ਅਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਰ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੋਦਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੂਪ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਦ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਣਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਿਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਠਹਿਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਲਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕੂਏਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਸ਼ਮੇ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੱਖੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧੂਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਭ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇਘਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਤਨਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਸ੍ਫੂਰ੍ਜਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਗ੍ਰृਹ੍ਣਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਗ੍ਰृਹੀਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰੁष੍ਣਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੀਕਾਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰੁष੍ਵਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹ੍ਰਾਦੁਨੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੀਹਾਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਵਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜਲਦੀ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇਕੱਠਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੂੰਦਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਸ਼ਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਵ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੋਮ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੱਧ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਅਪਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੌषਧੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਰਿਪ੍ਲਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਰਾਚਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰੀਸृਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤੈਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਲਣ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੇਂਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅਸਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਸਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਭੁਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਣਸ਼੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਣਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਭਿਭੁਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੂषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸꣳਸਰ੍ਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵਾ ਪਤਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਸੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਸੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਭੂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਭਿਭੂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੰਸਰਪਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਲਿਮਲੁਚ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਨ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਮਧਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਧਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਚਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਭਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਭਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਹੇषਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਹਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਹਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਪਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਪਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾꣳਹਸਸ੍ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਧਵ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੁਚਿ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਨਭ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਨਭਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਹਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਹਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਪਸ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਪਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਵਾਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਸਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਪਿਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕ੍ਰਤਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਵਿਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਭੌਵਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਸਵਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਪਿਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਰਤੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਵਹ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤ ਤੇ ਭੁਵਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਭੁਵਨ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਏਕਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹੈਕਸ਼ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੋ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੌ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇੱਕ ਸੌ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਭੋਰੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮ੍ ਅਵਰ੍ਤਤਾਗ੍ਰੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰ੍ ਏਕ ऽ ਆਸੀਤ੍ । ਸ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਉਤੇਮਾਂ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੰਡਾ ਹੀ ਉਭਰਿਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ। ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤੇ ਮਹਿਮਾ । ਯਸ੍ ਤੇ ऽਹਨ੍ਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਵਾਯਾਵ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ
ਤੈਨੂੰ ਉਪਯਾਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਜਣਨੀ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ—ਉਸ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਤੋ ਨਿਮਿषਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵੈਕ ऽ ਇਦ੍ ਰਾਜਾ ਜਗਤੋ ਬਭੂਵ । ਯ ऽ ਈਸ਼ੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪਦਸ਼੍ ਚਤੁष੍ਪਦਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਅਤੇ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ—ਜੋ ਦੋ ਪੈਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਮਹਿਮਾ । ਯਸ੍ ਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਿ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੈਨੂੰ ਉਪਯਾਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਜਣਨੀ ਹੈ; ਚੰਦ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ—ਉਸ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮ੍ ਅਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਡਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਯਦ੍ ਵਾਤੋ ऽ ਅਪੋ ऽ ਅਗਨੀਗਨ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨ੍ਵਮ੍ । ਏਤꣳ ਸ੍ਤੋਤਰ੍ ਅਨੇਨ ਪਥਾ ਪੁਨਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਮ੍ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਸਿ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਕਲ—ਹੇ ਗਾਇਕ, ਇਸ ਰਾਹ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ ਆ।
ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਲਾਜੀ3ਞ੍ ਛਾਚੀ3ਨ੍ ਯਵ੍ਯੇ ਗਵ੍ਯऽ ਏਤਦ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਅਤ੍ਤ ਦੇਵਾ ऽ ਏਤਦ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਅਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜਾਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ। ਭੂ, ਭਵ, ਸਵ—ਅੰਨ, ਭੁੰਨਿਆ ਜੌ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਅੰਨ ਹੈ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਅੰਨ ਖਾਓ; ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇਹ ਅੰਨ ਖਾਓ।
ਕਃ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਏਕਾਕੀ ਚਰਤਿ ਕ ऽ ਉ ਸ੍ਵਿਜ੍ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਕਿꣳ ਸ੍ਵਿਦ੍ਧਿਮਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਕਿਮ੍ ਵ੍ ਆਵਪਨਂ ਮਹਤ੍
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਕੱਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਠੰਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀ ਹੈ? ਵੱਡਾ ਢੱਕਣ ਕੀ ਹੈ?
ਸੂਰ੍ਯ ऽ ਏਕਾਕੀ ਚਰਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਹਿਮਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਭੂਮਿਰ੍ ਆਵਪਨਂ ਮਹਤ੍
ਸੂਰਜ ਇਕੱਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਚੰਦ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਇਸ ਠੰਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਵੱਡਾ ਢੱਕਣ ਹੈ।
ਕਾ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਃ ਕਿꣳ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀਦ੍ ਬृਹਦ੍ ਵਯਃ । ਕਾ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਿਲਿਪ੍ਪਿਲਾ ਕਾ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਿਲਾ
ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਸੀ? ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਸੀ? ਪਿਲਿੱਪਿਲਾ ਕੀ ਸੀ? ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਕੀ ਸੀ?
ਦ੍ਯੌਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਿਃ ਅਸ਼੍ਵ ऽ ਆਸੀਦ੍ ਬृਹਦ੍ ਵਯਃ । ਅਵਿਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਿਲਿਪ੍ਪਿਲਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਿਲਾ
ਅਕਾਸ਼ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਸੀ; ਘੋੜਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਮੇਂਡਾ ਪਿਲਿੱਪਿਲਾ ਸੀ; ਰਾਤ ਪਿਸ਼ੰਗਿਲਾ ਸੀ।
ਵਾਯੁष੍ ਟ੍ਵਾ ਪਚਤੈਰ੍ ਅਵਤੁ । ਅਸਿਤਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਛਾਗੈਃ । ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚਮਸੈਃ । ਸ਼ਲ੍ਮਲਿਰ੍ ਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ । ਏष ਸ੍ਯ ਰਾਥ੍ਯੋ ਵृषਾ । ਪਡ੍ਭਿਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ ਏਦ੍ ਅਗਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਕृष੍ਣਸ਼੍ ਚ ਨੋ ऽਵਤੁ । ਨਮੋ ऽਗ੍ਨਯੇ
ਵਾਯੂ ਤੈਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਨਾਲ ਬਚਾਏ; ਕਾਲੀ ਗਲ ਵਾਲੇ ਬਕਰੀਆਂ ਨਾਲ; ਨਿਆਗਰੋਧ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਨਾਲ; ਸ਼ਲਮਲੀ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਰਥ ਦਾ ਸਾਂਡ ਹੈ; ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸꣳਸ਼ਿਤੋ ਰਸ਼੍ਮਿਨਾ ਰਥਃ ਸꣳਸ਼ਿਤੋ ਰਸ਼੍ਮਿਨਾ ਹਯਃ । ਸꣳਸ਼ਿਤੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਪ੍ਸੁਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੋਮਪੁਰੋਗਵਃ
ਰਥ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਘੋੜਾ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ।
ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਜਿꣳਸ੍ ਤਨ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਯਂ ਯਜਸ੍ਵ ਸ੍ਵਯਂ ਜੁषਸ੍ਵ । ਮਹਿਮਾ ਤੇ ऽਨ੍ਯੇਨ ਨ ਸਂਨਸ਼ੇ
ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਬਣਾਓ; ਆਪ ਹੀ ਯਜਨਾ ਕਰੋ, ਆਪ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਨ ਵਾ ऽ ਉ ऽ ਏਤਨ੍ ਮ੍ਰਿਯਸੇ ਨ ਰਿष੍ਯਸਿ ਦੇਵਾꣳ੨ऽ ਇਦ੍ ਏषਿ ਪਥਿਭਿਃ ਸੁਗੇਭਿਃ । ਯਤ੍ਰਾਸਤੇ ਸੁਕृਤੋ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਯਯੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਦਧਾਤੁ
ਤੂੰ ਨਾ ਮਰਦਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਗਏ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੇਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਪਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਮ੍ਬੇ ऽ ਅਮ੍ਬਿਕੇ ऽਮ੍ਬਾਲਿਕੇ ਨ ਮਾ ਨਯਤਿ ਕਸ਼੍ ਚਨ । ਸਸਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਕਃ ਸੁਭਦ੍ਰਿਕਾਂ ਕਾਮ੍ਪੀਲਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ; ਵਿਆਨ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਮਾਂ, ਅੰਬਿਕਾ, ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਕਾਮਪਿਲਾਵਾ ਦੀ ਸੁਭਦ੍ਰਿਕਾ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।
ਗਣਾਨਾਂ ਤ੍ਵਾ ਗਣਪਤਿꣳ ਹਵਾਮਹੇ ਪ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਪਤਿꣳ ਹਵਾਮਹੇ ਨਿਧੀਨਾਂ ਤ੍ਵਾ ਨਿਧਿਪਤਿꣳ ਹਵਾਮਹੇ ਵਸੋ ਮਮ । ਆਹਮ੍ ਅਜਾਨਿ ਗਰ੍ਭਧਮ੍ ਆ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਜਾਸਿ ਗਰ੍ਭਧਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵਜੋਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਸੁ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾ। ਮੈਂ ਗਰਭ ਲੈ ਕੇ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਗਰਭ ਲੈ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਤਾ ऽ ਉਭੌ ਚਤੁਰਃ ਪਦਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰ ਸਾਰਯਾਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁਵਾਥਾਂ ਵृषਾ ਵਾਜੀ ਰੇਤੋਧਾ ਰੇਤੋ ਦਧਾਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੋ ਤੇ ਫੈਲੋ। ਵੱਛਾ, ਘੋੜਾ, ਤੇ ਜੋ ਬੀਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੀਜ ਰੱਖੇ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਹੋਰਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਧਮਾਸੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਸੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ऽ ऋਤੁਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਤਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰਸ਼੍ਮਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਸੁਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੂਲੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਾਖਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੁष੍ਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਫਲੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੌषਧੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੱਧ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਾਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਆਯੁਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਾਣੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾਪਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹੋਦਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਮਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਗ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृष੍ਠਂ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜੀਵਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਾਣ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਅਪਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਉਦਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਸਮਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਅੱਖਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਕੰਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਬੋਲੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਆਤਮਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਜੋਤਿ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਸਵਰਗ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਪਿੱਠ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਯਜਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਤੇਨਾਯਜਨ੍ਤ ਸ ऽ ਏਤਂ ਲੋਕਮ੍ ਅਜਯਦ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ ਤੇ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਿਬੈਤਾ ऽ ਅਪਃ । ਵਾਯੁਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਤੇਨਾਯਜਨ੍ਤ ਸ ऽ ਏਤਂ ਲੋਕਮ੍ ਅਜਯਦ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਯੁਃ ਸ ਤੇ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਿਬੈਤਾ ऽ ਅਪਃ । ਸੂਰ੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ ਆਸੀਤ੍ ਤੇਨਾਯਜਨ੍ਤ ਸ ऽ ਏਤਂ ਲੋਕਮ੍ ਅਜਯਦ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ ਤੇ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਜੇष੍ਯਸਿ ਪਿਬੈਤਾ ऽ ਅਪਃ
ਅੱਗ ਪਸ਼ੂ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੱਤਿਆ। ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈ। ਵਾਯੂ ਪਸ਼ੂ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੱਤਿਆ। ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈ। ਸੂਰਜ ਪਸ਼ੂ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੱਤਿਆ। ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈ।