ਤਨੂਪਾ ਭਿषਜਾ ਸੁਤੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਅਧ੍ਵਾ ਰਜਾꣳਸੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਥਿਭਿਰ੍ ਵਹਾਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੈਦ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੇਨ ਨਗ੍ਨਹੁਮ੍ । ਅਧਾਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਧੁ ਭੇषਜਂ ਭਿषਜਾ ਸੁਤੇ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਰਸ਼ੰਸ ਤੇ ਨਗਨਹੁ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਇਡਾਭਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵ੍ ਇषꣳ ਸਮੂਰ੍ਜꣳ ਸꣳ ਰਯਿਂ ਦਧੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਮੰਗਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਇਡਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਰਾਕ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚੇਃ ਸੁਤꣳ ਸੋਮꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਾਮ੍ ਆਭਰਦ੍ ਬਰ੍ਹਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਨਮੁਚੀ ਲਈ, ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਹਿੰਦਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਬਰਹੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਵष੍ਯੋ ਨ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵਤੀਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਨ ਦੁਰੋ ਦਿਸ਼ਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਰੋਦਸੀ ऽ ਉਭੇ ਦੁਹੇ ਕਾਮਾਨ੍ਤ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਢੱਕਣ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਾਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ । ਸਂਜਾਨਾਨੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਸਮ੍ ਅਞ੍ਜਾਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ
ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ, ਇੰਦਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਂ ਨੋ ऽ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵਾ ਪਾਹਿ ਨਕ੍ਤꣳ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਭਿषਜਾ ਪਾਤਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਚਾਓ; ਸਰਸਵਤੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤਿਸ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਾਰਤੀਡਾ । ਤੀਵ੍ਰਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ ਸੋਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁषੁਵੁਰ੍ ਮਦਮ੍
ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਵਗਦੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭੇषਜਂ ਮਧੁ ਭੇषਜਂ ਨਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰਿਯꣳ ਰੂਪꣳ-ਰੂਪਮ੍ ਅਧੁਃ ਸੁਤੇ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਿੱਠਾ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਰੱਖਿਆ।
ऋਤੁਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਃ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਕੀਲਾਲਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਮਧੁ ਦੁਹੇ ਧੇਨੁਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਸੋਮ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਦੁੱਧ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਭਿਰ੍ ਨ ਸੋਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਾਸਰੇਣ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਸਮ੍ ਅਧਾਤꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਤਂ ਮਧੁ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਮਿੱਠਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਪਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਧਿਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਆ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਆਸੁਰਾਦ੍ ਵਸੁ ਮਘਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜਭ੍ਰਿਰੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹਵਨ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ, ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਦੌਲਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਮਘਂ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ
ਉਹ ਹਵਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਮੁਚੀ, ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਲਾ, ਖਜਾਨਾ, ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਚਾਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਦਧਾਨਾ ऽ ਅਭ੍ਯ੍ ਅਨੂषਤ ਹਵਿषਾ ਯਜ੍ਞ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਹਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਦਧੁਃ ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਭਗਃ । ਸ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਹਵਿष੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸਸ਼੍ਚਤ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗਾ—ਉਹ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਦਧਦ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਆਦਤ੍ਤ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਵਸੁ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਬਲਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਲੈ ਲਈ।
ਵਰੁਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਭਗੇਨ ਸਵਿਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਯਸ਼ਸਾ ਬਲਂ ਦਧਾਨਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਸ਼ਤ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੋਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਯਜਮਾਨਮ੍ ਅਵਰ੍ਦ੍ਧਯਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ; ਸਰਸਵਤੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ ਨਰਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿष੍ਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨੋ ऽਵਤ
ਉਹ ਦੋ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਾ ਭਿषਜਾ ਸੁਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾ ਸੁਦੁਘਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਵꣳ ਸੁਰਾਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ । ਵਿਪਿਪਾਨਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵ੍ ਆਵਤ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਨਾਲ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਡੂੰਘਾ ਪੀ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਵ ਪਿਤਰਾਵ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭੇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਥੁਃ ਕਾਵ੍ਯੈਰ੍ ਦꣳਸਨਾਭਿਃ । ਯਤ੍ ਸੁਰਾਮਂ ਵ੍ਯਪਿਬਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨ੍ ਅਭਿष੍ਣਕ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਮਘਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ऽ ऋषਭਾਸ ऽ ਉਕ੍ਸ਼ਣੋ ਵਸ਼ਾ ਮੇषਾ ऽ ਅਵਸृष੍ਟਾਸ ऽ ਆਹੁਤਾਃ । ਕੀਲਾਲਪੇ ਸੋਮਪृष੍ਠਾਯ ਵੇਧਸੇ ਹृਦਾ ਮਤਿਂ ਜਨਯੇ ਚਾਰੁਮ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ, ਸਾਂਡ, ਬਲਦ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਸੋਚ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਾਵ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿਰ੍ ਆਸ੍ਯੇ ਤੇ ਸ੍ਰੁਚੀਵ ਘृਤਂ ਚਮ੍ਵੀਵ ਸੋਮਃ । ਵਾਜਸਨਿꣳ ਰਯਿਮ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਧੇਹਿ ਯਸ਼ਸਂ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਚਮਚ ਲਈ ਤੇ ਸੋਮ ਪਿਆਲੇ ਲਈ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਵਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੇਜਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਵਾਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਬੋਲੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।
ਗੋਮਦ੍ ਊ षੁ ਣਾਸਤ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ ਯਾਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵਰ੍ਤੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨृਪਾਯ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਆਓ। ਹੇ ਰੁਦਰੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਰਾਜ ਨਾਲ ਆਓ।
ਨ ਯਤ੍ ਪਰੋ ਨਾਨ੍ਤਰऽ ਆਦਧਰ੍षਦ੍ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਦੁਃਸ਼ꣳਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਰਿਪੁਃ
ਨਾ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ, ਨਾ ਅੰਦਰਲਾ, ਨਾ ਵੈਰੀ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤਵਾਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਤਾ ਨ ऽ ਆ ਵੋਢਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਸਂਦृਸ਼ਮ੍ । ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਵਰਿਵੋਵਿਦਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਪਾਵਕਾ ਨਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਵਾਜੇਭਿਰ੍ ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਵष੍ਟੁ ਧਿਯਾਵਸੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਪੂਰਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤਵਾਨ ਹੈ।
ਚੋਦਯਿਤ੍ਰੀ ਸੂਨृਤਾਨਾਂ ਚੇਤਨ੍ਤੀ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਦਧੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਕ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।