ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਟੰਗਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਆਪ ਹੀ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਹਨ। ਮਹਿਮਾਨ-ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਨੰਗਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਨ ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਪਸਦ ਰੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਖਰੀਦੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਵਜੋਂ ਦੁੱਧ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਲਈ ਦੁਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸਨ ਦਾ ਰੂਪ ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦੀ ਹੀ ਅਰਪਣ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਉੱਚੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰੂਪ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹੈ। ਵੇਦੀ, ਵੇਦੀ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ, ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਯੂਪ, ਯੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ, ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਾਜਸਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਾਜਸਤਾ ਦਾ ਨਾਭਿ ਹੈਂ। ਨਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂ, ਨਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਘਿਉ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਰਾਜਸਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਨਾਸ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤੇਜ ਲਈ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ। ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਲਈ, ਕਿਸ ਲੀਏ ਹੈਂ? ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸੱਚੇ ਰਾਜਾ। ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਤੇ ਦਾੜੀ ਚਮਕ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਸਾਹ ਰਾਜਾ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਮੇਰਾ ਕੰਨ ਉਜਲਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਜਸੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੋਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਅੰਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਕਤ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕਰਤਬ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ। ਮੇਰਾ ਆਪ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਛਾਤੀ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਰਾਜ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਆਧਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਗਰਦਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ। ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਂਘਾਂ, ਘੁੱਟਣੀਆਂ, ਤੇ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ। ਮੇਰਾ ਨਾਭਿ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਪਰਖ ਦਾ ਆਸਨ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਗੁਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਸੇ; ਮੇਰੇ ਜਨਨ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਉੱਚ ਕੁਲ, ਰਾਜ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ, ਹਰ ਅੰਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਸਾਹਾਂ, ਉੱਚ ਕੁਲ, ਪੋਸ਼ਣ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ, ਗਿਆਰਾਂ, ਤੇਤੀਹ ਦੇਵਤੇ, ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪਹਿਲਾ ਦੂਜੇ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਤੀਜੇ ਨਾਲ, ਤੀਜਾ ਸੱਚ ਨਾਲ; ਸੱਚ ਸੱਚ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਯਜੁਸ ਯਜੁਸ ਨਾਲ, ਸਾਮ ਸਾਮ ਨਾਲ, ਰਿਚ ਰਿਚ ਨਾਲ, ਉਪਚਾਰਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਮੁੱਖ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਾਜਿਆ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਵਸ਼ਟ ਅਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ—ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ, ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਾਸ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਮੱਜਾ ਆਦਰ ਹੋਣ। ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਅਜਿਹੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇ। ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਵਾਯੂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਚਾਹੇ ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਸੂਰਜ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿੰਡ, ਜੰਗਲ, ਸਭਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ, ਨੀਵਿਆਂ ਜਾਂ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਅਘਨਿਆ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ, ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਤੂੰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣਨ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੈਰੀ ਹੋਣ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਸੀਨਾ ਧੋ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਘਿਉ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਣ ਆਏ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਸੂਰਜ, ਪਰਮ ਤੇਜ ਪਾ ਲਿਆ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰ ਭਾਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਵਹੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਤੂੰ ਭੜਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੜਕਾਈਏ। ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਨ, ਤੂੰ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਸਾ। ਧਰਤੀ, ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਇੱਕਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ; ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕਠਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਭੋਗਾਂ। ਧਰਤੀ, ਸਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਮਿਧ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਤੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਮੈਂ ਵਰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਸੰਸਕਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੇ ਖਸ਼ਤ੍ਰੀ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਗੜਣ ਦਾ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੇਰਾ ਰੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ, ਖੁਰਦਰਾ ਖੁਰਦਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਰ ਭਾਗ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਛਿੜਕਦੇ, ਪਾਉਂਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੁਨਹਿਰੀ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਨੀ ਲਈ—ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੀ ਆਖਦਾ? ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਅਰਪਣ ਭੋਗ, ਜੋ ਅਨਾਜ-ਭਰਪੂਰ, ਦਲੀਏ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਪੂਰੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਓ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧ ਕੇ, ਜਾਗਦੇ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਟਿਆ ਸੋਮਾ ਛਾਣ ਕੇ ਲਿਆਉ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਸੁਤ੍ਰਾਮਨ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਹੈ—ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ, ਸੁਤ੍ਰਾਮਨ ਲਈ। ਮੇਰੀ ਸਾਹ, ਮੇਰੀ ਉਤਰਦੀ ਸਾਹ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਮੇਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੁਤ੍ਰਾਮਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਸੱਦਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ, ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇਕ ਰੂਪ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਇਆ।