ਪਰਿ ਤੇ ਦੂਡਭੋ ਰਥੋऽਸ੍ਮਾꣳ ਅਸ਼੍ਨੋਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਯੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਿ ਦਾਸ਼ੁषਃ
ਹੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਰਥ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਸੁਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਜਾਭਿ ਸ੍ਯਾꣳ ਸੁਵੀਰੋ ਵੀਰੈਃ ਸੁਪੋषਃ ਪੋषੈਃ । ਨਰ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਂ ਮੇ ਪਾਹਿ । ਸ਼ꣳਸ੍ਯ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਮੇ ਪਾਹਿ । ਅਥਰ੍ਯ ਪਿਤੁਂ ਮੇ ਪਾਹਿ
ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ — ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੱਧ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਅਥਰਯ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਆਗਨ੍ਮ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਸੁਵਿਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਸਮ੍ਰਾਡ੍ ਅਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮ੍ ਅਭਿ ਸਹ ऽ ਆ ਯਚ੍ਛਸ੍ਵ
ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਅਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਗृਹਪਤਿਰ੍ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਵਸੁਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤੇ ऽਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮ੍ ਅਭਿ ਸਹ ऽ ਆ ਯਚ੍ਛਸ੍ਵ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਅਯਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੀष੍ਯੋ ਰਯਿਮਾਨ੍ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੀष੍ਯਾਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮ੍ ਅਭਿ ਸਹ ऽ ਆ ਯਚ੍ਛਸ੍ਵ
ਇਹ ਅਗਨਿ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ,繁ਤਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਗृਹਾ ਮਾ ਬਿਭੀਤ ਮਾ ਵੇਪਧ੍ਵਮੂਰ੍ਜਂ ਬਿਭ੍ਰਤ ऽ ਏਮਸਿ । ਊਰ੍ਜਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ ਵਃ ਸੁਮਨਾਃ ਸੁਮੇਧਾ ਗृਹਾਨ੍ ਐਮਿ ਮਨਸਾ ਮੋਦਮਾਨਃ
ਹੇ ਘਰੋ, ਡਰੋ ਨਾ, ਕੰਪੋ ਨਾ; ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯੇषਾਮ੍ ਅਧ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਵਸਨ੍ ਯੇषੁ ਸੌਮਨਸੋ ਬਹੁਃ । ਗृਹਾਨ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯਾਮਹੇ ਤੇ ਨੋ ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਜਾਨਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਹੈ, ਉਹ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣ।
ਉਪਹੂਤਾऽ ਇਹ ਗਾਵऽ ਉਪਹੂਤਾऽ ਅਜਾਵਯਃ । ਅਥੋ ऽਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਕੀਲਾਲ ऽਉਪਹੂਤੋ ਗृਹੇषੁ ਨਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਯ ਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵꣳ ਸ਼ਗ੍ਮꣳ ਸ਼ਂਯੋਃ ਸ਼ਂਯੋਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਵੀ; ਖਾਣੇ ਦੀ ਸਾਰ ਭੀ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ — ਸਦਾ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ繁ਤਾ ਹੋਵੇ।
ਏਦਮ੍ ਅਗਨ੍ਮ ਦੇਵਯਜਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਸੋ ऽ ਅਜੁषਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ । ਇਮਾ ऽ ਆਪਃ ਸ਼ਮ੍ ਉ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਃ । ਓषਧੇ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ । ऋਕ੍ ਸਾਮਾਭ੍ਯਾ ਸਂਤਰਨ੍ਤੋ ਯਜੁਰ੍ਭੀ ਰਾਯਸ੍ ਪੋषੇਣ ਸਮ੍ ਇषਾ ਮਦੇਮ । ਸ੍ਵਧਿਤੇ ਮੈਨꣳ ਹਿꣳਸੀਃ
ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ। ਓ ਦਵਾਈ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਰਿਗ ਅਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ, ਯਜੁਰ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿਚ ਵਧੀਏ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਆਪੋ ऽ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਤਰਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਘृਤਪ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵꣳ ਹਿ ਰਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੀਃ । ਉਦ੍ ਇਦਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਆ ਪੂਤ ऽ ਏਮਿ । ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਤਪਸੋਸ੍ ਤਨੂਰ੍ ਅਸਿ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾꣳ ਸ਼ਗ੍ਮਾਂ ਪਰਿ ਦਧੇ ਭਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਂ ਪੁष੍ਯਨ੍
ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਣ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰੀ ਮੈਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਦীক্ষਾ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਰੰਗ ਮਿਲੇ।
ਮਹੀਨਾਂ ਪਯੋ ਸਿ ਵਰ੍ਚੋਦਾ ऽ ਅਸਿ ਵਰ੍ਚੋ ਮੇ ਦੇਹਿ । ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸਿ ਕਨੀਨਕਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਾ ऽ ਅਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮੇ ਦੇਹਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਦੁੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਪੂਪਿਲ ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੇ।
ਚਿਤ੍ਪਤਿਰ੍ ਮਾ ਪੁਨਾਤੁ । ਵਾਕ੍ਪਤਿਰ੍ ਮਾ ਪੁਨਾਤੁ । ਦੇਵੋ ਮਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਨਾਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਪਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਪੂਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕਾਮਃ ਪੁਨੇ ਤਚ੍ ਛਕੇਯਮ੍
ਚਿੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਬੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਆ ਵੋ ਦੇਵਾਸ ऽ ਈਮਹੇ ਵਾਮਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਯ੍ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਆ ਵੋ ਦੇਵਾਸ ਆਸ਼ਿषੋ ऽ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਸੀਸਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਃ । ਸ੍ਵਾਹੋਰੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀਭ੍ਯਾਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਾਤਾਦ੍ ਆ ਰਭੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਨ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ। ਹਵਾ ਤੋਂ ਸਵਾਹਾ—ਸਵਾਹਾ।
ਆਕੂਤ੍ਯੈ ਪ੍ਰਯੁਜੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇਧਾਯੈ ਮਨਸੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯੈ ਤਪਸੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੈ ਪੂष੍ਣੇ ऽਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਆਪੋ ਦੇਵੀਰ੍ ਬृਹਤੀਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ऽ ਉਰੋ ऽ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ । ਬृਹਸ੍ਪਤਯੇ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਨ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦীক্ষਾ ਤੇ ਤਪ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪਵਿੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਫੈਲਿਆ ਅਕਾਸ਼—ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ, ਸਵਾਹਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ऽ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਲੱਭੇ। ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ; ਚਮਕ ਤੇ繁ਤੀ ਲਈ ਚੋਣ ਕਰੇ—ਸਵਾਹਾ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯੋਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪੇ ਸ੍ਥਃ ਤੇ ਵਾਮ੍ ਆ ਰਭੇ ਤੇ ਮਾ ਪਾਤਮਾਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਃ । ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਮੇ ਯਚ੍ਛ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽ ਅਸ੍ਤੁ ਮਾ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਹੋ—ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ।
ਊਰ੍ਗ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਆਙ੍ਗਿਰਸ੍ਯੂਰ੍ਣਮ੍ਰਦਾ ऽ ਊਰ੍ਜਂ ਮਯਿ ਧੇਹਿ । ਸੋਮਸ੍ਯ ਨੀਵਿਰ੍ ਅਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਨਿਰ੍ ਅਸਿ । ਸੁਸਸ੍ਯਾਃ ਕृषੀਸ੍ ਕृਧਿ । ਉਚ੍ ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਵਨਸ੍ਪਤ ऽਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਮਾ ਪਾਹ੍ਯ੍ ਅꣳਹਸऽ ਆਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਃ
ਤੂੰ ਇਸ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਉਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ; ਤਾਕਤ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਗੰਢ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਣਨ-ਸਥਾਨ ਹੈਂ। ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਵਾਲਾ ਖੇਤ ਕਰ। ਉੱਤ ਉਠ, ਹੇ ਰੁੱਖ, ਸਿੱਧਾ ਰਹਿ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਕृਣੁਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ ਯਜ੍ਞੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ ਯਜ੍ਞਿਯਃ । ਦੈਵੀਂ ਧਿਯਂ ਮਨਾਮਹੇ ਸੁਮृਡੀਕਾਮ੍ ਅਭਿष੍ਟਯੇ ਵਰ੍ਚੋਧਾਂ ਯਜ੍ਞਵਾਹਸꣳ ਸੁਤੀਰ੍ਥਾ ਨੋ ऽਅਸਦ੍ ਵਸ਼ੇ । ਯੇ ਦੇਵਾ ਮਨੋਜਾਤਾ ਮਨੋਯੁਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਤਵਸ੍ ਤੇ ਨੋ ऽਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਨਃ ਪਾਨ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਵ੍ਰਤ ਬਣਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਦੈਵੀ ਬੁੱਧੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ, ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਣ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਾਃ ਪੀਤਾ ਭਵਤ ਯੂਯਮ੍ ਆਪੋ ऽਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ ਉਦਰੇ ਸੁਸ਼ੇਵਾਃ । ਤਾ ऽਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮ੍ ਅਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾऽ ਅਨਮੀਵਾ ऽਅਨਾਗਸਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਰ੍ ਅਮृਤਾ ऽ ऋਤਾਵृਧਃ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੱਸੋ, ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤ, ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤਤਾ ਦੇਣ।
ਇਯਂ ਤੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਤਨੂਃ । ਅਪੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਨ ਪ੍ਰਜਾਮ੍ । ਅꣳਹੋਮੁਚਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਸਂਭਵ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਯਜਨਯੋਗ ਦੇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਾਪ-ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਆ ਜਾਓ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੋ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵꣳ ਸੁ ਜਾਗृਹਿ ਵਯꣳ ਸੁ ਮਨ੍ਦਿषੀਮਹਿ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ऽ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਬੁਧੇ ਨਃ ਪੁਨਸ੍ ਕृਧਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿ; ਅਸੀਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਅਲੋਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ।
ਪੁਨਰ੍ ਮਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਯੁਰ੍ ਮ ऽਆਗਨ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪੁਨਰ੍ ਆਤ੍ਮਾ ਮऽ ਆਗਨ੍ ਪੁਨਸ਼੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਮ ऽਆਗਨ੍ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋऽ ਅਦਬ੍ਧਸ੍ ਤਨੂਪਾ ऽਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਨਃ ਪਾਤੁ ਦੁਰਿਤਾਦ੍ ਅਵਦ੍ਯਾਤ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰਾ ਸਾਹ, ਮੇਰਾ ਆਪ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰੇ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਾ ऽ ਅਸਿ ਦੇਵ ऽ ਆ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵ੍ ਆ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵ੍ ਈਡ੍ਯਃ । ਰਾਸ੍ਵੇਯਤ੍ਸੋਮਾ ਭੂਯੋ ਭਰ ਦੇਵੋ ਨਃ ਸਵਿਤਾ ਵਸੋਰ੍ ਦਾਤਾ ਵਸ੍ਵ੍ ਅਦਾਤ੍
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
ਏषਾ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤਨੂਰ੍ ਏਤਦ੍ ਵਰ੍ਚਸ੍ ਤਯਾ ਸਂ ਭਵ ਭ੍ਰਾਜਂ ਗਚ੍ਛ । ਜੂਰ੍ ਅਸਿ ਧृਤਾ ਮਨਸਾ ਜੁष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਹ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਹੈ—ਇਸ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧ। ਤੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ捧ੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਸਤ੍ਯਸਵਸਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ਤਨ੍ਵੋ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸ਼ੀਯ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਮृਤਮ੍ ਅਸਿ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਮ੍ ਅਸਿ
ਉਸ ਸੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦੇਹ ਦੇ ਯੰਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਾਂ—ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈਂ।
ਚਿਦ੍ ਅਸਿ ਮਨਾਸਿ ਧੀਰ੍ ਅਸਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸ੍ਯ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਉਭਯਤਃਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣੀ । ਸਾ ਨਃ ਸੁਪ੍ਰਾਚੀ ਸੁਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯ੍ ਏਧਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਪਦਿ ਬਧ੍ਨੀਤਾਂ ਪੂषਾऽਧ੍ਵਨਸ੍ ਪਾਤ੍ਵ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਯ
ਤੂੰ ਚੇਤਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਿਆਣੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਯੋਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚੰਗੀ ਵਧੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਜੋੜੇ, ਪੂਸ਼ਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇ।
ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਮਾਤਾ ਮਨ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਨੁ ਪਿਤਾऽਨੁ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਗਰ੍ਭ੍ਯੋ ऽਨੁ ਸਖਾ ਸਯੂਥ੍ਯਃ । ਸਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਮ੍ ਅਚ੍ਛੇਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮꣳ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸੋਮਸਖਾ ਪੁਨਰ੍ ਏਹਿ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਤੇਰਾ ਜਣਮ ਸਾਥੀ, ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਤੇਰਾ ਝੁੰਡ ਸਾਥੀ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ। ਸੋਮ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਮੁੜ ਆ।
ਵਸ੍ਵ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਸਿ ਰੁਦ੍ਰਾਸਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿष੍ ਟ੍ਵਾ ਸੁਮ੍ਨੇ ਰਮ੍ਣਾਤੁ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਸੁਭਿਰ੍ ਆ ਚਕੇ
ਤੂੰ ਵਸਵੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇਵੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਨ੍ ਆ ਜਿਘਰ੍ਮਿ ਦੇਵਯਜਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾऽ ਇਡਾਯਾਸ੍ ਪਦਮ੍ ਅਸਿ ਘृਤਵਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਮਸ੍ਵ । ਅਸ੍ਮੇ ਤੇ ਬਨ੍ਧੁਃ । ਤ੍ਵੇ ਰਾਯਃ । ਮੇ ਰਾਯਃ । ਮਾ ਵਯꣳ ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਵਿ ਯੌष੍ਮ । ਤੋਤੋ ਰਾਯਃ
ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਛੂਹਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਡਾ ਦਾ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਗ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੱਸ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਨ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਧਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਧਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇਹੀ ਧਨ ਹੈ।