ਗੋਭਿਰ੍ ਨ ਸੋਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਾਸਰੇਣ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਸਮ੍ ਅਧਾਤꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਤਂ ਮਧੁ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਮਿੱਠਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਪਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਧਿਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਆ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਆਸੁਰਾਦ੍ ਵਸੁ ਮਘਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜਭ੍ਰਿਰੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹਵਨ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ, ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਦੌਲਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਮਘਂ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ
ਉਹ ਹਵਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਮੁਚੀ, ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਲਾ, ਖਜਾਨਾ, ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਚਾਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਦਧਾਨਾ ऽ ਅਭ੍ਯ੍ ਅਨੂषਤ ਹਵਿषਾ ਯਜ੍ਞ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਹਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਦਧੁਃ ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਭਗਃ । ਸ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਹਵਿष੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸਸ਼੍ਚਤ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗਾ—ਉਹ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਦਧਦ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਆਦਤ੍ਤ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਵਸੁ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਬਲਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਲੈ ਲਈ।
ਵਰੁਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਭਗੇਨ ਸਵਿਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਯਸ਼ਸਾ ਬਲਂ ਦਧਾਨਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਸ਼ਤ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੋਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਯਜਮਾਨਮ੍ ਅਵਰ੍ਦ੍ਧਯਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ; ਸਰਸਵਤੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ ਨਰਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿष੍ਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨੋ ऽਵਤ
ਉਹ ਦੋ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਾ ਭਿषਜਾ ਸੁਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾ ਸੁਦੁਘਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵꣳ ਸੁਰਾਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ । ਵਿਪਿਪਾਨਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵ੍ ਆਵਤ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਨਾਲ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਡੂੰਘਾ ਪੀ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਵ ਪਿਤਰਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭੇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਥੁਃ ਕਾਵ੍ਯੈਰ੍ ਦꣳਸਨਾਭਿਃ । ਯਤ੍ ਸੁਰਾਮਂ ਵ੍ਯਪਿਬਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਅਭਿष੍ਣਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਮਘਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ऽ ऋषਭਾਸ ऽ ਉਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵਸ਼ਾ ਮੇषਾ ऽ ਅਵਸृष੍ਟਾਸ ऽ ਆਹੁਤਾਃ । ਕੀਲਾਲਪੇ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ ਹृਦਾ ਮਤਿਂ ਜਨਯੇ ਚਾਰੁਮ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ, ਸਾਂਡ, ਬਲਦ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਸੋਚ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਾਵ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿਰ੍ ਆਸ੍ਯੇ ਤੇ ਸ੍ਰੁਚੀਵ ਘृਤਂ ਚਮ੍ਵੀਵ ਸੋਮਃ । ਵਾਜਸਨਿꣳ ਰਯਿਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਧੇਹਿ ਯਸ਼ਸਂ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਚਮਚ ਲਈ ਤੇ ਸੋਮ ਪਿਆਲੇ ਲਈ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਵਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੇਜਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਵਾਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਬੋਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।
ਗੋਮਦ੍ ਊ षੁ ਣਾਸਤ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ ਯਾਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵਰ੍ਤੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨृਪਾਯ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਓ। ਹੇ ਰੁਦਰੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਰਾਜ ਨਾਲ ਆਓ।
ਨ ਯਤ੍ ਪਰੋ ਨਾਨ੍ਤਰऽ ਆਦਧਰ੍षਦ੍ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਦੁਃਸ਼ꣳਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਰਿਪੁਃ
ਨਾ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ, ਨਾ ਅੰਦਰਲਾ, ਨਾ ਵੈਰੀ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤਵਾਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਤਾ ਨ ऽ ਆ ਵੋਢਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਸਂਦृਸ਼ਮ੍ । ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਵਰਿਵੋਵਿਦਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਪਾਵਕਾ ਨਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਾਜੇਭਿਰ੍ ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਵष੍ਟੁ ਧਿਯਾਵਸੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਪੂਰਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤਵਾਨ ਹੈ।
ਚੋਦਯਿਤ੍ਰੀ ਸੂਨृਤਾਨਾਂ ਚੇਤਨ੍ਤੀ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਦਧੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਮਹੋ ऽ ਅਰ੍ਣਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰ ਚੇਤਯਤਿ ਕੇਤੁਨਾ । ਧਿਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਿ ਰਾਜਤਿ
ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਆਪਣੀ ਚਿਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਮਝ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸੁਤਾ ऽ ਇਮੇ ਤ੍ਵਾਯਵਃ । ਅਣ੍ਵੀਭਿਸ੍ ਤਨਾ ਪੂਤਾਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਆਓ! ਇਹ ਨਿਖੇੜੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ; ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਧਿਯੇषਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਜੂਤਃ ਸੁਤਾਵਤਃ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਾਘਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਮ ਪਾਣੀ ਲਈ ਆਓ; ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਤੂਤੁਜਾਨ ऽ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਹਰਿਵਃ । ਸੁਤੇ ਦਧਿष੍ਵ ਨਸ਼੍ ਚਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਵਾਲੇ, ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ; ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਨਿਖੇੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਿਬਤਾਂ ਮਧੁ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਜੋषਸਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਜੁषਨ੍ਤਾꣳ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਣ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਿਰਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧੀ, ਸੋਮ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਪੂਰਨ ਕਰੇ।
ਇਮਂ ਮੇ ਵਰੁਣ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍ ਅਦ੍ਯਾ ਚ ਮृਡਯ । ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਸ੍ਵਸ੍ਯੁਰ੍ ਆ ਚਕੇ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਤੇ ਅੱਜ ਦਇਆ ਕਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨਸ੍ ਤਦ੍ ਆ ਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ਯਜਮਾਨੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਅਹੇਡਮਾਨੋ ਵਰੁਣੇਹ ਬੋਧ੍ਯ੍ ਉਰੁਸ਼ꣳਸ ਮਾ ਨ ऽ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰ ਮੋषੀਃ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਯਜਕ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਇੱਥੇ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਵੱਡਾ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਹੇਡੋ ऽ ਅਵ ਯਾਸਿਸੀष੍ਠਾਃ । ਯਜਿष੍ਠੋ ਵਹ੍ਨਿਤਮਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾꣳਸਿ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਗ੍ਧ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਤ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ऽ ਅਗ੍ਨੇ ऽਵਮੋ ਭਵੋਤੀ ਨੇਦਿष੍ਠੋ ऽ ਅਸ੍ਯਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਅਵ ਯਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨੋ ਵਰੁਣꣳ ਰਰਾਣੋ ਵੀਹਿ ਮृਡੀਕꣳ ਸੁਹਵੋ ਨ ऽ ਏਧਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਸੌਖਾ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਮਹੀਮੂ षੁ ਮਾਤਰꣳ ਸੁਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍ ऋਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਮ੍ ਅਵਸੇ ਹੁਵੇਮ । ਤੁਵਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਮ੍ ਅਜਰਨ੍ਤੀਮ੍ ਉਰੂਚੀꣳ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਦਿਤਿꣳ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਿਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਂ, ਸੱਚ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੀਏ। ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਸੱਚੀ, ਵਿਆਪਕ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ।