ਯਦਿ ਜਾਗ੍ਰਦ੍ ਯਦਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨ ऽ ਏਨਾꣳਸਿ ਚਕृਮਾ ਵਯਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏਨਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਮੁਞ੍ਚਤ੍ਵ੍ ਅꣳਹਸਃ
ਚਾਹੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਈਏ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਈਏ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਪ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ।
ਯਦ੍ ਗ੍ਰਾਮੇ ਯਦ੍ ਅਰਣ੍ਯੇ ਯਤ੍ ਸਭਾਯਾਂ ਯਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇ । ਯਚ੍ਛੂਦ੍ਰੇ ਯਦ੍ ਅਰ੍ਯੇ ਯਦ੍ ਏਨਸ਼੍ ਚਕृਮਾ ਵਯਂ ਯਦ੍ ਏਕਸ੍ਯਾਧਿ ਧਰ੍ਮਣਿ ਤਸ੍ਯਾਵਯਜਨਮ੍ ਅਸਿ
ਜੋ ਭੁੱਲ ਅਸੀਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਸਭਾ ਵਿਚ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਨੀਵਾਂ ਜਾਂ ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਕੀਤੀ—ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯਦ੍ ਆਪੋ ऽ ਅਘ੍ਨ੍ਯਾ ऽ ਇਤਿ ਵਰੁਣੇਤਿ ਸ਼ਪਾਮਹੇ ਤਤੋ ਵਰੁਣ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚ । ਅਵਭृਥ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣ ਨਿਚੇਰੁਰ੍ ਅਸਿ ਨਿਚੁਮ੍ਪੁਣਃ । ਅਵ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੇਵਕृਤਮ੍ ਏਨੋ ऽਯਕ੍ਸ਼੍ਯ੍ ਅਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਕृਤਮ੍ । ਪੁਰੁਰਾਵ੍ਣੋ ਦੇਵ ਰਿषਸ੍ ਪਾਹਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਹੇ ਅਘਨਿਆ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੇ ਹृਦਯਮ੍ ਅਪ੍ਸ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਓषਧੀਰ੍ ਉਤਾਪਃ । ਸੁਮਿਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ऽ ਆਪ ऽ ਓषਧਯਃ ਸਨ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸਨ੍ਤੁ ਯੋ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਹੋਣ।
ਦ੍ਰੁਪਦਾਦ੍ ਇਵ ਮੁਮੁਚਾਨਃ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਮਲਾਦ੍ ਇਵ । ਪੂਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣੇਵਾਜ੍ਯਮ੍ ਆਪਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਨ੍ਤੁ ਮੈਨਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੇੜੀ ਤੋਂ ਛੁਟਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਛੰਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਮੇਰਾ ਮੈਲ ਧੋਣ।
ਉਦ੍ ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ ਪਰਿ ਸ੍ਵਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऽ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਨਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ।
ਅਪੋ ऽ ਅਦ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ ਅਚਾਰਿषꣳ ਰਸੇਨ ਸਮ੍ ਅਸृਕ੍ਸ਼੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨ ऽ ਆਗਮਂ ਤਂ ਮਾ ਸꣳ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵਹੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਏਧੋऽਸ੍ਯ੍ ਏਧਿषੀਮਹਿ । ਸਮਿਦ੍ ਅਸਿ ਤੇਜੋ ऽਸਿ ਤੇਜੋ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਸਮਾਵਵਰ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀ ਸਮ੍ ਉषਾਃ ਸਮ੍ ਉ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਸਮ੍ ਉ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਗਤ੍ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਭੂਯਾਸਂ ਵਿਭੂਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਵੈ ਭੂਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਜਲ ਜਗਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਈਂਧਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਹੈ; ਚਾਨਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ। ਧਰਤੀ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿਣ; ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਬਹੁਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ। ਧਰਤੀ, ਸੁਆਹ।
ਅਭ੍ਯਾਦਧਾਮਿ ਸਮਿਧਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਤ੍ਵਯਿ । ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚੋਪੈਮੀਨ੍ਧੇ ਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਅਹਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਮਿੱਧ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਸਮ੍ਯਞ੍ਚੋ ਚਰਤਃ ਸਹ । ਤਂ ਲੋਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞੇषਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਹਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਮੇਲ ਵਿਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਵਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਯਞ੍ਚੋ ਚਰਤਃ ਸਹ । ਤਂ ਲੋਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞੇषਂ ਯਤ੍ਰ ਸੇਦਿਰ੍ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਮੇਲ ਵਿਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਭੇਦ ਦਾ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਅꣳਸ਼ੁਨਾ ਤੇ ਅꣳਸ਼ੁਃ ਪृਚ੍ਯਤਾਂ ਪਰੁषਾ ਪਰੁਃ । ਗਨ੍ਧਸ੍ ਤੇ ਸੋਮਮ੍ ਅਵਤੁ ਮਦਾਯ ਰਸੋऽਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੇਰੀ ਤੰਦ ਤੇ ਤੰਦ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਰੁੱਖੀ ਤੇ ਰੁੱਖੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਰਸ ਮੌਜ ਲਈ ਰਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਪਰਿ षਿਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ੍ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਚ । ਸੁਰਾਯੈ ਬਭ੍ਰ੍ਵੈ ਮਦੇ ਕਿਂਤ੍ਵੋ ਵਦਤਿ ਕਿਂਤ੍ਵਃ
ਉਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਵਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮਦਿਰਾ ਲਈ—ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਧਾਨਾਵਨ੍ਤਂ ਕਰਮ੍ਭਿਣਮ੍ ਅਪੂਪਵਨ੍ਤਮ੍ ਉਕ੍ਥਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਾਨ ਵਾਲਾ, ਕਰੰਬ ਮਿਲਿਆ, ਪੂਪਾ ਵਾਲਾ, ਉਕਥ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਭੋਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਬृਹਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ ਮਰੁਤੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਜਨਯਨ੍ਨ੍ ऋਤਾਵृਧੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵਾਯ ਜਾਗृਵਿ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗਾਓ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਵਧੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਗਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਜੋਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ऽ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤꣳ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ऽ ਆ ਨਯ । ਪੁਨੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਛਾਣ ਕੇ ਲਿਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਯੋ ਭੂਤਾਨਾਮ੍ ਅਧਿਪਤਿਰ੍ ਯਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕਾ ऽ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਯ ऽ ਈਸ਼ੇ ਮਹਤੋ ਮਹਾꣳਸ੍ ਤੇਨ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਂ ਮਯਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਮ੍
ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਪਯਾਮਗृਹੀਤੋ ऽਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇऽ । ਏष ਤੇ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਤ੍ਰਾਮਣ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ—ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਤ੍ਰਾਮਣ ਲਈ।
ਪ੍ਰਾਣਪਾ ਮੇ ऽਅਪਾਨਪਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਪਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਪਾਸ਼੍ ਚ ਮੇ । ਵਾਚੋ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜੋ ਮਨਸੋ ऽਸਿ ਵਿਲਾਯਕਃ
ਮੇਰੀ ਸਾਹ, ਮੇਰੀ ਨੀਵੀਂ ਸਾਹ, ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ। ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਕृਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤਿਕृਤਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸੁਤ੍ਰਾਮ੍ਣਾ ਕृਤਸ੍ਯ । ਉਪਹੂਤ ऽਉਪਹੂਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਤ੍ਰਾਮਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣੇ, ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਿਦ੍ਧ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ऽ ਉषਸਾਮ੍ ਅਨੀਕੇ ਪੁਰੋਰੁਚਾ ਪੂਰ੍ਵਕृਦ੍ ਵਾਵृਧਾਨਃ । ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਦੇਵੈਸ੍ ਤ੍ਰਿꣳਸ਼ਤਾ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ ਜਘਾਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਿ ਦੁਰੋ ਵਵਾਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਕੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਰਾਸ਼ꣳਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ੂਰੋ ਮਿਮਾਨਸ੍ ਤਨੂਨਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਧਾਮ । ਗੋਭਿਰ੍ ਵਪਾਵਾਨ੍ ਮਧੁਨਾ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯੈਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰੀ ਯਜਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ
ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਵੀਰ, ਮਾਪਦਾ ਹੈ; ਤਨੂਨਪਾਤ, ਯਜਨ ਦਾ ਥਾਂ। ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮੱਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਡਿਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ ਹਰਿਵਾꣳ੨ऽ ਅਭਿष੍ਟਿਰ੍ ਆਜੁਹ੍ਵਾਨੋ ਹਵਿषਾ ਸ਼ਰ੍ਧਮਾਨਃ । ਪੁਰਂਦਰੋ ਗੋਤ੍ਰਭਿਦ੍ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ ਆ ਯਾਤੁ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਉਪ ਨੋ ਜੁषਾਣਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਪੁਰੰਦਰ, ਗੋਤ੍ਰ ਭੇਦਨ ਵਾਲਾ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਆਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਜੁषਾਣੋ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਹਰਿਵਾਨ੍ ਨ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨꣳ ਸੀਦਤ੍ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਰੁਪ੍ਰਥਾਃ ਪ੍ਰਥਮਾਨꣳ ਸ੍ਯੋਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਅਕ੍ਤਂ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ
ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਬਰ੍ਹੀਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪਹਿਲਾ, ਸ਼ੁਭ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੁਰਃ ਕਵष੍ਯੋ ਧਾਵਮਾਨਾ ਵृषਾਣਂ ਯਨ੍ਤੁ ਜਨਯਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਃ । ਦ੍ਵਾਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਭਿਤੋ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾꣳ ਸੁਵੀਰਾ ਵੀਰਂ ਪ੍ਰਥਮਾਨਾ ਮਹੋਭਿਃ
ਚਲਾਕ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ, ਵੱਢੇ, ਕਵਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਦੇਵੀ ਦਰਵਾਜੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੁਲ ਜਾਣ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਹਿਲਾ, ਮਹਾਨ, ਵੀਰ ਅੰਦਰ ਆਵੇ।
ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਬृਹਤੀ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਸੁਦੁਘੇ ਸ਼ੂਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਤਂ ਪੇਸ਼ਸਾ ਸਂਵਯਨ੍ਤੀ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਂ ਯਜਤਃ ਸੁਰੁਕ੍ਮੇ
ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਨਕਤਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਨੀਆਂ, ਵੀਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਲੰਮੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਕਲਾਵਤ ਬੁਣਦੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਚਮਕਦਾਰ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਮਿਮਾਨਾ ਮਨੁषਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹੋਤਾਰਾਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਮਾ ਸੁਵਾਚਾ । ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਧੁਨਾ ਦਧਾਨਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਹਵਿषਾ ਵृਧਾਤਃ
ਦੈਵੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਤ੍ਰ ਪੂਜਾਰੀ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਹਵਿषਾ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੁषਾਣਾ ਜਨਯੋ ਨ ਪਤ੍ਨੀਃ । ਅਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਤੁਂ ਪਯਸਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਡਾ ਦੇਵੀ ਭਾਰਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਤੂਰ੍ਤਿਃ
ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ, ਇਡਾ ਤੇ ਭਾਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਟੁੱਟ ਤੰਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦਧਚ੍ਛੁष੍ਮਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृष੍ਣੇ ऽਪਾਕੋ ऽਚਿष੍ਟੁਰ੍ ਯਸ਼ਸੇ ਪੁਰੂਣਿ । ਵृषਾ ਯਜਨ੍ ਵृषਣਂ ਭੂਰਿਰੇਤਾ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਮ੍ ਅਨਕ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਲਈ ਕਈ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਬਲਦ, ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਲਦ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਯਜਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਅਵਸृष੍ਟੋ ਨ ਪਾਸ਼ੈਸ੍ ਤ੍ਮਨ੍ਯਾ ਸਮਞ੍ਜਞ੍ਛਮਿਤਾ ਨ ਦੇਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਵ੍ਯੈਰ੍ ਜਠਰਂ ਪृਣਾਨਃ ਸ੍ਵਦਾਤਿ ਯਜ੍ਞਂ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ
ਵਨਸਪਤੀ, ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਾਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਬੰਨਿਆ, ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਹੋਇਆ, ਦੇਵ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।