ਇषੇ ਤ੍ਵਾ ਊਰ੍ਜੇ ਤ੍ਵਾ । ਵਾਯਵ ਸ੍ਥ । ਦੇਵੋ ਵਃ ਸਵਿਤਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਪਯਤੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾਯ ਕਰ੍ਮਣऽ ਆ ਪ੍ਯਾਯਧ੍ਵਮ੍ ਅਘ੍ਨ੍ਯਾ ऽਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਭਾਗਂ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਰ੍ ਅਨਮੀਵਾ ऽਅਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਮਾ ਵ ਸ੍ਤੇਨऽ ਈਸ਼ਤ ਮਾਘਸ਼ꣳਸੋ ਧ੍ਰੁਵਾ ऽਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੋਪਤੌ ਸ੍ਯਾਤ ਬਹ੍ਵੀਃ । ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਪਾਹਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਵਾ ਹੋ। ਦੈਵੀ ਸਾਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਚਲਾਏ। ਅਛੁਤੀ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਵਧੋ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਦੁਖ ਰਹਿਤ। ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਗੋ-ਪਾਲਕ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੋ। ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਵਸੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ । ਦ੍ਯੌਰ੍ ਅਸਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਸਿ । ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੋ ऽਘਰ੍ਮੋ ਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ऽਅਸਿ ਪਰਮੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ ਦृꣳਹਸ੍ਵ ਮਾ ਹ੍ਵਾਰ੍ ਮਾ ਤੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ ਹ੍ਵਾਰ੍षੀਤ੍
ਤੂੰ ਵਸੁ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੋਂ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ; ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਪਤੀ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਵਸੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਸ਼ਤਧਾਰਂ ਵਸੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਮ੍ । ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਨਾਤੁ ਵਸੋਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਧਾਰੇਣ ਸੁਪ੍ਵਾ । ਕਾਮ੍ ਅਧੁਕ੍ਸ਼ਃ
ਤੂੰ ਵਸੁ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈਂ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ; ਤੂੰ ਵਸੁ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਵਸੁ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਦੁੱਧੀ ਹੈਂ।
ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ । ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ । ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਭਾਗꣳ ਸੋਮੇਨਾ ਤਨਚ੍ਮਿ । ਵਿष੍ਣੋ ਹਵ੍ਯꣳ ਰਕ੍ਸ਼
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਮ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ ਛਕੇਯਂ ਤਨ੍ ਮੇ ਰਾਧ੍ਯਤਾਮ੍ । ਇਦਮ੍ ਅਹਮ੍ ਅਨृਤਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਉਪੈਮਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਪਤੀ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਫਲ ਦੇਵੇ। ਝੂਠ ਤੋਂ ਸੱਚ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਸ ਤ੍ਵਾ ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਕਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਯੁਨਕ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾ ਯੁਨਕ੍ਤਿ । ਕਰ੍ਮਣੇ ਵਾਂ ਵੇषਾਯ ਵਾਮ੍
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੋੜੀ ਗਈ ਹੈਂ? ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਜੋੜੀ ਗਈ ਹੈਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਭਾ ਲਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟਾ ਅਰਾਤਯਃ । ਨਿष੍ਟਪ੍ਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿष੍ਟਪ੍ਤਾ ऽ ਅਰਾਤਯਃ । ਉਰ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਏਮਿ
ਉਠਦੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਉਠਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਸੜਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਸੜੋ, ਸੜਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੜੋ। ਮੈਂ ਵਿਅਪਕ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਧੂਰ੍ ਅਸਿ ਧੂਰ੍ਵ ਧੂਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਧੂਰ੍ਵ ਤਂ ਯੋऽ ਸ੍ਮਾਨ੍ ਧੂਰ੍ਵਤਿ ਤਂ ਧੂਰ੍ਵ ਯਂ ਵਯਂ ਧੂਰ੍ਵਾਮਃ । ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਸਿ ਵਹ੍ਨਿਤਮꣳ ਸਮ੍ਨਿਤਮਂ ਪਪ੍ਰਿਤਮਂ ਜੁष੍ਟਤਮਂ ਦੇਵਹੂਤਮਮ੍
ਤੂੰ ਜੋਤ ਹੈਂ, ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜੋਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੋਤਦੇ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਹਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹਵਨ ਲਈ।
ਅਹ੍ਰੁਤਮ੍ ਅਸਿ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਂ ਦृꣳਹਸ੍ਵ ਮਾ ਹ੍ਵਾਰ੍ ਮਾ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ ਹ੍ਵਾਰ੍षੀਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਮਤਾਮ੍ । ਉਰੁ ਵਾਤਾਯ । ਅਪਹਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ । ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਾਂ ਪਞ੍ਚ
ਤੂੰ ਅਪ੍ਰਸਤੁਤ ਹੈਂ, ਹਵਨ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈਂ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਪਤੀ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੈਰ ਪਾਏ, ਹਵਾ ਲਈ ਵਿਅਪਕ। ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਪੰਜੇ ਦਿਓ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਜੁष੍ਟਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ
ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਹਥੀਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਲਈ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਲਈ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਭੂਤਾਯ ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਤਯੇ । ਸ੍ਵਰ੍ ਅਭਿਵਿ ਖ੍ਯੇषਮ੍ । ਦृꣳਹਨ੍ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਯਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਉਰ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਵ੍ ਏਮਿ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਨਾਭੌ ਸਾਦਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਦਿਤ੍ਯਾ ऽਉਪਸ੍ਥੇऽ ਗ੍ਨੇ ਹਵ੍ਯꣳ ਰਕ੍ਸ਼
ਅਸਤੀ ਲਈ, ਵੈਰ ਰਹਿਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਬਣਨ। ਮੈਂ ਵਿਅਪਕ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥੋ ਵੈष੍ਣਵ੍ਯੌ । ਸਵਿਤੁਰ੍ ਵਃ ਪ੍ਰਸਵ ਉਤ੍ ਪੁਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਦੇਵੀਰ੍ ਆਪੋ ਅਗ੍ਰੇਗੁਵੋऽ ਅਗ੍ਰੇਪੁਵੋऽਗ੍ਰ ਇਮਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਤਾਗ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿꣳ ਸੁਧਾਤੁਂ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਦੇਵਯੁਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੋ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੈਵੀ ਜਲ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਅੱਜ ਇਹ ਯਜਨ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲੋ, ਯਜਨ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਬਣਾਵਟ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ ਯਜਨ ਪਤੀ ਨੂੰ।
ਯੁष੍ਮਾ ऽ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਵृਣੀਤ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ ਯੂਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਵृਣੀਧ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯੇ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸ੍ਥ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਾਮਿ । ਦੈਵ੍ਯਾਯ ਕਰ੍ਮਣੇ ਸ਼ੁਨ੍ਧਧ੍ਵਂ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾਯੈ ਯਦ੍ ਵੋऽਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪਰਾਜਘ੍ਨੁਰ੍ ਇਦਂ ਵਸ੍ ਤਚ੍ ਛੁਨ੍ਧਾਮਿ
ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ । ਅਵਧੂਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਵਧੂਤਾ ऽ ਅਰਾਤਯਃ । ऽਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ ਅਸਿ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦਿਤਿਰ੍ ਵੇਤ੍ਤੁ । ਅਦ੍ਰਿਰ੍ ਅਸਿ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਃ । ਗ੍ਰਾਵਾਸਿ ਪृਥੁਬੁਧ੍ਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ ਵੇਤ੍ਤੁ
ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈਂ; ਅਦਿਤੀ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣੇ। ਤੂੰ ਪੱਥਰ ਹੈਂ, ਲੱਕੜ ਦਾ। ਤੂੰ ਚੌੜੀ ਬੁਨਿਆਦ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਹੈਂ; ਆਦਿਤਿਆ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਪਛਾਣਣ।
ਅਗ੍ਨੇਸ੍ ਤਨੂਰ੍ ਅਸਿ ਵਾਚੋ ਵਿਸਰ੍ਜਨਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਤ੍ਵਾ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਬृਹਦ੍ਗ੍ਰਾਵਾਸਿ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਃ । ਸऽਇਦਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿਃ ਸ਼ਮੀष੍ਵ ਸੁਸ਼ਮਿ ਸ਼ਮੀष੍ਵ । ਹਵਿष੍ਕृਦ੍ ਏਹਿ ਹਵਿष੍ਕृਦ੍ ਏਹਿ ਹਵਿष੍ਕृਦ੍ ਏਹਿ
ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈਂ, ਬੋਲ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਹੈਂ, ਲੱਕੜ ਦਾ। ਇਹ ਹਵਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ, ਹੇ ਸ਼ਮੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾ, ਹੇ ਸ਼ਮੀ। ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟੋऽਸਿ ਮਧੁਜਿਹ੍ਵऽਇषਮੂਰ੍ਜਮ੍ ਆ ਵਦ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯꣳ ਸਂਘਾਤꣳ-ਸਂਘਾਤਂ ਜੇष੍ਮ । ਵਰ੍षਵृਦ੍ਧਮ੍ ਅਸਿ । ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਵृਦ੍ਧਂ ਵੇਤ੍ਤੁ । ਪਰਾਪੂਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਾਪੂਤਾ ਅਰਾਤਯਃ । ऽਅਪਹਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ । ਵਾਯੁਰ੍ ਵੋ ਵਿ ਵਿਨਕ੍ਤੁ । ਦੇਵੋ ਵਃ ਸਵਿਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣਾਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਾਣਿਨਾ
ਤੂੰ ਕੁੱਕੜ ਹੈਂ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲਾ; ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਾਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜਿੱਤਾਂ। ਤੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਮੀਂਹ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣੇ। ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਾਯੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੇ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜੇ।
ਧृष੍ਟਿਰ੍ ਅਸਿ । ਅਪਾऽਗ੍ਨੇ ऽ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਆਮਾਦਂ ਜਹਿ ਨਿष੍ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦꣳ ਸੇਧ । ਆ ਦੇਵਯਜਂ ਵਹ । ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਅਸਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਦृꣳਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਸਜਾਤਵਨ੍ਯ੍ ਉਪ ਦਧਾਮਿ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਧਾਯ
ਤੂੰ ਹੌਸਲਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਤੋਂ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਪੰਡਿਤਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਸੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗृਭ੍ਣੀष੍ਵ । ਧਰੁਣਮ੍ ਅਸ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦृꣳਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਸਜਾਤਵਨ੍ਯ੍ ਉਪ ਦਧਾਮਿ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਧਾਯ । ਧਰ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਿ ਦਿਵਂ ਦृꣳਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਨਿ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਨਿ ਸਜਾਤਵਨ੍ਯ੍ ਉਪ ਦਧਾਮਿ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵਧਾਯ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਭ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਾਸ਼ਾਭ੍ਯऽ ਉਪ ਦਧਾਮਿ । ਚਿਤ ਸ੍ਥੋਰ੍ਧ੍ਵਚਿਤਃ । ਭृਗੂਣਾਮ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਾਂ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਯਧ੍ਵਮ੍
ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ । ਅਵਧੂਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ੋऽਵਧੂਤਾ ऽ ਅਰਾਤਯਃ । ऽਅਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ ਅਸਿ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦਿਤਿਰ੍ ਵੇਤ੍ਤੁ । ਧਿषਣਾਸਿ ਪਰ੍ਵਤੀ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਗ੍ ਵੇਤ੍ਤੁ । ਦਿਵ ਸ੍ਕਮ੍ਭਨੀਰ੍ ਅਸਿ । ਧਿषਣਾਸਿ ਪਾਰ੍ਵਤੇਯੀ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਵਤੀ ਵੇਤ੍ਤੁ
ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈਂ। ਰਾਖਸ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਹੈਂ, ਅਦਿਤੀ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣੇ। ਤੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈਂ, ਪਹਾੜ ਤੈਨੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਣ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧਿਸ਼ਣਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਪਹਾੜ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣਣ।
ਧਾਨ੍ਯਮ੍ ਅਸਿ ਧਿਨੁਹਿ ਦੇਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਉਦਾਨਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਦੀਰ੍ਘਾਮ੍ ਅਨੁ ਪ੍ਰਸਿਤਿਮ੍ ਆਯੁषੇ ਧਾਂ ਦੇਵੋ ਵਃ ਸਵਿਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣਾਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਾਣਿਨਾ । ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਤ੍ਵਾ । ਮਹੀਨਾਂ ਪਯੋऽਸਿ
ਤੂੰ ਅਨਾਜ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ। ਤੈਨੂੰ ਸਾਹ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਾਹ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਫੈਲਦੇ ਸਾਹ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਉਮਰ ਦੇਵੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਲ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ। ਤੈਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹੈਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਸਂ ਵਪਾਮਿ । ਸਮ੍ ਆਪऽਓषਧੀਭਿਃ ਸਮ੍ ਓषਧਯੋ ਰਸੇਨ । ਸꣳ ਰੇਵਤੀਰ੍ ਜਗਤੀਭਿਃ ਪृਚ੍ਯਨ੍ਤਾꣳ ਸਂ ਮਧੁਮਤੀਰ੍ ਮਧੁਮਤੀਭਿਃ ਪृਚ੍ਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਧਨਵਾਨੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਣ।
ਜਨਯਤ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾ ਸਂ ਯੌਮਿ । ਇਦਮ੍ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਇਦਮ੍ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਯੋਃ । ਇषੇ ਤ੍ਵਾ । ਘਰ੍ਮੋऽਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ । ਉਰੁਪ੍ਰਥਾऽ ਉਰੁ ਪ੍ਰਥਸ੍ਵੋਰੁ ਤੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿਃ ਪ੍ਰਥਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਤ੍ਵਚਂ ਮਾ ਹਿꣳਸੀਤ੍ । ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਸ਼੍ਰਪਯਤੁ ਵਰ੍षਿष੍ਠੇऽਧਿ ਨਾਕੇ
ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਅੱਗ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਲਈ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਘਰਮ, ਸਭ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚੌੜੀ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਚੌੜਾ ਫੈਲਾਵੇ। ਅੱਗ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਪਕਾਵੇ।
ਮਾ ਭੇਰ੍ ਮਾ ਸਂਵਿਕ੍ਥਾਃ । ऽ ਅਤਮੇਰੁਰ੍ ਯਜ੍ਞੋ ऽਤਮੇਰੁਰ੍ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾ ਭੂਯਾਤ੍ । ਤ੍ਰਿਤਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਦ੍ਵਿਤਾਯ ਤ੍ਵਾ । ਏਕਤਾਯ ਤ੍ਵਾ
ਡਰੋ ਨਾ, ਗਭਰਾਓ ਨਾ। ਯਜਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਤੀਜੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੂਜੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਸਵੇ ऽਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪੂष੍ਣੋ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦਦੇ ऽਧ੍ਵਰਕृਤਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ । ऽਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਹੁਰ੍ ਅਸਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਹਸ੍ਰਭृष੍ਟਿਃ ਸ਼ਤਤੇਜਾ ਵਾਯੁਰ੍ ਅਸਿ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਵਧਃ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਿੰਦੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਹੈਂ, ਤੇਜ਼ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੀ, ਵੈਰੀ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਹੈਂ।
ਪृਥਿਵਿ ਦੇਵਯਜਨ੍ਯ੍ ਓषਧ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਮੂਲਂ ਮਾ ਹਿꣳਸਿषਮ੍ । ਵ੍ਰਜਂ ਗਚ੍ਛ ਗੋष੍ਠਾਨਮ੍ । ਵਰ੍षਤੁ ਤੇ ਦ੍ਯੌਃ । ਬਧਾਨ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪਰਮਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾꣳ ਸ਼ਤੇਨ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ ਯੋ ਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਮ੍ ਅਤੋ ਮਾ ਮੌਕ੍
ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ। ਵੜੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਰ੍ਹੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਸੌ ਫੰਦੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੀਏ।
ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਪਰਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਤ੍ਰੈष੍ਟੁਭੇਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਪਰਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਜਾਗਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਛਨ੍ਦਸਾ ਪਰਿ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ । ਸੁਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਚਾਸਿ ਸ਼ਿਵਾ ਚਾਸਿ । ਸ੍ਯੋਨਾ ਚਾਸਿ ਸੁषਦਾ ਚਾਸਿ । ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਤੀ ਚਾਸਿ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਚ
ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ। ਤ੍ਰੈਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਨਰਮ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਪੁਰਾ ਕ੍ਰੂਰਸ੍ਯ ਵਿਸृਪੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨ੍ ਉਦਾਦਾਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਜੀਵਦਾਨੁਮ੍ । ਯਾਮ੍ ਐਰਯꣳਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਿ ਸ੍ਵਧਾਭਿਸ੍ ਤਾਮ੍ ਉ ਧੀਰਾਸੋ ऽਅਨੁਦਿਸ਼੍ਯ ਯਜਨ੍ਤੇ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਰ੍ ਆ ਸਾਦਯ । ਦ੍ਵਿषਤੋ ਵਧੋऽ ਸਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟਾ ऽਅਰਾਤਯਃ । ਨਿष੍ਟਪ੍ਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿष੍ਟਪ੍ਤਾ ऽ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਨਿਸ਼ਿਤੋऽ ਸਿ ਸਪਤ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ ਵਾਜਿਨਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜੇਧ੍ਯਾਯੈ ਸਂ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟꣳ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁष੍ਟਾऽ ਅਰਾਤਯਃ । ਨਿष੍ਟਪ੍ਤꣳ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿष੍ਟਪ੍ਤਾऽ ਅਰਾਤਯਃ । ਅਨਿਸ਼ਿਤਾऽਸਿ ਸਪਤ੍ਨਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ ਵਾਜਿਨੀਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜੇਧ੍ਯਾਯੈ ਸਂ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੜ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਸੜ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਣਤਿਆਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੜ ਗਿਆ, ਵੈਰੀ ਸੜ ਗਏ। ਤੂੰ ਅਣਤਿਆਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਰਾਸ੍ਨਾਸਿ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਵੇष੍ਯੋ ਸਿ । ਊਰ੍ਜੇ ਤ੍ਵਾ । ऽਅਦਬ੍ਧੇਨ ਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ ਜਿਹ੍ਵਾਸਿ ਸੁਹੂਰ੍ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਧਾਮ੍ਨੇ-ਧਾਮ੍ਨੇ ਮੇ ਭਵ ਯਜੁषੇ-ਯਜੁषੇ
ਤੂੰ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਢਕਣ ਹੈਂ। ਤਾਕਤ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮਿੱਤਰ; ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਯਜੁਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਣ।
ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਚੁਣਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਛਿੜਕੇ ਹੋ। ਅੱਗ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਦੈਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਰਦਾਸ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਆਸਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਪੰਡਿਤਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਸੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ; ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਪੰਡਿਤਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਸੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਲਈ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਢੇਰ ਹੋਵੋ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੇਰ ਹੋਵੋ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਤਪੋ।
ਅਪਾਰਰੁਂ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਦੇਵਯਜਨਾਦ੍ ਵਧ੍ਯਾਸਮ੍ । ਵ੍ਰਜਂ ਗਚ੍ਛ ਗੋष੍ਠਾਨਮ੍ । ਵਰ੍षਤੁ ਤੇ ਦ੍ਯੌਃ । ਬਧਾਨ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪਰਮਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਸ਼ਤੇਨ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਮ੍ ਅਤੋ ਮਾ ਮੌਕ੍ । ਅਰਰੋ ਦਿਵਂ ਮਾ ਪਪ੍ਤਃ । ਦ੍ਰਪ੍ਸਸ੍ ਤੇ ਦ੍ਯਾਂ ਮਾ ਸ੍ਕਨ੍ । ਵ੍ਰਜਂ ਗਚ੍ਛ ਗੋष੍ਠਾਨਮ੍ । ਵਰ੍षਤੁ ਤੇ ਦ੍ਯੌਃ । ਬਧਾਨ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪਰਮਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾꣳ ਸ਼ਤੇਨ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਚ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ ਤਮ੍ ਅਤੋ ਮਾ ਮੌਕ੍
ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵਾਂ। ਵੜੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਰ੍ਹੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਸੌ ਫੰਦੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੀਏ। ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗ। ਤੇਰਾ ਬੂੰਦ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗੇ। ਵੜੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਰ੍ਹੇ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਸੌ ਫੰਦੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੀਏ।