ਸ੍ਤੋਕਾਨਾਂ ਇਨ੍ਦੁਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ੂਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृषਾਯਮਾਣੋ ਵृषਭਸ੍ ਤੁਰਾषਾਟ੍ । ਘृਤਪ੍ਰੁषਾ ਮਨਸਾ ਮੋਦਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ऽ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਛੋਟੇ ਬੂੰਦਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਸ਼ੂਰਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਬਲਦ, ਮਹਾਨ, ਆਵੇ; ਦੇਵਤੇ, ਅਮਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ।
ਆ ਯਾਤ੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਵਸ ऽ ਉਪ ਨ ऽ ਇਹ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸਧਮਾਦਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਃ । ਵਾਵृਧਾਨਸ੍ ਤਵਿषੀਰ੍ ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਅਭਿਭੂਤਿ ਪੁष੍ਯਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਇਆ, ਸ਼ੂਰਾ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਵਾਂਗ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇ।
ਆ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੂਰਾਦ੍ ਆ ਨ ऽ ਆਸਾਦ੍ ਅਭਿष੍ਟਿਕृਦ੍ ਅਵਸੇ ਯਾਸਦ੍ ਉਗ੍ਰਃ । ਓਜਿष੍ਠੇਭਿਰ੍ ਨृਪਤਿਰ੍ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਃ ਸਂਗੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਤੁਰ੍ਵਣਿਃ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍
ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਰੋਂ ਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵੇ, ਉਗ੍ਰ, ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਧਾਰਕ, ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ।
ਆ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਿਭਿਰ੍ ਯਾਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਛਾਰ੍ਵਾਚੀਨੋ ऽਵਸੇ ਰਾਧਸੇ ਚ । ਤਿष੍ਠਾਤਿ ਵਜ੍ਰੀ ਮਘਵਾ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ੀਮਂ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਨੁ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤੌ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮਦਦ ਤੇ ਦਾਤ ਲਈ ਮੁੜੇ; ਵਜਰਧਾਰੀ, ਦਾਤਰ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹੇ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਿਤਾਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਹਵੇ-ਹਵੇ ਸੁਹਵꣳ ਸ਼ੂਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨੋ ਮਘਵਾ ਧਾਤ੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸ਼ਕਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਦਾਤਰ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸ੍ਵਵਾꣳ੨ऽ ਅਵੋਭਿਃ ਸੁਮृਡੀਕੋ ਭਵਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ । ਬਾਧਤਾਂ ਦ੍ਵੇषੋ ऽ ਅਭਯਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਇੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਬਣਾਏ, ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਤਸ੍ਯ ਵਯꣳ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਸ੍ਯਾਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ । ਸ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਸ੍ਵਵਾꣳ੨ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽ ਅਸ੍ਮੇ ਆਰਾਚ੍ਚਿਦ੍ ਦ੍ਵੇषਃ ਸਨੁਤਰ੍ ਯੁਯੋਤੁ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸੁਖੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ; ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੈਰ ਦੂਰ ਰੱਖੇ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ ਵੀ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ ਨਿ ਯਮਨ੍ ਵਿਂ ਨਾ ਪਾਸ਼ਿਨੋ ऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾꣳ੨ऽ ਇਹਿ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆ ਜਾ। ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ, ਨਾ ਹੀ ਬੰਨਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨਣ; ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਆ ਜਾ।
ਏਵੇਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਵਸਿष੍ਠਾਸੋ ऽ ਅਭ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕੈਃ । ਸ ਨ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵੀਰਵਦ੍ ਧਾਤੁ ਗੋਮਦ੍ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਇੰਦਰ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਵਜਰ-ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ऽ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਪ੍ਤੋ ਘਰ੍ਮੋ ਵਿਰਾਟ੍ ਸੁਤਃ । ਦੁਹੇ ਧੇਨੁਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸੋਮꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਗਨਿ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰਮ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ; ਸਰਸਵਤੀ, ਗਾਂ, ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਤਨੂਪਾ ਭਿषਜਾ ਸੁਤੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਅਧ੍ਵਾ ਰਜਾꣳਸੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਥਿਭਿਰ੍ ਵਹਾਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੈਦ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਰਾਸ਼ꣳਸੇਨ ਨਗ੍ਨਹੁਮ੍ । ਅਧਾਤਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਧੁ ਭੇषਜਂ ਭਿषਜਾ ਸੁਤੇ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਰਸ਼ੰਸ ਤੇ ਨਗਨਹੁ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਪੀੜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਆਜੁਹ੍ਵਾਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਇਡਾਭਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵ੍ ਇषꣳ ਸਮੂਰ੍ਜꣳ ਸꣳ ਰਯਿਂ ਦਧੁਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਮੰਗਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਇਡਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਰਾਕ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਨਮੁਚੇਃ ਸੁਤꣳ ਸੋਮꣳ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਾਮ੍ ਆਭਰਦ੍ ਬਰ੍ਹਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਨਮੁਚੀ ਲਈ, ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਹਿੰਦਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਇਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਬਰਹੀ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਵष੍ਯੋ ਨ ਵ੍ਯਚਸ੍ਵਤੀਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਨ ਦੁਰੋ ਦਿਸ਼ਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਰੋਦਸੀ ऽ ਉਭੇ ਦੁਹੇ ਕਾਮਾਨ੍ਤ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਢੱਕਣ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਾਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ । ਸਂਜਾਨਾਨੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਸਮ੍ ਅਞ੍ਜਾਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ
ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਨ, ਇੰਦਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਤਂ ਨੋ ऽ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵਾ ਪਾਹਿ ਨਕ੍ਤꣳ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਭਿषਜਾ ਪਾਤਾਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਚਾ ਸੁਤੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਬਚਾਓ; ਸਰਸਵਤੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖੋ।
ਤਿਸ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਰੇਧਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਾਰਤੀਡਾ । ਤੀਵ੍ਰਂ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ ਸੋਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁषੁਵੁਰ੍ ਮਦਮ੍
ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਤੀਬਰ ਤੇ ਵਗਦੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭੇषਜਂ ਮਧੁ ਭੇषਜਂ ਨਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰਿਯꣳ ਰੂਪꣳ-ਰੂਪਮ੍ ਅਧੁਃ ਸੁਤੇ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਿੱਠਾ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਲਾਜ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਰੱਖਿਆ।
ऋਤੁਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਃ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਕੀਲਾਲਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਮਧੁ ਦੁਹੇ ਧੇਨੁਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦਾ ਸੋਮ ਵਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਦੁੱਧ ਵਜੋਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਭਿਰ੍ ਨ ਸੋਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਾਸਰੇਣ ਪਰਿਸ੍ਰੁਤਾ । ਸਮ੍ ਅਧਾਤꣳ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੁਤਂ ਮਧੁ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਮ ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਮਿੱਠਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਪਾਨ ਇੰਦਰ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਧਿਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਆ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਆਸੁਰਾਦ੍ ਵਸੁ ਮਘਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜਭ੍ਰਿਰੇ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹਵਨ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਸਰਸਵਤੀ, ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਦੌਲਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸ ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਮਘਂ ਨਮੁਚਾਵ੍ ਆਸੁਰੇ ਸਚਾ
ਉਹ ਹਵਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਮੁਚੀ, ਅਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਲਾ, ਖਜਾਨਾ, ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਚਾਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਦਧਾਨਾ ऽ ਅਭ੍ਯ੍ ਅਨੂषਤ ਹਵਿषਾ ਯਜ੍ਞ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ
ਉਹ ਇੰਦਰ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਹਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਦਧੁਃ ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਭਗਃ । ਸ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਹਵਿष੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸਸ਼੍ਚਤ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਸਵਿਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਭਗਾ—ਉਹ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸਵਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਦਧਦ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਆਦਤ੍ਤ ਨਮੁਚੇਰ੍ ਵਸੁ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਬਲਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਲੈ ਲਈ।
ਵਰੁਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਭਗੇਨ ਸਵਿਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਸੁਤ੍ਰਾਮਾ ਯਸ਼ਸਾ ਬਲਂ ਦਧਾਨਾ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਆਸ਼ਤ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਗੇ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗੋਭਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਅਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮ੍ । ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰꣳ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਯਜਮਾਨਮ੍ ਅਵਰ੍ਦ੍ਧਯਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ; ਸਰਸਵਤੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਸੁਪੇਸ਼ਸਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਤਨੀ ਨਰਾ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਹਵਿष੍ਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਮਸੁ ਨੋ ऽਵਤ
ਉਹ ਦੋ ਨਾਸਤਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਸਰਸਵਤੀ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ—ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਤਾ ਭਿषਜਾ ਸੁਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾ ਸੁਦੁਘਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਧੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੰਗੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।