ਦੇਵੋ ਦੇਵੈਰ੍ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਪਰ੍ਣੋ ऽ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸੁਪਿਪ੍ਪਲ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ । ਓਜੋ ਨ ਜੂਤਿਰ੍ ऋषਭੋ ਨ ਭਾਮਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਨੋ ਦਧਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜ
ਦੇਵਤਾ ਵਨਸਪਤਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਫਲ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੋਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ, ਵਨਸਪਤਿ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਕਤਾਂ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦੇਵਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਵਾਰਿਤੀਨਾਮ੍ ਅਧ੍ਵਰੇ ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੂਰ੍ਣਮ੍ਰਦਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸ੍ਯੋਨਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸਦਃ । ਈਸ਼ਾਯੈ ਮਨ੍ਯੁꣳ ਰਾਜਾਨਂ ਬਰ੍ਹਿषਾ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜ
ਦੇਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼, ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਨਰਮ ਉਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਸੁਖਦਾਈ ਆਸਨ ਹੈ। ਰਾਣੀ ਲਈ, ਸੱਤਾ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਨੇ ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖੀ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਦੇਵੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ਯਥਾਯਥꣳ ਹੋਤਾਰਾਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਚਾ ਵਾਚꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸੋਮꣳ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤ੍ ਸ੍ਵਿष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਭਿषਗ੍ ਇष੍ਟੋ ਦੇਵੋਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਾ ਦੇਵਾ ऽ ਆਜ੍ਯਪਾਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਹੋਤਾ ਹੋਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਦ੍ ਯਸ਼ੋ ਨ ਦਧਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਅਪਚਿਤਿꣳ ਸ੍ਵਧਾਂ ਵਸੁਵਨੇ ਵਸੁਧੇਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜ
ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਹੋਤਾਰਮ੍ ਅਵृਣੀਤਾਯਂ ਯਜਮਾਨਃ ਪਚਨ੍ ਪਕ੍ਤੀਃ ਪਚਨ੍ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਨ੍ ਬਧ੍ਨਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਛਾਗꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਮੇषਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ऽ ऋषਭꣳ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ऽਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ ਸੁਰਾਸੋਮਾਨ੍
ਅੱਜ ਯਜਮਾਨ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ, ਭਾਗ ਪਕਾਏ, ਪਕਟੀ ਪਕਾਏ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਲਈ ਚਾਗ ਬੰਨੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਭੇਡ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਲਈ ਸੁਰਾ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੇ।
ਸੂਪਸ੍ਥਾ ऽ ਅਦ੍ਯ ਦੇਵੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਅਭਵਦ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਛਾਗੇਨ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਮੇषੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ऽऋषਭੇਣਾਕ੍ਸ਼ꣳਸ੍ ਤਾਨ੍ ਮੇਦਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿ ਪਚਤਾਗृਭੀषਤਾਵੀਵृਧਨ੍ਤ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ੈਰ੍ ਅਪੁਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸੁਰਾਸੋਮਾਨ੍
ਅੱਜ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਭੋਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ: ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਬਕਰੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਮੇਂਡਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਂ—ਇਹ ਚਰਬੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਓ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਹਿੱਸੇ ਫੜ ਲਏ, ਤੇ ਪੂਰਾੜੇ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ, ਦੇਵਤੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਦ੍ਯ ऽ ऋष ऽ ਆਰ੍षੇਯ ऽ ऋषੀਣਾਂ ਨਪਾਦ੍ ਅਵृਣੀਤਾਯਂ ਯਜਮਾਨੋ ਬਹੁਭ੍ਯ ऽ ਆ ਸਂਗਤੇਭ੍ਯ ऽ ਏष ਮੇ ਦੇਵੇषੁ ਵਸੁ ਵਾਰ੍ਯਾਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤ ऽ ਇਤਿ ਤਾ ਯਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵ ਦਾਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਦੁਸ੍ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਾ ऽ ਆ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਸ੍ਵਾ ਚ ਗੁਰਸ੍ਵੇषਿਤਸ਼੍ ਚ ਹੋਤਰ੍ ਅਸਿ ਭਦ੍ਰਵਾਚ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਮਾਨੁषਃ ਸੂਕ੍ਤਵਾਕਾਯ ਸੂਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰੂਹਿ
ਤੂੰ ਅੱਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ; ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੀਮਤੀ ਧਨ ਹੈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਰੱਬੀ ਦਾਨ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਓ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੂੰ ਹੋਤਰ ਹੈਂ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸੁਕਤਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ—ਸੁਕਤਾਂ ਪੜ੍ਹ।
ਤੇਜੋऽਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਆਯੁष੍ਪਾ ऽ ਆਯੁਰ੍ ਮੇ ਪਾਹਿ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ
ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਅਮਰ ਹੈਂ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ—ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਬਚਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਇਮਾਮ੍ ਅਗृਭ੍ਣਨ੍ ਰਸ਼ਨਾਮ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ ऽ ਆਯੁषਿ ਵਿਦਥੇषੁ ਕਵ੍ਯਾ । ਸਾ ਨੋ ऽ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ ਸੁਤ ऽ ਆ ਬਭੂਵ ऽ ऋਤਸ੍ਯ ਸਾਮਨ੍ਤ੍ ਸਰਮਾਰਪਨ੍ਤੀ
ਇਹ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਸੀ, ਪੁਰਾਣੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਗਈ। ਉਹ, ਜੋ ਇਸ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਥੀ ਬਣੇ, ਸਰਮਾ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੋਈ।
ਅਭਿਧਾ ऽ ਅਸਿ ਭੁਵਨਮ੍ ਅਸਿ ਯਨ੍ਤਾਸਿ ਧਰ੍ਤਾ । ਸ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰꣳ ਸਪ੍ਰਥਸਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਃ
ਤੂੰ ਬੋਲੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ। ਤਾਂ, ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਫੈਲ ਜਾ—ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਗਾ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਂ ਭਨ੍ਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤੇਨ ਰਾਧ੍ਯਾਸਮ੍ । ਤਂ ਬਧਾਨ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤੇਨ ਰਾਧ੍ਨੁਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਘੋੜਾ ਤੋੜਾਂਗਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਰੱਕੀ ਕਰਾਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਵਾਯਵੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਯੋ ऽ ਅਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਜਿਘਾꣳਸਤਿ ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯ੍ ਅਮੀਤਿ ਵਰੁਣਃ ਪਰੋ ਮਰ੍ਤਃ ਪਰਃ ਸ਼੍ਵਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵਾਯੂ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਵਰੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁੱਤਾ।
ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਪਾਂ ਮੋਦਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਵਾਯਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਵਰੁਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਤਤ੍ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਭਰ੍ਗੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ । ਧਿਯੋ ਯੋ ਨਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਸਵਿਤਾ ਰੱਬ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਚਮਕ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਵੇ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਮੂਤਯੇ ਸਵਿਤਾਰਮ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਸ ਚੇਤ੍ਤਾ ਦੇਵਤਾ ਪਦਮ੍
ਮੈਂ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ, ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇਤਤੋ ਮਹੀਂ ਪ੍ਰ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਹਵਾਮਹੇ । ਸੁਮਤਿꣳ ਸਤ੍ਯਰਾਧਸਮ੍
ਅਸੀਂ ਰੱਬ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤ ਸੱਚੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸੁष੍ਟੁਤਿꣳ ਸੁਮਤੀਵृਧੋ ਰਾਤਿꣳ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਈਮਹੇ । ਪ੍ਰ ਦੇਵਾਯ ਮਤੀਵਿਦੇ
ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸ਼ਲਾਘਾ, ਵਧੀਆ ਦਾਤ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੱਬ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤਿꣳ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਮਹੇ ਸਵਿਤਾਰਮ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ । ਆਸਵਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ
ਮੈਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਫ਼ਾ ਲਈ, ਉਸ ਪੀਣ ਲਈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ ਮਤਿਮ੍ ਆਸਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਮ੍ । ਧਿਯਾ ਭਗਂ ਮਨਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਵਿਤਾ ਰੱਬ ਦੀ ਬੁਧੀ, ਪੀਣ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿꣳ ਸ੍ਤੋਮੇਨ ਬੋਧਯ ਸਮਿਧਾਨੋ ऽ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਜਗਾਓ, ਜਲਦੀ ਹੋਈ, ਅਮਰ; ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਂਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਸ ਹਵ੍ਯਵਾਡ੍ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ऽ ਉਸ਼ਿਗ੍ ਦੂਤਸ਼੍ ਚਨੋਹਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਧਿਯਾ ਸਮ੍ ऋਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ, ਅਮਰ, ਭੇਂਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਅੱਗ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਦੇਵਾꣳऽ ਆ ਸਾਦਯਾਦ੍ ਇਹ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ।
ਅਜੀਜਨੋ ਹਿ ਪਵਮਾਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਰੇ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾ ਪਯਃ । ਗੋਜੀਰਯਾ ਰꣳਹਮਾਣਃ ਪੁਰਨ੍ਧ੍ਯਾ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਵੰਡਿਆ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਨਾਲ ਰੱਜ ਕੇ ਜੀਵਿਆ।
ਵਿਭੂਰ੍ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਭੂਃ ਪਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸਿ ਹਯੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਯੋ ऽਸਿ ਮਯੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਵਾਸਿ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਾਜ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਵृषਾਸਿ ਨृਮਣਾ ऽ ਅਸਿ । ਯਯੁਰ੍ ਨਾਮਾਸਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ ਨਾਮਾਸ੍ਯ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਤ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ ਇਹਿ । ਦੇਵਾ ऽ ਆਸ਼ਾਪਾਲਾ ਏਤਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ऽਸ਼੍ਵਂ ਮੇਧਾਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ । ਇਹ ਰਨ੍ਤਿਃ । ਇਹ ਰਮਤਾਮ੍ । ਇਹ ਧृਤਿਃ । ਇਹ ਸ੍ਵਧृਤਿਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ऽ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਚਾਹੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ; ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਚੁਣੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ। ਸੁਆਹਾ।
ਆ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸੀ ਜਾਯਤਾਮ੍ ਆ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਸ਼ੂਰ ऽ ਇषਵ੍ਯੋ ऽਤਿਵ੍ਯਾਧੀ ਮਹਾਰਥੋ ਜਾਯਤਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀ ਧੇਨੁਰ੍ ਵੋਢਾਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਆਸ਼ੁਃ ਸਪ੍ਤਿਃ ਪੁਰਂਧਿਰ੍ ਯੋषਾ ਜਿष੍ਣੂ ਰਥੇष੍ਠਾਃ ਸਭੇਯੋ ਯੁਵਾਸ੍ਯ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵੀਰੋ ਜਾਯਤਾਂ ਨਿਕਾਮੇ-ਨਿਕਾਮੇ ਨਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਵਰ੍षਤੁ ਫਲਵਤ੍ਯੋ ਨ ऽ ਓषਧਯਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨਃ ਕਲ੍ਪਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਾ, ਦੱਖਣ, ਵੱਡਾ ਰਥ ਸਵਾਰ ਜਨਮ ਲਵੇ; ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਜਿੱਤੂ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭਾ ਦਾ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੀਂਹ ਪਵੇ, ਫਲਦਾਰ ਪੌਦੇ ਪੱਕਣ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾਪਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਚੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅਪਾਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਅੱਖ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕੰਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦੀਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹੋਰ੍ਧ੍ਵਾਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾਰ੍ਵਾਚ੍ਯੈ ਦਿਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਉਪਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਹੇਠਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।
ਅੱਜ ਅੱਗ, ਸਹੀ ਹਵਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਤ੍ਰੀ, ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ, ਬੋਲੀ ਲਈ ਬੋਲੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅੱਗ, ਸੋਮ, ਸਹੀ ਹਵਨ, ਸਹੀ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਸਵਿਤਾ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ, ਚਾਹੀਦਾ ਵਨਸਪਤਿ, ਸਹੀ ਦੇਵਤੇ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਹੀ ਅੱਗ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਲਈ, ਸਹੀ ਹਵਨ—ਯਸ਼ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਆਦਰ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਧਨਵਾਨ ਲਈ, ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਹਿਙ੍ਕਾਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹਿਙ੍ਕृਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਵਕ੍ਰਨ੍ਦਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰੋਥਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਪ੍ਰੋਥਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਗਨ੍ਧਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਘ੍ਰਾਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਿਵਿष੍ਟਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਪਵਿष੍ਟਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਂਦਿਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਲ੍ਗਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾਸੀਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ਯਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਪਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜਾਗ੍ਰਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੂਜਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਜृਮ੍ਭਮਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਚृਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸꣳਹਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਪਸ੍ਥਿਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾऽਯਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਾਯਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਿੰਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹਿੰਕ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਰੋਣ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਡੰਗ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਡੰਗ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੁੰਘਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਨੇੜੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹਿਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਯਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਧਾਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਦ੍ਰਾਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਦ੍ਦ੍ਰੁਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੂਕਾਰਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੂਕृਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਿषਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹੋਤ੍ਥਿਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਜਵਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਬਲਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਵਰ੍ਤਮਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਵृਤ੍ਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਧੂਨ੍ਵਾਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਧੂਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਿਮੇषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਦ੍ ਅਤ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਤ੍ ਪਿਬਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਨ੍ ਮੂਤ੍ਰਂ ਕਰੋਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕृਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਭਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜੜ੍ਹ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਜੜ੍ਹ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਤਾਕਤਵਰ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਘੁੰਮ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹਿਲ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਵੇਖੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪਲਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ।
ਤੂੰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈਂ; ਤੂੰ ਘੋੜਾ, ਰਫਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਆਗੂ, ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੂੰ ਯਾਤਰੀ, ਤੂੰ ਬੱਚਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆ। ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ, ਇਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਰਮਣ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਢਿੱਲ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਢਿੱਲ ਹੋਵੇ। ਸੁਆਹਾ।
ਕਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਤਮਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਾਹਾਧਿਮ੍ ਆਧੀਤਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾਯਾਦਿਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੈ ਮਹ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾਦਿਤ੍ਯੈ ਸੁਮृਡੀਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪਾਵਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਬृਹਤ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਪ੍ਰਪਥ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪੂष੍ਣੇ ਨਰਂਧਿषਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਤੁਰੀਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਪੁਰੁਰੂਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਨਿਭੂਯਪਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਕਾਇਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਸਮੈ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਕਤਮਸਮੈ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸੁਆਹਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਮਨ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਿੱਤ ਨੂੰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵੱਡੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਦਇਆਲੂ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਆਪਕ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਗੂ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਬਹੁ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੁਆਹਾ।