ਮਹੀਨਾਂ ਪਯੋ ਸਿ ਵਰ੍ਚੋਦਾ ऽ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸਿ ਕਨੀਨਕਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਾ ऽ ਅਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮੇ ਦੇਹਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਦੁੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਪੂਪਿਲ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੇ।
ਚਿਤ੍ਪਤਿਰ੍ ਮਾ ਪੁਨਾਤੁ । ਵਾਕ੍ਪਤਿਰ੍ ਮਾ ਪੁਨਾਤੁ । ਦੇਵੋ ਮਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਨਾਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਪਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਪੂਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕਾਮਃ ਪੁਨੇ ਤਚ੍ ਛਕੇਯਮ੍
ਚਿੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਬੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਆ ਵੋ ਦੇਵਾਸ ऽ ਈਮਹੇ ਵਾਮਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯ੍ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਆ ਵੋ ਦੇਵਾਸ ਆਸ਼ਿषੋ ऽ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਸੀਸਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਃ । ਸ੍ਵਾਹੋਰੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤਾਦ੍ ਆ ਰਭੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਨ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ। ਹਵਾ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ—ਸਵਾਹਾ।
ਆਕੂਤ੍ਯੈ ਪ੍ਰਯੁਜੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇਧਾਯੈ ਮਨਸੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਤਪਸੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪੂष੍ਣੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਆਪੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬृਹਤੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਉਰੋ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ । ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਨ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦীক্ষਾ ਤੇ ਤਪ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਫੈਲਿਆ ਅਕਾਸ਼—ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ, ਸਵਾਹਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ऽ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਲੱਭੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ; ਚਮਕ ਤੇ繁ਤੀ ਲਈ ਚੋਣ ਕਰੇ—ਸਵਾਹਾ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯੋਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪੇ ਸ੍ਥਃ ਤੇ ਵਾਮ੍ ਆ ਰਭੇ ਤੇ ਮਾ ਪਾਤਮਾਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਃ । ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਮੇ ਯਚ੍ਛ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਹੋ—ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ।
ਊਰ੍ਗ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸ੍ਯੂਰ੍ਣਮ੍ਰਦਾ ऽ ਊਰ੍ਜਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਸੋਮਸ੍ਯ ਨੀਵਿਰ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਸਿ । ਸੁਸਸ੍ਯਾਃ ਕृषੀਸ੍ ਕृਧਿ । ਉਚ੍ ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਵਨਸ੍ਪਤ ऽਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਮਾ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਅꣳਹਸऽ ਆਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਃ
ਤੂੰ ਇਸ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਉਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਹੈਂ। ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਵਾਲਾ ਖੇਤ ਕਰ। ਉੱਤ ਉਠ, ਹੇ ਰੁੱਖ, ਸਿੱਧਾ ਰਹਿ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਕृਣੁਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਯਜ੍ਞੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਿਯਃ । ਦੈਵੀਂ ਧਿਯਂ ਮਨਾਮਹੇ ਸੁਮृਡੀਕਾਮ੍ ਅਭਿष੍ਟਯੇ ਵਰ੍ਚੋਧਾਂ ਯਜ੍ਞਵਾਹਸꣳ ਸੁਤੀਰ੍ਥਾ ਨੋ ऽਅਸਦ੍ ਵਸ਼ੇ । ਯੇ ਦੇਵਾ ਮਨੋਜਾਤਾ ਮਨੋਯੁਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਤਵਸ੍ ਤੇ ਨੋ ऽਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨਃ ਪਾਨ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਵ੍ਰਤ ਬਣਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਦੈਵੀ ਬੁੱਧੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ, ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਣ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਾਃ ਪੀਤਾ ਭਵਤ ਯੂਯਮ੍ ਆਪੋ ऽਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਉਦਰੇ ਸੁਸ਼ੇਵਾਃ । ਤਾ ऽਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮ੍ ਅਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾऽ ਅਨਮੀਵਾ ऽਅਨਾਗਸਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਮृਤਾ ऽ ऋਤਾਵृਧਃ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੱਸੋ, ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤਤਾ ਦੇਣ।
ਇਯਂ ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਤਨੂਃ । ਅਪੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਨ ਪ੍ਰਜਾਮ੍ । ਅꣳਹੋਮੁਚਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਸਂਭਵ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਯਜਨਯੋਗ ਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਆ ਜਾਓ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੋ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵꣳ ਸੁ ਜਾਗृਹਿ ਵਯꣳ ਸੁ ਮਨ੍ਦਿषੀਮਹਿ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ऽ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਬੁਧੇ ਨਃ ਪੁਨਸ੍ ਕृਧਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿ; ਅਸੀਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਅਲੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ।
ਪੁਨਰ੍ ਮਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਯੁਰ੍ ਮ ऽਆਗਨ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਤ੍ਮਾ ਮऽ ਆਗਨ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਮ ऽਆਗਨ੍ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋऽ ਅਦਬ੍ਧਸ੍ ਤਨੂਪਾ ऽਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਃ ਪਾਤੁ ਦੁਰਿਤਾਦ੍ ਅਵਦ੍ਯਾਤ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰਾ ਸਾਹ, ਮੇਰਾ ਆਪ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ऽ ਅਸਿ ਦੇਵ ऽ ਆ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵ੍ ਆ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵ੍ ਈਡ੍ਯਃ । ਰਾਸ੍ਵੇਯਤ੍ਸੋਮਾ ਭੂਯੋ ਭਰ ਦੇਵੋ ਨਃ ਸਵਿਤਾ ਵਸੋਰ੍ ਦਾਤਾ ਵਸ੍ਵ੍ ਅਦਾਤ੍
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
ਏषਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤਨੂਰ੍ ਏਤਦ੍ ਵਰ੍ਚਸ੍ ਤਯਾ ਸਂ ਭਵ ਭ੍ਰਾਜਂ ਗਚ੍ਛ । ਜੂਰ੍ ਅਸਿ ਧृਤਾ ਮਨਸਾ ਜੁष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਹ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ—ਇਸ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧ। ਤੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ捧ੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਸਤ੍ਯਸਵਸਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ਤਨ੍ਵੋ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸ਼ੀਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਅਸਿ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਮ੍ ਅਸਿ
ਉਸ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਦੇ ਯੰਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈਂ।
ਚਿਦ੍ ਅਸਿ ਮਨਾਸਿ ਧੀਰ੍ ਅਸਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸ੍ਯ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਉਭਯਤਃਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੀ । ਸਾ ਨਃ ਸੁਪ੍ਰਾਚੀ ਸੁਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯ੍ ਏਧਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪਦਿ ਬਧ੍ਨੀਤਾਂ ਪੂषਾऽਧ੍ਵਨਸ੍ ਪਾਤ੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਯ
ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਿਆਣੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਯੋਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚੰਗੀ ਵਧੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਜੋੜੇ, ਪੂਸ਼ਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਮਾਤਾ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਨੁ ਪਿਤਾऽਨੁ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਗਰ੍ਭ੍ਯੋ ऽਨੁ ਸਖਾ ਸਯੂਥ੍ਯਃ । ਸਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਮ੍ ਅਚ੍ਛੇਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮꣳ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸੋਮਸਖਾ ਪੁਨਰ੍ ਏਹਿ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਤੇਰਾ ਜਣਮ ਸਾਥੀ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਤੇਰਾ ਝੁੰਡ ਸਾਥੀ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ। ਸੋਮ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਮੁੜ ਆ।
ਵਸ੍ਵ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਸਿ ਰੁਦ੍ਰਾਸਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿष੍ ਟ੍ਵਾ ਸੁਮ੍ਨੇ ਰਮ੍ਣਾਤੁ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਸੁਭਿਰ੍ ਆ ਚਕੇ
ਤੂੰ ਵਸਵੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇਵੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਨ੍ ਆ ਜਿਘਰ੍ਮਿ ਦੇਵਯਜਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾऽ ਇਡਾਯਾਸ੍ ਪਦਮ੍ ਅਸਿ ਘृਤਵਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਮਸ੍ਵ । ਅਸ੍ਮੇ ਤੇ ਬਨ੍ਧੁਃ । ਤ੍ਵੇ ਰਾਯਃ । ਮੇ ਰਾਯਃ । ਮਾ ਵਯꣳ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਵਿ ਯੌष੍ਮ । ਤੋਤੋ ਰਾਯਃ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਡਾ ਦਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਗ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੱਸ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਨ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਧਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਧਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇਹੀ ਧਨ ਹੈ।
ਸਮ੍ ਅਖ੍ਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ ਸਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯੋਰੁਚਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਮਾ ਮऽ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰ ਮੋषੀਰ੍ ਮੋ ऽਅਹਂ ਤਵ । ਵੀਰਂ ਵਿਦੇਯ ਤਵ ਦੇਵਿ ਸਂਦृਸ਼ਿ
ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਨਾ ਲੈ, ਨਾ ਮੇਰੀ ਸਤਿ, ਨਾ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੋਣਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਵੀਰ ਦੇਖਾਂ।
ਏष ਤੇ ਗਾਯਤ੍ਰੋ ਭਾਗऽ ਇਤਿ ਮੇ ਸੋਮਾਯ ਬ੍ਰੂਤਾਦ੍ ਏष ਤੇ ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੋ ਭਾਗऽ ਇਤਿ ਮੇ ਸੋਮਾਯ ਬ੍ਰੂਤਾਦ੍ ਏष ਤੇ ਜਾਗਤੋ ਭਾਗऽ ਇਤਿ ਮੇ ਸੋਮਾਯ ਬ੍ਰੂਤਾਚ੍ ਛਨ੍ਦੋਨਾਮਾਨਾꣳ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਮੇ ਸੋਮਾਯ ਬ੍ਰੂਤਾਤ੍ । ਆਸ੍ਮਾਕੋऽ ਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ ਤੇ ਗ੍ਰਹ੍ਯੋ ਵਿਚਿਤਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਚਿਨ੍ਵਨ੍ਤੁ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਗਾਯਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਹੋ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਹੋ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਜਗਤੀ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਹੋ; ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਮਿਲੇ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਕਹੋ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਫੜੀ ਜਾਵੇ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਦੇਵꣳ ਸਵਿਤਾਰਮ੍ ਓਣ੍ਯੋਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਸਤ੍ਯਸਵꣳ ਰਤ੍ਨਧਾਮ੍ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਤਿਂ ਕਵਿਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਯਸ੍ਯਾਮਤਿਰ੍ ਭਾ ਅਦਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ ਸਵੀਮਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਰ੍ ਅਮਿਮੀਤ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਕृਪਾ ਸ੍ਵਃ । ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾ । ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤ੍ਵਾऽਨੁਪ੍ਰਾਣਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਣਿਹਿ
ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਿਆਣਪ, ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਪਿਆਰੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਵਿਤਾ ਸੋਨਿਆਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ, ਦਇਆਲੂ, ਅਸਮਾਨੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ, ਸੰਤਾਨਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈਣ; ਤੂੰ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਹ ਲੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰੀਣਾਮਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਮृਤਮ੍ ਅਮृਤੇਨ । ਸਗ੍ਮੇ ਤੇ ਗੋਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਣਿ । ਤਪਸਸ੍ ਤਨੂਰ੍ ਅਸਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ ਵਰ੍ਣਃ ਪਰਮੇਣ ਪਸ਼ੁਨਾ ਕ੍ਰੀਯਸੇ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਂ ਪੁषੇਯਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਖਰੀਦਦਾ ਹਾਂ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ। ਤੇਰੀ ਗਾਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹਨ। ਤੂੰ ਤਪ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਰੰਗ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉੱਚ ਪਸ਼ੂ ਨਾਲ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧਾ ਪਾਲਾਂ।
ਮਿਤ੍ਰੋ ਨऽ ਏਹਿ ਸੁਮਿਤ੍ਰਧਃ । ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੋਰੁਮ੍ ਆ ਵਿਸ਼ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਉਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਉਸ਼ਨ੍ਤꣳ ਸ੍ਯੋਨਃ ਸ੍ਯੋਨਮ੍ । ਸ੍ਵਾਨ ਭ੍ਰਾਜਾਙ੍ਘਾਰੇ ਬਮ੍ਭਾਰੇ ਹਸ੍ਤ ਸੁਹਸ੍ਤ ਕृਸ਼ਾਨੋ । ਏਤੇ ਵਃ ਸੋਮਕ੍ਰਯਣਾਸ੍ ਤਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਮਾ ਵੋ ਦਭਨ੍
ਮਿਤ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਬਣ ਕੇ ਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਆ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੇ ਮਿੱਠਾ, ਹੇ ਸੁਖਦਾਇਕ। ਹੇ ਚਮਕਦੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਸੋਮ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਪਰਿ ਮਾਗ੍ਨੇ ਦੁਸ਼੍ਚਰਿਤਾਦ੍ ਬਾਧਸ੍ਵਾ ਮਾ ਸੁਚਰਿਤੇ ਭਜ । ਉਦ੍ ਆਯੁषਾ ਸ੍ਵਾਯੁषੋਦਸ੍ਥਾਮ੍ ਅਮृਤਾꣳ ऽਅਨੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਨੂੰ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲੈ। ਆਪਣੀ ਉਮਰ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਠ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪਨ੍ਥਾਮ੍ ਅਪਦ੍ਮਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਗਾਮ੍ ਅਨੇਹਸਮ੍ । ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪਰਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵृਣਕ੍ਤਿ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਵਸੁ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਲੱਭੀਏ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ, ਜਿਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ ਅਸਿ । ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਸਦ ऽਆ ਸੀਦ । ਅਸ੍ਤਭ੍ਨਾਦ੍ ਦ੍ਯਾਂ ਵृषਭੋ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਮਿਮੀਤ ਵਰਿਮਾਣਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਆਸੀਦਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ ਤਾਨਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ
ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈਂ। ਆਦਿਤਿਆ ਨਾਲ ਸਦਾ ਬੈਠ। ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਮਾਪਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਮਾਪੀ। ਸਰਤਾਜ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਹਨ।
ਵਨੇषੁ ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤਾਨ ਵਾਜਮ੍ ਅਰ੍ਵਤ੍ਸੁ ਪਯ ऽਉਸ੍ਰਿਯਾਸੁ । ਹृਤ੍ਸੁ ਕ੍ਰਤੁਂ ਵਰੁਣੋ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦਿਵਿ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਦਧਾਤ੍ ਸੋਮਮ੍ ਅਦ੍ਰੌ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ। ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਰੱਖਿਆ; ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਰੱਖਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਆਰੋਹਾਗ੍ਨੇਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼੍ਣਃ ਕਨੀਨਕਮ੍ । ਯਤ੍ਰੈਤਸ਼ੇਭਿਰ੍ ਈਯਸੇ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅੱਗ ਦੀ ਅੱਖ ਦੇ ਕੰਨੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸਿਆਣਾ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।