ਇੱਕ ਆਰਧਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਰਵੋਚ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਰਹੇ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮੇਰੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਅੰਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ; ਮਿਤ੍ਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕਰਮ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਣ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉੱਚੀ ਮਰਯਾਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਛਾਤੀ ਅਡੋਲ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਰਾਜ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੋਵੇ, ਪੇਟ ਸਹਾਰਾ ਬਣੇ, ਮੋੜ ਤੇ ਗਰਦਨ ਫਿਰਮ ਰਹਿਣ, ਕਮਰ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀਆਂ رانਾਂ, ਗੁਟਣੀਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ; ਹਰ ਅੰਗ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਮੇਰਾ ਨਾਭੀ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਗੁਦਾ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਵਿਜਨ-ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ, ਵਧਾਈ ਤੇ ਸੰਪਤਿ ਮੇਰੇ ਉਤਪਾਦਨ-ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਰਯਾਦਾ, ਰਾਜ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਹਰ ਅੰਗ, ਸਵ-ਅੰਗ, ਸਵਾਸ, ਮਰਯਾਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ, ਗਿਆਰਾਂ, ਤੇਤੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਵੀਕ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਤੀਜਾ ਨਾਲ, ਤੀਜਾ ਸਚ ਨਾਲ; ਸਚ ਸਚ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਯਜੁਸ ਯਜੁਸ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਸਾਮ ਨਾਲ, ਰਿਕ ਰਿਕ ਨਾਲ, ਉਪਚਾਰਿਕ ਤੇ ਮੁੱਖ ਗੀਤਾਂ, ਯਾਜਿਆ ਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉੱਚਾਰ, ਹੋਮ-ਅਰਪਣ—ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ, ਚਮੜੀ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ, ਮਾਸ ਸੰਪਤਿ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੱਤ ਭਗਤੀ ਹੋਣ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਅੱਗਨੀ ਉਸ ਪਾਪ ਤੇ ਅਸਮਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਵਾਯੂ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਸੂਰਿਆ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਗਾਂਵ, ਜੰਗਲ, ਸਭਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਨੀਵਾਂ ਜਾਂ ਉੱਚਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਹੇ ਅਘਨਿਆ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਵਰੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਪਾਪ-ਹਰਤਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ। ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਤ੍ਰ ਹੋਣ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਮਿਤ੍ਰ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁੱਟਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਘੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੁੱਧ-ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ; ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸੰਤਾਨ, ਤੇ ਸੰਪਤਿ ਦੇ। ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰੀਏ। ਤੂੰ ਇੰਧਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਧਰਤੀ, ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਬਹੁਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੰਧਨ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਸੰਕਲਪਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਖਸ਼ਤ੍ਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ-ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਅੱਗਨੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ। ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ-ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਭੇਦ ਦਾ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਰੇਸ਼ਾ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਖੁਰਦਰੇ ਨਾਲ ਖੁਰਦਰਾ; ਤੇਰੀ ਸੁਗੰਧ ਸੋਮਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਰੂਪ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਹੋਵੇ।