੍ਠ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਮਾ ਚ ਰਿषਦ੍ ਉਪਸਤ੍ਤਾ ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ ਤੇ ਯਸ਼ਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਮਾ ऽਨ੍ਯੇ
ਅੱਗ, ਇਕਠੇ ਹੋ, ਜਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਠਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ। ਤੇਰੀ ਆਉਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਹੋਣ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵृਣਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ऽ ਇਮੇ ਸ਼ਿਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ਸਂਵਰਣੇ ਭਵਾ ਨਃ । ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਨੋ ऽ ਅਭਿਮਾਤਿਜਿਚ੍ ਚ ਸ੍ਵੇ ਗਯੇ ਜਾਗृਹ੍ਯ੍ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰਾ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਗਦਾ ਰਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਸਤ ਨਾ ਹੋਈਂ।
ਇਹੈਵਾਗ੍ਨੇ ऽ ਅਧਿ ਧਾਰਯਾ ਰਯਿਂ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਨਿ ਕ੍ਰਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤੋ ਨਿਕਾਰਿਣਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਯਮਮ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਉਪਸਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਤੇ ऽ ਅਨਿष੍ਟृਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਟਿਕਾ ਦੇ। ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹਟਾ ਨਾ ਸਕਣ। ਹੇ ਅੱਗ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ, ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਵਧਦਾ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਯੁਃ ਸꣳ ਰਭਸ੍ਵ ਮਿਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਧੇਯੇ ਯਤਸ੍ਵ । ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਥਾ ऽ ਏਧਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਹਵ੍ਯੋ ਦੀਦਿਹੀਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ। ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਰਹੀਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾ ਰਹੀਂ।
ਅਤਿ ਨਿਹੋ ऽ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧੋ ऽਤ੍ਯ੍ ਅਚਿਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਤ੍ਯ੍ ਅਰਾਤਿਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੁਰਿਤਾ ਸਹਸ੍ਵਾਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸਹਵੀਰਾꣳ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਲਾ ਜਾ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਨਾਧृष੍ਯੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ऽ ਅਨਾਧृष੍ਟੋ ਵਿਰਾਡ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਭृਦ੍ ਦੀਦਿਹੀਹ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਨ੍ ਮਾਨੁषੀਰ੍ ਭਯਃ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਚਮਕ। ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸਵਿਤਰ੍ ਬੋਧਯੈਨꣳ ਸꣳਸ਼ਿਤਂ ਚਿਤ੍ ਸਂਤਰਾꣳ ਸꣳ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ । ਵਰ੍ਧਯੈਨਂ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵ ऽ ਏਨਮ੍ ਅਨੁ ਮਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਇਸਨੂੰ ਜਗਾ ਦੇਵੋ। ਜੋ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੋ, ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਧਾਓ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ।
ਅਮੁਤ੍ਰਭੂਯਾਦਧ ਯਦ੍ ਯਮਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ऽ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰ੍ ਅਮੁਞ੍ਚਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯ੍ ਔਹਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਭਿषਜਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਯਮ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਦ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਦ੍ ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ ਪਰਿ ਸ੍ਵਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऽ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਉੱਚਾ ਲੋਕ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ऽ ਅਸ੍ਯ ਸਮਿਧੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਸ਼ੋਚੀꣳष੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਾ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕਸ੍ਯ ਸੂਨੋਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਤਨੂਨਪਾਦ੍ ਅਸੁਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਦੇਵਃ । ਪਥੋ ਅਨਕ੍ਤੁ ਮਧ੍ਵਾ ਘृਤੇਨ
ਤਨੂਨਪਾਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਸੁਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਸ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੇ।
ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਨਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰੀਣਾਨੋ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ । ਸੁਕृਦ੍ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਃ
ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਨਰਸ਼ੰਸ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਾਯਮ੍ ਏਤਿ ਸ਼ਵਸਾ ਘृਤੇਨੇਡਾਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਨਮਸਾ । ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਰੁਚੋ ऽ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਸੁ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਸਮੇਂ।
ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸ ऽ ਈਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸੁਪ੍ਰਯਸਃ । ਵਸੁਸ਼੍ਚੇਤਿष੍ਠੋ ਵਸੁਧਾਤਮਸ਼੍ ਚ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵ੍ਰਤਾ ਦਦਨ੍ਤੇ ऽ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਉਰੁਵ੍ਯਚਸੋ ਧਾਮ੍ਨਾ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਚਨ ਅੱਗ ਲਈ ਨਿਭਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਯੋषਣੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਨ ਯੋਨਾ ऽ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਵਤਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ऽ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧ੍ਵਰਂ ਨੋ ऽਗ੍ਨੇਰ੍ ਜਿਹ੍ਵਾਮ੍ ਅਭਿ ਗृਣੀਤਮ੍ । ਕृਣੁਤਮ੍ ਨਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਮ੍
ਦੋਵਾਂ ਦੇਵੀ ਹੋਤਰੀਆਂ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ। ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਇਦꣳ ਸਦਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਡਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਭਾਰਤੀ । ਮਹੀ ਗृਣਾਨਾ
ਇਡਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ ਨਸ੍ ਤੁਰੀਪਮ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਵਿ ष੍ਯਤੁ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਅਸਧਾਰਣ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ऽਵ ਸृਜਾ ਰਰਾਣਸ੍ ਤ੍ਮਨਾ ਦੇਵੇषੁ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਹਵ੍ਯꣳ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ
ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦਾ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕृਣੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਹਵ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਵਾਹਾ! ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।