ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਤੋਮੇਨ ਬੋਧਯ ਸਮਿਧਾਨੋ ऽ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਜਗਾਓ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ, ਅਮਰ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਸ ਹਵ੍ਯਵਾਡ੍ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ऽ ਉਸ਼ਿਗ੍ ਦੂਤਸ਼੍ ਚਨੋਹਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਧਿਯਾ ਸਮ੍ ऋਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ, ਅਮਰ, ਭੇਂਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਅੱਗ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਦੇਵਾꣳऽ ਆ ਸਾਦਯਾਦ੍ ਇਹ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ।
ਅਜੀਜਨੋ ਹਿ ਪਵਮਾਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਰੇ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾ ਪਯਃ । ਗੋਜੀਰਯਾ ਰꣳਹਮਾਣਃ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਵੰਡਿਆ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਨਾਲ ਰੱਜ ਕੇ ਜੀਵਿਆ।
ਵਿਭੂਰ੍ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਭੂਃ ਪਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸਿ ਹਯੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਮਯੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਵਾਸਿ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਾਜ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਵृषਾਸਿ ਨृਮਣਾ ऽ ਅਸਿ । ਯਯੁਰ੍ ਨਾਮਾਸਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ ਨਾਮਾਸ੍ਯ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਤ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ ਇਹਿ । ਦੇਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾਪਾਲਾ ਏਤਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽਸ਼੍ਵਂ ਮੇਧਾਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ । ਇਹ ਰਨ੍ਤਿਃ । ਇਹ ਰਮਤਾਮ੍ । ਇਹ ਧृਤਿਃ । ਇਹ ਸ੍ਵਧृਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ऽ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਚਾਹੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ; ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਚੁਣੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ। ਸੁਆਹਾ।
ਆ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸੀ ਜਾਯਤਾਮ੍ ਆ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸ਼ੂਰ ऽ ਇषਵ੍ਯੋ ऽਤਿਵ੍ਯਾਧੀ ਮਹਾਰਥੋ ਜਾਯਤਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀ ਧੇਨੁਰ੍ ਵੋਢਾਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਆਸ਼ੁਃ ਸਪ੍ਤਿਃ ਪੁਰਂਧਿਰ੍ ਯੋषਾ ਜਿष੍ਣੂ ਰਥੇष੍ਠਾਃ ਸਭੇਯੋ ਯੁਵਾਸ੍ਯ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵੀਰੋ ਜਾਯਤਾਂ ਨਿਕਾਮੇ-ਨਿਕਾਮੇ ਨਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਵਰ੍षਤੁ ਫਲਵਤ੍ਯੋ ਨ ऽ ਓषਧਯਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨਃ ਕਲ੍ਪਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਾ, ਦੱਖਣ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਸਵਾਰ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਜਿੱਤੂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭਾ ਦਾ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੀਂਹ ਪਵੇ, ਫਲਦਾਰ ਪੌਦੇ ਪੱਕਣ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਪਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਚੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੱਖ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕੰਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦੀਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਧ੍ਵਾਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉਪਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਹੇਠਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਰ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੋਦਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੂਪ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਦ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਣਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਿਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਠਹਿਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਲਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕੂਏਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਸ਼ਮੇ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੱਖੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਸ਼ਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਵ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੋਮ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੱਧ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਅਪਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੌषਧੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਰਿਪ੍ਲਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਰਾਚਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰੀਸृਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤੈਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਲਣ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੇਂਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅਸਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਸਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਭੁਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਣਸ਼੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਣਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਭਿਭੁਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੂषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸꣳਸਰ੍ਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਵਾ ਪਤਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਸੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਸੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਭੂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਭਿਭੂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੰਸਰਪਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜੋਤਿ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਲਿਮਲੁਚ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਨ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਮਧਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਧਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਚਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਭਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਭਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਹੇषਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਹਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਹਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਪਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤਪਸ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾꣳਹਸਸ੍ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਧਵ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸ਼ੁਚਿ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਨਭ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਨਭਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਹਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਹਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਪਸ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਪਸਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਵਾਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਸਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਪਿਜਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕ੍ਰਤਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਵਿਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਭੌਵਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਸਵਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਪਿਜਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਰਤੁ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਵਹ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੰਤ ਤੇ ਭੁਵਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਭੁਵਨ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਧਿਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਏਕਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹੈਕਸ਼ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯੁष੍ਟ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੋ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੌ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇੱਕ ਸੌ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਭੋਰੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸਮ੍ ਅਵਰ੍ਤਤਾਗ੍ਰੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰ੍ ਏਕ ऽ ਆਸੀਤ੍ । ਸ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮ੍ ਉਤੇਮਾਂ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅੰਡਾ ਹੀ ਉਭਰਿਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ। ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤੇ ਮਹਿਮਾ । ਯਸ੍ ਤੇ ऽਹਨ੍ਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਵਾਯਾਵ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ
ਤੈਨੂੰ ਉਪਯਾਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਜਣਨੀ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ—ਉਸ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਤੋ ਨਿਮਿषਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵੈਕ ऽ ਇਦ੍ ਰਾਜਾ ਜਗਤੋ ਬਭੂਵ । ਯ ऽ ਈਸ਼ੇ ऽ ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪਦਸ਼੍ ਚਤੁष੍ਪਦਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਅਤੇ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ—ਜੋ ਦੋ ਪੈਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ?
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਮਹਿਮਾ । ਯਸ੍ ਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਯਸ੍ ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਿ ਮਹਿਮਾ ਸਂਬਭੂਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੈਨੂੰ ਉਪਯਾਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਜਣਨੀ ਹੈ; ਚੰਦ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਣੀ—ਉਸ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮ੍ ਅਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਡਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ।
ਯਦ੍ ਵਾਤੋ ऽ ਅਪੋ ऽ ਅਗਨੀਗਨ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨ੍ਵਮ੍ । ਏਤꣳ ਸ੍ਤੋਤਰ੍ ਅਨੇਨ ਪਥਾ ਪੁਨਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਮ੍ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਸਿ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਕਲ—ਹੇ ਗਾਇਕ, ਇਸ ਰਾਹ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆ ਆ।
ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਜਾਗਤੇਨ ਛਨ੍ਦਸਾ । ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ ਲਾਜੀ3ਞ੍ ਛਾਚੀ3ਨ੍ ਯਵ੍ਯੇ ਗਵ੍ਯऽ ਏਤਦ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਅਤ੍ਤ ਦੇਵਾ ऽ ਏਤਦ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਅਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਵਸੂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਤੈਨੂੰ ਜਾਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ। ਭੂ, ਭਵ, ਸਵ—ਅੰਨ, ਭੁੰਨਿਆ ਜੌ, ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਅੰਨ ਹੈ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਅੰਨ ਖਾਓ; ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇਹ ਅੰਨ ਖਾਓ।
ਕਃ ਸ੍ਵਿਦ੍ ਏਕਾਕੀ ਚਰਤਿ ਕ ऽ ਉ ਸ੍ਵਿਜ੍ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਕਿꣳ ਸ੍ਵਿਦ੍ਧਿਮਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਕਿਮ੍ ਵ੍ ਆਵਪਨਂ ਮਹਤ੍
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਕੱਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਠੰਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀ ਹੈ? ਵੱਡਾ ਢੱਕਣ ਕੀ ਹੈ?
ਸੂਰ੍ਯ ऽ ਏਕਾਕੀ ਚਰਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਹਿਮਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਭੂਮਿਰ੍ ਆਵਪਨਂ ਮਹਤ੍
ਸੂਰਜ ਇਕੱਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਚੰਦ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਇਸ ਠੰਡ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਵੱਡਾ ਢੱਕਣ ਹੈ।
ਤੂੰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈਂ; ਤੂੰ ਘੋੜਾ, ਰਫਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਆਗੂ, ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੂੰ ਯਾਤਰੀ, ਤੂੰ ਬੱਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ, ਇਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਰਮਣ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਢਿੱਲ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਢਿੱਲ ਹੋਵੇ। ਸੁਆਹਾ।
ਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਤਮਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਮ੍ ਆਧੀਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾਯਾਦਿਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੈ ਮਹ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੈ ਸੁਮृਡੀਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪਾਵਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਬृਹਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਪ੍ਰਪਥ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਨਰਂਧਿषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਤੁਰੀਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਪੁਰੁਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਿਭੂਯਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਕਾਇਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਸਮੈ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਤਮਸਮੈ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੁਆਹਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਿੱਤ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵੱਡੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਇਆਲੂ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਪਕ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬਹੁ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਵਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧੂਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਭ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇਘਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਤਨਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਸ੍ਫੂਰ੍ਜਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਰ੍षਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਗ੍ਰृਹ੍ਣਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਗ੍ਰृਹੀਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰੁष੍ਣਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੀਕਾਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰੁष੍ਵਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹ੍ਰਾਦੁਨੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੀਹਾਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਵਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮੀਂਹ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜਲਦੀ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਇਕੱਠਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੂੰਦਾਂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਹੋਰਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਧਮਾਸੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਾਸੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ऽ ऋਤੁਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਤਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰਸ਼੍ਮਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਸੁਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੂਲੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਾਖਾਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੁष੍ਪੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਫਲੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹੌषਧੀਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੱਧ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਾਲ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚੰਦ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਆਯੁਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਾਣੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾਪਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹੋਦਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਮਾਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਗ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾਤ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਰ੍ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृष੍ਠਂ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞੇਨ ਕਲ੍ਪਤਾꣳ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜੀਵਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਪ੍ਰਾਣ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਅਪਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਉਦਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਸਮਾਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਅੱਖਾਂ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਕੰਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਬੋਲੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਆਤਮਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਜੋਤਿ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਸਵਰਗ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਪਿੱਠ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ; ਯਜਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਸੁਆਹਾ।